1801
ԺՈՂՈՎԱԾՈՅ
|
ԷՋՄԻԱԾԻՆ |
ՌՄԺԴ. - 1765 |
ԳՐԻՉ` Յովսէփ
սրկ. Սանահնեցի [Արղութեան]:
ՍՏԱՑՈՂ` Պօղոս
վրդ.:
ԹԵՐԹ` 163-8 (տե՛ս Պահպանակ). չգրուած`
1ա-5բ, 160բ-3բ: ՊՐԱԿ` 5+Ա-ԺԳx12 (Ա 11)+3: ՆԻՒԹ`
թուղթ, լուսագծերով եւ ,F. V.ե լուսադրոշմով: ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ` 20,5x15,6: ԳՐՈՒԹԻՒՆ`
միասիւն (16x11,8. աջից երբեմն սահմանագիծը խախտուած): ԳԻՐ`
շղագիր (նոտրանման. նմուշ` 64ա): ՏՈՂ` 27-28: ԿԱԶՄ`
դրոշմազարդ շագանակագոյն կաշի. միջուկը` ստուարաթուղթ. աստառը` թուղթ
(Ա.` չիք). լուսանցակողերը սեւով շեղանկիւն գծումներով եւ կարմիր եւ կանաչ
գունաւորած: ՊԱՀՊԱՆԱԿ` 5 (թ. 1-5) +3 (թ. 161-3), սպիտակ,
չգրուած թուղթ:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար. կազմի Ա. փեղկի արտաքին
եզրի կաշին քերծուած-մաշուած, կապիչներն ընկած:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
1.
6ա-143բ [Մովսիսի Խորենացւոյ
Պիտոյից գիրք]
Տե՛ս ձեռ. 1681, 1ա-233բ: ա/6ա-14ա: բ/14ա-24բ: գ/24բ-31բ: դ/31բ-47բ: ե/48ա-67ա: զ/67ա-85բ: է/85բ-103բ: ը/103բ-14բ: թ/115ա-27բ: ժ/128ա-39ա: ժա/139ա-43բ:
ա. 144աբ Մովսէսի Քերդողի, արարողի Պիտոյիցս
տառի` Խրատաբանութիւն յորդորական առ Թէոդորոս ոմն աշակերտ իւր, ներակրթիլ
քաջուշիմն վարժիւք յիմաստ ճարտասանական արհեստիս - Աստուստ ի բարձրագոյնս վերաթեւելով գեղեցկապէս...
Տե՛ս
Գիրք պիտոյից, աշխտ. Գ. Մուրադեանի, Երեւան, 1993, էջ 27, ձեռ. F:
2. 145ա-55ա Սահմանք իմաստասիրականք իբր հարցմամբ (Ա-Ք) Զի՞նչ Աստուած
- Աստուած վսեմական
եւ ինքնաբուն գոյութիւն...
3. 155ա-9ա Փիլիսոփայիցն` Յաղագս խելաց եւ իմաստութեան
Տե՛ս ձեռ. 464, 9ա-30ա: Ունի միայն` բ-ը, ժդ, ժզ-ժէ, ժթ-ի, իբ-իգ, իզ մասերը, ,Բանք իմաստնոցեի նաեւ այլ հատուածներ:
4. 159ա Յաղագս ընթացից արեգական եւ համարոյ չափոց - Եթէ
կամիցիս գիտել թէ այսօր արեգակն քանի հոլովումն առնու... Կափսակ այրւոյն,
զոր հայն սրուակ ասէ` Դ. քսեստաց չափ, որպէս սափորն մանանային:
5. 160ա [Սահման իմաստութեան] - Իմաստութիւն է գիտութիւն էակացն... ըստ որում ունին
զբնութիւն իրողութեանց:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
1ա Օգնեա՛ Հոգի Սուրբ Աստուած:
117ա Զանպիտան
գծօղ սորին` Յովսէփ լոկ եւեթ սարկաւագս Սանահնեցի, յիշել
ի Քրիստոս աղաչեմ, զի եւ դուք լիջիք յիշեալք ի Քրիստոսէ, որ առատն է ի տուրս
բարեաց: Եւ ձեզ յիշողացդ ի բարի, եւ մեզ յուսողացս` ի հողի, առ հասարակ Տէրն
ողորմեսցի ի յերկակի կեանս. ամէն (նման 119բ` յաւելու. ,հանդերձ կրկնակի
ծնողօք իմովքե, 121ա, 133ա, 143բ):
Ի ՌՄԺԴ.
(1765) թուին եւ ի Յունիս ամսեանն եւ ի դրան լուսակառոյց աթոռոյս Սրբոյ Էջմիածնի գրեցաւ, եւ ի վեհարանոջս (նման` 141ա):
122բ Որք վասն
իմ զթողութիւն բանիւ հայցեն, / նոքա զնոյնս ի Քրիստոսէ արդեամբ առցեն:
154բ Ո՜վ սիրեցեալդ
իմ տէր Պօղոս համեստափայլ վարդապետ, զսակաւագծիկս ընկա՛լ եւ զմեղուցեալ
եղբայրս` զՅովսէփ սարկաւագս յիշեա՛ ի յերկնագնաց
աղօթս քո, կրկնակի ծնօղօք իմովք:
159բ Թէ գրելոցդ
հաւանիս` ընկա՛լ, եւ թէ ոչ` ի կամս քո է, այլ զգրօղս եւ զծնօղս իմ յիշել աղաչեմ
ի Քրիստոս:
160ա Յաւարտ
բանիս, երկրպագցուք միայն միոյն Աստուծոյ
եւ գոհութեամբ
զփառս տացուք նոյն կարողին համայնոյ:
Զի նա տուիչ համայն
բարեաց,
տուիչ եւ մեզ
պտուղ շնորհաց,
համայն պտուղ
ծառոցս ցցուիչ,
բարեաց շնորհաց
ցցուիչ յելս կենաց:
ՆՇՈՒՄ` 1ա ,ԺԸ. Մ[եսրոպ]
եպիս[կոպոս]ե:
1802
ԺՈՂՈՎԱԾՈՅ
|
|
ՌՉՀԶ. - 1776 |
ԳՐԻՉ` Յարութիւն
նօտար:
ԹԵՐԹ` 187-3 (տե՛ս Պահպանակ). չգրուած`
1ա-2բ, 187աբ: ՊՐԱԿ` 2+Ա-ԺԶx12 (ԺԶ 4)+1: ՆԻՒԹ`
թուղթ, լուսագծերով: ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ` 21x14,5: ԳՐՈՒԹԻՒՆ` միասիւն (15,5x9,5): ԳԻՐ`
նոտրգիր, շղագիր` 185ա-6բ (նմուշք` 136ա, 185ա): ՏՈՂ` 22: ԿԱԶՄ`
ճնշագծերով շագանակագոյն կաշի. միջուկը` ստուարաթուղթ. աստառը` բազմագունի
ծաղկաթուղթ: ՊԱՀՊԱՆԱԿ` 2+1, սպիտակ, չգրուած թուղթ. լուսագծերով,
զարդային եւ ,VG.ե լուսադրոշմով, հաշուած թերթաքանակի
մէջ (թ. 1-2, 287):
ՎԻՃԱԿ` բաւարար. կազմի կաշին թեթեւակի
քերծուած, եզրերը մաշուած, վրան թափուած թանաքից թերթերի վերին արտաքին
անկիւնը կեղտոտուած, թ. 2-16` նոյն անկիւնից փոքր ինչ թափուած:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
1. 3ա-182բ Յաղագս Պիտոյից գրոց Մովսէսի
Քերթողի արարեալ
Տե՛ս
ձեռ. 1681, 1ա-233բ: ա/3ա-12բ: բ/13ա-25ա: գ/25ա-33բ: դ/33բ-55բ: ե/55բ-82ա: զ/82ա-104բ:
է/104բ-29ա: ը/129ա-43բ: թ/144ա-62ա: ժ/162ա-76ա: ժա/176ա-82բ:
ա. 183ա-4ա Մովսէսի Քերթողի արարօղ Պիտոյիցս տառի` Խրատաբանութիւն յորդորական
առ Թէոդորումն աշակերտ իւր, ներակրթել քաջուշիմն վարժիւք յիմաստս ճարտասանական
արհեստի - Աստուստ ի բարձրագոյնսն վերաթեւելով...
Տե՛ս
Գիրք պիտոյից, Երեւան, 1993, էջ 27, ձեռ. L2:
ՅԱՒԵԼԱԳՐՈՒԹԻՒՆ.
ԺԸ. դ. վջ.
2. 185ա-6բ Ի Յակօբ աստուածաբան վարդապետէ, որ
մեծի Պօլսոյ պատրիարք, շարադրեալ բանիւ տաղաչափական որքան առ ունայնութիւն
կենցաղոյս - Անցք ըստուերի է փառք մարդոյ / հոլովի յար որպէս անւոյ...
ապաշխարանքն արդիւնական / բաւարարումն է քաւչական:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
184բ Ի ձեռն իբրու նօտար Յարութիւն ծայր
ելեալ, յաւարտ էհաս գծումն հռետորիս կարի բանի, յամի ներմարմնութեան
1776 եւ ի Փետ[րուար] 19:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ
ՅԵՏԱԳԱՅԻ
187բ (ԺԸ. դ.) Գալուստ վարդապետէն
առուածս է:
ՆՇՈՒՄ` 1ա ,ՌՄԻԵ. - 1776. Մ[եսրոպ] եպիս[կոպոս]ե:
1803
ԺՈՂՈՎԱԾՈՅ
|
|
ՌԿԳ. - 1604 |
ԹԵՐԹ` 154-4 (տե՛ս Պահպանակ). չգրուած`
1ա-3բ, 84բ-5բ, 150ա-1բ, 152բ-4բ: ՊՐԱԿ`
2+Ա-Էx12 (Զ 10) + Ա-Զx12 (Զ 8)+2: ՆԻՒԹ` թուղթ, լուսագծերով: ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ`
20,1x13,3: ԳՐՈՒԹԻՒՆ` միասիւն (15x8,5):
ԳԻՐ`
նոտրգիր (տարբեր` ա. 4ա-81բ. նմուշ` 4ա,
բ. 86ա-149ա.
նմուշ` 90ա, յաւելագրութիւններ`
81բ-4ա. նմուշ` 83ա, 149աբ, 152ա. նմուշ` 152ա): ՏՈՂ` 23: ԿԱԶՄ`
դրոշմազարդ շագանակագոյն կաշի, դռնակով. միջուկը` տախտակ. աստառը` շերտաւոր
մետաքս. լուսանցակողերը կարմիր: ՊԱՀՊԱՆԱԿ` 2 + 2 թերթ, թուղթ, հաշուած թերթաքանակի
մէջ (թ. 1-2, 153-154):
ՄԱՆՐԱՆԿԱՐՉՈՒԹԻՒՆ - Ճակատազարդ` 4ա: Լուսանցազարդ`
բուսական: Զարդագիր` թռչնագիր: Գոյներ` կարմիր:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար. կազմի անկիւնները
մաշուած, դռնակի եւ մէջքի վերին մասերը թափուած, 3ական կապիչները եւ փայտէ
գամերն ընկած, բոլոր թերթերի վերին եզրերը` հիմքին մօտ, խոնաւութիւնից
գունափոխուած, թերթեզերքին փոքրիկ պատռուածքներ եւ ցեցի հետքեր:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
Ա. 4ա-57բ Յաղագս Պիտոյից [գրոց` Մովսիսի Քերթողի արարեալ]
Տե՛ս
ձեռ. 1681, 1ա-233բ: ա/4ա-11ա (չիք` գ, ե, բ-ն` դ-ից յետոյ), բ/11ա-5բ (չիք բ-է,
փխ. 13բ-5բ «Յաղագս խրատուց - Որ բնաւ ամենեւիմբ գեղեցիկ յարմարութեամբ...»),
գ/15բ-20բ (չիք` բ-գ), դ/20բ-30բ (չիք` ա, դ-ե): ե/30բ-6ա (չիք` ա-բ, դ-ե), զ/36ա-41բ
(չիք բ-ե), է/41բ-7բ (չիք` բ-զ): ը/47ա-51բ (չիք` ա, գ-է), թ/51բ-5ա (չիք` բ-է),
ժ/55ա չիք` ա-գ), ժա/55բ-7բ /Յաւելուած օրինակաց բարառնութեան/, (չիք` ա, գ):
Տե՛ս
Գիրք պիտոյից, Երեւան, 1993, էջ 27, ձեռ. G:
Բ. 58ա-81բ Սահմանք իմաստասիրականք Դաւթի փիղիսոփայի - [Զի՞նչ է Աստուած]. Աստուած վսեմական եւ ինքնաբուն գոյութիւն...
եւ մոռացումն է մարդկային հոգւոց. ամէն (մասերի սկսուածքները Ա-Ք գրերով):
Գ. [Բնագիրք զանազանք]
3ա. 82բ-83բ Վասն պատկերի եւ նմանութեան - Հարցումն.
Որո՞վ զանազանի պատկեր եւ նմանութիւն: Պատասխանի. Զանազանի պատկեր եւ
նմանութիւն ընդ մարդն եւ կենդանին... մշտնջեանւոր մնան հրեշտակք եւ հոգիք մարդկան:
Այսքանս առ այս:
բ. 83բ-84ա Վասն յատկութեանց մարդոյն - Հարցումն.
Զի՞նչ է յատկութիւն մարդոյս: Պատասխանի. Նախ զի եւ մարդոյն է զանազանել զբարի
եւ զչար... իբր թողուլ զպատիւ մարդոյն եւ անասնոց նմանեալ:
գ. 86ա-149ա Համառօտ հաւաքումն յաղագս հոգեաց եւ
զօրութեանց նորին - Ասէ Արիստոտէլ ի գիրս Հոգեաց, թէ հոգին կերպիւ ինչ
է ամենայն... զի ոչ կարէ պարունակել զնա:
Հին թարգմ.
է, տե՛ս ձեռ. 868, 193ա-244ա: Նխ. /86ա: ա-ծ/86ա-149ա:
ՅԱՒԵԼԱԳՐՈՒԹԻՒՆՔ ԺԸ. դ.
1. 81բ Վասն Մարիամանցն - Հարցում. Քանի՞ են Մարիամք, զոր յիշէ Աւետարանն: Պատասխանի.
վեց... իսկ Մ[ա]րիամ քոյր Փիլիպոսի:
2. 82ա Գիր գըլխայցաւի - Յայ(=որ)ժամ գայ Յիսուս ի Գալիլիէ ի Յորդանան... զի առողջացուսցէ
զծառայք քո. ամէն:
դ. 149բ [Քաղուածք վասն հոգւոյ] - Եւ զի Գ. մասունք են հոգոյն...
եւ պսակ դնեն, պատանեակ, եւ է ԻԱ. (21):
ե. 152ա [Առակ] - Առջն ու
գայլն ու աղուեսուկն ն(=չ)են բարըշէր... Խեղճն է բռնէր զմեզ, խեղճն գայլուն զքեզ:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
57բ Էր թվականս հայկայկան`
Շօշ բառս քեզ
համարողական,
0-ն ոչ հաշվի թիվ դասական,
Եւ ոբելեան,
ընդիքտիոն զընդ նա խառնեսցես,
Եւ երրորդ ոլոմպիաթ
ի բաց մերժեսցես,
Ապա զթվականն
ուղիղ գտանիցես (1604):
Տակը
ԺԹ. դ. շղագրով` «թուականն խրթին»: ԺԷ. դ. յիշ-ք, Ա. էջ 131 ծ. «Ստացւում է այսպէս.
500 (Շ) + 500 (Շ) + 50 (ոբելեան) + 15 (ընտիքտիոն) - 12 (3x4 [երեք ոլիմպիադ])
+ 551 = 1604»:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ՅԵՏԱԳԱՅԻ
149բ Յիշատակ է գիրքս Արապենց Թաթէոսին եւ կողակցին`
Խանիջանին, եւս` Պետրոսին եւ ծնօղաց
սոցին. եւ զաւակացն ամենայնի, որ ետուն յիշատակ առ Մօվսես վարդապետն. թվականիս ՌՃԽԸ. (1699), Արամ ամսին ութնումն:
154ա (ԺԸ. դ.) Պիտոյից է Ռ. (1.000) դիան:
ՆՇՈՒՄ` Ա. կազմաստառին
փակցուած թերթիկին. «ՌՃԽԸ. - 1699. Մ[եսրոպ] եպիս[կոպոս]»:
1804
ԺՈՂՈՎԱԾՈՅ
(Բաղկացած է երկու
տարբեր ձեռագրերից)
ԹԵՐԹ` 343: ԿԱԶՄ` դրոշմազարդ շագանակագոյն կաշի, դռնակով. միջուկը`
տախտակ. աստառը` կարմիր գործուածք. լուսանցակողերը կարմիր, մէջքի ստորին
եւ վերին մասերում սեւով կիսաբոլոր ծաղկազարդ:
ՊԱՏԱՌԻԿ-ՊԱՀՊԱՆԱԿ - Մեկնութիւն
Ժողովողի: Ժ. դ.: 2 (Ա-Բ) + 2 (Գ-Դ), ստացուած եզրահատուած եւ ընդլայնակի
ծալուած 2 թերթից: Մագաղաթ, երկսիւն, բոլորգիծ երկաթագիր (նմուշ` Բբ),
20 տող: Կարդալ` Բա-Աբ, Բբ-Աա, «///արսն ընդունել ոչ զհամարձակեալսն եւ զամ[բ]արհաճեալսն
յոյժ [պարտ] եւ արժանի է ի բարկու[թ]իւն խնայել... ընկեցեալ ոչ եւս կարող ի
նմա գոլ, վասն զի փախեաւ յինէն իմաստութիւնն///», Դա-Գբ, Դբ-Գա «///րեւ յոյժ
ի բացեա եմք /// կնէ ճանաչել, զի լը///ղին Աստուծոյ յականջս խաւ[սե]մք... եւ
զգուշանալ բիւրուց չա[ր]եացն պահելով պատճա[ռ] եւ զինքն եւ զայն ամե»:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար. կազմի եզրերը մաշուած,
զոյգ կապիչներն ընկած, փայտէ գամերը ջարդուած, դռնակը ծալուած:
ՁԵՌԱԳԻՐ
Ա.
|
|
ԺԷ. դար |
ԹԵՐԹ` 211
(1-211). չգրուած` 1աբ: ՊՐԱԿ` Ա-ԺԸx12
(Ը 14, ԺԸ 5): ՆԻՒԹ`
թուղթ:
ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ` 18,3x12,5: ԳՐՈՒԹԻՒՆ` միասիւն (13,2x9): ԳԻՐ` նոտրգիր (նմուշ` 20ա): ՏՈՂ` 22-23:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար. տեղ-տեղ փոքր պատռուածքներ (նորոգուած` թ. 96), երբեմն թանաքը տարածուած, թանաքաբծեր:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
1.
2ա-210բ Յաղագս
Պիտոյից [գրոց Մովսէսի Քերթողի արարեալ]
Տե՛ս ձեռ. 1681, 1ա-233բ: ա/2ա-15ա: բ/15ա-32ա: գ/32ա-44ա: դ/44ա-70ա: ե/70ա-101բ: զ/101բ-128ա: է/128ա-153բ: ը/153բ-168բ: թ/168բ-187ա: ժ/187ա-203ա: ժա/203ա-210բ:
Տե՛ս
Գիրք պիտոյից, Երեւան, 1993, էջ 27, ձեռ. H:
2. 210բ-211բ Մովսէսի Քերդողի արարեալ Պիտոյիցս
ի տառի Խրատաբանութիւն յորդորական առ Թէոդորոս ոմն աշակերտ իւր` ներակրթիլ
քաջուշիմն վարժիւք յիմաստս ճարտասանականս արհեստիս - Աստուստ
ի բարձրագոյնս վերաթեւելով... հրճուանօք զզարդուց բոցափայլիւր ի հասարակացն:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
210բ Ո՜հ աղաչեմ
զողորմելի գերիս յիշել եւ ծնօղսն իմ ի մեղաց թողութիւն. եւ որք յիշեն, յիշեալ
լիցին ի Քրիստոսէ. ամէն:
ԿՆՔԱԴՐՈՇՄ` 41բ, 69ա,
74բ, 79ա, 129բ, 132ա. էջերի անկիւններում. մարդապատկեր, լուսին եւ աստղ,
անգիր: 2ա ութանկիւն, սեւով. «ԳԻՐՔՍ ՍՈՒՐԲ ԷՋՄԻԱԾՆԱ Է»:
ՁԵՌԱԳԻՐ
Բ.
|
ԷՋՄԻԱԾԻՆ |
ՌՃԼԹ.
- 1690 |
ԳՐԻՉ` Յովսէփ վարդապետ:
ԹԵՐԹ` 132 (212-343). չգրուած` 343բ: ՊՐԱԿ`
Ա-ԺԱx12: ՆԻՒԹ` թուղթ, լուսագծերով: ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ`
18,3x12,5: ԳՐՈՒԹԻՒՆ` միասիւն
(12,5x7,8): ԳԻՐ`
նոտրգիր
(նմուշ` 223ա): ՏՈՂ`
19:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար. եզրահատուած:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
Ա. 1. 212ա-331ա Երանելոյն սրբոյն
Սարգսի Շնորհալից վարդապետի արարեալ Մեկնութիւն կաթողիկեաց թղթւոյն. եւ
նորին յորդորակն ժողովեալ համառօտեցի եւ կարգաւ ծրեալ գաղափարեցի, առ
ի յօգուտ յուսումնասիրաց անձանց, պիտակ Յովսէփ:
Տե՛ս ձեռ. 1530, 1ա-461բ: Այստեղ միայն Յռջբն/212ա-8բ եւ յորդորակներ` 1.ա./219ա-20բ: բ/220բ-4ա: գ/224բ-9ա: դ/229ա-37ա: ե/237ա-44բ: զ/244բ-49բ (249բ-252բ տե՛ս ստորեւ` 2): է/252բ-5ա: ը/255բ-5ա: ը/255ա-9բ: թ/260ա-5բ: ժ/266ա-70բ: ժա/չիք: 2. ա/270բ-3ա: բ/273ա-7բ: գ/278ա-82բ: դ/282բ-9բ: ե/289բ-94բ: զ/294բ-8բ: է-ժբ/չիք: 3. ա/298բ-306բ: բ/306բ-9բ: գ/309բ-13բ: դ/չիք: ե/313բ-18ա: զ/չիք: 4. ա/318ա-20բ: բ/320բ-4ա: գ/324ա-6բ: դ/չիք: ե/չիք: ե/չիք: զ/326բ-8ա: է-թ/չիք: 5. ա/չիք: 6. ա/328ա-331ա: 7. ա-գ/չիք:
2. 249բ-252բ Երանելոյն սրբոյն Սարգսի Շնորհալից
վարդապետի ասացեալ Բան յաղագս հաւատոյ - Մեծ են հաւատք,
եղբա՛րք, մեծ եւ կարէորք...
անհաւատ գտանի ի գրոց վարդապետութենէ, զիա՞րդ է նա հաւատացելոց մասին:
Բ. 1. 332ա-342ա Ժողովարանք մեկնութեան պատմութեան այնոցիկ, զորոյ յիշատակեաց
Գրիգոր Աստուածաբան ի ճառի Մկրտութեան Տեառն մերոյ Յիսուսի Քրիստոսի
Տե՛ս ձեռ. 598, 22բ-54բ: 1. ա./332ա-3բ, բ-է/չիք: ը/333ա: թ-ժէ/չիք: ժը/333աբ: ժթ-իա/չիք: իբ/333բ: իգ/333բ: 2. ա-թ/չիք: ժ/334ա: ժա-ժդ/չիք: ժե/334բ: ժզ/334բ: ժէ-իբ/չիք: 3. ա-ե/չիք: զ/335ա: է-ժա/չիք: ժբ/335ա-5բ: ժգ-ժե/չիք: ժզ/335բ: ժէ/335բ: ժը/336ա: ժթ/226ա: ի/չիք: իա/336աբ: իբ-իզ/չիք: իէ/336բ-7բ: իը/չիք: իթ/337բ: լ/337բ-8ա: լա-լգ/չիք: լդ/338ա: լե/338բ-9ա: լզ/339ա: լէ-ծե/չիք: ծզ/339աբ: ծէ-ծթ/չիք: ծթ/339բ-40ա: կ/340աբ: կա/340բ-1ա: կբ/341աբ: կգ/341բ-2ա: կդ/342ա: կե-ղ/չիք: 4/չիք: Ունի նաեւ`
2. 342աբ Յաղագս որոյ ի սրբոյն Կիպրիանոսի ճառին
գրեցան հեթանոսականաց իրաց բանք - Ոչ ոստ ձիթենոյ
ոլոմպիական. ձիթենի տունկ Աթենայ անուանի... այլ Իսթէմոն տեղոյ անուն
է, ուստի զշոճին առնուին:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
331ա Ո՛վ մանկունք
սուրբ եկեղեցոյ, յորժամ ընթեռնուք եւ կամ գաղափարէք զայսց յորդորակացն,
զորս ասացեալ է սրբոյն Սարգսի Շնորհալից վարդապետի.
եւ ես` հուսկ յետին բանասիրաց եւ բազմամեղ լոկ անուամբ միայն վարդապետ կոչեցեալ
Յովսեփս, լի
սրտիւ յիշեցէ՛ք միով Տէր ողորմիայիւ,
զոր եւ Տէր Քրիստոս յիշեսցէ զձեզ աւուրն աներեկի: Զի թէպէտ հէքս եւ ծոյլս եւ
պղերգս ոչ կարացի կատարել սրբոյն եւ երանաշնորհ վարդապետի ասացեալ խրատն,
այլ սակս յուսումնասէր անձանց եւ մաքուր եւ արի եղբարց սրբոց ժողովեցի յորդորակներ`
թեպէտ եւ զամենայն ոչ, այլ զհարկաւորն գրե|331բ|ցի: Արդ, որք ընթեռնուք զսա,
անմեղադիր լերո՛ւք թարմատար գծագրօղիս, հա՛րք եւ եղբա՛րք իմ, քանզի կարողութիւնն
իմ այսչափ էր, եւ մանաւանդ թէ կարի իմն ըշտապով եւ գիշերով եւ ճրագայլուսով
ծրեցի: Զի եթէ շահիք եւ օգտիք ինչ իւիք ի յորդորակացս յայսցանէ` Տեառն շնորհ,
ապա եթէ չհաճեալ ամենեւիմբ եւ չյօգտեալ բնաւին, ներել մաղթեմ եւ միով բերանով,
լի սրտիւ մեղաց իմոց ի Տէր թողութիւն խնդրեցէ՛քս, զի եւ Հայրն երկնաւոր թողցէ զյանձանս ձեր առհասարակ ամենից. ամէն:
Արդ, գծագրեցաւ
զսա ի թուականիս մերոյ ՌՃԼԹ. (1690) ամին եւ Փետրուվար ամսոյ ԻԱ. (21), ի մեծափառ եւ գերագահ Սրբոյ հայրապետական եւ առաքելական աթոռոյս Էջմիածնի:
Եւ գրեալ յորդորակք
ի սմա, որք են թուով ԻԶ. (26), եւ ընդ նմին յիշատակութիւնք եւ առաջաբանութիւնք
եւ պատմութիւնք սրբոյն Սարգսի Շնորհալից վարդապետի:
342բ Զայս քանի մի առաջնոց հեթանոսաց առասպելական
պատմութենէ, զոր արարեալ է Դաւթի յԱնյաղթ փիլիսոփայի: Եւ ես` պիտակ եւ
վրիպակ Յովսէփս զպիտանացուսն ընտրեցի եւ |343բ| ծրեալ եդի ի վերջ գրգիս, զի լիցի ինձ յիշատակ, եւ յետ
իմոյ` վայելողացն: Ով ոք եւ հանդիպեսցի, զոր եւ յընթենուլն զսա միով Տէր ողորմեայիւ
յիշեսջիք զիս` վատթարացեալս մեղօք, ի մաքրափայլ յաղօթս ձեր, զի եւ զձեզ առ
հասարակ յիշեսցէ Տէրն Քրիստոս անաչառ ատենին, աւուրն աներեկի` միւսանգամ
գալստեանն, եթէ. Եկա՛յք, օրհնեալք Հօր իմոյ, ժառանգեցէ՛ք ձեզ զերկնից յարքայութիւն,
որ է աւրհնեալ յաւիտեանս. ամէն. Հայ[ր] մեր:
Արդ, աւարտեցաւ
գիրքս այս ի թուին ՌՃԼԹ. (1690), ի հայրապետութեան տեառն Եղիազարու Ամենայն
Հայոց դիտապետիս, ի հրեշտակակերպ եւ ի վայելչակերտ Սրբոյ աթոռոյս
Էջմիածնի:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ՅԵՏԱԳԱՅԻ
343ա Ի 10 Նոյեմբերի
1885 ամի օծաւ տ. Մակար կաթողիկոսն Ամենայն Հայոց.
Մեսրովբ
եպիսկոպոս Սմբատեանց:
ՆՇՈՒՄ` 1ա ԺԹ. դ.
«Գիրք Պիտոյից Մովսիսի Խորենացւոյն», 1ա «ՌՃԼԹ. - 1690. Մ[եսրոպ] եպիս[կոպոս]»:
1805
ԺՈՂՈՎԱԾՈՅ
|
|
ԺԷ. դար |
ԹԵՐԹ` 154 (2-155). չգրուած` 85բ: ՊՐԱԿ`
Ա-ԺԳx12 (ԺԳ 10): ՆԻՒԹ` թուղթ, արեւելեան: ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ`
18,8x12,3: ԳՐՈՒԹԻՒՆ` միասիւն (14x8,5): ԳԻՐ` նոտրգիր (նմուշ` 43ա): ՏՈՂ` 22: ԿԱԶՄ`
դրոշմազարդ շագանակագոյն կաշի. միջուկը` տախտակ. աստառը` թուղթ, լուսագծերով.
լուսանցակողերը`
ոսկեզօծ` բուսական ճնշադրոշմով: ՊԱՀՊԱՆԱԿ` ԱԲ,
վերջում, սպիտակ, չգրուած թուղթ:
ՄԱՆՐԱՆԿԱՐՉՈՒԹԻՒՆ
- Լուսանցազարդ` բուսական: Զարդագիր` թռչնագիր: Գոյներ` կարմիր:
ՎԻՃԱԿ`
բաւարար. կազմի մէջքի կաշին նորոգուած, Բ. փեղկի եւ պահպանակների արտաքին
եզրերը ցեցի հետքերով, թերթերը խոնաւութիւնից տեղ-տեղ գունափոխուած,
թ. 2` հիմքից մասամբ պոկուած:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
Ա.
3ա-19ա Պորփիւրի
Ներածութիւն [Ստորոգութեանցն Արիստոստէլի]
Տե՛ս ձեռ. 718, 138ա-70բ: Նխ./3աբ: ա/3բ-5բ: բ/5բ-9ա: գ/9ա-12ա: դ/12աբ: ե/12բ: զ/12բ-3ա: է/13աբ: ը/13բ-4ա: թ/14բ: ժ/14բ: ժա/14բ-5ա: ժբ/15ա: ժգ/15աբ: ժդ/15բ-6բ: ժե/16բ: ժզ/16բ-7ա: ժէ/17ա: ժը/17ա: ժթ/17աբ: ի/17բ: իա/17բ-8ա: իբ/18ա: իգ/18ա: իդ/18աբ: իե/18բ: իզ/18բ-19ա:
Բ. 1. 19ա-47ա Ստորոգութիւնքն Արիստոտելի
Տե՛ս
ձեռ. 926, 191ա-201բ: Նխ./19ա-21ա: ա/21ա-6ա: բ/26ա-9բ: գ/29բ-34ա: դ/34ա-9ա: ե/39աբ:
զ/39բ-44բ: է/44բ-5ա: ը/45ա-6ա: թ/46աբ: ժ/46բ-7ա:
2. 47ա-61ա Սկիզբն եւ նախադրութիւն գրոցն, որ ասի ըստ յունացն Պերիարմէնիաս, եւ
հայերէն` Յաղագս մեկնութեան` արտադրեալ ի մեծ իմաստնոյն Արիստոտելէ, թարգմանեալ
եւ մեկնեալ ի Դաւթէ
Տե՛ս ձեռ. 926, 201բ-207ա: Նխ./47ա-8ա: ա/48աբ: բ/48բ: գ/48բ-61ա: Յաջորդում է մի նախերգան, որպէս ԼԴ. պրակ. տե՛ս ստորեւ` Գ.:
Գ. 61բ-62ա ԼԴ. [Նախերգան] - Աղաչեմ զանփոփոխելի տերութիւն ամենազօր Հոգւոյդ
հզօրի... այժմ եւ յանվախճան յաւիտեանս:
Դ. 62ա-66ա Արիստոտելի Յաղագս առաքինութեանց առ Աղէքսանդր թագաւոր - Գովելի
են գեղեցիկքն, եւ պարսաւելի` գարշելիքն... ամենայն ասացելոցդ ներհակքն,
որք են ի պարսաւելեացն:
Ե. 66բ-7ա [Վասն իմաստասիրաց, թէ ո՛ զինչ ասաց] - Արիստոտելէս
Ստագիրացի էր` ի Քամշկիթ գաւառէ...: Պղատոն ասէ` աշխարհ յերկնէ եւ յերկրէ...
Եպիքարմոս ասաց, որ փոքր ինչ յանցանիցէ, քաջ այր նա է:
Զ. 67ա-9բ [Չափաբերականք Գրիգորի Մագիստրոսի]
Տե՛ս ձեռ. 1715, 295բ-9ա: ա./67ա-68ա: բ/68աբ: գ/68բ-9ա: դ/69ա:
Է. 69բ-85ա [Բանք իմաստասիրաց]. Հարիւր իմաստասիրաց ասացեալ` Յաղագս խելաց
եւ իմաստութեան, որ է ուսումն իմաստնոց
Տե՛ս ձեռ. 464, 9ա-30ա: Յռջբ/չիք: ա/չիք: բ/69բ-70ա: գ/70ա-1ա: դ/71ա-72ա: ե/72ա-73ա: զ/73աբ: է/73բ-5ա: ը/75աբ: թ/75բ: ժ/75բ-76ա: ժա-ժբ/չիք: ժգ/76բ-7ա: ժդ/77ա: ժե/77աբ: ժզ/77բ-79բ: ժէ/չիք: ժը/79բ: ժթ/79բ-80ա: ի/80ա-81ա: իա/81ա: իբ/81ա-82ա: իգ/82ա-3ա: իդ/83ա: իե/83աբ: իզ/83բ-85ա: իէ/76աբ: իը-իթ/չիք:
Ը. 1. 86ա-155ա Դաւթի փիղիսօփայի Ներգինացւոյ Յաղագս Սահմանաց իմաստասիրութեան
Տե՛ս ձեռ. 464, 95ա-149բ: նխ./86ա-8ա: ա/88ա-93ա: բ/93ա-6ա: գ/96ա-100բ: դ/100բ-6ա: ե/106ա-9ա: զ/109ա-12ա: է/112ա-3բ: ը/113բ-7ա: թ/117ա-9ա: ժ/119ա-25ա: ժա/125ա-8բ: ժբ/128բ-32բ: ժգ/132բ-5ա: ժդ/135ա-6ա: ժե/136ա-8բ: ժզ/138բ-41ա: ժէ/141ա-5ա: ժը/145ա-7ա: ժթ/147ա-50բ: ի/150բ-2ա: իա/152ա-5ա: Գլխատառերի տեղերը բաց` չգրուած:
2. 155աբ Ընդ այնոսիկ եւ առաջիկայ բան իմաստնոց - Ամենայն
չար տանջելի. ոչ ոք տանջեալ անապական... ներբողեալ ի Դաւթէ եռամեծէ ընթադրեցաւ:
Գրեթէ
բոլոր նիւթերի լուսանցքներում կան գրչի եւ այլոց ձեռքով արուած լրացումներ,
սրբագրումներ եւ լուծմունքներ:
Թ.
ՅԱՒԵԼԱԳՐՈՒԹԻՒՆՔ, ԺԷ. դ.
ա. 2ա [Սահմանք զանազանք] - [Հարց]. Զի՞նչ է հնազանդութիւն:
Պատասխանի. Հնազանդութիւն է բառնալ առանց երեւակայութեան...
բ. 2աբ [Այբուբեն յունաց] (երիցս)` որոշ տառանուններ
տառերից վեր գրուած հայերէնով:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ
ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
47ա Աղաչեմ զանպիտան գրիչս յաղաւթս յիշատակել ձեր` Քրիստոսի
սիրոյն վասն, զի՞նչ արարից, չեմ գիտել եղկելիս, ո՜հ, ո՜հ:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ
ՅԵՏԱԳԱՅԻ
2ա (ԺԸ. դ.) Առաքեալ եւ զիւր արեան մերձաւորցն Քրիստոս
Աստուած ողորմեսցի. ամէն:
3ա Փիլիպպոս վարդապետինն է այժմ. Պ. Տ. Վ. 1812:
ԿՆՔԱԴՐՈՇՄ` 3ա ութանկիւն, սեւով. «ՔՐԻՍՏՈՍԻ ԾԱՌԱՅ ՓԻԼԻՊՈՍ ՎԱՐԴԱՊԵՏ.
1243 (1794)»:
ԳՐՉԱՓՈՐՁ` կազմաստառ Ա. (շղագիր) «Տէր
Սիմոն, արտաքին», 2բ` «արտաքին», 2բ, 13ա` յունարէն բառեր. basileioj,
Ious+pisoj, Mariam, եւ այլն, 19ա` «նման անուն», 117ա` «բարձրաբերձ»:
ՆՇՈՒՄ` կազմաստառ Ա. «ԺԶ.-ԺԷ. Մ[եսրոպ]
եպիս[կոպոս]»:
1806
ԺՈՂՈՎԱԾՈՅ
|
|
ՌՃԻԷ.
- 1678 |
ԹԵՐԹ` 232. չգրուած 1ա-2բ, 196բ-232բ: ՊՐԱԿ` Ա-ԺԷx12 (Գ 8)+3x12 (3` 8): ՆԻՒԹ` թուղթ, արեւելեան: ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ` 19,4x12,6: ԳՐՈՒԹԻՒՆ` միասիւն (14x9), երկսիւն (190ա. 14x9): ԳԻՐ` բոլորգիր (3ա-12ա, 33ա, 46ա-60բ, 104ա-11բ, 135ա-43բ (նմուշ` 8բ), նոտրգիր` 12ա-32բ, 34ա, 62ա-103բ, 112ա-34բ, 144ա-96ա (նմուշ` 15ա), այլ ձեռքով` 33բ, 34բ-45բ, 61աբ (նմուշ` 43ա): ՏՈՂ` 31: ԿԱԶՄ` դրոշմազարդ շագանակագոյն կաշի,
դռնակով. միջուկը` տախտակ. աստառը` դրոշմազարդ կտաւ. լուսանցակողերը` կարմիր,
մէջքի մօտ սեւ կորագծով սահմանագծուած սպիտակ:
ՄԱՆՐԱՆԿԱՐՉՈՒԹԻՒՆ - Ճակատազարդ` 3ա: Լուսանցազարդ` բուսական: Զարդագիր` թռչնագիր, հանգուցագիր, հանգուցագիր` մարդու դէմքով` 8ա: Գոյներ` կարմիր, վարդագոյն:
ՊԱՏԱՌԻԿ-ՊԱՀՊԱՆԱԿ - Աւետարան Մատթէոսի, Դ. 23 - Ե. 12: Ժ. դ.: 2 (Ա-Բ) + 2 (Գ-Դ) ստացուած 1 թերթի կիսումով (1ին` ԳԴ, 2րդ` ԱԲ) եւ ամէն կէսը երկտակ ծալելով, ԱԲ` 10 տող եւ 3 տող ցրուացանկ, ԳԴ` 9 տող (երկուսը միասին. բուն ձեռագրինը` 19 տող եւ 3 տող ցրուացանկի): Մագաղաթ (18-19x12), երկսիւն (23x16,5), (նմուշ` Բա) ուղղագիծ երկաթագիր, առոգանութեան կարմրագիր նշաններով: Ունի բուսական զարդագիր (կապոյտ, կարմիր, կանաչ): Կարդալ` Դա, Գբ, Աբ, Դա, Գբ, Բա, Դբ, Գա, Բբ, Դբ, Գա, Աա. «[Աւե]տարանն արքայութեան... ցնծա[ցէ՛ք]»:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար. կազմի կաշին քերծուած, Ա. եւ Բ. փեղկերն ու աստառը ցեցի հետքերով, կապիչները եւ գամերն ընկած, թերթերի վրայ դեղնաւուն հետքեր, բծեր, թ. 223-32 եւ պահպ. Ա., Դ.` եզրերը գունափոխուած, ցեցի հետքերով:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
Ա. 3ա-12ա Ներածութիւն Պորփիւրի [Ստորոգութեանցն Արիստոտէլի]
Տե՛ս ձեռ. 718, 138ա-70բ: Նխ./3ա: ա/3ա-4ա: բ/4ա-6ա: գ/6ա-8ա: դ/8ա: ե/8աբ: զ/8բ: է/8բ-9ա: ը/9ա: թ/9ա: ժ/9աբ: ժա/9բ: ժբ/9բ: ժգ/9բ-10ա: ժդ/10աբ: ժե/10բ: ժզ/10բ: ժէ/10բ-1ա: ժը/11ա: ժթ/11ա: ի/11ա: իա/11ա: իբ/11աբ: իգ/11բ: իդ/11բ: իե/11բ-2ա: իզ/12ա:
Բ. 12ա-32բ [Պետրոսի Արագոնացւոյ] Համառօտ հաւաքումն
ի վերայ Ներածութեանն Պորփիւրի - Ելոյր հարկաւորի
քրիսաւորի է, որպէս ասէ փիլիսոփայն յերկրորդ գիրս Հոգւոյն, թէ հոգին ի սկիզբն
իւր է, որպէս անգիր տախտակ... եւ այս է լաւագոյն, քան զասացեալն ի Պղատոնէ:
Եւ այսքան բաւականասցի ի լուծումն խնդրոցս:
Գ. 33ա-45բ [Բարթուղիմէոսի Մարաղացւոյ] Յաղագս
հնգից ընդհանրից - Եւ արդ, զի՞ վասն հնգից ընդհանրիցն հանդերձեալ եմք խօսել
աստ... այսոքիկ բղխեն ի միոյ արմատոյ, այսինքն` ի քանակութենէն, որ է սկիզբն
տարածման եւ բաժանման:
Դ. 45բ-60բ Ստորոգութիւնք Արիստոտելի
Տե՛ս
ձեռ. 926, 191ա-201բ: Նխ./46ա-7ա: ա/47ա-9բ: բ/49բ-51բ: գ/51բ-4ա: դ/54ա-6բ: ե/56բ-7ա:
զ/57ա-9բ: է/59բ: ը/59բ-60ա: թ/60աբ: ժ/60բ:
Ե. 61աբ Յունարէն այսոքիկ անուանք թարգմանեալք - Իսակօկի`
ներածութիւն, կենօս` սեռ... լէւքօս` սպիտակ:
Զ. 62ա-103բ [Պետրոսի Արագոնացւոյ] Համառօտ վերլուծութիւն
Ստորոգութեանցն Արիստոստէլի - Հոմանունք, որպէս ասէ փիլիսոփայն ի յերրորդ գիրս Հոգւոյն
- Գիտութիւնքն բաժանին, զոր օրինակ եւ իրքն, յորոց է գիտութիւնն... եւ ոչ
ունիլ զսպիտակութիւն, քան գոլ սպիտակ եւ այլն. եւ այսքան բաւականասցի վերլուծութիւն
յաղագս տասանց ստորոգութեանցն:
Է. 1. 103ա-11բ Ջիղբերտոսի Պօռետացւոյ ճեմականի
Վեցից սկզբանց գիրք (թարգմ. Ոսկանի բանասիրի)
Տե՛ս
ձեռ. 926, 287ա-91բ: ա/103բ-5ա: բ/105ա-6ա: գ/106ա: դ/106ա-7բ: ե/107բ-8բ: զ/108բ-9բ:
է/109բ-10ա: ը/110ա-1ա (վրջ. «որ եւ տարածիլ անդր, քան զնա, անկարելի է»: Կից`
111աբ հին թարգմանութեան տասներորդ պրակը):
Ը. 111բ-134բ [Ջիլբերտոսի Պօռետացւոյ] Համառօտ հաւաքումն
վերլուծութեան Վեցից սկզբանցն գրոց (հին թարգմ.)
Տե՛ս
ձեռ. 1713. 218ա-24բ: ա/112ա-4ա: բ/114ա-8ա: գ/118ա-21ա: դ/121ա-2բ: ե/122բ-6բ: զ/126բ-8բ:
է/128բ-30ա: ը/130ա-1բ: թ/131բ-4բ: ժ/չիք (կցուած Ոսկանի թարգմանութեանը`
111աբ):
Թ. 134բ-143բ Սկիզբն եւ նախադրութիւն գրոցն, որ ասի
ըստ յունաց` Պերիարմենիաս եւ հայերէն` Յաղագս մեկնութեան` արարեալ ի մեծ
իմաստնոյն Արիստոտելէ եւ թարքմանեալ ի Դաւթէ փիլիսոփայէ
Տե՛ս ձեռ. 926, 201բ-7ա: Նխ./135ա: ա/135աբ: բ/135բ: գ/135բ-143բ:
Ժ. 143բ-196ա [Պետրոսի Արագոնացւոյ] Սկիզբն վերլուծութեան
ի վերայ գրոցն, որ կոչի Պերիարմենիաս - Նախ
արժան է դնել` զի՞նչ է անուն, վասն զի մարդկայինն գիտութիւն... աստանօր զկայ
առցէ վերլուծութիւն ի վերայ շարագրութեան, որ կոչի Պերիարմենիաս, ի փառս
եւ ի գովեստ անուան Տեառն մերոյ եւ Փրկչին Յիսուսի Քրիստոսի` Աստուծոյն մերոյ.
ամէն:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
61բ Զծրագրօղս
յիշեատակեսջիք միով ողորմեսցիւ, ովք սուրբք ընթերցօ՛ղք, ի թուին հազարերորդի,
հարիւրորդի, քսաներորդի, եռի եւ քառեակի (1678):
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ՅԵՏԱԳԱՅԻ
Աբ (ԺԸ. դ., շղագիր)
Տեառն իմոյ մեծի վարդապետին է:
Բա 8 տող բոլորգիր,
քերուած եւ անընթեռնելի, 5րդ տողում` «անճառ»:
ԳՐՉԱՓՈՐՁ` Բբ (բոլորգիր)
«բեռն, աբգդ, մի», Դբ (բոլորգիր) այբուբեն (ա-զ, զ-է)` երիցս:
ՆՇՈՒՄ` Ա. կազմաստառին
փակցուած թղթի վրայ` «ՌՃԻԴ. - 1675. Մ[եսրոպ] եպիս[կոպոս]»:
1807
ԺՈՂՈՎԱԾՈՅ
|
ԱԴՐԻԱՆԱՊՈԼԻՍ |
ՌՃՀԳ. - 1724 |
ԳՐԻՉ` Մինաս սրկ. Բարաքիասեան Շօռութեցի
(1ա-43բ): ՍՏԱՑՈՂ` Ոսկան:
ԹԵՐԹ` 60. չգրուած` 14աբ,
54աբ, 58ա-60բ: ՊՐԱԿ` 1+Ա-Դx12+11: ՆԻՒԹ` թուղթ,
լուսագծերով եւ լուսադրոշմով` թագ եւ ողկոյզ: ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ` 20,8x15,8: ԳՐՈՒԹԻՒՆ` միասիւն` սահմանագծուած կարմրով
(15,5x10,5): ԳԻՐ` նոտրգիր.
Մինաս գրչի` 1ա-43բ (նմուշ`
5ա), անանուն Ա.
գրչի` 44ա-53բ (նմուշ`
47ա), անանուն
Բ. գրչի` 55ա-7բ (նմուշ`
55ա):
ՏՈՂ` 30
(1ա-53բ), 32 (55ա-7բ): ԿԱԶՄ` ճնշագծերով շագնակագոյն կաշի.
միջուկը` ստուարաթուղթ. աստառը` թուղթ, մասն առաջին եւ վերջին պրակների:
ՄԱՆՐԱՆԿԱՐՉՈՒԹԻՒՆ - Ճակատազարդ` 44ա: Լուսանցազարդ`
ծաղիկ` 44ա: Զարդագիր` թռչնագիր, կենդանագիր: Գոյներ` ոսկի, կարմիր, կապոյտ,
կանաչ, սեւ, վարդագոյն, մանուշակագոյն:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար. կազմի կաշին քերծուած,
եզրերը մաշուած, թ. 44-53, 55-7` թանաքից գրադաշտը գունափոխուած, դեղնաւուն
հետքեր, 34բ, 38բ, 44ա` թանաքաբծեր, լուսանցային մասերում խոնաւութեան
հետքեր, Դ. պրակն` Ա-ից առաջ:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
Ա. 1. 1բ [Ծառ գոյացութեան] - Գոյացութիւն` մարմին, անմարմին...
2. 2ա-13ա Պորփիւրի Ներածութիւն
[Ստորոգութեանցն Արիստոտէլի]
Տե՛ս ձեռ. 718, 138ա-70բ: Նխ./2ա: ա/2ա-3բ: բ/3բ-5բ: գ/6ա-8ա: դ/8ա: ե/8աբ: զ/8բ: է/8բ-9ա: ը/9աբ: թ/9բ: ժ/9բ-10ա: ժա/10ա: ժբ/10ա: ժգ/10աբ: ժդ/10բ-11ա: ժե/11ա: ժզ/11աբ: ժէ/11բ: ժը/11բ: ժթ/12ա: ի/12ա: իա/12ա: իբ/12աբ: իգ/12բ: իդ/12բ-3ա: իե/13ա: իզ/13ա: Լուսանցքներում կան լուծմունքներ:
Բ. [Բանք զանազանք]
1. 15բ-17ա [Դիոնիսիոսի Թրակացւոյ] Խոնարհմունք բայի - Բայ սահմանական, ներգործական պարզ լծորդութեան... ստորադասականքն կրաւորականն նոյնպէս է` ըստ այլոց յեղանակացդ (հմմտ. ձեռ. 267, 242աբ):
2. 17ա-20բ Մեկնութիւն բառից քերականին - Վերծանութիւն
է ընթերցողութիւն... ո՛վ Աստուած, հոշական:
3. 20բ-21բ [Հարցմունք եւ պատասխանիք երկրաչափականք] - Հարց.
Զի՞նչ է կէտ կամ գիծ, մակերեւոյթ եւ մարմին: Պատասխանի կէտ`., գիծ` | ... եւ
հիւնիդ մարմնացուցանէ զնոսա:
4. 21բ Բանք իմաստասիրաց - Ամենայն,
որ ճշմարիտ է, նաեւ բարի է, այլ ոչ ամենայն բարի ճշմարիտ է... եւ ընկէց զինքն
ի պարըսպէն ի վայր, եւ էր Կլեոմբռոտոս
անուն նորա:
Գ. 1. 22ա-43բ Ստորոգութիւնքն Արիստոտելի
Տե՛ս
ձեռ. 926, 191ա-201բ: Նխ./22ա-3բ: ա/23բ-7ա: բ/27ա-9բ: գ/29բ-33ա: դ/33ա-7ա: ե/37աբ:
զ/37բ-41բ: է/41բ-2ա: ը/42աբ: թ/42բ-3ա: ժ/43աբ: Լուսանցներում` լուծմունքներ:
2. 44ա-53բ Սկիզբն եւ նախադրութիւնն գրոցն, որ ասի
ըստ յունաց Պերիարմենիոս, եւ հայերէն` Յաղագս մեկնութեան` արտադրեալ ի մեծ
իմաստնոյն Արիստոտէլէ, թարգմանեալ եւ մեկնեալ ի Դաւթէ
Տե՛ս ձեռ. 926, 201բ-7ա: Նխ./44ա. ա/44բ: բ/44բ-5ա: գ/45ա-53բ:
Դ. 55աբ Նկատումն Արիստոտէլի [Դաւթի Հարքացւոյ]
- Ուսուցանել մեզ ի բնալսողութեանց այնոցիկ, որ հասարակաց
բնական[աց] գոյանայ... սոքօք է մարթել առնել մակացութիւն:
Ե. 55ա-7բ [Մովսէսի Քերթողի] Վերլուծութիւն Արիստոտէլի
տասն բանիցն - Ստորոգութիւնք ներքին ասութիւնք ասին... կամ հանգիստ
եւ Քրիստոսի` յուսոյն մերոյ փա՜ռք յաւիտեանս. ամէն:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
1. 5բ Զտարբերութեան մեկնիչն քա՛ջ ընթե՛րց, որ լավ հասկանաս:
13ա Եւ դարձեալ,
ո՛վ ընթերցօղք, յիշեցէ՛ք ի բարին ձեզ եւ ամենեցուն ծառայ: 0րինակեցաւ ձեռամբ
եւ գրեցաւ թերավարժ գրչի` Շօռութցի մահտեսի տիրացու Մինաս սարկաւագէ
Բարաքիասեան: Ով ոք` կարդալով կամ օրինակելով
միով Հայր մեղայիւ զմեզ եւ զմեր ննջեցեալքն յիշեսջիք, |13բ| եւ դուք յիշեալ լիջիք
ի միւսանգամ գալստեան Տեառն մերոյ եւ փրկչին Յիսուսի Քրիստոսի` Աստուծոյն
մերոյ, որ է օրհնեալ անզրաւ եւ անվախճան, յաւիտեանս յաւիտենից. ամէն: Հա՛յր
մեր, որ յերկինս: Զրաւ բանիս այսորիկ:
43բ Գրեցաւ
ձեռամբ թերավարժ գրչի` Շօռութեցի մահտեսի Մինաս սարկաւագէ
Բարաքիասեան: Եղեւ ի արքայանիստ մեծի մայրաքաղաքիս Անդրիանուպօլսոյ, թուին ՌՃՀԳ. (1724) եւ ի յամսեանն Հոգտեմբերի մէկին:
2. 1ա ԸՌՍՏԱՄԻ ՈՐԴԻ ՈՍԿԱՆԻ (փակագիր):
Առեալ եղեւ ի մայրաքաղաքն Ըստամբօլ, ի վայելումն Աղայեցի Ըռստամի որդի
մեղաւոր Ոսկանին է: ՌՃՀԲ.
(1723) թվին, Փետրվարի Ժ. (10):
15ա Է [«ՈՍԿԱՆԻ Է ՍԱՅ ԲԱՆ»]
Որ է սա յոյժ
մեծ պատուելի,
Սիրտ Պորփիւրի հարթ ներս ածի,
Կորովակի մեկնել
բանի,
Արիստոտելեայն
մեծ տառի:
Ներածութիւն
սիրտ Պորփիւրի,
Իսկոյն սիրեալ
իմոյ սիրտի,
Է առեալ սա մեծ
գինագնի,
Սիրտ իմ եղեալ,
ոչ վաճառի:
Աստուած իմ Տէր,
տա իմ խնդրի
Յինէն սա տառըս ոչ հանցի,
Բայց առեալ սա
ՆԱՅՆԲԵԿ.
(1719) թվւի,
Ամսեայնն գիծ
Փետրվարի,
Ներորոշեալ
ութ եւ վեցի:
Սկզբի
6 տողը կրկնուած փոքր տարբերութեամբ` 5րդ տողում «սիրտ» բառի փոխարէն գրուած
է «մեծ», խորագիրը սկզբնատողերի ծայրակապն է, ծածկագիր թուականի կողքին
այլ ձեռքով աւելացուած է. «Թիւն է ՌՃԿԸ. (1719)»:
ԿՆՔԱԴՐՈՇՄ` 2ա ութանկիւն, սեւով, անընթեռնելի,
հաւանաբար` «ՈՍԿԱՆ»:
ՆՇՈՒՄ` Ա. կազմաստառին
փակցուած թերթիկի վրայ` «ՌՃՀԳ. - 1724. Մ[եսրոպ] եպիս[կոպոս]»:
1808
ԺՈՂՈՎԱԾՈՅ
|
ԷՋՄԻԱԾԻՆ |
ՌՄԺԵ. - 1766 |
ԳՐԻՉ
եւ ՍՏԱՑՈՂ`
Յակոբ վրդ. Սանահնեցի:
ԹԵՐԹ` 285
(գրչի էջակալում` 1-159, որ է` 1ա-80ա).
չգրուած` 141ա-2բ, 285աբ:
ՊՐԱԿ` ԻԵx12
(ԺԲ 10, Ի 11, ԻԱ 8, ԻԵ 4): ՆԻՒԹ` թուղթ,
լուսագծերով, այլ` 143-285, լուսադրոշմներով`
տարբեր թագեր, EANENROYANS, A VINAY եւ այլք (անընկալելի): ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ` 20,2x15,2: ԳՐՈՒԹԻՒՆ` միասիւն (17x12, 16x12,5): ԳԻՐ` շղագրանման,
նոտրգիր, գրչափոխութեամբ (նմուշ`
15ա): ՏՈՂ` 27-33:
ԿԱԶՄ` դրոշմազարդ
շագանակագոյն կաշի. միջուկը` տախտակ. աստառը` թուղթ. լուսանցակողերը
երկրաչափական սեւ եւ կարմիր գծումներով, մէջքի մօտ պատկերում են մարդու
դէմք: ՊԱՀՊԱՆԱԿ` 2,
թուղթ, դեղնաւուն,
չգրուած սկզբից
(Ի. դ. նորոգման
յաւելում):
ՎԻՃԱԿ`
բաւարար. կազմի կաշին թեթեւակի քերծուած, եզրերը մաշուած, տեղ-տեղ զանազան
բծեր:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
Ա. 1. 1ա-46ա Դաւթի փիլիսոփայի
Ներգինեցոյ Վերլուծութիւն ի Ներածութիւնն Պորփիւրի
Տե՛ս ձեռ. 1688, 1ա-151ա: ա/1ա-2ա: բ/2ա-3բ: գ/3բ-5բ: դ/5բ-6բ: ե/6բ-8ա: զ/8ա-10բ: է/10բ-2ա: ը/12ա-3ա: թ/31աբ: ժ/13բ-4բ: ժա/14բ-6ա: ժբ/16աբ: ժգ/17աբ: ժդ/17բ-9բ: ժե/19բ-21ա: ժզ/21ա-2ա: ժէ/22ա-3բ: ժը/23բ-5ա: ժթ/25ա-7ա: ի/27ա-8բ: իա/28բ-30ա: իբ/30ա-1ա: իգ/31ա-2ա: իդ/32ա-3բ: իե/33բ-5բ: իզ/35բ-6բ: իէ/36բ-8ա: իը/38ա-40ա: իթ/40բ-2ա: լ/42ա-3ա: լա/43աբ (համարը գրուած` լբ, որի հետեւեւանքով համարակալումը խախտուած, լզ-ից յետոյ չշարունակուած): լբ/43բ-4բ: լգ/44բ-5ա: լդ/45աբ: լե/45բ: լզ/45բ: լէ/45բ: լը/45բ: լթ/45բ: խ/46ա:
2. 46ա-99բ Ստորոգութիւնս Արիս[տոտէլի] Ժ.
(10), որ կոչի յունարէն Կատիլօիաս [Մեկնութիւն Դաւթի Անյաղթի]
Տե՛ս ձեռ. 1687, 106բ-245բ: Նխ./46ա-9բ: ա/49բ-60ա: բ/60ա-8բ: գ/68բ-77բ: դ/77բ-87ա: ե/87աբ: զ/88ա-95ա: է/95ա-6ա: ը/96բ-7ա: թ/97ա-9ա: ժ/99ա-9բ:
3. 100ա-141բ [Ս]կիզբն եւ նախադրութիւն գրոցն, որ ասի
ըստ յունաց Պէրիարմէնիաս եւ հայերէն Յաղագս մեկնութեան` արտադրեալ ի մեծ
իմաստնոյն Արիստոտէլէ, թարգմանեալ եւ մեկնեալ ի Դաւթէ Անյաղթէ փիլիսոփայէ:
Տե՛ս
ձեռ. 1690, 209բ-305ա: Նխ./100ա-102բ: ա/102բ-5ա: բ/105ա-6բ: գ/106բ-40բ:
Բ. 143ա-284ա [Մատենագրութիւնք Սիմէոնի Երեւանցւոյ]
Տե՛ս ձեռ. 1818, 2ա-135բ: Բան առ ընթերցող` 143ա-4բ: Առ սուրբ Էջմիածին` 144բ-5ա: [Ձօն առ Պորփիւր]` 145ա: 1/145ա-78բ (179ա-86բ տե՛ս` 5-6): 2/186բ-245բ: [Ձօն առ Արիստոտէլ]` 186բ: 3/246ա-82ա: 4/282ա: 5/179ա-84բ (1ին մասից յետոյ): 6/184բ-6բ: Յշտկրն/282բ-4ա:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ՆԱԽԱԳԱՂԱՓԱՐ 0ՐԻՆԱԿԻ
245բ (1747 թ.) Ի ժամանելն
ձեր յայսր, խնդրեմ զի յիշեսջիք զշարահիւսօղ սորին` զՍիմէօն մեղսամած վարդապետս
Երեւանցի, զհոգեւոր ծնօղն իմ` զՇամախեցի Յակոբ վարդապետն, եւ զմարմնաւոր
ծնօղսն իմ` զԿարապետն, զԳայիանէն, զեղբարսն իմ` զՄելքիսեդեկն, զՅարութիւնն
եւ զՂազարն:
Հմմտ.
ձեռ. 1818, էջ 135աբ, 1817, էջ 113բ, 1819, էջ 144բ, 1820, 172բ:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
1. 46ա Փա՜ռք ամենազօրին Աստուծոյ, որ ետ կարողութիւն
յանկ ելանել:
140բ Աւարտ եղեւ
արտաքին գիրքս թւին ՌՄԺԵ. (1766) եւ յամսեանն Յունիսի ԻԱ.ին (21), ձեռամբ ապիկար
իբր վարդապետի ումեմն` Յակոբ կոչեցելոյ, ի վայելումն ինձ եւ նմանեաց իմոց
իմաստակաց, առ դրան Սրբոյ Աստուածաիջի տեղւոյս (գրած-ջնջած` «Էջ», այլ ձեռքով
կրկնուած` 284բ):
2. 245բ Ընդ որս եւ զմեղապարտ գրիչս` զՅակոբ աբեղայս Սանահնեցի,
որ բազում աշխատութեամբ արտագրեցի ի զարգացումն եւ ի վայելումն ինձ եւ նմանեաց
իմոց, զի եւ դուք յիշեջիք ի
Քրիստոսէ յԱստուծոյ: Թուին ՌՄԺԵ. (1766), Ապրիլի ԺԵ. (15), առ դրան մեծի Աթոռոյս
Սրբոյ Էջմիածնի գրեցաւ:
3. 284բ Տէրտէր Սարգիսն, Կարապետն հաց էր ուտում, ասեցի
թէ տէրտէրին կասեմ, ասաւ թէ ասա՛:
ԿՆՔԱԴՐՈՇՄ` 1ա ութանկիւն, սեւով. «ՔՐԻՍՏՈՍԻ
ԾԱՌԱՅ ԹԱԴԷՈՍ ԱԴԱԹԲԷԿԵԱՆ 12ՀԴ. (1825)»:
ԳՐՉԱՓՈՐՁ` կազմաստառ
Ա` «տէրտէր մէղ, Դաւթիս է, Սիմէոնի», կազմաստառ Բ.` վրացատառ հաշիւ, «Ի մերս
սհա», 245բ «յիշեսջիք»:
ՆՇՈՒՄ` կազմաստառ
Ա. շղագիր. «ՌՄԺԵ.-1766. Մ[եսրոպ] եպիս[կոպոս]»:
1809
ԺՈՂՈՎԱԾՈՅ
|
|
ՌԿԲ. - 1613 |
ԳՐԻՉ` Էսաի: ԿԱԶՄՈՂ` Մարտիրոս սարկաւագ:
ԹԵՐԹ` 289-4 (տե՛ս Պահպանակ). չգրուած`
1ա, 2ա-4բ, 5ա, 94բ-6բ, 132բ, 221ա-4բ, 229բ-7բ, 241ա-2բ, 265բ-89բ: ՊՐԱԿ`
4+Ա-Ըx12 (Ա, Ե 10) + Ա-ԺԶx12 (Դ, Ե 10, ԺԳ 17): ՆԻՒԹ` թուղթ, լուսագծերով եւ լուսադրոշմներով`
S T, առիւծ` գլխավերեւում` T B, կամարաձեւ մուտքով կառոյց` մուտքի մէջ եւ
ճակատին խաչ: ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ` 20x15,3: ԳՐՈՒԹԻՒՆ`
միասիւն (13,5x10): ԳԻՐ` նոտրգիր (նմուշ` 60ա) այլ` 211բ-20բ
(նմուշ` 214ա): ՏՈՂ` 24: ԿԱԶՄ`
դրոշմազարդ շագանակագոյն կաշի, դռնակով. միջուկը` տախտակ. աստառը` դեղին
եւ կապոյտ կտաւ. լուսանցակողերը` կարմիր. Ա. փեղկի ստորին
մասում. «ԿԱԶՄԵՑԱՒ
ԹՎԻՆ ՌԿԲ.ԻՆ (1613). ԱՄԷՆ»: ՊԱՀՊԱՆԱԿ` 4 թերթ, թուղթ, սկզբից` հաշուած
թերթաքանակի մէջ (1-4):
ՄԱՆՐԱՆԿԱՐՉՈՒԹԻՒՆ - Կիսախորան`
6ա: Լուսանցազարդ` բուսական: Զարդագիր` թռչնագիր, հանգուցագիր: Գոյներ`
կարմիր, դեղին, կապոյտ, սեւ, սպիտակ, մանուշակագոյն:
ՊԱՏԱՌԻԿ-ՊԱՀՊԱՆԱԿ - Հռոմէական
իրաւունք, հանդերձ մեկնութեամբ (լատիներէն): ԺԳ. դ.: 1 (Ա)+1 (Բ), ստացուած
մէկ թերթի ընդլայնակի հատումով: Մագաղաթ (19,5x15), եռասիւն
(18,5x14,5), տող` 25, (նմուշ` Բա):
Տե՛ս
խ. Լ. ԽՌրպսպՉՈ, խՈՑՌվրՍՌպ ՐցՍՏտՌրՌ ԾՈՑպվՈՊՈՐՈվՈ, ժՐ. 1980, ր. 56-7.
ՎԻՃԱԿ` բաւարար. կազմի կաշին, եզրերը,
մէջքը, դռնակն ու աստառը կիսամաշ, Բ. փեղկի կաշին ցեցի հետքերով, 2 կապիչներն
ընկած, որոշ թերթեր ցեցակեր եւ խունացած, թ. 1-26` եզրամաշ, դեղնաւուն բծեր,
215բ-6ա` կարմիր թանաքաբծեր, 238ա-40բ, 243ա-65ա` թանաքի թթուայնութեան պատճառով
գրադաշտը գունափոխուած:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
Ա. 6ա-21ա Ներածութիւն Պորփիւրի [Ստորոգութեանցն Արիստոտելի]
Տե՛ս ձեռ. 718, 138ա-70բ: Նխ./6աբ: ա/6բ-8ա: բ/8ա-11բ: գ/11բ-4բ: դ/14բ-5ա: ե/15ա: զ/15աբ: է/15բ-6ա: ը/16աբ: թ/16բ: ժ/16բ-7ա: ժա/17ա: ժբ/17աբ: ժգ/17բ: ժդ/17բ-8բ: ժե/18բ: ժզ/18բ-9ա: ժէ/19ա: ժը/19աբ: ժթ/19բ: ի/19բ: իա/19բ-20ա: իբ/20ա: իգ/20ա: իդ/20աբ: իե/20բ: իզ/20բ-1ա:
Ա-Ե.
գլխահամարները կրկնուած են:
Բ. 21ա-89ա Դաւթի փիլիսոփայի Ներգինացւոյ Վերլուծութիւն
Ներածութեանն Պորփիւրի
Տե՛ս
ձեռ. 1688, 1ա-151ա: ա/21ա-3ա: բ/23ա-5ա: գ/25ա-8ա: դ/28ա-9բ: ե/29բ-32ա: զ/32ա-5ա:
է/35ա-6բ: ը/36բ-8ա: թ/38ա-9ա: ժ/39ա-40բ: ժա/40բ-2ա: ժբ/42ա-3բ: ժգ/43բ-4բ: ժդ/44բ-7ա:
ժե/47ա-9ա: ժզ/49ա-50բ: ժէ/50բ-3ա: ժը/53ա-5բ: ժթ/55բ-8ա: ի/58ա-61ա: իա/61ա-3բ: իբ/63բ-5ա:
իգ/65ա-6բ: իդ/66բ-9բ: իե/69բ-72ա: իզ/72ա-3բ: իէ/73բ-6ա: իը/76ա-9բ: իթ/79բ-82բ: լ/82բ-4բ:
լա/84բ-5բ: լբ/85բ-7ա: լգ/87աբ: լդ/87բ-8ա: լե/88աբ: լզ/88բ: լէ/88բ: լը/88բ: լթ/88բ-9ա:
խ/89ա:
Լուսանցքներում
կան լուծմունքներ:
Գ. 1. 89բ-93ա Տեառն Ներսէսի Հայոց կաթողիկոսի ասացեալ` Յաղագս երկնի եւ զարդուց
նորա, բարառնաբար ի դիմաց նորա, ի չափ երկոտասանից պարզեալ ոտի, ի խնդրոյ
առն բժշկապետի եւ աստղագիտի Մխիթար, երկոտասան աստղիջս - Ի
մեղական գոլով բնութիւն եւ սկզբնական... եւ փառս տամ անեղ բնութեանն արարչական:
2. 93ա-4ա Յիշատակարան, որ է ըստ նախադրութեան անուանն: Եւ է այս.
«Մխիթար բժիշկ ընկա՛լ ի Ներսէսէ զայս բան» - Միշտ Էիդ անեղ
բնութիւն բնաւորական... յաւիտենին, որ կայացաւ:
Դ. 97ա-126բ [Դաւթի Մեկնութիւն ի Վերլուծականն Արիստոտէլի]
Տե՛ս ձեռ. 464, 150բ-83բ: ա/97ա-9բ: բ/99բ-102ա: գ/102ա-3բ: դ/103բ-6ա: ե/106ա-8ա: զ/108ա-9ա: է/109ա-11ա: ը/111ա-12ա: թ/112բ-16ա: ժ/116ա-8ա: ժա/118ա-9բ: ժբ/119բ-22բ: ժգ/123ա-4բ: ժդ/124բ-6բ: Պրակները խորագրեր չունեն:
Վերջում
է` 126բ. «Այս ԺԴ. գլուխք, որ մեկնեալ է... ի վարժս ուսումնայսիրաց անձանց ի
փառս Աստուծոյ. ամէն» սկսուածքը:
Ե. ա. 126բ-7բ Զի անկարելի է յաստուածային անձինս գոլ բազումս, քան
զերիսն - Բայց բազում անձինս, քան զերիսն գոլ...
բ. 127բ-9ա Յաղագս թուոյ յատկութեանց, որք պարագային
Հաւր եւ ոյք են - Բայց այսպիսոյ արտակացելոյ թվոյ անձանց...
գ. 129աբ Զի՞ Հոգին Սուրբ ոչ իցէ հայր Քրիստոսի - Բայց
թէպէտ Որդին Աստուծոյ ասի ի Հոգոյն Սրբոյ...
դ. 130ա-32ա Յաղագս սրբակերտութեան մաւրն Քրիստոսի - Իսկ
վասն որպէս ի վերասացելոցդ երեւի... իմն մեղաց ըստ ենթակայութեանն այլ
կապեալ (չշարունակուած):
Զ. 1. 133ա-41բ Դաւթի փիլիսոփայի Էակաց գիրք - Ի
քանի՞ս բաժանի էակն, կամ յո՞րս... Հոգի եւ միտք եւ շունչ` բնութեամբ մի եւ զանազանութեամբ`
այլեւայլ:
2. 141բ-5բ [Դաւթի փիլիսոփայի Մեկնութիւն Արդ,
գոլ զէակն] - Արդ, գոլ զէակն յորժամ ոչ է, եւ զոչ էակն ոչ գոլ... անէակին
եւ էակին մակաշարժմանն:
3. 145բ-6ա [Դաւթի փիլիսոփայի Յաղագս հարկաւորին
եւ կարելւոյն] - Հարցողաց. Քանի՞ յեղանակաւք զանազանին հարկաւորքն
եւ կարելին եւ կամ որո՞վք... բան անսահմանին ենթադատելով ճշդակշիռ:
4. 146ա-8ա [Դաւթի Հարքացւոյ] Նկատումն Արիստոտէլի
- Ուսուցանէ մեզ ի բանալսողութեանցն այնոցիկ, որ հասարակաց
բնականաց գոյանան... նմա միայն տալ է պաշտաւն:
5. 148բ-66ա Արիստոտէլի իմաստասէրի Թուղթ առ Աղէքսանդրոս
թագաւոր: Պատմութիւն յաղագս աշխարհի - Իսկ բազում
անգամ ինձ աստուածային ինչ եւ բարեբախտեալ ճշմարտապէս... ի նմանէ ընդունի
զշնորհս:
6. 166ա-70բ Արիստոտէլի Յաղագս յառագինութեանց
[առ] Աղէքսանտրոս թագաւոր - Գովելի են գեղեցիկքն, եւ պարսաւելի
են գարշելիք... ամենայն ասացելոցդ ներհակքն, որք են ի պարսաւելեացն:
7. 170բ [Յաղագս Արիստոտէլի] - Արիստոտէլ
Ստագիրացի էր... եւ միտք երանուանեալ ի նմանէ (5 տող):
8. 171ա-5բ [Մովսիսի Քերթողի] Յաղագս պիտոյից
[համառօտ]
Տե՛ս ձեռ. 539, 262ա-72բ: 1/171աբ: 2/171բ-2ա: 3/172աբ: 4/172բ: 5/172բ-3ա: 6/173աբ: 7/173բ-4ա: 8/174աբ: 9/174բ-5ա: 10/175աբ:
Տե՛ս
Գիրք պիտոյից, Երեւան, 1993, էջ 28, ձեռ. N6:
9. 176աբ [Բանք իմաստասիրաց Յաղագս սկզբան աշխարհի] - Արիստոտէլ
ասաց` սկիզբն աշխարհի տեսակ... երգեցից ամենապանծալի, պարկեշտ եւ հասարակարվեստ:
10. 176բ Յաղագս մարդասիրութեան ասաց Հոմերոցս
- Աստուածքն աւտարաց նմանեալ շրջին ի մէջ մարդկան... յաւաղ
զնիւթս (չշարունակուած):
11. 176բ Մասունք մարմնոյ - Ուղիղ
է մասն մարմնոյ, զշաղկապ կենացն յինք ունելով... ի փոխարկութենէ մարմնոյ:
12. 177ա-201բ [Պատճառ եւ լուծմունք Սահմանաց գրոցն Դաւթի]
Տե՛ս ձեռ. 437, 144ա-51ա: Պատճառ/177ա-81բ: Լուծմունք/181բ-4բ: ա/184բ-90ա: բ/190ա-1ա: գ/191ա-2բ: դ/192բ-3ա: ե/193ա: զ/193աբ: է/194ա: ը/194ա: թ/194ա: ժ/194աբ: ժա/194բ-5ա: ժբ/195ա-6բ: ժգ/196բ-7ա: ժդ/197ա-8ա: ժե/198ա-201ա: ժզ/201աբ: ժէ/201բ:
13. 201բ-11ա Մեկնութիւն բանից Դաւթի փիլիսոփայի,
որ ի կատարումն նորին տառի Վասն սահմանաց իմաստասիրութեան` ասացեալ Ներսէսի`
Հայոց կաթողիկոսի, ի խնդրոյ ումեմն Ստեփանոսի` սիրողի իմաստութեան - Զխնդիր
հոգեւորական հաւատով եւ սիրով հայցողաց պարտիմք տալ յօժարութեամբ... գոհութիւն
շնորհողին մատուսցուք եւ փառս այժմ եւ յաւիտեանս յաւիտենից. ամէն:
Տե՛ս
ձեռ. 437, 151ա-3բ:
14. 211բ-20բ [Քաղուածք զանազանք]
ա. 211բ-3ա [Դաւթի Այաղթի] Յառաջայբանութիւն
Մեկնութեանցն Պորփիւրի - Հանդերձեալք հանդերձ Աստուծով սկիզբն առնել առաջիկա
շարադրութեանս... զոր ծանուցին իմաստունքն շնորհօք բարերարին Աստուծոյ:
բ. 213աբ Ներածութիւնք Պորփիւրի [համառօտ մեկնութիւն] - Ելոյր
հարկաւորի... Հարց. Զի՞նչ է Ներածութիւն Պորփիւրի: Պատասխանի. Ե. ձայնք
են... եւ այս կարճառօտաբար բաւ լիցի:
գ. 214աբ Ստորոգութիւնք Արիստոտէլի [համառօտ
լուծմունք] - Գոյացութիւն, որակ. քանակ... գտցես ի մեկնութիւնս
գրոցն Արիստոտէլի:
Տե՛ս
ձեռ. 77, 149ա-56ա:
դ. 214բ-5բ Վերլուծականէն ի գրոցն Արիստոտէլի - Ասէ իմաստասէրս,
թէ չորք գոն տրամաբանական... թէ ընդ բաժանական հնարս ոչ ինչ պանձասցի փախչել:
ե. 215բ-6բ Ի Սահմանաց գրոցն որ կոչի Լօիճա (=Լօճիկա) - Որք
մի անգամ իմաստութեան տենչան բանից... եւ զայլն գտանես ի գիրս Արիստոտելի:
զ. 216բ-7բ Ի բանից Պղատոնի յԷակաց գրոցն - Գիտելի է
ըստ կանոնաց իմաստասիրաց, զի գիտութիւնն բաժանի ի չորս... եւ թէ զբովանդակն
խնդրիցէք, ի բունն ընթասջիք մեկնութիւնսն:
է. 217բ-20բ Ի բանից սուրբ հաւրն Նեղոսի համառօտիք - Լաւ է յըստակ խորհրդով ննջել... ըստ արդարութեան
եւ ըստ հեղութեանն Քրիստոսի Աստուծոյն մերոյ, որ է աւրհնեալ յաւիտեանս եւ
անզրաւ յաւիտենին. ամէն, ամէն եւ եղիցի:
ը. 225ա-8բ Մովսէսի քերթողի Յաղագս ստորոգութեան Արիստոտէլի. վերլուծութիւն - Ստորոգութիւնք
ներքեւասութիւնք անուանին... որ մակացութեան մասունս ունել ասի իմաստութիւն
ինչ կամ քերականութիւն:
թ. 228բ-9ա Սահմանք հրեշտակաց - Հրեշտակ է էութիւն` իմանալի,
մշտաշարժ, ինքնիշխան... Հեփեստոսի եւ Պիսիդոնի եւ որ ի միջոցի: Այժմ եւ
միշտ եւ յաւիտեանս յաւիտենից. ամէն:
15. 238ա-265ա Սուրբ հաւր մերոյ Մովսէսի [Յաղագս քերականութեանց]
Տե՛ս
ձեռ. 436, 280ա-300բ: 1.ա/238ա: բ/238ա: գ/238աբ: դ/238բ-9ա: 2.ա/239աբ: բ/239բ-40ա:
3/240ա: 4/Չիք: 5.ա/240ա-3ա: բ/243աբ: գ/243բ-4բ: դ/244բ-5ա: ե/245բ: զ/245բ-7ա: է/247ա-8ա:
ը/248ա: թ/248ա-9ա: ժ/249ա-50ա: ժա/250աբ: ժբ/250բ-1ա: ժգ/251ա-2բ: 6/252բ-3բ:
7/253բ-55ա: 8/255ա-6ա: 9/256ա-260բ: 10/Չիք: 11/265ա (վերջ. Հայցէր առ ի փրկութիւն
հանուրց, առ քեզ ի ձեռն զայլ (չշարունակուած): 12-13/Չիք: 14/260բ (կիսատ` սկ.
Յաղագս բառի - Զինչ բարբառ եւ զինչ ձայն... զօրութիւն գծախառն ի նոսա բարբառ
էր:) 15/261աբ: 16.ա/261բ: բ/261բ-2բ: գ/262բ-4ա: դ/264աբ: ե/264բ (շար. տե՛ս 11):
17-23/ Չիք:
Յաւելեալ ունի.
260աբ Յաղագս բառի - Զի՞նչ բարբառ եւ զի՞նչ ձայն. ձայն Յովաննէս եւ մարգարէքն...
զօրութիւն գծախառն ի նոսա բարբառէր:
16. 5բ (գծապատկեր-աղիւսակ) - Գոյացութիւն,
մարմին, շնչաւոր մարմին, կենդանի...
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
126բ Կազմեցաւ
ՌԿԲ. (1613) թվին, ձեռամբ Մարտիրոս լոկ
անունամբ սարկաւագի` աշակերտ վարդապետի, յիշեցէ՛ք ի Տէր:
177ա (խորագրից
յետոյ) Օգնեա՛ Յիսուս Աստուած:
211ա Աղաչեմ
յիշել զպէտս իմո վարժից եւ իմոց հոմասեռից Գրիգոր, ընդ
նմին եւ զամենամեղս Էսաի գրիչ:
228բ Աղաչեմ
վերծանաւղսդ չլինել մեղադիր, զի կապած էր գիրքդ, թէպէտ այդ էր, կամէր այլ յիշել
ի Տէր, զի եւ դուք յիշելն լիջիք, եւ Քրիստոսի փառք յաւիտեանս. ամէն (ջնջած):
126բ
եւ 211ա էջերինը տես ԺԷ. դ. յիշ-ք, Ա.,
էջ 480:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԿԱԶՄՈՂԻ
Տե՛ս Կազմ:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ՅԵՏԱԳԱՅԻ
1ա (ԺԸ. դ.) Պորփիւր
եւ այլ բազում բան արտաքնոց գրեանց:
1բ Ի թուին ՌՃԿԴ.
(1715), ի վայելումն Սուրբ Գէորգայ առաջնորթ Մաշայգի (կարդալի գուցէ` Մաղայգի՞):
ԳՐՉԱՓՈՐՁ` Աբ «Դաւթի
Անյաղթ», Բա «բոլոր, սեռ, ամենայն, ընդհանուր, ընդհանրական, էակ, միակ»,
5ա (հայատառ թուրքերէն` ապրանքների եւ նրանց չափի մասին). «բ. ֆլիու. ի. հրշ.,
եանայ իբ. հրշ., էդար զ. ֆլի. դ. հրշ. էքսիք, պաշխայ, եանայ, ա. բուլմիս քուչուն,
քէլիր իբ. հրշ., խը.»:
ԿՆՔԱԴՐՈՇՄ` 264բ շրջանաձեւ,
սեւով. «ՅԻՍՈՒՍԻ
ՔՐԻՍՏՈՍԻ ԾԱՌԱՅ ԳՐԻԳՈՐ ՎԱՐԴԱՊԵՏ»:
ՆՇՈՒՄ` 1ա «ՌԿԲ.-
1613. Մ[եսրոպ] եպիս[կոպոս]»:
1810
ԴԱՒԻԹ ԱՆՅԱՂԹ, ՄԱՏԵՆԱԳՐՈՒԹԻՒՆՔ
|
|
ՌՃՁԲ. - 1733 |
ԳՐԻՉ` Աբրահամ: ՍՏԱՑՈՂ` տիրացու Յովաննէս:
ԹԵՐԹ` 52. չգրուած` 3ա, 47բ-49ա, 50ա-51ա: ՊՐԱԿ` 3+Ա-Դx12+1:
ՆԻՒԹ` թուղթ, լուսագծերով եւ լուսադրոշմով: ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ` 21,3x15,5:
ԳՐՈՒԹԻՒՆ` միասիւն`
սահմանագծուած սեւ մատիտով (15,5x11): ԳԻՐ` նոտրգիր (նմուշ`
12ա). յաւելագրողի 1ա-2բ, 3բ, 51բ-52բ: ՏՈՂ` 32: ԿԱԶՄ` մագաղաթ
(տե՛ս Պատառիկ-պահպանակ). միջուկը` ստուարաթուղթ. աստառը` թուղթ, մասն առաջին
եւ վերջին պրակների:
ՊԱՏԱՌԻԿ-ՊԱՀՊԱՆԱԿ - Աւետարան
Մարկոսի, Ե. 42 - Զ. 2: Թ. դ. 1 (Ա)+1 (Բ), ստացուած երկսիւն մեծադիր ձեռագրի
2 ամբողջական թերթերից` ներս ծալուած եւ աստառի տակ ծածկուած, օգտագործուած
որպէս կազմի երես: Մագաղաթ (մայր ձեռագիրը` 40x30, ըստ սիւնակների եւ լուսանցների
չափերի), երկսիւն (28x20), բոլորգիծ երկաթագիր (նմուշ` Աբ), տող` 12 (երեւացողը),
ունի լուսանցազարդեր: Կարդալ` Ա-Բ «էր ամաց իբրեւ երկոտասանից... որ տուեալ
է»:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար. կազմի մէջքը քայքայուած,
եզրերը մաշուած, Ա. եւ Բ. փեղկերը սեւ հետքերով. թանաքից գրադաշտը թեթեւակի
գունափոխուած, տեղ-տեղ զանազան բծեր, լուսանցներում փոքրիկ պատռուածքներ,
գրեթէ բոլոր թերթերը ցեցի հետքերով, թ. 3` հիմքից պոկուած, թ. 4-38` հիմքից
թուլացած, 14ա` թանաքաբծեր, թ. 29` ստորին եզրը կտրած-հանած, յետագայում
նորոգուած եւ աւելացուած թ. 1-3, 52` յաւելուագրուած:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
Ա. 4ա-5բ Դաւթի իմաստասիրի Վերլուծութիւնն
Պորփիւրի Ներածութեան
Տե՛ս ձեռ. 1688, 1ա-151ա: ա/4ա-5բ: բ/5բ-7ա: գ/7ա-9ա: դ/9ա-10ա: ե/10ա-2ա: զ/12ա-4բ: է/15ա-6ա: ը/16աբ: թ/16բ-7բ: ժ/17բ-8բ: ժա/18բ-9բ: ժբ/19բ-20ա: ժգ/20ա-1ա: ժդ/21ա-2բ: ժե/22բ-3բ: ժզ/24աբ: ժէ/24բ-6բ: ժը/26բ-7բ: ժթ/27բ-9ա: ի/29ա-30բ: իա/30բ-2ա: իբ/32աբ: իգ/32բ-3ա: իդ/33ա-5ա: իե/35ա-6բ: իզ/36բ-7ա: իէ/37ա-8բ: իը/38բ-40բ: իթ/40բ-2ա: լ/42ա-3ա (լ-ն` լ եւ լա, որի հետեւանքով համարակալումը մէկով աւելի): լա/43աբ: լբ/43բ-4ա: լգ/44աբ: լդ/44բ-5ա: լե/45ա: լզ/45ա: լէ/45ա: լը/45ա: լթ/45ա: խ/45աբ: Լուսանցքներում կան փոքրիկ լուծմունքներ:
Բ. 45բ-7ա Դաւթի Անյաղթ փիլիսոփայի Ներգինացւոյ
Առածք հինգ...
Տե՛ս ձեռ. 464, 184ա-7բ: ա/45բ-6ա: բ/46ա: գ/46աբ: դ/46բ-7ա: ե/47ա (վերջ. «այլովք անհատիւք արդ զի» ընդհատուած):
Գ. ՅԱՒԵԼԱԳՐՈՒԹԻՒՆ, ԺԸ. դ.
1ա-3բ, 51բ-2բ
[Ծառ իմաստասիրութեան] - Հոգոյ զօրութիւնքն`
կենդանական, գիտնական...
Գրուած
առանձին թերթերի վրայ եւ ներդրուած:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
9ա Ո՜հ, ի ճանճերաց
ձեռնէն ո՞ւր փախեայց, ոչ գիտեմ:
49բ Գիրքս այս
գրեցեալ եղեւ ձեռամբ Աբրահամիս, զոր ետու յիշատակ իմ հոգեւոր
եղբայր տիրացու Յովաննիսին, որ կարդա`
եւ զիս յիշէ ի բարին, ՌՃՁԲ. (1733) թվոջ, Օգոստոսի ԻԸ. (28):
ԿՆՔԱԴՐՈՇՄ` 48բ շրջանաձեւ,
սեւով, անընթեռնելի, 52ա ութանկիւն, սեւով, լատինատառ, անընթեռնելի:
ԳՐՉԱՓՈՐՁ` 1ա «Վասն գրչայփորձութեանբ»
(նոտրգիր), «վասն զի ով գիտէ զնա, թէ ոչ չջռճմ» (բոլորգիր), 16ա «Փորփիւրի մեկնիչ`
արարեալ ի Դաւթէ փիլիսոփայէ» (նոտրգիր), 20բ «կատարելութիւն» (նոտրգիր),
21բ «որպէս մուրճ, որ յայլմէ» (նոտրգիր), 40ա «մեղայ Աստուծոյ» (բոլորգիր):
ՆՇՈՒՄ` Ա. փեղկին
փակցուած թերթիկին` «ԺԸ. Մ[եսրոպ] եպիս[կոպոս]»:
1811
ԴԱՒԻԹ ԱՆՅԱՂԹ,
ՎԵՐԼՈՒԾՈՒԹԻՒՆ ՆԵՐԱԾՈՒԹԵԱՆՆ ՊՈՐՓԻՒՐԻ
|
[ԱԴՐԻԱՆԱՊՈԼԻՍ] |
ՌՃԿԸ. - 1719 |
ԳՐԻՉ` Մինաս
[Բարաքիասեան,
Շօռոթեցի]: ՍՏԱՑՈՂ` Ոսկան:
ԹԵՐԹ` 70-1 (տե՛ս Պահպանակ). չգրուած`
1աբ, 68ա-70ա: ՊՐԱԿ` Ա-Զx12 (Զ 9): ՆԻՒԹ` թուղթ, լուսագծերով: ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ`
20,3x13,5: ԳՐՈՒԹԻՒՆ` միասիւն, սահմանագծուած կարմրով
(15,5x8,5): ԳԻՐ` նոտրգիր (նմուշ` 2ա), Ոսկան ստացողի`
65բ (նմուշ` 65բ): ՏՈՂ` 25: ԿԱԶՄ`
երկրաչափական ճնշագծերով շագանակագոյն կաշի. միջուկը` տախտակ. աստառը`
թուղթ, Ա.` մասն պահպանակի, Բ.` մասն Զ. պրակի. լուսանցակողերը` ոսկեգոյն:
ՊԱՀՊԱՆԱԿ`
1 (սկ.) հաշուած թերթաքանակի մէջ (թ. 1):
ՄԱՆՐԱՆԿԱՐՉՈՒԹԻՒՆ - Լուսանցազարդ` բուսական (2ա):
Զարդագիր` թռչնագիր (2ա): Գոյներ` ոսկի, կարմիր, կանաչ, կապոյտ, վարդագոյն,
սեւ, սպիտակ:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար. կազմի կաշին քերծուած,
եզրերը մաշուած. լուսանցներում խոնաւութեան թեթեւ հետքեր, դեղնաւուն բծեր,
թանաքից գրադաշտը թեթեւակի գունափոխուած, Ա. եւ Գ. պրակների կարերը թուլացած,
Բ. պրակը հիմքից պոկուած:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
2ա-65ա Դաւթի փիլիսոփայի Վերլուծութիւն
Ներածութեանն Պորփիւրի
Տե՛ս
ձեռ. 1688, 1ա-151ա: ա/2ա-3բ: բ/3բ-5ա: գ/5ա-8ա: դ/8ա-9բ: ե/9բ-11բ: զ/11բ-4բ: է/14բ-6ա:
ը/16ա-7ա: թ/17ա-8ա: ժ/18ա-9բ: ժա/19բ-21բ: ժբ/21բ-2բ: ժգ/22բ-4ա: ժդ/24ա-6բ: ժե/26բ-8ա:
ժզ/28ա-9բ: ժէ/29բ-32ա: ժը/32ա-3բ: ժթ/33բ-6ա: ի/36ա-8ա: իա/38ա-40բ: իբ/40բ-2ա: իգ/42ա-3բ:
իդ/43բ-6բ: իե/46բ-9ա: իզ/49ա-50բ: իէ/50բ-3ա: իը/53ա-6ա: իթ/56ա-8բ: լ/58բ-60բ: լա/60բ-1բ:
լբ/61բ-3ա: լգ/63աբ: լդ/63բ-4ա: լե/64ա: լզ/64աբ: լէ/64բ: լը/64բ: լթ/64բ: խ/64բ-5ա:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
65ա Աւրհնեալ Քրիստոս Աստուած ընդ Հօր եւ ամենասուրբ Հոգւոյն
յաւիտեանս. ամէն:
70բ (բոլորգիր)
Ա. Սկիզբն եղեւ գաղափարիս,
Կրկին գրիլ ի
յայլ նոմիս,
Յոյժ եղկելի,
տկար անձինս,
Մինաս եւեթ սեւաւորիս (հմմտ. ձեռ. 1807):
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ՅԵՏԱԳԱՅԻ
2ա (1719 թ.)
ԸՌՍՏԱՄԻ ՈՐԴԻ
ՈՍԿԱՆԻ (փակագիր):
22ա Յիսուս միածին,
ողորմեա՛ իմ անձին` աբէդտար, անարժան, մեղաւոր Ոսկանիս:
65բ Է. Ոսկէ
հրով սա զարդարեալ,
Սեպհական սեռ
է սա եղեալ,
Կոհակ Դաւթի է անուանեալ,
Անյաղթ ֆիլիսոփայ կոչեալ:
Նոյն Պորփիւրի նա ներածեալ,
Իմացկան բան
սորում մեկնեալ,
ԷՌՃԱԿ. (1719) թվի
է սա առեալ,
Սեռն ամսեանն
է բոլորեալ:
Ութ եւ տասան
Յուլիս ելեալ,
Յոյս ինձ աբէդդարիս
ետեալ,
Ներուսանիլ
սիրտիս ետեալ,
Բազում ջանիւք
եմ սա ուսեալ:
Աբդլմսեհ եմ անուանեալ,
Նուաստ հոգիս
նկուն եղեալ,
Սոսկ մերկ անւամբ Ոսկան կոչեալ (ծայրակապ`
«Ոսկանի է սոյն բանս»):
Առեալ եղեւ
ըՍտամբօլ, ՌՃԿԸ. (1719) թվին, Յուլիսի ԺԸ.ումն
(18), ի վայելումն Ըռըստամի որդի Աղայեցի Ոսկանին:
ԿՆՔԱԴՐՈՇՄ` 2ա ութանկիւն, սեւով., անընթեռնելի,
հաւանաբար` «ՈՍԿԱՆ»:
ՆՇՈՒՄ` Աբ` «Ունի
միկրոֆիլմ», 1ա «ՌՃԿԸ. 1719-ից առաջ. Մ[եսրոպ] եպիս[կոպոս]»:
1812
ԺՈՂՈՎԱԾՈՅ
|
[ԿՈՍՏԱՆԴՆՈՒՊՈԼԻՍ] |
ՌՄԻԹ. - 1780 |
ԳՐԻՉ` Բրաբիոն (6ա-207ա), Անանուն
(209ա-307ա):
ԹԵՐԹ` 314 (գրչի էջակալում 1-403, որ
է` 6ա-207ա). չգրուած` 1ա-5բ, 147բ, 207բ-8բ, 291բ-4բ, 307բ-14բ: ՊՐԱԿ`
4+Ա-ԺԷx12+Ա-ԺԱx8 (ԺԱ 20)+6: ՆԻՒԹ` թուղթ, լուսագծերով եւ լուսադրոշմներով` աքաղաղ,
թագով պսակուած բուսական զինանշան: ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ` 21x15: ԳՐՈՒԹԻՒՆ`
միասիւն 6ա-207ա` (16,5x10)` սահմանագծուած կարմրով, 209ա-307ա` (16x10,5): ԳԻՐ`
նոտրգիր. Բրաբիոն գրչի` 6ա-207ա (նմուշ` 105ա), անանուն գրչի` 209ա-307ա (նմուշ`
220ա): ՏՈՂ` 24 (6ա-207ա),
27-29 (209ա-307ա): ԿԱԶՄ` դրոշմազարդ շագանակագոյն կաշի,
դռնակով. միջուկը` տախտակ. աստառը` կապոյտ կտաւ. լուսանցակողերը` կարմիր:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար. կազմի կաշին քերծուած,
եզրերը մաշուած, թ. 1-3, 312-4` եզրերը կազմի կաշուից գոյն առած, թանաքի
թթուայնութեան պատճառով գրադաշտը տեղ-տեղ թեթեւ գունափոխուած:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
Ա. 6ա-68բ Դաւթի Անյաղթ փիլիսոփայի
Ներգինացւոյ Վերլուծութիւն ի Ներածութեան Պորփիւրի
Տե՛ս ձեռ. 1688, 1ա-151ա: ա/6ա-7բ: բ/7բ-9բ: գ/9բ-12բ: դ/12բ-4ա: ե/14ա-6ա: զ/16ա-9ա: է/19բ-20բ: ը/20բ-2ա: թ/22ա-3ա: ժ/23բ-4բ: ժա/24բ-6բ: ժբ/26բ-7բ: ժգ/27բ-9ա: ժդ/29ա-31բ: ժե/31բ-3ա: ժզ/33ա-4բ: ժէ/35ա-7բ: ժը/37բ-9բ: ժթ/39բ-41բ: ի/42ա-4ա: իա/44ա-6բ: իբ/46բ-8ա: իգ/48ա-9ա: իդ/49ա-51բ: իե/51բ-4ա: իզ/54ա-5բ: իէ/55բ-7բ: իը/57բ-60բ: իթ/60բ-3ա: լ/63ա-4բ: լա/64բ-5բ: լբ/65բ-6բ: լգ/67ա: լդ/67ա-8ա: լե/68ա: լզ/68ա: լէ/68ա: լը/68աբ: լթ/68բ: խ/68բ: Պրակները համարակալուած են ա-լզ, սակայն ամբողջական է:
Բ. 69ա-147ա Ստորոգութիւնք Արիստոտէլի [Մեկնութիւն
Դաւթի Անյաղթի]
Տե՛ս ձեռ. 1687, 106բ-245բ: Նխ./69ա-73բ: ա/73բ-87բ: բ/87բ-98բ: գ/98բ-112ա: դ/112ա-26բ: ե/126բ-8ա: զ/128ա-40ա: է/140ա-2ա: ը/142ա-3ա: թ/143ա-5բ: ժ/145բ-7ա: Լուսանցներում` լուծմունքներ:
Գ. 148ա-207ա Սկիզբն եւ նախադրութիւն գրոցն, որ ասի
ըստ յունաց Պերիարմենիաս եւ հայերէն` Յաղագս մեկնութեան, արտադրեալ ի մեծ
իմաստնոյն Արիստոտէլէ եւ թարգմանեալ եւ մեկնեալ ի Դաւթէ:
Տե՛ս ձեռ. 1690, 209բ-305ա: Նխ./148ա-52ա: ա/152ա-6ա: բ/156ա-8ա: գ/158ա-207ա:
Դ. 209ա-91ա Արդիւնաբան եւ հոգիաներկ վարդապետին
Կիրակոսի Եզնկեցոյ արարեալ Մեկնութիւն Հարիւրաւորացն Եւագրեայ, ի խնդրոյ
Յովհաննէս վարդապետի` ի նոյն գաւառէն Եկեղեաց, ի Սուրբ Կիրակու:
Տե՛ս ձեռ. 518, 10բ-97բ: Նխ./209աբ: ա/210ա-25բ: բ/225բ-39բ: գ/239բ-50բ: դ/250բ-62բ: ե/262բ-72բ: զ/272բ-81բ: է/282ա-91ա: Յիշատակարան/չիք:
Ե. [Մեկնութիւնք Հայր մերի]
1. 295ա-8բ Երանելոյն Եղիշէի ուղղափառ վարդապետի եւ անյաղթ փիլիսոփայի յաղօթսն Հայր մեր, որ յերկինսդ ես - Է պարզ բնութեամբ եւ առաւել ունի զբարձրութիւն բանից... զի Տէր մեր վասն ամենեցուն փրկութեան եկն. նմա փառք յաւիտեանս. ամէն:
2. 298բ-303ա Դարձեալ կրկին Մեկնութիւն ի Հայր մեր, որ յերկինսն, զոր ուսոյց Տէրն աշակերտաց
իւրոց - Հայր մեր, որ յերկինսդ ես: Որ Հայր անուանէ, զինքն ի ներքոյ
որդեգրութեան սահմանին գրաւէ... զմեզ ապրեցո՛, Տէ՛ր, եւ քեզ փառք յաւիտեանս.
ամէն:
3. 303բ-7ա Մեկնութիւն սրբոց վարդապետաց եկեղեցւոյ` արարեալ ի Հայր մեր, որ
յերկինսն, զոր ուսոյց Տէր աշակերտացն, եւ նոքօք` ամենայն հաւատացելոց`
աղօթել առ Հայր Տեառն մերոյ Յիսուսի Քրիստոսի, վասն որոյ ասէ - Հայր
մեր, որ յերկինսդ ես. քաղցր եւ ախորժ եւ շնորհալի անուն... որով արժանի արասցէ
զմանկունս եկեղեցւոյ արքայութեան իւրոյ եւ փառս տալոյ նմա յաւիտեանս. ամէն:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
68բ Օրհնեալ Քրիստոս Աստուած, ընդ Հօր եւ ամենասուրբ Հոգւոյն
յաւիտեանս. ամէն: Լրումն եղեւ յայսմ տեղի գրոց Մեկնութեան մեծին Դաւթի: Գաղափարեցաւ թուին Հայոց ՌՄԻԹ. (1780)` օգոստոսի ԺԲ.
(12), ձեռամբ Բրաբիոն գրագրուհւոյ:
207ա Գաղափարեցաւ թուին Հայոց ՌՄԻԹ. (1780)` Դեկտեմբերի
ԺԲ. (12):
ՆՇՈՒՄ` 1ա
«ՌՄԻԹ.-1780. Մ[եսրոպ] եպիս[կոպոս]»:
1813
ԺՈՂՈՎԱԾՈՅ
|
[ԱԴՐԻԱՆԱՊՈԼԻՍ] |
ԺԷ. դար |
ԳՐԻՉ` Ստեփ[անոս]:
ԹԵՐԹ` 296+2 (երեքկնուած 1). չգրուած`
1ա-դ, 290ա-6բ: ՊՐԱԿ` Ա-ԻԵx12 (ԻԵ 10): ՆԻՒԹ`
թուղթ, արեւելեան: ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ` 18x12: ԳՐՈՒԹԻՒՆ`
միասիւն (13x7,5): ԳԻՐ` բոլորգիր (նմուշ` 2ա): ՏՈՂ`
24: ԿԱԶՄ` դրոշմազարդ շագանակագոյն կաշի,
դռնակով. միջուկը` տախտակ. աստառը` բազմագունի շերտազարդ գործուածք. լուսանցակողերը`
կարմիր:
ՄԱՆՐԱՆԿԱՐՉՈՒԹԻՒՆ - Կիսախորան` 1ե, 96բ, 198ա: Ճակատազարդ`
19ա, 267ա, 282ա: Լուսանցազարդ` բուսական, թռչնային: Զարդագիր` կենդանագիր,
թռչնագիր, հանգուցագիր: Գոյներ` կարմիր, կապոյտ, սեւ, մանուշակագոյն, վարդագոյն,
դարչնագոյն:
ՊԱՏԱՌԻԿ-ՊԱՀՊԱՆԱԿ` Սաղմոսարան: ՈԿԶ. (1217): 1 (Ա)+2 (Բ-Գ), ստացուած
եզրահատուած երեք թերթից: Մագաղաթ (17,5x11), միասիւն (Աաբ` 14x10, Բաբ, Գաբ`
12x9,5, տող` 6), ուղղագիծ երկաթագիր (նմուշ` Աա), բոլորգիծ երկաթագիր` Բաբ,
Գբ (2 տող` ուղղագիծ երկաթագիր, նմուշ` Բա), կարմրագիր ձայնախազերով (Բ,
Գ), տող` 12 (Ա), 6 (Բ, Գ): Կարդալ` Գբ-Գա, «տուն աղաւթից... զոսկ[ի]» (Ես., Կ,
7-9): Բբ-Բա «[ճանա]պարհք քո... զայս» (Դան., Գ, 27-28): Աբ-Աա «Զի փըրկեաց զմեզ... ողորմ նորա» (Դան.,
Գ. 88-90): Յիշատակարան գրչի` Աա «Աւրհնեալ է ամենասուրբ Երրորդութիւնն.
ամեն: Ի թվիս Հայոց ՈԿԶ. (1217) գրեցաւ շնորհալի տառս մարգարէական նուագացս
ի զարդ տաւնից տերունականաց հրամանաւ եւ յաւժարական փափ» (շար. տե՛ս ձեռ.
1797, որ նոյնպէս գրուած պէտք է լինի Ադրիանապոլսում):
Յիշատակարանի ամբողջութիւնն այս է. «|1813.Աա| Աւրհնեալ է ամենասուրբ
Երրորդութիւնն. ամեն: Ի թվիս Հայոց ՈԿԶ. (1217) գրեցաւ շնորհալի տառս մարգարէական
նուագացս ի զարդ տաւնից տերունականաց, հրամանաւ եւ յաւժարական փափ|1797.Դա|ագմամբ
ի խնդրոյ եղբաւր մերոյ ըստ հոգւոյ Գրիգորոյ, զոր Տէր Յիսուս վայելել տացէ
սրբութեամբ հանդերձ. ամէն: Արդ, որք երգէք սովաւ, յիշեսջիք զստաց|Դբ|աւղ սորին,
նաեւ զիս` չուառական ոմն գծաւղ սորին` զՄարգարէ
մեղաւոր, եւ Տէր Յիսուս զձեզ զամենէսին յիշեսցէ եւ ողորմեսցի. ամէն»:
Տե՛ս
նաեւ ԺԳ. դ. յիշ-ք, էջ 108:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար. կազմի կաշին քերծուած, Ա. փեղկը ցեցի հետքերով, եզրերը
մաշուած, դռնակը վնասուած, կապիչներն ընկած. թերթերի լուսանցներում խոնաւութեան հետքեր, զանազան բծեր, փոքրիկ
պատռուածքներ, թ. 1-5, պհպ. Ա., Գ.` ցեցի հետքերով, թ. 39` վերին ձախ
անկիւնը վնասուած:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
Ա. 1ե-19ա Ներածութիւն
Պորփիւրի [Ստորոգութեանցն Արիստոտէլի]
Տե՛ս
ձեռ. 718, 138ա-70բ: Նխ./1եզ: ա/1զ-3բ: բ/3բ-7բ: գ/7բ-11ա: դ/11ա: ե/11աբ: զ/11բ-2ա:
է/12աբ: ը/12բ-3բ: թ/13բ: ժ/13բ-4ա: ժա/14ա: ժբ/14աբ: ժգ/14բ: ժդ/14բ-15բ: ժե/16ա:
ժզ/16աբ: ժէ/16բ: ժը/16բ-7ա: ժթ/17ա: ի/17աբ: իա/17բ: իբ/17բ-8ա: իգ/18ա: իդ/18աբ:
իե/18բ: իզ/18բ-9ա:
Բ. 1. 19ա-96ա Դաւթի փիլիսոփայի Ներգենացո Վերլուծութիւն
Ներածութեան Պորփիւրի
Տե՛ս
ձեռ. 1688, 1ա-151ա: ա/19ա-21բ: բ/21բ-3բ: գ/23բ-7բ: դ/27բ-9ա: ե/29ա-31բ: զ/31բ-6ա:
է/36ա-8ա: ը/38ա-9բ: թ/40ա-1ա: ժ/41ա-3ա: ժա/43ա-5ա: ժբ/45ա-6բ: ժգ/46բ-7բ: ժդ/47բ-50բ:
ժե/50բ-2բ: ժզ/52բ-4բ: ժէ/54բ-7ա: ժը/57ա-9բ: ժթ/59բ-62ա: ի/62ա-4բ: իա/64բ-7բ: իբ/67բ-9ա:
իգ/69ա-70ա: իդ/70ա-3բ: իե/73բ-6բ: իզ/76բ-8ա: իէ/78ա-81ա: իը/81ա-5ա: իթ/85ա-88բ:
լ/89ա-91ա: լա/91ա-2ա: լբ/92ա-3բ: լգ/93բ-4բ: լդ/94բ-5ա: լե/95ա: լզ/95աբ: լէ/95բ:
լը/95բ: լթ/95բ-6ա: խ/96ա:: Պրակները համարակալուած են ա-իթ, լ-խ` չհամարակալուած:
2. 96բ-197բ Ստորոգութիւնք Արիստոտէլի [Դաւթի
Մեկնութիւն Ստորոգութեանցն Արիստոտէլի]
Տե՛ս
ձեռ. 1687, 106բ-245բ: Նխ./96բ-103ա: ա/103ա-20բ: բ/120բ-35բ: գ/135բ-53բ: դ/153բ-72ա:
ե/172ա-3բ: զ/173բ-88ա: է/188ա-90բ: ը/190բ-2բ: թ/192բ-6ա: ժ/196ա-7բ: Պրակները համարակալուած
չեն:
3. 198ա-266բ Սկիզբն եւ նախադրութիւն գրոցն, որ ասի
ըստ յունացն Պերիարմենիաս, եւ հայերէն` Յաղագս մեկնութիւն` յարադրեալ ի
մեծ իմաստնոյն Արիստոտելէ, թարգմանեալ եւ մեկնեալ ի Դաւթէ
Տե՛ս
ձեռ. 1690, 209բ-305ա: Նխ./198ա-203բ: ա/203բ-7ա: բ/207ա-9բ: գ/209բ-66բ:
Գ. 1. 267ա-81բ Արիստոտելի իմաստասիրի թուղթ առ Աղէքսանդրոս
թագաւոր: Պատմութիւն Յաղագս աշխարհի - Իսկ բազում
անգամ ինձ աստուածային ինչ եւ բարեբախտեալ ճշմարտապէս իր, ո՜վ Աղէքսանդրէ,
գոլ թուեցաւ իմաստասիրութիւն... ի նմանէ ընդունի զշնորհս:
2. 282ա-5բ Արիստոտելի Յաղագս առաքինութեանց
առ Աղէքսա[նդր] թագաւորն - Գովելի են գեղեցիկքն, եւ պարսաւելի` գարշելիքն...
ամենայն ասացելոցդ ներհակքն, որք են ի պարսաւելեացն:
Դ. 286աբ [Վասն իմաստասիրաց, թէ ո՛ զի՞նչ ասաց] - Արիստոտելէս
Ստագիրացի էր` ի Քամշկիթ գաւառէ...: Պղատոն ասէ` աշխարհ է յերկնէ եւ յերկրէ...:
Եպիքարիմոս ասաց, որ փոքր-ինչ անցիցէ, քաջ այր է նա:
Ե. 286բ-9բ [Չափաբերականք Գրիգորի Մագիստրոսի]
Տե՛ս ձեռ. 1715, 295բ-9ա: ա/286բ-8ա: բ/288աբ, գ/288բ-9ա: դ/289աբ:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
88բ Զծառայս ամենայն ծառա[յ]իցդ Աստուծոյ եւ զետնեալս
յամենեսին զՍտէփ[անոս] գրիչ
յիշեսջիք ուղիղ մտօք, աղաչեմ, եւ յիշողքդ յիշեալ լիջիք ի Քրիստոսէ Աստուծոյ
մերոյ, որ է աւրհնեալ յաւիտեանս. ամէն:
ԿՆՔԱԴՐՈՇՄ`
289բ ձուաձեւ, սեւով. «ՄԲ» [փակագիր` Մինաս Բարաքիասեան]:
ԳՐՉԱՓՈՐՁ`1ա
«Արտաքնոց Լուծմունք Դաւթի»:
ՆՇՈՒՄ` 1ա
«ԺԶ. Մ[եսրոպ] եպիս[կոպոս]»:
1814
ԺՈՂՈՎԱԾՈՅ
|
|
ԺԷ. դար |
ԹԵՐԹ` 213.
չգրուած` 1ա-6բ, 197ա-213բ:
ՊՐԱԿ` 6+Ա-ԼԲx6+10+5: ՆԻՒԹ` թուղթ,
լուսագծերով եւ T B, L
V GERREVINK, թագի լուսադրոշմներով: ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ` 21x16: ԳՐՈՒԹԻՒՆ` երկսիւն (16,5x11,5):
ԳԻՐ` նոտրգիր (նմուշ` 26ա):
ՏՈՂ` 30: ԿԱԶՄ` դրոշմազարդ,
շագանակագոյն կաշի. միջուկը` տախտակ. աստառը` բազմագունի ծաղկազարդ
չիթ. լուսանցակողերը` կարմիր:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար. թանաքի թթուայնութեան
պատճառով գրադաշտը գունափոխուած, տեղ-տեղ դեղնաւուն հետքեր, թ.
199-213` դեղնած, 21` ստ. լս. ջնջած չորս տող` թուղթը ծակծկուած, 208-13 եւ կազմի
կաշին` ցեցի հետքերով:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
Ա. 1. 7ա-18բ Նորին Գրիգորի
[Տաթեւացւոյ] աշակերտի Համառօտ տեսութիւն ի գիրս Պորփիւրի
Տե՛ս
ձեռ. 623, 189ա-206բ: Ցանկ Ա/7ա: Ցանկ Բ/17ա-8բ (տե՛ս ստորեւ` 2): ա/7բ-8բ: բ/8բ-9բ:
գ/9բ-11ա: դ/11աբ: ե/11բ-3ա: զ/13աբ: է/13բ-4ա: ը/14ա-6բ:
2. 17ա-48ա Նորին Գրիգորի Լուծմունք համառօտ ի տեսութիւն Դաւթի (18բ)
Տե՛ս
ձեռ. 623, 206բ-47բ: Ցանկ/17ա-8բ: ա/18բ-19բ: բ/19բ-20բ: գ/20բ-1բ: դ/21բ: ե/21բ-2բ:
զ/22բ-4ա: է/24աբ: ը/25ա: թ/25աբ: ժ/25բ-6բ: ժա/26բ-7բ: ժբ/27բ-8ա: ժգ/28ա-9ա: ժդ/29աբ:
ժե/29բ-30բ: ժզ/30բ-1ա: ժէ/31ա-2ա: ժը/32ա-3ա: ժթ/33ա-4ա: ի/34ա-5ա: իա/35աբ: իբ/35բ-6ա:
իգ/36աբ: իդ/36բ-8ա: իե/38ա-9ա: իզ/39ա-40ա: իէ/40աբ: իը/40բ-2բ: իթ/42բ-4բ (շար.
44բ-8ա «Յաղագս հանրականաց սեռից եւ տարբերութեանց», տե՛ս ձեռ. 1648, 236ա-241ա):
- 48ա Գրիգորի աշակերտի հանդերձ ծնօղօք իւր կրկնակի եւ այլ վաստակելոց
ի սմին յիշատակ բարի Տէր եղիցի (տե՛ս ձեռ. 1648, 241ա):
Բ. 1. 48ա-50ա Դաւթի փիլիսոփայի Առածք հինգ
Տե՛ս ձեռ. 464, 184ա-7բ: ա/48ա-9ա: բ/49ա: գ/49ա: դ/49ա-50ա: ե/50ա:
2. 50ա-1ա Նորին վասն բաժանման - Ամենայն,
որ մի անգամ բաժանեալ գոյ յայլոց գոյից... ընդ որում բոլորն որպէս բոլոր բնաւորեցաւ
պահել:
Գ. 51ա-2ա [Դաւթի Հարքացւոյ] Նկատումն Արիստոտէլի - Ուսուցանէ
մեզ ի բանալսողութեանցն այնոցիկ... մտաց եւ կրթութեան բանի ունի մարդս:
Դ. 1. 52ա-113բ Եռամեծին Յովհանու [Որոտնեցւոյ] հայոց փիլիսոփայի եւ վարդապետի
հաւահումն համառօտ վերլուծութեան Ստորոգութեանցն Արիստոտէլի` ի Գրիգորէ
աշակերտէ (54բ)
Տե՛ս
ձեռ. 1648, 4ա-85բ: Ցանկ/52ա-3բ: Սակաւուք/53բ-4ա: Նախ./54բ-61ա: ա/61ա-9ա: բ/69ա-76բ:
գ/76բ-82բ: դ/82բ-93ա: ե/93աբ: զ/93բ-105ա: է/105ա-8ա: ը/108ա-110ա: թ/110ա-1բ: ժ/111բ-3ա
(113աբ «Նորին Գրիգորի»):
2. 113բ-76բ [Յոհաննու Որոտնեցւոյ Լուծմունք Պերիարմէնիասին Արիստոտէլի]
Տե՛ս ձեռ. 1648, 85բ-179բ: Ցանկ/113բ-5ա: Նախ./115ա-20ա: ա/120ա-3ա: բ/123ա-5բ: գ/125բ-76բ: Յշտկրն/չիք:
Ե. 177ա-82բ Նորին Գրիգորի աշակերտի Յովհաննու
մեծի Համառօտ լուծումն Առաքինութեանց Արիստոտէլի
Տե՛ս ձեռ. 58, 297ա-306ա: Ցանկ/չիք: Լուծմունք/177ա-82ա:
Զ. 183ա-4բ Այս է Արիստոտէլի Իմաստութեան ծառն
ցուցանէ (գծագիր):
Է. 185ա-96ա [Բժշկարան]
1. 185ա-92բ Անուամբ Աստուծոյ. Գիրք ի վերայ բնութեան հանրական եւ մասնական` քահանայի ումեմն աշխատեալ Իշաւխան
Տե՛ս
ձեռ. 745, 153ա-70բ: 1/185ա-91բ: 2. ա/191բ-2ա: բ/192ա: գ/192աբ: դ-ե/չիք:
2. 192բ-3ա Նիւթ եւ նշան շարապի, որ օգտէ լերդի եւ ստամոքաց եւ գլխոց - Առ ծոր Ժ. դրամ, գաղձնի ունդ Ժ. դրամ... եւ Ժ. դրամ դրենն
խմէ:
193ա Այլ դեղ: Դեղ մաղձի - Առ Բ. դրամ մանիշակ չոր... եւ հաւձագով զումին առ:
3. 193ա-6բ Բուսաիդայ իմաստնոյ քաղուածոյ Յաղագս
կազմութեան մարդոյ
Տե՛ս ձեռ. 1713, 390բ-4բ: Նխ./193աբ: ա/193բ-4ա: բ/194աբ: գ/194բ: դ/194բ: ե/194բ-5ա: զ/195ա: է/195աբ: ը/195բ-6ա: թ/196ա: ժ/196ա: ժա/196աբ: ժբ/196բ: ժգ/196ա: ժդ/196ա: ժե-ժզ/չիք:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
7ա Աւգնեա՛ Հոգիդ Սուրբ Աստուած ճշմարիտ:
6բ Գրէ անմեղադրելի լինել, նախ զի են եւ այլ բաղդատութիւնք,
երկրորդ` բաւական են ներգործութեամբ, ասէ. այսքան առ այս:
18բ Զայս ցանգս դիւրագիւտ
արարեալ աշխոյժ ընթերցողաց եւ յիշատակ աշխատողին ի սմա, որով եւ դուք յիշեալ
լիջիք ի Տէր մեր Յիսուս Քրիստոս, որ գալոց է դատ առնել անհաւատացելոց, նայ է ապաւէն, եւ ինքն աւրհնեալ եղիցի:
Օգնեա՛յ Հոգի Սուրբ Աստուած (հմմտ. ձեռ. 1815, 7ա):
ՆՇՈՒՄ` Ա.
փեղկին փակցուած թերթիկին` «ԺԷ., Մ[եսրոպ] եպիս[կոպոս]»:
1815
ԺՈՂՈՎԱԾՈՅ
|
|
ԺԸ. դար |
ԳՐԻՉ` Յովանէս վրդ.:
ԹԵՐԹ` 233. չգրուած` 1ա-4բ, 220ա-33բ:
ՊՐԱԿ`
6+4+Ա-ԺԸx12 (ԺԸ 11)+11: ՆԻՒԹ` թուղթ, լուսագծերով, եռամահիկ
լուսադրոշմով`
1-3, 223-33: ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ`
20x14,8: ԳՐՈՒԹԻՒՆ` միասիւն (15x10): ԳԻՐ` նոտրգիր (նմուշ` 177ա): ՏՈՂ`
29: ԿԱԶՄ`
դրոշմազարդ, շագանակագոյն կաշի. միջուկը` տախտակ. աստառը` թուղթ, մասն
պահպանակի (Ա.) եւ վերջին պրակի (Բ.). լուսանցակողերը` դեղին: ՊԱՀՊԱՆԱԿ` 6 թուղթ, սկզբից, 1ը որպէս աստառ
փակցուած կազմին, ապա` Ա-Բ, թ. 1-3:
ՄԱՆՐԱՆԿԱՐՉՈՒԹԻՒՆ - Ճակատազարդ` 8ա: Լուսանցազարդ`
բուսական: Զարդագիր` թռչնագիր: Գոյներ` կարմիր, կապոյտ:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար. կազմի կաշին քերծուած,
եզրերը մաշուած, դեղնաւուն հետքեր, թ. 230-3 եւ կազմի Բ. փեղկը ցեցակեր:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
Ա. 1. 5ա-16բ Նորին Գրիգորի
[Տաթեւացւոյ] աշակերտի Համառօտութիւն ի գիրս Պորփիւրի (8ա)
Տե՛ս ձեռ. 623. 189ա-206բ: Ցանկ Ա/5աբ: Ցանկ Բ/5բ-7ա (տե՛ս ստորեւ` 2): ա/8ա-9ա: բ/9ա-10ա: գ/10բ-1ա: դ/11ա-2ա: ե/12ա-3ա: զ/13աբ: է/13բ-4ա: ը/14ա-6բ:
2. 16բ-43բ Նորին Գրիգորի Լուծումն համառօտ ի Տեսութիւնն
Դաւթի
Տե՛ս ձեռ. 623, 206բ-47բ: Ցանկ/5բ-7ա: ա/16բ-7բ: բ/17բ-8ա: գ/18աբ: դ/18բ-9ա: ե/19ա-20ա: զ/20ա-1ա: է/21աբ: ը/21բ-2ա: թ/22աբ: ժ/22բ-3ա: ժա/23բ-4ա: ժբ/24աբ: ժգ/24բ-5ա: ժդ/25ա-6ա: ժե/26աբ: ժզ/26բ-7ա: ժէ/27ա-8ա: ժը/28ա-9ա: ժթ/29ա-30ա: ի/30աբ: իա/30բ-1բ: իբ/31բ-2ա: իգ/32աբ: իդ/32բ-4ա: իե/34ա-5ա: իզ/35ա-6ա: իէ/36աբ: իը/36բ-8ա: իթ/38ա-40ա (շար. 40բ-43բ «Յաղագս հասարակաց սեռից եւ տարբերութեանց», տե՛ս ձեռ. 1648, 236ա-241ա):
Բ. 1. 43բ-5բ Դաւթի փիլիսոփայի Առածք Ե.
Տե՛ս
ձեռ. 464, 184ա-7բ: ա/43բ-4ա: բ/44աբ: գ/44բ: դ/44բ-5բ: ե/45բ:
2. 45բ-6բ Նորին [Դաւթի] Վասն բաժանման - Ամենայն,
որ մի անգամ բաժանեալ գոյ յայլոց գոյից... ընդ որում բոլորն որպէս բոլոր բնաւորեցաւ
պահել: Եւ Քրիստոսի փառք յաւիտեանս. ամէն:
Գ. 1. 46բ-99բ Եռամեծին Յովհաննու [Որոտնեցւոյ]` հայոց փիլիսոփայի եւ վարդապետի
հաւաքումն համառօտ Վերլուծութեան Արիստոտէլի` աշխատասիրել ի Գրիգորէ
աշակերտէ (48ա)
Տե՛ս ձեռ. 1648, 4ա-85բ: Ցանկ/46բ-8ա: Սարկաւուք/48ա: Նախ./48ա-54ա: ա/54ա-61ա: բ/61ա-7բ: գ/67բ-73ա: դ/73ա-81բ: ե/81բ-2ա: զ/82ա-92բ: է/92բ-5ա: ը/95ա-6բ: թ/96բ-8ա: ժ/98ա-9բ (99բ «Նորին Գրիգորի»):
2. 100ա-54բ Նորին Յովհաննու Որոտնեցոյ Համառօտ
լուծմունք Պէրիարմէնիաս գրոցն, հաւաքեալ ի Գրիգորէ աշակերտէ (101ա)
Տե՛ս ձեռ. 1648, 85բ-179բ: Ցանկ/100ա-1ա: Նախ./101ա-6ա: ա/106ա-8բ: բ/108բ-10բ: գ/110բ-54ա: Յշտկրն/154աբ:
Դ. 154բ-60ա Նորին Գրիգորի աշակերտի Յոհաննու մեծի Համառաւտ լուծումն Առաքինութեանցն
Արիստոտէլի
Տե՛ս ձեռ. 58, 297ա-406ա: Ցանկ/154բ-5ա: Լուծմունք/155ա-60ա:
2. 160ա-62բ [Գրիգորի Տաթեւացւոյ] յԱշխարհացն Լուծմունք
- Ճաճանչք ասացեալ: Այսոքիկ ի պարզոյ լինին յարփոյն... անճողոպրելի, անբաժանելի ի մէնջ, մարմէնին դիպակագործութիւնն է:
3. 163ա-67ա Նորին Գրիգորի [Տաթեւացւոյ]` աշակերտի
Յոհաննու Որոտնեցւոյ Լուծումն համառօտ դժուարիմաց բանից ի գիրս գրչութեան,
որոյ Առիստակիսէ հռետորէ [եւ Գէորգայ Սկեւռացւոյ]
Տե՛ս
ձեռ. 267, 444ա-55ա: ա/163ա-4ա: բ/164աբ: գ/164բ-5ա, դ/165ա: ե/165ա: զ/165աբ: է/165բ:
ը/165բ: թ/165բ-6ա: ժ/166ա: ժա/166ա-7ա:
4. 167բ-73բ Նորին Գրիգորի Լուծումն համառօտ ի Խրատ
գրչութեան Գէորգեա վարդապետի, զոր նախ խնդրեալ էր Կոստանդեա գրչի եւ ապա` Գոյներիցանց
Ստեփանոսի
Տե՛ս
ձեռ. 267, 429ա-44ա: ա/167բ: բ/167բ-72ա: գ/172աբ: դ/172բ-3ա: ե/173ա: զ/173աբ (անխորագիր):
Դ. [Բանք զանազանք]
1. 173բ [Վասն Դաւթի Անյաղթ փիլիսոփայի] - Դաւիթ փիլիսոփայն է ի Հայք գաւառէ` ի Հերեթն գեղջէ... ի Յունաց կողմանս յաշակերտաց սրբոց քահանայիցն:
2. 173բ [Վասն գօտւոյն] - Նախ ասի գօտի կուսութեան... ամփոփէ զպատժողական
զաւրութիւն իւր ի մարդկանէ, եւ Քրիստոսի մարդասիրին փառք յաւիտեանս. ամէն:
Ե. 1.
173բ Մովսէս Քերթողի Յաղագս Քերականութեանց
Տե՛ս ձեռ. 436, 280ա-300բ: 1/173բ-4բ: 2/174բ-5ա: 3/175աբ: 4/175բ-6ա: 5/176ա-83ա: 6/183աբ: 7/183բ-4բ: 8/184բ-5ա: 9/185ա-8ա: 10/188ա-9ա: 11/189-90ա: 12/190աբ-91ա: 13/191աբ: 14/191բ-2ա: 15/192աբ: 16/192բ-4բ: 17/194բ-7բ: 18/197բ-8ա: 19/198ա: 20/198աբ: 21/198բ-200ա: 22/200աբ: 23/200բ-1բ:
2. 201բ-2ա Մովսեսի Քերդողի հաւր Մեկնութիւն Քերականի
Տե՛ս ձեռ. 436, 300բ-1ա: ա/201բ: բ/201բ: գ/201բ: դ/201բ-2ա: ե/202ա: զ/202ա:
Զ. 202աբ [Հարցմունք եւ պատասխանիք] - Հարց.
Պղատոն զԱրիստոտէլ ո՞րպէս ընդունէր: Պատասխանի. Որչափ աշակերտէ... թէ
յոսկերս սորա պարս մեղուաց գտաւ:
Է. 1. 202բ-10ա Անուամբ Աստուծոյ. Գիրք ի վերայ բնութեան
հանրական եւ մասնական` քահանայի ումեմն աշխատեալ Իշաւխան
Տե՛ս ձեռ. 745, 153ա-70բ: 1/202բ-8բ: 2. ա/208բ-9ա: բ/209ա: գ/209ա-10ա: դ-ե/չիք:
2. 210ա Նիւթ եւ նշան շարապի, որ օգտի լերդի
եւ ստամոքսաց եւ գլխոց - Առ ծոր Ժ. տրամ, գաղձնի ունդ Ժ. տրամ... եւ Ժ. դրամ դրենն խմէ:
210ա Այլ դեղ մաղձի - Առ
Բ. դրամ մանիշակ չոր... եւ հաւձագով զումին առ:
3. 210ա-4բ Բուսայիդա իմաստնոյ քաղուածոյ Յաղագս
կազմութեան մարդոյ
Տե՛ս
ձեռ. 1713. 390բ-4բ: Նխ./210աբ: ա/210բ-1ա: բ/211աբ: գ/211բ: դ/211բ: ե/211բ-2ա: զ/212ա:
է/212աբ: ը/212բ: թ/212բ-3ա: ժ/213ա: ժա/213ա: ժբ/213աբ: ժգ/213բ: ժդ/213բ: ժե/213բ-4ա:
ժզ/214աբ:
Ժ. 214բ-9բ [Ի Հարցմանց գրոց Գրիգորի Տաթեւացւոյ,
հատոր Ե. լգ-խ., հատոր Զ. ա-բ.]
ա. 214բ [Ի Սահմաննց իմաստասիրութեան Դաւթի Անյաղթի] - Հարց. Զի՞նչ է իմաստասիրութիւն: Պատասխանի. Նախ իմաստասիրութիւն է գիտութիւն գոյից... իմաստասիրութիւն է սիրելութիւն ի իմաստութեան (հմմտ. պրակ Ե.): Ասէ Պղատոն, թէ իմաստասէր կոչեմ ես ոչ զայն, որ շատն գիտէ... այլ որ զախտս կարող գոյ հնազանդեցուցանել (հմմտ. Ա.):
Յաւելեալ
ունի` «Դիտաւորութիւն, պիտանացուն, պատճառք մակագրութեան, հարազատութիւն,
բաժանումն գլխոյոցն, կարգն վարդապետական յեղանակն, առ ինչ մասն վերայբերումն»:
բ. 214բ-15բ Հատոր Ե. լգ. Վասն պատուիրանին Ադամայ - Հարց.
Որո՞վ զանազանի աւրէնք եւ պատուիրանք եւ հրաման: Պատասխանի. Նախ` զի հրամանքն
է ստեղծողի...
գ. 215բ Հատոր Ե. լդ. Վասն որպիսութեան կանանց
(= կենաց) - Գիտելի է, զի որպիսութեան կանանց (= կենաց) մարդոյս
տրամատի յերիս...
դ. 215բ Հատոր Ե. լե. Վասն զի ոչ ամաչէին - Հարց.
Վասն է՞ր ոչ ամաչէին Ադամ եւ կինն: Պատասխանի. Նախ` վասն պարզամտութեանն...
ե. 215բ-6ա Հատոր Ե. լզ. Վասն ԲԺ.ան (=երկոտասան)
պարգեւաց մարդոյն - Երկոտասան պարգեւք էին դրախտին...
զ. 216ա Հատոր Ե. լէ. Դարձեալ վասն շնորհաց եւ յանցանացն
Ադամայ - Հարց. Ո՞ր է շնորհն Ադամայ, զոր ետ Աստուած: Պատասխանի.
Այսպէս ասեն վարդապետք...
է. 216ա-7ա Հատոր Ե. լը. [Վասն Ժ. աստիճանի անկմանն
Ադամայ] - Բայց Գրիգոր Նիւսացին Ժ. աստիճան դնէ անկման մարդոյն...
ը. 217աբ Հատոր Ե. լթ. Վասն մաշկեղէն հանդերձին - Հարց.
Զի՞նչ է մաշկեղէն հանդեձն, զոր զգեցոյց զԱդամայ: Պատասխանի. Մաշկն է կենդանական
մորթ...
թ. 217բ-8ա Հատոր Ե. խ. [Թէ վասն էր մաշկեղէն կոչի
մարմին մեր] - Հարց. Ո՞րպէս ասեն մաշկեղէն հանդերձ զմարմինս մեր: Պատասխանի.
Հանդերձն մաշկեղէն էր իր...
ժ. 218ա-9բ Հատոր Զ. ա. [Վասն Աբէլի եւ պատարագաց]
- Հարց. Զի՞նչ է, որ ասէ գիր... Պատասխանի. Եաւթն ազգ բարեգործութեան
տեսակ...
ժա. 219բ Հատոր Զ. բ. Վասն Ենովսայ - Հարց.
Զի՞նչ է յոյսն Ենովսայ, որ ասէ գիրն... Պատասխանի. Ըստ չորից իմանի յոյսն
Ենովսայ... ոչ ի կորուսա (ընդհատուած):
Տե՛ս
Գրիգոր Տաթեւացի, Գիրք հարցմանց, Երուսաղէմ, 1993, էջ 277-90:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
214բ Ո՛վ պատուական իմաստունք, զՅովանէս վարդապետս
յիշեցէ՛ք յաղօթս ձեր, եւ Աստուած զյիշողքդ յիշէ. ամէն:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ՅԵՏԱԳԱՅԻ
7բ (շղագիր, 1779 թ.) Ես` Սրբոյ Էջմիածնի միաբան, տեղապահ Մկրտիչ վարդապետս,
զայս գիրքս, զոր շնորհեալ էր ինձ յԱդամ վարդապետէն,
ետու յիշատակ հոգեծին որդեկին իմոյ` Դանիէլ վարդապետին`
ի վայելս անձին իւրոյ, ի ՌՄԻԸ. (1779) թուին` Յունվարի մուտն:
ԿՆՔԱԴՐՈՇՄ` 7աբ
ութանկիւն, սեւով. «ՄԿՐՏԻՉ ՎԱՐԴԱՊԵՏ. 1210 (1761)»:
ՆՇՈՒՄ` Բբ.
փեղկին փակցուած թերթիկին` «ԺԸ. դ., Մ[եսրոպ] եպիս[կոպոս]»:
1816
ԺՈՂՈՎԱԾՈՅ
|
|
ԺԷ. դար |
ԹԵՐԹ` 378-1 (թռիչք
221-3). չգրուած` 1ա-6բ, 92բ-3ա, 211աբ, 335բ, 348բ, 375ա, 376ա-8բ: ՊՐԱԿ` 4+2+Ա-ԼԲx12 (Ա
11, Ե, Է,
Թ, Ժ, ԼԲ 10): ՆԻՒԹ` թուղթ, լուսագծերով
եւ լուսադրոշմներով`
խոզանման կենդանի, խաչանշան, երկգլուխ
արծիւ:
ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ` 19,9x15,5: ԳՐՈՒԹԻՒՆ` միասիւն (14x10. 87բ-88բ` 14,5x11):
ԳԻՐ`
նոտրգիր (նմուշ`
20ա), այլ` 87բ-8բ (նմուշ` 88ա):
ՏՈՂ`
22: ԿԱԶՄ`
դրոշմազարդ, շագանակագոյն կաշի, դռնակով. միջուկը` տախտակ. աստառը` կապոյտ
կտաւ. լուսանցակողերը` կարմիր: ՊԱՀՊԱՆԱԿ` 1, թուղթ, սկզբից,
չգրուած:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար. կազմի կաշին քերծուած,
ցեցի հետքերով, մէջքը քայքայուած, եզրերը մաշուած. լուսանցներում խոնաւութեան
հետքեր, զանազան բծեր, փոքրիկ պատռուածքներ, թ. 149, 220, 243, 246. 262 եւ
այլք` թանաքակեր, հորիզոնական կոտրուածքներով, թանաքից գրադաշտը տեղ-տեղ
գունափոխուած, պհպ. Ա. եւ թ. 1-4` ցեցակեր:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
Ա. 1. 7ա-24ա Նորին Գրիգորի
[Տաթեւացւոյ] աշակերտի Համառօտ տեսութիւն ի գիրս Պորփիւրի (7բ).
Տե՛ս ձեռ. 623, 189ա-206բ: Ցանկ Ա/7աբ: Ցանկ Բ/24ա-6բ (տե՛ս ստորեւ` 2): ա/8ա-10ա: բ/10ա-1բ: գ/11բ-4ա: դ/14ա-5բ: ե/15բ-7ա: զ/17ա-8ա: է/18ա-9բ: ը/19բ-24ա:
2. 24ա-81ա Նորին Գրիգորի Լուծմունք համառօտ ի
Տեսութիւն Դաւթի
Տե՛ս ձեռ. 623, 206բ-47բ: Ցանկ/24ա-6բ: ա/27ա-8բ: բ/28բ-9բ: գ/29բ-31բ: դ/31բ-2ա: ե/32ա-4ա: զ/34ա-6ա: է/36ա-7ա: ը/37ա-8ա: թ/38աբ: ժ/38բ-40բ: ժա/40բ-1բ: ժբ/41բ-3ա: ժգ/43ա-4բ: ժդ/44բ-5բ: ժե/45բ-7ա: ժզ/47ա-8բ: ժէ/48բ-50ա: ժը/50ա-2ա: ժթ/52ա-3բ: ի/53բ-5ա: իա/55ա-6բ: իբ/56բ-8ա: իգ/58աբ: իդ/58բ-61ա: իե/61ա-3ա: իզ/63ա-4բ: իէ/64բ-6ա: իը/66ա-9բ: իթ/69բ-74ա (շար. 74ա-81ա, «Յաղագս հանրականաց սեռից եւ տարբերութեանց». տե՛ս ձեռ. 1648, 236ա-241ա):
- 81ա Գրիգորի
աշակերտ, հանդերձ ծնօղօք իւր կրկնակի եւ այլ վաստակելոց ի սմին, յիշատակ
բարի ի Տէր եղիցի:
Բ. 1. 81ա-6ա Դաւթի փիլիսոփայի Առածք հինգ
Տե՛ս ձեռ. 464, 184ա-7բ: ա/81ա-3ա: բ/83ա: գ/83աբ: դ/83բ-5ա: ե/85ա-6ա:
2. 86ա-7ա Նորին վասն բաժանման - Ամենայն,
որ մի անգամ բաժանեալ գոյ յայլոց գոյից... ընդ որում բոլորն որպէս բոլոր բնաւորեցաւ
պահիլ:
Գ. 87բ-8բ [Դաւթի Հարքացւոյ] Նկատումն Արիստոտէլի - Ուսուցանէ
մեզ ի բնալսողութեանցն այնոցիկ... մտաց եւ կրթութեան բանի ունի մարդս:
Դ. 1. 89ա-210բ Եռամեծին Յովհաննու [Որոտնեցւոյ] հայոց փիլիսոփայի եւ վարդապետի
Հաւաքումն համառաւտ Վերլուծութեան Ստորոգութեանցն Արիստոտելի ի Գրիգորէ
աշակերտէ (94ա)
Տե՛ս ձեռ. 1648, 4ա-85բ: Ցանկ/89ա-91բ: Սակաւուք/91բ-3բ: Նախ./94ա-106բ: ա/107ա-23բ: բ/123բ-37բ: գ/137բ-51ա: դ/151ա-70ա: ե/170ա-1բ: զ/171բ-94բ: է/194բ-9բ: ը/199բ-203բ: թ/203բ-7ա: ժ/207ա-10ա (210աբ «Նորին Գրիգորի»):
2. 212ա-335ա Նորին Յոհաննու Որոտնեցոյ Համառօտ
լուծմունք Պէրիարմէնիաս գրոցն, ի Գրիգորէ աշակերտէ (215ա)
Տե՛ս ձեռ. 1648, 85բ-179բ: Ցանկ/212ա-4բ: Նախ./215ա-26ա: ա/226ա-32ա: բ/232ա-6բ: գ/236բ-335ա: Յշտկրն/չիք:
Դ. 1. 336ա-48ա Նորին Գրիգորի աշակերտի Յովանու մեծի
Համառօտ լուծումն Առաքինութեանցն Արիստոտելի
Տե՛ս ձեռ. 58. 297ա-306ա: Ցանկ/չիք: Լուծմունք/336ա-48ա:
Ե. 349ա-50բ Այս է` Արիստոտէլի Իմաստասիրութեան ծառն ցուցանէ (գծագիր)
Զ. 351ա-74բ [Բժշկարան]
1. 351ա-66բ Անուամբ Աստուծոյ. Գիրք ի վերայ բնութեան
հանրական եւ մասնական, քահանայի ումեմն աշխատեալ Իշաւխան:
Տե՛ս ձեռ. 745, 153ա-70բ: 1/351ա-64ա: 2. ա/364բ-5ա: բ/365աբ: գ/365բ-6բ:
2. 366բ-7ա Նիւթ եւ նշան շարապի, որ օգտէ լերդի եւ
ստամոքաց եւ գլխոց - Առ ծոր Ժ. դրամ... եւ Ժ. դրամ դրենն խմէ: 367ա Այլ դեղ մաղձի - Առ Բ. դրամ մանիշակ չոր... եւ հաւձագով զումին առ:
3. 367ա-74բ Բուսաիդա իմաստնոյ քաղուածոյ Յաղագս
կազմութեան մարդոյ
Տե՛ս
ձեռ. 1713, 390բ-4բ: Նխ./367ա-8բ: ա/368բ-9ա: բ/369աբ: գ/369բ-70ա: դ/370աբ: ե/370բ:
զ/370բ-1ա: է/371ա-2ա: ը/372աբ: թ/372բ-3ա: ժ/373ա: ժա/373աբ: ժբ/373բ-4ա: ժգ/374ա:
ժդ/374աբ ... ճառի պապայ, եմսեքի, հատիմա, տափեխորայ: Որք են/// (չշարունակուած,
հմմտ. ձեռ. 1713, 394ա): ժե-ժզ/չիք:
4. 375բ [Ծառ գոյացութեան] (գծագիր,
անաւարտ):
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
7բ Աւգնեա՛ Հոգին
Սուրբ Աստուած ճշմարիտ:
26բ Հմմտ.
ձեռ. 1815, 7ա, նման ձեռ. 1814, 18բ:
27ա Օգնեա՛ Հոգի
Սուրբ Աստուած:
ԿՆՔԱԴՐՈՇՄ` 7բ, 8ա,
115բ ութանկիւն, սեւով, եղծուած, 374բ «ԳԻՐՔՍ ՍՈՒՐԲ ԷՋՄԻԱԾՆԱ Է»:
ԳՐՉԱՓՈՐՁ` Աա (բոլորգիր)
«Պորփիւր եւ Մեկնութիւն Ստորոգութեանց», «Լուծմունք Արտաքնոց գրոց ի Տաթեւացոյ»,
(նոտրգիր) «նարդոս, որ է սմբու[լ], ես», Աբ (նոտրգիր) «Ալտի ճանըմ, ճան»:
ՆՇՈՒՄ` Աբ ԺԷ.
(17) դ., «ՌՂԲ. 1643. Մ[եսրոպ] եպիս[կոպոս]»:
1817
ՍԻՄԷՈՆ ԵՐԵՒԱՆՑԻ, ՄԱՏԵՆԱԳՐՈՒԹԻՒՆՔ
|
ԷՋՄԻԱԾԻՆ |
ՌՄԺԷ. - 1768 |
ԳՐԻՉ` Գալուստ վարդապետ
Ջուղայեցի:
ԾԱՂԿՈՂ`
Երեմիա դպիր: ՍՏԱՑՈՂ` Մկրտիչ արքեպիսկոպոս:
ԹԵՐԹ` 162 (գրչի էջակալում` 1-306, որ
է` 5ա-157բ)-6 (տե՛ս Պահպանակ). չգրուած` 8բ-9բ, 158ա-9բ: ՊՐԱԿ`
a-n (j չիք)x12: ՆԻՒԹ` թուղթ, լուսագծերով եւ լուսադրոշմներով`
A FAVIERI
կամ CAVIAC
կամ թագ, որի տակ խաղողի շեղանկիւն ողկոյզ՞: ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ` 20,4x16,5: ԳՐՈՒԹԻՒՆ`
միասիւն (14,5x10,5), սահմանագծուած կարմրով: ԳԻՐ` նոտրգիր (նմուշ` 7ա): Տող`
24: ԿԱԶՄ`
դրոշմազարդ կարմրաւուն կաշի. միջուկը` տախտակ. աստառը` թուղթ. լուսանցակողերը`
կարմիր: ՊԱՀՊԱՆԱԿ` 3+3 թերթ, թուղթ, չգրուած, (հաշուած
թերթաքանակի մէջ` թ. 1-3, 160-2), մասն աստառի` թ. 3 160:
ՄԱՆՐԱՆԿԱՐՉՈՒԹԻՒՆ - Կիսախորան` 10ա, 52ա, 115ա: Ճակատազարդ`
5ա, 44ա: Լուսանցազարդ` բուսական, թռչնային: Զարդագիր` թռչնագիր: Գոյներ`
կարմիր, կապոյտ, կանաչ, մանուշակագոյն, վարդագոյն, նարնջի, սեւ, սպիտակ,
ոսկի:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար. կազմի Բ. փեղկը թեթեւակի
քերծուած, աստառը դեղնած. թերթերին դեղնաւուն բծեր, թանաքի թթուայնութեան
հետեւանքով գրադաշտը գունափոխուած:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
4ա-152բ [Մատենագրութիւնք
Սիմէոնի Երեւանցւոյ]
Տե՛ս ձեռ. 1818, 2ա-135բ: Բան առ ընթերցող` 5ա-7բ: Առ սուրբ Էջմիածին` 7բ-8ա: Ձօն առ Պորփիւր` 8ա: 1/10ա-43ա: (43բ-51ա տե՛ս յօդ. 5-6): 2/51բ-113բ: 3/114ա-50բ: 4/151ա: 5/43բ-49ա: 6/49ա-51ա: Յշտկրն/151բ-2բ:
Վերնագրերն
օրինակուած են գաղափար օրինակից` իմաստային փոփոխութիւն չառաջացնող
բառային յաւելումներով (էջք 4ա, 43բ):
Յաւելեալ ունի.
- 153ա-7բ Ցանկ մատենիս Լուծմանց գլխաւոր եւ նշանաւոր
բանից` հաւաքեցեալ ի նոյնոյ շարահիւսողէ - Աղէքսանդրոս, Ոլոմպիադորոս եւ Աւեռիոս ո՞յք էին...
Քառանկիւնի, անկատար, կատարեալ եւ գերակատար թիւին ո՞յք եւ ո՞րպէս:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿի
4ա Արտագրեցաւ
ի բուն հեղինակէն կարի զգուշութեամբ, ի Գալուստ մեղսամած սեւաւորէ`
ի վայելումն սոյնոյ վեհիս տեղապահ տեառն Մկրտիչ արհւոյ եւ պանծալւոյ
եպիսկոպոսին յամի յաւիտենական արքային 1768 եւ հայոց ՌՄԺԷ., եւ ներամսեանն
Մարտի 4, ի հանրատենչ եւ լուսանկար աթոռս Սուրբ Էջմիածին` ընդ հովանաւորելով: Արտագրեցաւ ի բուն հեղինակէն
կարի զգուշութեամբ ի Գալուստ տրուփ սեւաւորէ, ի վայելումն սոյնոյ վեհիս տեղապահ տեառն
Մկրտիչ արհւոյ
եւ պանծալւոյ եպիսկոպոսին:
51բ Որ եւ գրի
սա ի վայելումն նոյնոյ տեառն Մկրտիչ արժանավայել տեղապահին եւ
արհիապանծ եպիսկոպոսին, ձեռագրութեամբ ի յէգ Գալուստ մեղսաներկ սեւաւորէ:
113բ Արդ, ի ժամանիլն
ձեր յայսր, ո՛ նազելագոյն ընթերցօղք եւ ուսումնասէր օրինակեցօղք սորին,
հայցեմ զի յիշեսջիք զշարահիւսօղ սորին այսորիկ` զծայրագոյն քահանայապետն
Ամենայնից Հայոց տեառն զՍիմէօն սրբազան
եւ վեհագոյն հայրապետն նարդենիս, որ է Երեւանցի, եւ զհոգեւոր
ծնօղ նորին` զՇամախեցի Յակոբ վարդապետն, հանդերձ մարմնաւոր ծնողօքն իւրոյ` զԿարապետն եւ զԳայիանէն, եւ եղբարբք նորին` զՄելքիսեթեկն, զՅարութիւնն եւ զՂազարն, ընդ նոսին եւ զիս` զանարժան
Գալուստ մեղսամած
վարդապետս` գծօղ սորին, զի եւ դուք յիշե[ս]ջիք ի Քրիստոսէ յԱստուծոյ մերմէ:
Տե՛ս
ձեռ. 1818, էջ 135աբ. սա յիշատակարանի համառօտութիւնն է:
114ա Որ եւ գրի
սա` ի վայելումն նոյնոյ տեառն Մկրտիչ ինքնավայել տեղապահին եւ արհիապատում
եպիսկոպոսին, գծագրութեամբ ի փցուն Գալուստ յոգնամեղ փաղերայէ
Ջուղայեցւոյ:
152բ Արդ, եղեւ
զրաւ մատենիս, որ կոչի Լուծմունք արտաքնոց, ձեռագրութեամբ թերավարժ յումեմնէ
Գալուստ էականի
բանին պաշտօնատար կոչեցելւոյ, որ եմ տեղեաւ Ջուղայւոյ Նորոյ, զոր
ի լինիլն մեր աստ ի սրբոյ Քրիստոսաիջի Աթոռոջս եւ ի գոլն մեր
օրինակեցաք զգեղեցկայարմար եւ զհամեղազրուց Լուծմունքս զայս ի բուն հեղինակէն`
ի համար նարդենիս տեղապահ տեառն Մկրտիչ արհիապանծ
եպիսկոպոսին, զոր ի սիրախիտ նոյնոյ արծնեալ ծաղկեաց զսա Երեմիա խորհրդական
դպիրն վեհին եւ եպիսկոպոսն յոգնաշնորհ ի պատիւ նորին: Ուրեմն յընթերցասէր
հանդիպողացդ յիշել աղաչեմք, զի եւ դուք յիշե[ս]ջիք ի Քրիստոսէ Աստուծոյ
անզրաւ յաւիտենիւ: Արդ, արտագրեցաւ ի դրան |153ա| Սրբոյ եւ մեծի աթոռոյս
Էջմիածնի, ի հայրապետութեան
տեառն Սիմէօն վեհափառ
եւ յոգնիմաստ եւ գերընտիր սրբազնակատար կաթողիկոսին եւ պատրիարքութեան
սրբոյ Երուսաղեմայ` տեառն Պօղոս վարդապետին,
եւ Կոստանդնուպօլսոյ` տեառն Գրիգոր աստուածիմաստ վարդապետին.
ո՛ղջ լերուք ի Տէր:
157բ Փա՜ռք, պատիւ
եւ երկրպագութիւն հանդերձ գոհութեամբ եռանձնեայ երանելագունեղի տէրութեանդ
եւ միոյ աստուածութեանդ, որ զիս անկարօղ տարտամ ծառայս քո, կարողացուցեր
յարաձգական շնորհիւդ յաւարտ հասանիլ գրեցման գրքոյս, որով եւ յանգ ելի իսկ,
որոց վասն վերառաքեմ յայսմ վայրի եռապայծառ գերադրելոյդ յամենայն էից
պաշտօն բարեբանական եւ երկրպագական յաւիտեան եւ յաւիտեանս յաւիտենիւ.
ամէն:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ՅԵՏԱԳԱՅԻ
2. 4բ (շղագիր, 1779 թ.) Ես` Սրբոյ Էջմիածնի միաբան,
տեղապահ Մկրտիչ վարդապետս
Պորփիւրի Լուծմանց գիրքս շնորհեցի հոգեծնի որդեկին իմոյ` Դանիէլ վարդապետին
յիշատակ` ի վայելս անձին իւրոյ, ի ՌՄԻԸ. (1779) թւին, Յունվարի մուտն:
ԿՆՔԱԴՐՈՇՄ` 4բ, 5ա` երկիցս,
157բ`երկիցս. ութանկիւն, սեւով. «ՄԿՐՏԻՉ ՎԱՐԴԱՊԵՏ, 1210 (1761)»:
ՆՇՈՒՄ` 1ա «ՌՄԺԷ.
- 1768. Մ[եսրոպ] եպիս[կոպոս]»:
1818
ՍԻՄԷՈՆ ԵՐԵՒԱՆՑԻ, ՄԱՏԵՆԱԳՐՈՒԹԻՒՆՔ
|
[ԷՋՄԻԱԾԻՆ] |
ՌՃՂԶ. - 1747 |
ԳՐԻՉ` [Սիմէոն Երեւանցի]:
ԹԵՐԹ` 138-2 (տե՛ս Պահպանակ). չգրուած`
36բ, 136ա-137բ: ՊՐԱԿ` Ա-ԺԲx12 (ԺԲ 4): ՆԻՒԹ`
թուղթ, ողկուզանման զարդի լուսադրոշմով եւ լուսագծերով: ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ`
20,6x16,3: ԳՐՈՒԹԻՒՆ`
երկսիւն (16x13): ԳԻՐ` նոտրգիր (նմուշ` 40ա): ՏՈՂ`
29: ԿԱԶՄ`
դրոշմազարդ շագանակագոյն կաշի. միջուկը` տախտակ. աստառը` թուղթ. լուսանցակողերը`
կարմիր: ՊԱՀՊԱՆԱԿ` 1+1, թուղթ, չգրուած, մասն աստառի,
հաշուած թերթաքանակի մէջ (թ. 1, 138):
ՎԻՃԱԿ` բաւարար. կազմի կաշին թեթեւակի
քերծուած, եզրերը մաշուած, թանաքի թթուայնութեան հետեւանքով գրադաշտը գունափոխուած,
տեղ-տեղ զանազան բծեր, խոնաւութեան հետքեր:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
2ա-135բ [Մատենագրութիւնք
Սիմէոնի Երեւանցւոյ]
2ա-3բ Բան առ ընթերցօղ համազգի եւ սիրելի եղբարցդ իմոց - Արդ, մինչ ամենայն գիրք, այսինքն` մարգարէականք, առաքելականք...
- 3բ-4ա Առ Սուրբ Էջմիածին`
մայրն իմ շնորհածին է բանս
- Արդ, ո՜վ ամենագեղեցիկ եւ քաղցրանուն սուրբ Էջմիածին... եւ զտհասութիւն
տղայութեան իմոյ սանձելով ի ձեռն աննախանձ եւ անկեղծ վարժապետին իմոյ` Յակօբ
շնորհազարդ վարդապետին Շամախեւոյ... ի քոյ յետնեալ ծառայէ` յԵրեւանեցւոյ
անպիտանէ Սիմէօնէ վարդապետէ:
- 4ա [Ձօն առ Պորփիւր] - 0գնեա՛, ո՜վ Տէր օգնական, / Որոց
դիմեալ առ քեզ գան...
1. 4ա-36ա Համառօտ լուծմունք
Պորփիւրի, ծաղկաքաղ արարեալ ի բնաբանաց գերիմաստից սրբոց` Դաւթի Անյաղթ
փիլիսոփայի եւ երիցս երանեալ Գրիգորի Տաթեւացւոյն, ուրումն Սիմէօն շնորհապերճ
հայրապետի Երեւանցւոյ
- 4բ-5ա Ի Ներածութիւնն
Պորփիւրի -
Պորփիւրոս էր փիւնիկեցի եւ իմաստասէր...
- 5ա [Նախերգան] - Բան. Ելոյր հարկաւորի քրիսաւորի
է: Լուծմունք. Ելդ գոլ լսի...
ա. 5աբ Ճառ երրորդ ըստ մեկնչին - Բան. Եւ յառս Արիստոտէլի Ստորոգութեանցն
վարդապետութիւն: Լուծմունք. Պիտանաւորութիւն գրոցս Պորփիւրի վասն երից
է ըստ մեկնչին...
բ. 5բ-6բ Ճառ հինգերորդ ըստ
մեկնչին - Բան.
Եւ թէ զսեռն զի նախադասեաց այլոց, այս է պատճառն: Լուծմունք. Քանզի ամենայն
իմաստասէրք զմասնաւորս...
գ. 6բ-7ա Ճառ Ժ.րդ ըստ մեկնչին - Բան. Արդէն իսկ վաղվաղակի յաղագս
սեռի եւ տեսակի: Լուծմունք. Աւարտէ զնախերգանն առաջին...
դ. 7ա-8բ Ճառ վեցերորդ ըստ
մեկնչին - Բան.
Եւ կամ թէ կարծիքական մակբայ եւս իմանիլ... Լուծմունք. Աստանօր նախ զհարկաւորսդ
քանեաւ կերպիւ մեկնէ...
ե. 8բ-9ա Ճառ եօթերորդ ըստ
մեկնչին - Բան.
Երկրորդ խնդիրն է, թէ Ե. ձայնքն մարմինք են, թէ՞ անմարմինք: Լուծմունք. Քանզի
ստոյիկեանքն զամենայն ինչ մարմին ենթառնեն...
զ. 9ա-10բ Ճառ ութերորդ ըստ
մեկնչին - Բան.
Երրորդ խնդիրն, թէ Ե. ձայնն յառաջ, քան զբազումս են... Լուծմունք. Բայց զայսոսիկ
Պորփիւրոս այլով անուամբ առձայնեաց...
է. 10բ-11ա Ճառ իններորդ ըստ
մեկնչին - Բան.
Յետ շնորհելոյ հանդիսարանացն: Լուծմունք. Այսինքն` (ուսումնասիրացն)
զպարգեւ երրակիս...
ը. 11ա-2ա Ճառ ԺԱ.երորդ ըստ
մեկնչին - Բան.
Յետ երկուց նախերգանից, որ ասէ վասն բնաբանի նախերգանիցն... Լուծմունք.
Բայց երեւեցաւ ո՛չ սեռ եւ ո՛չ տեսակ...
թ. 12աբ Ճառ ԺԲ.երորդ ըստ
մեկնչին - Բան.
Արդ, վասն սահմանաց հինգ ձայնիցդ: Լուծմունք. տարաձայնութիւնք բազումք եղեն,
որպէս յայտ է ի մեկնիչն...
ժ. 12բ-3ա Ճառ ԳԺ.երորդ ըստ
մեկնչին - Բան.
Սեռ է, որ ըստ բազմաց եւ տարբերեցելոց ս(=տ)եսակաւ ստորոգի: Լուծմունք.
Ենթագրելով ասէ առ ենթակայն...
ժա. 13աբ Ճառ ԺԴ.երորդ ըստ
մեկնչին - Յայսմ
ճառի զոմանց ընդդիմաբանութիւն յանդիմանէ Դաւիթ...
ժբ. 13բ-5ա Ճառ ԺԵ.երորդ ըստ
մեկնչին - Վասն
դասաւորութեան այսքան իմա՛, իսկ զբանն զտարբերութիւնն նախադասեաց...
ժգ. 15ա-7ա Ճառ ԺԶ.երորդ ըստ
մեկնչին - Բան.
Քառակաբարն այս երկու սեռ: Լուծմունք. Այսինքն` սեռականգոյն եւ միջին...
ժդ. 17ա-8ա Ճառ ԺԷ.երորդ ըստ
մեկնչին - Բան.
Աստանօր Դաւիթ որպէս թէ պատուելով զՊղատօն...
ժե. 18ա-19ա Ճառ ԺԸ.երորդ ըստ
մեկնչին - ԶԱրիստոտէլէս
կոչէ Ստագիրացի...
ժզ. 19ա-21ա Ճառ ԺԹ.երորդ ըստ
մեկնչին - Բան.
Արդ, բացատուեցելոյր սեռոյր եւ տեսակոյր... Լուծմունք. Աստանօր ոյր ձայնդ
թուի թէ ըստ ուղղականացն են...
ժէ. 21ա-22ա [Ճառ Ի.երորդ ըստ
մեկնչին] Յաղագս տարբերութեան
- Բան. Տարբերութիւն հասարակաբար, յատկապէս եւ յատկեղ ասասցի: Լուծմունք.
Վասն դասաւորութեան սորա այսպէս իմա՛...
ժը. 22ա Ճառ ԻԱ.երորդ ըստ
մեկնչին - Հարց.
Զի՞նչ գոյացութիւն եւ զի՞նչ գոյեղն...
ժթ. 22բ Ճառ ԻԲ.երորդ ըստ
մեկնչին - Բան.
Աստանօր մեկնիչն քանեօք եղանակօք զանազանէ... Լուծմունք. Նախ` այսպէս
թէ սեռն ունի զբաժանականսն, յորս բաժանի...
ի. 22բ-4ա Ճառ ԻԳ.երորդ ըստ
մեկնչին - Բան.
Արդ, ի վերուստ սկսանելով եւ դարձեալ ճառելի եւ այլ: Լուծմունք. Վերստին ի
սեռ տարբերութեանն սկսեալ կրկին բաժանէ...
իա. 24բ-5ա Ճառ ԻԴ.երորդ ըստ
մեկնչին - Ասէ`
ի գիտութիւնէ իրաց սահմանք գոյանան...
իբ. 25ա-7ա Ճառ ԻԵ.երորդ ըստ մեկնչին
- Յայսմ ճառի պղատոնականքն ներհակեալ ի միւս կողմն...
իգ. 27ա-8ա Ճառ ԻԶ.երորդ ըստ մեկնչին - Բան. Եւ որոշին զնա, եւ այսպէս
տարբերութիւնն է... Լուծմունք. Դարձեալ սահմանէ զտարբերութիւնն...
իդ. 28ա-9բ Ճառ ԻԷ.երորդ ըստ մեկնչին - Բան. Տարբերութիւն է, որ մեկնելն
բնաւորեալ է ընդ նոյն սեռիւն: Լուծմունք. Դարձեալ սահմանէ, քանզի վասն տարակուսելի
եւ կարծեօք...
իե. 29բ-30բ Ճառ ԻԸ.երորդ ըստ մեկնչին, Յաղագս յատկի - Վասն դասաւորութեան սորա այսքան
իմանալի է...
իզ. 30բ-1բ Ճառ ԻԹ.երորդ ըստ մեկնչին, Յաղագս պատահման - Բան. Պատահումն է, որ լինի եւ
բացալինի առանց ենթակային ապականութեան: Լուծմունք. Անունն իսկ յայտնէ
զդասն եւ զորպիսութիւն իւր...
իէ. 31բ-2ա Աւարտ առաջնոյ հատորի գրքոյս: Սկսանի զերկրորդ հատորն - Բան. Յաղագս առէից հասարակացն
եւ յատկից, սեռիցն եւ տեսակացն... Լուծմունք. Քանզի յառաջնումն ուսաք...
իը. 32ա Ճառ Լ.երորդ ըստ մեկնչին - Բան. Աստ խոստման մերում ասէ:
Լուծմունք. Ի նախերգանի իւրում ասաց...
իթ. 32բ Ճառ ԼԱ.երորդ ըստ մեկնչին - Բան. Ի հասարակութենէ մոռացաբար
եւ այլ: Լուծմունք. Այսինքն` զհասարակ եւ է հինգ ձայնիցդ...
լ. 32բ-3ա Ճառ ԼԲ.երորդ ըստ մեկնչին - Բան. Յաղագս հասարակութեանց
եւ յատկութեանց սեռի եւ տարբերութեան: Լուծմունք. Յետ հանրականապէս ասելոյ
հասարակութեան եւ զանազանութեան...
լա. 33աբ Ճառ ԼԳ.երորդ ըստ մեկնչին - Յաղագս հասարակութեան սեռի
եւ տեսակի եւ զանազանութեան նոցին: Արդ, երեք հասարակութիւն դնէ եւ վեց
զանազանութիւն...
լբ. 33բ-34ա Ճառ ԼԴ.երորդ ըստ մեկնչին - Բան. Յաղագս հասարակութեան
եւ զանազանութեան սեռի եւ յատկի: Երեք հասարակութիւն եւ հինգ զանազանութիւն
դնէ սեռին ընդ յատկին...
լգ. 34աբ Ճառ ԼԵ.երորդ ըստ մեկնչին - Բան. Յաղագս հասարակութեան
եւ զանազանութեան սեռի եւ պատահման: Լուծմունք. Մի հասարակութիւն դնէ եւ
չորք զանազանութիւն...
լդ. 34բ-6ա Ճառ ԼԵ.երորդ ըստ մեկնչին - Բան. Յաղագս հասարակութեան
եւ զանազանութեան տարբերութեան եւ տեսակի: Լուծմունք. Երկու հասարակութիւն
եւ չորս զանազանութիւն դնէ սոցա... Աւարտեցաւ Լուծմունք Պորփիւրի Ներածութեան
եւ մեկնութեան շնօրհօքն Քրիստոսի, որում փա՜ռք յաւիտեանս. ամէն:
2. 37ա-95ա Սուրբ Հոգի Աստուա՛ծ, հա՛ս ի թիկունս: Համառօտ լուծմունք
գրոցն Արիստոտէլի Տասանց ստորոգութեանց, ծաղկաքաղ արարեալ ի բանից գերիմաստիցն
սրբոյ Դաւթի Անյաղթ փիլիսոփայի եւ երիցս երանեալ սրբոյ հօրն մերոյ` Գրիգորի
Տաթեւացւոյն, ի Սիմէօն գերիմաստ հայրապետէ Ամենայն Հայոց` ի յօգուտ ուսումնասիրաց
եւ ի փառս Աստուծոյ:
- 37ա [Ձօն առ Արիստոտէլ] - Արիստոտէլ միտն անզբաղ /Բանասիրաց համեմիչ
աղ...
37ա-8ա Ստորոգութիւնք Արիստոտէլի - Արիստոտէլս այս ըՍտագիրացի էր եւ աշակերտ Պղատոօնի
Աթենացւոյ... 38ա-47ա Բան. Հոմանունք ասին, որոյ անունն միայն հասարակ: Լուծմունք.
Սահմանէ` զհոմանունն ասէ...
ա. 47ա-56ա Յաղագս գոյացութեան, պրակ Ա. - Բան. Գոյացութիւն ասեմ, որ նախկին
եւ իսկագոյն... Լուծմունք. Աստանօր կարգաւ ընձեռէ զվարդապետութիւնս...
բ. 56բ-65բ Յաղագս քանակի, պրակ Ա. - [Բան.] Եւ քանակին է, ինչ որ տարորոշ
է եւ է, որ շարունակ, եւ այնք որ: Լ[ուծմունք.] Արդ, եթէ վասն է՞ր ի յիշելն զսոսա...
գ. 65բ-73բ Յաղագս Առընչի, պրակ Ա. - Բան. Առինչք ասին, որք միանգամ
ինքեանք, որ ինչ են այլոց... Լուծմունք. Կրկին պատճառ պարտ էր նախադասել որակին...
դ. 73բ-83բ Յաղագս որակի եւ որակութեան, պրակ Ա.
- Բան. Եւ որակութիւն ասեմ, ընդ որում որակք ոմանք ասին... [Լուծմունք.] Արդ,
վասն դասաւորութեան սոցա յառաջ ասացաւ...
ե. 83բ-4բ Յաղագս առնելոյ եւ կրելոյ, պրակ Ա. - Բան. Ընդունի առնելդ եւ կրելդ
զներհակութիւն զյաւէտն եւ զնուազն: Լուծմունք. Վասն դասաւորութեան սոցա
մեկնիչն ասէ...
զ. 84բ-90ա Յաղագս հակակայից, պրակ Ա. - Բան. Իսկ յաղագս հակակայից
ըստ քանի եղանակս սովորեցաւ... Լուծմունք. Վասն դասաւորութեան սորա աստ
մեկնիչն զերկու պատճառս դնէ...
է. 90ա-1բ Յաղագս նախկնի - Բան. Նախկին այլայլոյ ասի քառակաբար եւ այլ: Լուծմունք.
Նախկինն այլոյ ասի նախկին եւ ոչ ինքեան...
ը. 91բ-2ա Յաղագս համանգամայնց - Բան. Համանգամայն եւ պարզաբար
եւ իսկագոյն... Լուծմունք. Համանգամայնքս ըստ նախկնիցն են...
թ. 92բ-4բ Յաղագս շարժութեան - Բան. Շարժութեան տեսակք են վեց եւ այլն: Լուծմունք.
Պիտանաւորութիւն սորա, թէպէտ ի տրամաբանսն է, ասէ...
ժ. 94բ-95ա Յաղագս
ունելոյն -
[Բան.] Ունելդ ըստ յոլով եղանակս ասի կամ իբր ունակութիւն եւ տրամադրութիւն:
[Լուծմունք.] Ի տասանց սեռիցն մի եւ ունելս է, զոր սկզբանն յիշեաց... զի առաւել հաւաստեցաւ
սեռ գոլ սորա: Արդ, աւարտէ երրորդ ի հատորիս եւ մանաւանդ բոլոր ի գրոցս տասանց
ստորոգութեանցս, յոր վայր պարտիմք փառս տալ Աստուծոյ, որ է առաջին եւ վերջին,
սկիզբն եւ կատարած ամենայնի:
3. 95ա 0գնեա՛, ո՛վ Տէր օգնական, / Որոց դիմեալ առ քեզ գան, / Առ յոր
եւ ես դիմեցի / Եւ զայս գործս ի կիր արկի:
95բ-127բ Համառօտ լուծմունս Պերիարարմէնիաս գրոցն Արիստոտէլի,
իբրու ծաղկաքաղ արարեալ ի բանից սրբոյն գերիմաստից Դաւթի Անյաղթի փիլիսոփային
եւ երիցս երանեալ սրբոյն Գրիգորի Տաթեւացւոյն, նոյնոյ Սիմէօնի Երեւանեցւոյ
սրբազան կաթուղիկոսի Ամենայն Հայոց Մեծաց:
- 95բ [Բան առ ընթերցողս] - Իմա՛ զայս նախ, ո՛վ ընթերցօղ, / Եթէ ուսմանց ես հետեւօղ...
95բ-7ա Սկսանի Աստուծով, խորագիր - Բան. Սկիզբն եւ նախադրութիւն
գրոցն, որ Յաղագս մեկնութեան: Լուծմունք. Իբր թէ սկիզբն եւ գլուխ գրոցս այս
է...
ա. 97ա-8բ Յաղագս անուան, պրակ Ա. - Բան. Բայց ոչ որպէս ներպարզս
անուանս... Լուծմունք. Ի սահմանի անուան ասաց թէ...
բ. 98բ-9ա Յաղագս բայի, պրակ Ա. - Բան. Բայ է, որ առնշանակէ ամանակ... Լուծմունք.
Թէպէտ են եւ անուանք, որք զժամանակ նշանակեն...
գ. 99ա-127բ Յաղագս բանի, պրակ Ա. - Բան. Որոյ մասանցն նշանակէ զատեալ
իբր ասութիւն... Լուծմունք. Սահմանէ եւ զբանն, զորոյ որոշէ յանուանէ... եւ
տուողին ամենայնի զիմաստ եւ զընդունելակութիւն, փառք յաւիտեանս. ամէն:
4. 127բ Լուծմունք սեռօրէն ամենայն գոյից - Գլխաւոր եւ սեռօրէն բաժանմունք
գոյից ութն են... եղանակք բաժանմանց շատք, զորս թողաք մեք ահա ձերումդ գտման.
վերջ:
5. 127բ-132բ Գիրքս այս կոչի Հինգ առածք, այսինքն` Ե. ասացուածք, յորս հինգ
իրողութիւնս ուսուցանէ մեզ Անյաղթն Դաւիթ - Յառաջնումն ուսուցանէ, թէ
զի՞նչ է սահման եւ զի՞նչ ստորագրութիւն...
ա. 127բ-9բ Առած առաջին
- Բան. Արդ, սահմանէ բան համառօտ եւ այլ: Լուծմունք. Սահմանէ զնոյն սահմանն...
բ. 129բ Առած երկրորդ. Թէ զի՞նչ է գոյացութիւն եւ որով զանազանի
ի բնութիւնէ
- Բան. Գոյացութիւն է շարադրութիւն գոյացուցանողաց ոմանց: Լուծմունք.
Սահմանէ զգոյացութիւնն, արդ, այս այն...
գ. 129բ-30ա Առած
երրորդ. Եթէ զի՞նչ է նոյն եւ զի՞նչ այլ, եւ զի՞նչ նոյն եւ այլ - Բան. Արդ, ստոյգ է նոյն եւ այն:
Լուծմունք. Յերրորդում առածիս ուսուցանէ զնոյն եւ զայլ բառսդ...
դ. 130ա-1բ Առած չորրորդ. Թէ զի՞նչ մի իցէ գոյացութիւն եւ բնութիւն - Բան. Արդ, ոչ ապաքէն ընդհանուր
էիցս այսոցիկ ասացեալք եւ այլն: Լուծմունք. Ի չորրորդումն առածիս կամի ցուցանել
մեզ...
ե. 131բ-2բ Առած հինգերորդ. Թէ ոչ կարօղ գոյ իւրաքանչիւր ոք յանհատիցն
մի բնութիւն գոլ եւ ասիլ -
Վերջում հինգերորդի առածիս ուսուցանէ հինգ գլխով... եւ ոչ մի բնութիւն կարէ
ասիլ: Վերջ լուծմանց Հինգ առածիս եղեւ:
6. 132բ-4ա Համառօտ լուծմունք գրոցն Դաւթի, որ կոչի Գոյից բաժանումն,
նոյնոյ տեառն Սիմէօնի սրբազան կաթողիկոսի` գերընտիր հայրապետի Ամենայն
Հայոց - Բան.
Ամենայն, որ միանգամ բաժանեալ գոլ այլոց գոյից եւ՛՛: Լուծմունք. Ասէ թէ ամենայն
գոյ, որ միանգամ... այնց ասացելոց ամենից, յորոց ի վերն եւս ասացի իսկ, բաւ է,
վերջ եղեւ:
- 134բ-5բ Յիշատակարան այսր մատենի. Արդ, ի հասանիլն մեր յաւարտ
բանիս, տացուք գոհութիւն եւ փառս հաստչին եւ կարգաւորողին ամենայնի, որոյ
շնորհօքն եւ օժանդակութեամբն առնուն զրաւն եւ զլրումն եւ զկատարունական
վախճան ամենայն իրողութիւնք, որոց ազդեցութեամբն եւ շնորհատու զօրութեամբն
եւ ես` յետինս բանասիրաց եւ վերջացեալս ի յուսուցչաց Սիմէօն
իբրու վարդապետս, որ են
յերկրէն Արարատեն`
ի քաղաքէն յԵրեւանու, միաբան եւ պաշտոօնեայ Սրբոյ
եւ քրիստոսաիջի աթոռոյն մեծի Էջմիածնի, յորում եւ ի ստիպմանէ ուսումնասիրաց
միաբանից եղբարց հարկեցայ առնել զԼուծմունս արտաքին գրեանց, այսինքն`
Պորփիւրի
Ե. ձայնիցն, Արիստոտէլի Ժ. ստորոգութեանցն եւ նորին Պերիարմէնիաս
գրոց, նաեւ սոցին մեկնութեանցն, այսինքն` Դաւթի
Անյաղթին
արարելոց, նա եւ նոյնոյ
Դաւթի
Հնգից առածիցն եւ նորին Բաժանմանց գոյիցն, որ զկնի առածիցն եդեալ է, որ
թէպէտ ի վեր, քան զկար էր իմ այս գործ, սակայն, ինչ եւ իցէ, ըստ մերում կարողութեան
եւ մանաւանդ շնորհօքն Աստուծոյ արարեալ զԼուծմունս վերոյ յիշեցեալ գրեանցն,
հաւաքեցաք ի մի տուփ գիրք մի, որ է ընտել ոճիւ եւ պարզ խօսակցութեամբ, որպէս
զի լիցի դիւրիմաց դեռաուսից ընթերցասիրաց եւ դասասողաց Արտաքնոց գրոցս:
Քանզի մանաւանդապէս միտ մեր այս եր, զի խրթնաբառ շարադրութիւն
այսոցիկ գրոցս եւ դժուարիմաց միտսն լուծեաք, այլ ոչ զայլաբանութիւն եւ կամ
յինքենէ զնոր իմն բնախօսութիւն առնել, ուստի, զդժուարիմաց տեղեաց զսկիզբն
միայն առեալ, եդաք ի բանի եւ ենթ նորին զլուծմունսն ոչ դնելով զամենայն բնաբանսն
ի միջի: Քանզի իւրաքանչիւր բանի մինչեւ ցմիւս բանն որքան տարակուսելի
եւ կարօտք լուծմանց միտք եւ բառք գոն, զայնս ամենայն ի լուծմունս նորին լուծեալ
եմք եւ յիշեալ, ուստի եւ ձեզ` ընթերցողացդ, պարտ է նախ զբնաբանս առձեռն ունիլ
եւ ընթեռնուլ, որպէս զի ի հանդիպիլն տարակուսելեաց տեղեացն բնաբանից
ի յայսր եկեալ տեսջիր զլուծումն, որով ապա իմասցի եւ մերս աշխատութիւն, որ
եւ ուսում ի տուօղն շնորհաց, զի ոչ գտանիցէք բառ եւ կամ զբան ինչ տարակուսելի
(թէ՛ ի բնաբանսն եւ թէ՛ ի մեկնութիւնսն Դաւթի), որ ոչ իցէ կերպիւ իւիք յիշեցեալ
եւ լուծեցեալ, թէպէտ ոչ առ ամենեսեան հաւանելի: Ուստի աղերսականաւ ձայնիւ
խնդրեմ ի սիրելաց ընթերցողացդ, զի եթէ հաւանեալ ախորժեսջիք ընթեռնուլն
ձեր, տաջիք փառս տուողին շնորհաց, զի ամենայն տուրք բարիք եւ ամենայն պարգեւք
ի նմանէ են, եւ թէ ոչ հաւանիցիք, գոնէ մի քամահօղք լինիլ իբր զանօգուտս
վարկանելով զաշխա|135ա|տութիւն մեր: Քանզի այն կամ ի նախանձու եւ կամ յոչ
ինչ բնաւ գիտելոյ յառաջանայ, զի ըստ մարգարէին` եթէ անասուն մի տարապարտուց
ոչ հանէ զձայն, բանաւորի մարդոյ հնչումն զիա՞րդ իցէ ընդունայն, զի եթէ առ
քեզ զուր եւ յայլս օգտակար: Զի թէ եւ այս ոչ, գոնէ եւ ի բազմաժամանակեայ աշխատութիւնս
իմ խնայել աղաչեմ, որ ի ՌՃՂԲ. (1743) թուականիս մերոյ սկսեալ` ի չորս ամս բոլոր
հազիւ կարացի աւարտել զսա, եւ այն եւս մեծաւ տառապանօք եւ անգրելեաւ վշտակրութեամբ,
յայսր եւ անդր տարագիր եւ աստանդական լինելով վասն դառնաշունչ բերմանց ամանակին,
զորոց թէպէտ ի յառաջաբանութեան մերում խոստացաք ճառել ի վերջ բանիցս,
սակայն այժմ գրիչն իմ կայ առեալ մնաց խափան ի բազում ժամս: Քանզի մնալով ի յափշութեան եւ ի վարանս, ոչ գիտացի,
թէ զորն գրեցից եւ զորն թողից, քանզի վասն իմոց ծովացելոց մեղաց` թէ՛ ի մարմնական
պետութիւնսն եւ թէ՛ ի հոգեւորական պետութիւնսն, ի ժամանակս յայս գոյր
անպատմելի եւ անգրելի խռովութիւնք եւ մարտք: Կարճառօտ այսքան իմասջիք, զի
ի ներ քանեաց ամացս ութ շահ փոխեցան` մին զմիւսն սպանանելով եւ զտեղին յաջորդելով:
Մտածեա՛յ, թէ որքան իցէ լեալ վնասքն հեծելազօրաց սոցա, եւ երկիրն որպէս
իցէ ոտնակոխ լեալ հանդերձ գերեվարութեամբ, թող զօրամաշ եւ զսովամաշ լեալն,
իսկ զփախստեանս ո՜ թուեսցէ, զի գրեթէ երկիրն Պարսից եւ
Արարատեան
ամայի եղեւ: Իսկ ի հոգեւորն` ի ներկայիս կաթողիկոսն, որ է Ղազար Ճահկեցին, ընդ միաբանիս սրբոյ Աթոռոյն վիճունակ լեալ,
նաեւ միաբանքն միաբանեալ ընդ Կոստանդնուպօլսոյ պատրիարգին եւ այլոց առաջնորդեաց ի յայնր
վայր եղելոց, ընդ Ղազարու մարտեան բանիւ եւ թղթով յամս երկուս,
եւ թէ որքան վըրդովմունք եղեն յազգս մեր եւ որքան անուանաբեկութիւն եղեւ վարդապետաց
եւ վանականաց, ո՛չ է գրելի. եւ թէ ո՛ւմ էր մեղն, Աստուած գիտէ: Զայսքանս վասն
այսորիկ գրեցի, զի գիտասջիք, թէ յայսպիսում ամենակոջ, եւ որպիսեաւ տաժանմամբ
յաւարտ հասուցի, քանզի զայս ամենայն մոռացեալ (որ եւ ես կայի ի միջի), միայն
հոգ եւ ջան այս էր, զի զսա ի կատար հասուցից ի յօգուտ եղբարց իմոց: Ուրեմն
խնդրեմ ի սիրազուն
եղբարցդ իմոց պարապողացդ յընթերցասիրութիւն, զի եւ դուք մի՛ ձանձրասջիք
յիշել յաղօթս ձեր (ի յօգտիլն ձեր ի սմանէ) զվերոյ յիշեալ շարահիւսօղ սորին
զՍիմէօն վարդապետս, նաեւ զհոգեւոր ծնօղն
իմ եւ զվարժապետնս` զՇամախեցի |135բ| Յակոբ
նրբամիտ գիտնարդեանս վարդապետ` ի նարդեանս իբրեւ նոր իմն արեգակն փայլի
գիտութեամբ եւ հանճարով ի սուրբ երկնանման յԱթոռոջս
ի մէջ վարդապետաց: Նաեւ զմարմնաւոր ծնօղս իմ` զԿարապետն եւ զԳայիանէն,
եւ զեղբայրսն իմ` զՄելքիսեթեկն, զՅարութիւնն եւ
զՂազարն, զորս ի յիշելն ձեր, յիշեալ լիջիք
եւ դուք ի Քրիստոսէ` յԱստուծոյ մերմէ: Եւ վերջապէս, խնդրեմ ի յընթերցասէր
եղբարցդ իմոց, զի ի յօրինակելն ձեր զգիրքս զայս մի՛ վայրիվերոյ եւ անարհեստ
նօտարի գրել տայցէք, զի նուրբ գիրք է, ուստի ի տուն ինչ սղալմանց ապականի, միտքն կորնչի,
եւ աշխատանքն մեր ընդ վայր համարին, այլ զգուշութեամբ եւ արհեստիւ` թէ՛ ըստ
բանիցն եւ թէ՛ ըստ կետադրութեանցն, որպէս սոյն օրինակս գրեցեալ է իմով ձեռամբ:
Նա եւ ի յօրինակելն ձեր զսա, յառաջաբանութիւնս եւ զյիշատակարանս մեր
ըստ սմին գրել խնդրեմ, քանզի վարձ աշխատանաց մերոց ոչ այլ ինչ է, եթէ ոչ յիշիլն
մեր սոքօք: Ուրեմն, ի լինիլն ձեր առիթ յիշման մերոյ գրելով զսոսա, յուսամ,
զի եւ դուք լինիջիք յիշման արժանիք ի Քրիստոսէ Աստուծոյ, որ է օրհնեալ յաւիտեանս.
ամէն:
Արդ, եղեւ զրաւ մատենիս, որ կոչի
Լուծմունք Արտաքնոց ի ՌՃՂԶ. (1747) թուականիս, յամսեանն Օգոստոսի Ժ. (10),
ի դրան մեծի Աթոռոյս Էջմիածնի, ի հայրապետութեան տեառն Ղազարու Ճահկեցոյ եւ ի պատրիարգութեան Պօլսոյ
տեառն Յակօբայ վարդապետին: Ո՛ղջ լերուք ի Տէր.
ամէն:
ՆՇՈՒՄ`
1ա «ՌՃՂԶ. - 1747. Մ[եսրոպ] եպիս[կոպոս]»:
1819
ՍԻՄԷՈՆ ԵՐԵՒԱՆՑԻ,
ՄԱՏԵՆԱԳՐՈՒԹԻՒՆՔ
|
ԷՋՄԻԱԾԻՆ |
ՌՄԺԵ.
- 1766 |
ՍՏԱՑՈՂ` Յակոբ Կարնեցի:
ԹԵՐԹ` 191-2 (տե՛ս Պահպանակ. գրչի էջակալում`
1-360, որ է` 10ա-190բ). չգրուած` 8բ-9բ, 54ա: ՊՐԱԿ` 3x2 (Գ 4)+Ա-ԺԶx12 (Դ 8, Ը 13, ԺԲ
6, ԺԴ 10): ՆԻՒԹ` թուղթ, լուսագծերով եւ լուսադրոշմներով`
եռամահիկ, թագ, GP,
փայտէ ցանկապատ` մուտքով, որի ներսում` զինուորական հանդերձով եւ գաւազանով
տղամարդ, եւ առիւծ` սուրը ձեռքին, գլխավերեւում PRO
PATRIA գրութիւն: ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ`
19,5 x15,5: ԳՐՈՒԹԻՒՆ` միասիւն (15x10,5): ԳԻՐ`
նոտրգիր, այլ ձեռքի` 99բ-100բ (նմուշ` 91ա, այլ` 100ա): ՏՈՂ`
25-28: ԿԱԶՄ` դրոշմազարդ շագանակագոյն կաշի.
միջուկը` ստուարաթուղթ. աստառը` թուղթ: ՊԱՀՊԱՆԱԿ` 1+1, թուղթ, մասն աստառի. հաշուած
թերթաքանակի մէջ (թ. 1, 191):
ՄԱՆՐԱՆԿԱՐՉՈՒԹԻՒՆ - Կիսախորան` 54բ: Գոյներ` կարմիր,
կանաչ, վարդագոյն, դեղին, կապոյտ, սպիտակ, սեւ:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար. կազմի եզրերը մաշուած.
99բ էջին նոր թուղթ է փակցուել, որի շարանակութիւնն է թ. 100, տեղ-տեղ զանազան
բծեր:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
1. 2ա-8ա Այս է Արիստոտէլի իմաստասիրութեան ծառն, որ ցուցանէ
թէ այսպէս գտաւ ըստ կարգի առաջնոցն (գծագիր` անանուն սրբագրողի ձեռքով):
2. 10ա-190բ [Մատենագրութիւնք Սիմէոնի Երեւանցւոյ]
Տե՛ս ձեռ. 1818, 2ա-135բ: Բան առ ընթերցօղ/10ա-2ա: Առ սուրբ Էջմիածին/12աբ: Ձօն առ Պորփիւր/12բ: 1/12բ-53բ (54բ-64բ տե՛ս` 5-6): 2/65ա-144բ: 3/145ա-88ա: 4/188աբ: 5/54բ-62ա: 6/62ա-4բ: Յշտկրն/189ա-90բ:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ՆԱԽԱԳԱՂԱՓԱՐ 0ՐԻՆԱԿԻ
144բ
(1747 թ.). հմմտ. ձեռ. 1817, էջ 113բ, 1818, էջ 135աբ, նման ձեռ. 1820, էջ 172բ,
1821, էջ 171ա:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
1. 144բ Գրեցաւ եւ աւարտ եղեւ գրքոյս ի ՌՄԺԵ. (1766) թուին
եւ ի Ապրիլ ամսոյ մէկին, առ դրան մեծի Աթոռոյս Սրբոյ Էջմիածնի, արդեամբ Կարնեցի Յակոբ վարդապետիս.
սակս վայելման ինձ եւ նմանեաց իմոց ետու գրել:
2. 1բ (Սրբագրողի) Ա. թուխտ պակաս է:
1բ Սրբագրեալ
է:
Խօսքը
100րդ թերթի յաւելման մասին է, տե՛ս վիճակ:
ԳՐՉԱՓՈՐՁ` 1ա «նաքժամ»:
ՆՇՈՒՄ` 1ա «ՌՄԺԵ.
- 1766. Մ[եսրոպ] եպիս[կոպոս]»:
1820
ՍԻՄԷՈՆ ԵՐԵՒԱՆՑԻ, ՄԱՏԵՆԱԳՐՈՒԹԻՒՆՔ
|
ՎԱՆ |
ՌՄԻԱ. - 1772 |
ԳՐԻՉ` Յովհաննէս նօտար: ՍՏԱՑՈՂ`
Աբրահամ վրդ.:
ԹԵՐԹ` 230-2
(տե՛ս Պահպանակ), (գրչի
էջակալում` 1-422, որ է` 4ա-228ա).
չգրուած 1բ-3ա,
228բ-30բ: ՊՐԱԿ` Ա-ԺԹx12:
ՆԻՒԹ` թուղթ,
լուսագծերով եւ լուսադրոշմներով`
թագ` բուսական
զարդով, GR, շրջանի
կենտրոնում առիւծ` ձեռքին գաւաթ՞, եզերուած PRO PATRIA,
DIUSOUE, LIBERTE բառերով: ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ` 19x15,5: ԳՐՈՒԹԻՒՆ` միասիւն (14,5x11): ԳԻՐ` նոտրգիր (նմուշ` 25ա):
ՏՈՂ` 21: ԿԱԶՄ` դրոշմազարդ
շագանակագոյն կաշի. միջուկը` տախտակ. աստառը` թուղթ, մասն պահպանակի.
լուսանցակողերը` դեղին: ՊԱՀՊԱՆԱԿ` 1+1
թերթ, թուղթ, հաշուած
թերթաքանակի մէջ (թ. 1, 230):
ՄԱՆՐԱՆԿԱՐՉՈՒԹԻՒՆ - Կիսախորան` 8բ: Ճակատազարդ`
64բ, 77ա, 173ա: Լուսանցազարդ` բուսական, թռչնային: Զարդագիր` թռչնագիր, թռչնագիր`
մարդու դէմքով (92բ): Գոյներ` կարմիր, դեղին, կապոյտ, կանաչ, վարդագոյն, սեւ:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար. կազմի կաշտին քերծուած,
եզրերը մաշուած, դռնակը, 2 կապիչներն ու գամերն ընկած. տեղ-տեղ բծեր, 96բ`
վերի 5 տողի թանաքը տարածուած, թանաքի թթուայնութեան հետեւանքով գրադաշտը
թեթեւակի գունափոխուած:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
4ա-228ա [Մատենագրութիւնք Սիմէոնի Երեւանցւոյ]
Տե՛ս
ձեռ. 1818, 2ա-135բ: Բան առ ընթերցօղ /4ա-7բ: Առ սուրբ Էջմիածին /7բ-8ա: Ձօն առ
Պորփիւր /8ա: 1./8բ-64ա: (64ա-76բ տե՛ս` 5-6): 2/76բ-172ա: 3/172բ-225ա: 4/225աբ:
5/64ա-73բ: 6/73բ-6բ: Յշտկրն/226ա-8ա:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳԱՂԱՓԱՐ 0ՐԻՆԱԿԻ
172բ
(1747 թ.). հմմտ. ձեռ. 1817, էջ 113բ, 1818, էջ 135աբ, նման ձեռ. 1819, էջ 144բ,
1821, էջ 171ա:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
1ա (բոլորգիր)
Գրեցաւ Լուծմունքս արտաքնոց ձեռամբ տիրացու Յոհաննիսի իբրու
նօտարի:
8ա Ո՜վ Տէր Յիսուս,
օգնեա՛ գծողիս Պորփիւրին
Եւ ժամանել
Տասանց ստորոգութեանցն Արիստոտէլին,
Եւ զկնի սոցին`
Պէրիարմինասին,
Նաեւ Հնկից առածիցն Դաւթի Անյաղթ փիլիսոփային.
Եւ իմ հասուցանել
լրումն սոցին
Միջնորդութեամբ
Սրբուհւոյ կուսին:
228ա Վերոյգրեցեալ
թիվն առաջին օրինակին էր, ներքոյգրեալ թիվն սորա է:
Գրեցաւ եւ աւարտ
եղեւ ի ՌՄԻԱ. (1772) թուին, յամսեանն Դեկտեմբերի ԺԶ. (16), ի քաղաքն Վան, ձեռամբ Յովհաննէս իբրու նօտարի,
ի վայելումն տեառն Աբրահամու սրբակրօն վարդապետին: Վերջ:
230բ Սիմէօն կաթուղիկոսն
է արարեալ մեկնութ., Յոհաննէս նօտարս գ[րեցի]» (չշարունակուած)
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ՅԵՏԱԳԱՅԻ
3բ (շղագիր,
1793 թ.) Հրեշտակահիմն մեծի Աթոռոյս Տաթեւու առաջնորդ`
ես` Յովակիմ վարդապետս,
զայս փիլիսոփայական գիրքս շնորհեցի հոգեծին որդւոյ եւ աշակերտի իմում`
Աբրահամ վարդապետին
Աստապատեցւոյ, զի
բարեաւ վայելեալ, յիշեսցէ զիս ի յաղօթս:
Եղեւ այս ի ՌՄԽԲ.
(1793) թուականիս մերում, ամսեանն Սեպտեմբերի, ի սուրբ Առ(=թ)ոռս Տաթեւու:
ԿՆՔԱԴՐՈՇՄ` 3բ ութանկիւն, սեւով. «ՅՈՎԱԿԻՄ ՎԱՐԴԱՊԵՏ»: 4ա
ութանկիւն, սեւով. «ՔՐԻՍՏՈՍԻ ԾԱՌԱՅ ԱԲՐԱՀԱՄ, 1232 (1783)»:
ԳՐՉԱՓՈՐՁ` 1ա (բոլորգիր)
«ես տիրցի», (նոտրգիր եւ շղագիր) հայերէն տառեր, «գրչափորձ»:
ՆՇՈՒՄ` Ա. կազմաստառին
փակցուած թերթիկի վրայ. «ՌՃԻԱ. - 1722. Մ[եսրոպ] եպիս[կոպոս]»:
1821
ՍԻՄԷՈՆ ԵՐԵՒԱՆՑԻ, ՄԱՏԵՆԱԳՐՈՒԹԻՒՆՔ
|
|
ԺԸ. դար (1747ից յետոյ) |
ԹԵՐԹ` 235 (գրչի էջակալում` 1-435, որ է 10ա-227ա). չգրուած`
1ա-9բ, 89աբ, 227բ-35բ: ՊՐԱԿ` 6+ 3+Ա-ԺԹx12 (Զ 8, ԺԹ 7)+7: ՆԻՒԹ` թուղթ, լուսագծերով
եւ լուսադրոշմներով` P CAROL, DVG, թագ,
CR, շրջանի կենտրոնում առիւծ` ձեռքին գաւաթ՞, եզերուած PRO PATRIA, DIUSOUE, LIBERTE բառերով,
1719: ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ`
19,7x15,3: ԳՐՈՒԹԻՒՆ` միասիւն
(9-9,5x13,5): ԳԻՐ` նոտրգիր
(նմուշ` 87ա): ՏՈՂ`
26: ԿԱԶՄ` դրոշմազարդ շագանակագոյն կաշի. միջուկը` տախտակ. աստառը`
թուղթ. լուսանցակողերը` կանաչ:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար. կազմի կաշին քերծուած,
եզրերը մաշուած, Բ. փեղկը` ցեցի հետքերով, թ. 162, 169-71, 179, 181` մէջտեղից
կոտրուած, թանաքի թթուայնութեան հետեւանքով գրադաշտը խիստ գունափոխուած:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
10ա-227 [Մատենագրութիւնք Սիմէոնի Երեւանցւոյ]
Տե՛ս
ձեռ. 1818, 2ա-135բ: Բան առ ընթերցօղ /10ա-4ա: Առ սուրբ Էջմիածին /14աբ: Ձօն առ
Պորփիւր /14բ: 1/15ա-77բ: (78ա-88բ տե՛ս 5-6): 2/90ա-171ա: 3/171բ-219բ: 4/220աբ:
5/78ա-85բ: 6/86ա-8բ: Յշտկրն/220բ-22բ:
Յաւելեալ ունի.
223ա-7ա Ցանկ մատենիս Լուծմանց գլխաւոր եւ նշանաւոր
բանից` հաւաքեցեալ ի նոյնոյ շարհիւսողէ - Աղեքսանդրոս, Ոլոմպիադորոս եւ Աւեռիոս ո՞յք էին
[էջ] 215... Քառանկիւնի, անկատար, կատարեալ եւ գերակատար թիւքն ո՞յք եւ ո՞րպէս
[էջ] 89, 320:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ՆԱԽԱԳԱՂԱՓԱՐ 0ՐԻՆԱԿԻ
171ա
(1747 թ.). հմմտ. ձեռ. 1818, էջ 135աբ, 1817, էջ 113բ, նման` 1819, էջ 144բ, 1820,
էջ 172բ:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
77բ Ի Ս[իմէոնէ] վ[արդապետէ] Ե[րեւանցւոյ]:
88բ Վերջ եղեւ Լուծմունք
գրոցն Դաւթի Անյաղթ փիլիսոփային` Հնգիցն
Առածից եւ Բաժանմանն գոյից, շնորհօքն Քրիստոսի, որում փառք յաւիտեանս.
ամէն:
ՆՇՈՒՄ` 1ա
«ԺԸ., Մ[եսրոպ] եպիս[կոպոս]»:
1822
ԺՈՂՈՎԱԾՈՅ
|
ԷՋՄԻԱԾԻՆ |
ՌՄԺԷ.-ՌՄԻ. - 1768-1771 |
ԳՐԻՉ, ՍՏԱՑՈՂ` Գալուստ Ջուղայեցի:
ԹԵՐԹ`
430 (գրչի էջակալում` 1-713, որ է` 3ա-357ա. 454-481, որ է` 360բ-74ա). չգրուած`
1ա-2բ, 3բ, 5բ, 94բ, 357ա-8բ, 427բ-30բ: ՊՐԱԿ` 2+ԼԶx12 (ԺԳ, ԺԹ 10, ԼԱ 14, ԼԶ
8)+2: ՆԻՒԹ`
թուղթ, լուսագծերով եւ լուսադրոշմներով` CR, շրջանի կենտրոնում առիւծ` ձեռքին
գաւաթ՞, եզերուած PRO
PATRIA, DIUSOUE, LIBERTE
բառերով, AG,
առիւծ` շրջանակի մէջ եւ այք (անընկալելի): ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ` 19,5x15,2: ԳՐՈՒԹԻՒՆ` երկսիւն (13x11): ԳԻՐ` նոտրգիր (նմուշ` 310ա): ՏՈՂ` 24: ԿԱԶՄ` տպարանային, ոսկեդրոշմ զարդաշրջանակով,
մէջտեղը` խաչելութիւն, կարմրագոյն կաշի. միջուկը` տախտակ. աստառը` ծաղկաթուղթ.
լուսանցակողերը ոսկեզօծ եւ զարդադրոշմ, ունի կանաչ եւ վարդագոյն կտորէ
ժապաւէն էջանիշներ:
ՄԱՆՐԱՆԿԱՐՉՈՒԹԻՒՆ - Զարդագիր`
հանգուցագիր, թռչնագիր: Գոյն` կարմիր:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար. թանաքի թթուայնութեան հետեւանքով գրադաշտը
տեղ-տեղ գունափոխուած, թ. 3-98` ստորին եզրերը լրացուած, 72-84` ստորին լուսանցը
ցեցի հետքերով:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
Ա. 3ա-91ա Գիրք Պրոկղի Դիադոխոսի` պղատոնական իմաստասիրի,
որ կոչի Շաղկապք աստուածաբանականք` ածանցեալ թարգմանութեամբ ի լեզուէ
վրաց ի բարբառս եւ ի լեզուս հայկականս, երկասիրութեամբ եւ աշխատութեամբ
ումեմն գիտնական քահանայի Սիմէօն կոչեցելւոյ:
Զբնաբանս
զայս եւ զյառաջագոյն արարեցեալ Լուծմունսն սոցա, զոր արարեալ էր յԱմելախօս
կոչեցեալ եպիսկոպոսն, ի միասին հոգածութեամբ ածեալ եղեւ ի հայ լեզուս ի
նոյնոյ նրբամիտ թարգմանչէ` ըստ յոգնահանճար դիտման իւրոյ, զոր վերստին գերիմաստ
մեծ վարդապետն եւ Սիմէօն Ջուղայեցին եւ եպիսկոպոսն Գառնու, ըստ առատամիտ
շնորհաց իւրոց արար Լուծմունս եւ սրբագրեաց զբնաբանս` ի փառս Քրիստոսի Աստուծոյ
մերոյ եւ ի յօգուտ ուսումնասէր մանկանց եկեղեցւոյ
Սիմէոն
կաթողիկոս Երեւանցու յաւելուածոյ խմբագրութիւնն է. «լուծմունք» բառն ամենուր գրուած
է լուսանցներում, իսկ «Յւլմ.»
համառօտումով նշանակել ենք Սիմէոն Երեւանցու լրացումները:
- 4ա Ցանկ - Վասն միակի
եւ բազմութեան, պրակ Է.երորդ, գլուխ 1-[7]... Վասն ազնուական անձին, որ է հոգի
մարդոյ, պրակ Ե.երորդ, [գլուխ]207-[211]:
Ցանկս
ունի համարանիշեր չունեցող 29 գլուխ, որոնք ընդգրկում են բնագրի 211 պրակ:
- 4բ-5ա Յառաջաբանութիւն Սիմէօնի Գառնեցւոյ
եպիսկոպոսի արարեալ Մեկնութեան գրոցն Պրոկղի - Ի թարգմանչացն
մերոց յառաջնոց... որոյ տեսութիւնքն առ բնազանցականն վերաբերին:
ա. 6ա-10ա Պրոկղի Դիոդոխոսի պղատօնական իմաստասիրի Շաղկապք
աստուածաբանականք: Հատորք 211: Յաղագս միակի եւ բազմութեան: Գլուխ Ա. - [Բան.
Ա]մենայն բազմութիւն հաղորդի միոյն.. Լուծմունք. Բացերեւութիւնս այս, որ
ասէ ամենայն բազմութեան հաղորդի միոցն... զի են սկիզբն ամենայն ընդհանրից
(պրակ` Ա-Է., Ե. պրակի վերջում` 8բ Յւլմ. «Եւ ոչ իւրաքանչիւրն
եղիցի միակ, որ ի բազմութեանն... որպէս յառաջն յայտնեցաւ»):
բ. 10ա-1ա Յաղագս վերացուցօղի եւ վերացուցելոյ. Պրակք 8երորդ. - [Բան.]
Ամենայն վերացուցօղ առաւել է, քան զվերացուցեալն բնութեամբ... Լուծմունք.
Վերացուցօղ զսեռականագոյն սեռսն ասէ... որքան ինքն կատարել է, եւ յօժարութեամբ
կարէ տալ:
գ. 11ա-4բ Յաղագս նախկնի բարւոյ եւ անկարօտի եւ
կարօտեցելոյ, եւ թէ գոյ պատճառ էիցս եւ մի է եւ թէ էիցս սկիզբն եւ պատճառն նախկին
բարութիւնն է, եւ թէ բարութիւն եւ միութիւն մի է: Պրակք 9 - [Բան.]
Նախկին բարին ոչ այլ ինչ է, բայց միայն բարութիւն... Լուծմունք. Նախկին բարին
Աստուած է... այսինքն` ըստ ինքեան իմացեալ բարութիւն եւ միակ միեւնոյն է
(պրակ` Ա-Զ., Ա. պրակի վերջում` 12ա Յւլմ. «Արդ, Աստուած
կեանք է էից... զկեանս տալով, ինքն մնաց պարզ եւ արտաքոյ ամենեցունց», Ե. պրակի
վերջում` 14ա, Յւլմ. «Քանզի նախկին բարութիւնն կոչի առաջին բարութիւն...
ընդէ՞ր ինքն առաւել տրփի նախկին բարութեանն»):
դ. 14բ-8բ Յաղագս անհակադարձականի, ինքնադարձականի եւ այլադարձելոց:
Պրակք 15 - [Բան.] Ամենայն էակ կամ անհակադարձական է կամ ինքնադարձական...
Լուծմունք. Հակադարձութիւնն կոչէ զշարժութիւնն... յինքենէ է ներգործութիւնն
եւ առինքնութիւնն (պրակ` Ա-Դ.):
ե. 18բ-27բ Յաղագս կարգադրութեան էիցս: Պրակ 19 - [Բան.] Ամենայն, որ տայ զէութիւն այլոց, նախ ինքն է էակ...
Լուծմունք. Տուօղ` սեռն, առօղ` տեսակն... իսկ զանուն եւ զբան Սոկրատայ ոչ առնու
(պրակ` Ա-ԻԲ., պրակ Ը.ի վերջում` 22բ-3ա, Յւլմ. «Բայց այն բանն,
զոր ասէ, թէ արդ եթէ է իմն զկնի միակին... յանսահմանութիւնն ընթանայ, որպես
ցուցաւ ի վերայ Աստուծոյ», Թ. պրակի վերջում` 23բ-4ա, Յւլմ. «Եւ բանն այն,
զոր ասէ ոչ եթէ բաժանումն ինչ է... թէ այլ իմն եղանակից է, ոչ գիտեմ», ԺԳ.
պրակի վերջում` 25բ-6ա, Յւլմ. «Յայտնի է միտ պրակիս, քանզի կամի ասել... վասն որոյ
անհատն է պատճառ ընդհանրից»):
զ. 27բ-30բ Յաղագս յայլում կայացելոյ եւ ինքնակայի: Պրակ 41 - [Բան.] Ամենայն,
որ յայլում գոյանայ` միայն յայլմէն երերեւեսցի... Լուծմունք. Յայլում գոյանայ
նախ` պատահումն... եւ ոչ ինչ առօղք ի նոցանէ (պրակ` Ա-Թ., Զ. պրակի վերջում`
29բ, Յւլմ. «Յատուկ
է այս անմասնելիեաց եւ ինքնաշարժից»):
է. 30բ-2բ Յաղագս ամանակաւորի եւ յաւիտենականի: Պրակ 50 - [Բան.]
Ամենայն, որ ընդ ամանակաւ անկանի... Լուծմունք. Որք ի լինելութեան եւ յապականութեան
են... է աննման, այլ ըստ այսմ նման է երբեմնական եզականին (պրակ` Ա-Զ.):
ը. 32բ-6ա Յաղագս ստորոգութեանց եւ ենթակայից: Պրակ 56 - [Բան.]
Ամենայն, որ ի յետնոցն տեսականայ... Լուծմունք. Յետինք զմիջինսն ասէ, որք
կարին սեռք եւ տեսակք գոլ... այլ ինքն է յիւրում կարգի, որ է յիւրում տեսակի
եւ էութեան (պրակ` Ա-Թ., Բ. պրակի վերջում` 33աբ, Յւլմ. «Եւ զոր ասէ
տարբերութիւնք տեսակաց միակք են... ամենեցունց տեսակացուցիչ տարբերութիւնն
միակ է», Զ. պրակի վերջում` 34ա, Յւլմ. «Անհատք վասն
այնր ասին, երբեմն կան ունօղք... միշտ գոյացութիւն եւ զգայուն է»):
թ. 36ա-9բ Յաղագս բոլորի եւ մասանց: Պրակ 66 - [Բան.] Ամենայն էակք առ միմիանս կամ բոլորին... Լուծմունք.
Մարդն բոլոր, որ է տեսակն... պարունակէ քան զբոլորն եւ բոլորն քան զտեսակն
(պրակ` Ա-Թ., Բ. պրակի վերջում` 37ա, Յւլմ. «Արդ, զմասունս
անհատից... անհատն ի մասունս իւր, որպես ցուցաւ»):
ժ. 39բ-40բ Յաղագս պատճառաց զանազանութեան: Պրակ 75 - [Բան.]
Ամենայն ընտանութեամբ պատճառ գերադրի... Լուծմունք. Տեսակք պատճառաց հինգ
են... զի մարմին մեր ի չորից տարերց է վասն որոյ է փոփոխական (պրակ` Ա-Բ., Ա.
պրակի վերջում` 40ա, Յւլմ. «Իսկ այն, զոր ասէ իմաստաւորն... զորն ընտրիցեն, ընդունիցեն»):
ժա. 40բ-42բ Յաղագս զօրութեանց եւ ներգործութեանց: Պրակ 77 - [Բան.]
Ամենայն զօրութեամբ էակի ներգործութեամբ էակէն է... Լուծմունք. Այս յայտնի
է, զի զօրութիւնն... ի լինելութեան ամենայն եղելոց, որպես ցուցաւ (պրակ`
Ա-Գ., Ա. պրակի վերջում` 41աբ, Յւլմ. «Քանզի երկինք յառաջ քան... յայսմ ճառի նուրբ շարադրութեամբ»,
պրակ Գ.ի վերջում` 42աբ, Յւլմ. «Յայտնի է միտ
պրակիս... ի լինելութեան ամենայն եղելոց, որպես ցուցաւ»):
ժբ. 42բ-3բ Յաղագս մարմնոյ եւ անմարմնոյ: Պրակ 80 - [Բան.] Ամենայն մարմին բնութեամբ ախտական է... Լուծմունք.
Ախտակցի հոգին մարմնոյ... զի իմացօղ ինքեան ասէ եւ բաւական իւր (պրակ` Ա-Դ.):
ժգ. 43բ-4ա Յաղագս միշտ էակի: Պրակ 84 - [Բան.] Ամենայն
միշտ էակ անսահման է զօրութեամբ... Լուծմունք. Կրկին է միշտ էակն... յորոց բաղկանայ
յարամնացութիւն ընդհանրին (պրակ` Ա-Բ.):
ժդ. 44ա-5ա Յաղագս զանազան անհնութեան: Պրակ 86 - [Բան.] Ամենայն տեսակ անսահման է... Լուծմունք. Տեսակ
աստ զիւրաքանչիւր ընդհանուր... զի միապէս յարաձըգեն:
ժե. 45ա-6ա Յաղագս էակի եւ զանազանութեան նորին: Պրակ 87 - [Բան.]
Ամենայն յաւիտենական էակ է... Լուծմունք. Էակն ըստ պարունակութեան վեր է...
կոչի էակ հաղորդութեամբ (պրակ` Ա-Բ., Ա. պրակի վերջում` 45ա, Յւլմ. «Քանզի այն
յետին փոփոխական էակն... հաղորդութեամբ նախկին էակին էակ», Բ. պրակի վերջում`
45բ-6ա, Յւլմ. «Բայց
համառօտ եւ այսպես ծանի՛ր... կոչի էակ հաղորդութեամբ:
ժզ. 46ա-8բ Յաղագս սահմանեցելոց եւ անսահմանից. Պրակ 89 - [Բան.]
Ամենայն ստոյգ էակ ի սահմանէ է... Լուծմունք. Ստոյգ էակ զիւրաքանչիւր տեսակ
կոչէ... յանշարժ եւ յանմարմին էութենէ է (պրակ` Ա-Ը., Բ. պրակի վերջում`
46բ, Յւլմ. «Ծանի՛ր,
զի սահման եւ անսահման... ի միասին յանցելում պրակիդ մեկնութեանն», Դ. պրակի
վերջում` 47ա, Յւլմ. «Հասարակօրէն զանսահմանութիւնն... որպես եւ լուծմունքն
եւս այսպես դնէ»):
ժէ. 48բ-51ա Յաղագս ստորոգութեանց եւ ենթակայից:
Պրակ 97 - [Բան.] Իւրաքանչիւր սիրայի սկզբնական պատճառ յէութենէ
իւրմէ տայ... Լուծմունք. Զայս տեսութիւն յառաջագոյն եւս է ասացեալ... յառաջագոյն
եւս է ասացեալ (պրակ` Ա-Է.):
ժը. 51ա-2ա Յաղագս յաւիտենականի եւ անմահի: Պրակ 104 - [Բան.] Ամենայնիւ յաւիտենականն` էութեամբ եւ ներգործութեամբ...
Լուծմունք. Ամենայնիւ յաւիտենական Աստուած... ամրանան ի յաւիտենականութեան
իւրեանց (պրակ` Ա-Դ.):
ժթ. 52աբ Յաղագս եղականաց հաղորդութեան ստորոգութեանց եւ ենթակայից:
Պրակ 108 - [Բան.] Ամենայն հաղորդութիւն ըստ երկուց եզականաց
լինի առանց միջնորդի... Լուծմունք. Առաջին դասք հրեշտակաց... պարզք են, քան
զմասնաւորսն (պրակ` Ա-Գ.):
ի. 52բ-3ա Յաղագս աստուածայնոց իմացականաց եւ լոկ իմացականաց.
իմացական անձանց եւ լոկ անձանց, բանականաց մարմնոց եւ անբանից մարմնոց:
Պրակ 111 - [Բան.] Իմացականաց ոմանք են աստուածայինք... Լուծմունք.
Իմացականք աստուածայինք եւ ծայրագոյնք են... զկերպարանս կենդանւոյն ունի,
որ է նախկին քան զինքն (պրակ` Ա-Բ., Ա. պրակի վերջում` 52բ-3ա, Յւլմ. «Գլխաւորաբար
զերիս բառս յիշէ... պարզապէս մեկնէ զիւրաքանչիւրսն»):
իա. 53ա-6բ Յաղագս աստուածական թուոց եւ հաղորդութեամբ աստուածոց,
որք են ընդհանուրքն: Պրակ 113 - [Բան.] Ամենայն աստուածական
թիւ միեղէն է... Լուծմունք. Պղատօնական
գոլն իմաստասիրիս յայսմանէ յայտ է... կարգադրողին ամենայնի, որոյ արդար
եւ վայելէ փառք (պրակ` Ա-Ժ., Ը. պրակի վերջում` 55աբ, Յւլմ. «Արդ նախախնամութիւնն
ստուգաբանի... ասացեալ լինի զԱստուծոյ նախախնամօղ», Թ. պրակի վերջում` 56ա, Յւլմ. «Եւ այլ տեսութիւնք
պրակացս... եւ ոչ իմոց նմանեաց», Ժ. պրակի վերջում` 56բ, Յւլմ. «Զարմանալի
եւ մեծասքանչ իմն բանսացս... կարգադրողին ամենայնի, որոյ արդար եւ վայե
է փառք»):
իբ. 56բ-8բ Յաղագս նախկին պատճառին: Պրակ 123 - [Բան.]
Նախկին պատճառն անպատճառելի եւ անհասանելի... Լուծմունք. Զուարճալի իմն
է կարգ պրակիս ընդ անցելոյն... ըստ բնութեան իւրեանց երեւի բոլորութիւնն
(պրակ` Ա-Զ., Ա. պրակի վերջում` 57ա, Յւլմ. «Քանզի ոչ հաճութեամբ
կարէ... անհասանելի է որպես ինքն ասէ», Բ. պրակի վերջում` 57բ, Յւլմ. «Քանզի ոչ ինչ
ի գիտելեացն... եւ զայլսն որպես ցուցաք», Գ. պրակի վերջում` 58ա, Յւլմ. «Եւ մանաւանդ
զդիտաւորութիւնս... յԱստուածաբանութիւնս սրբոյն Դիոնէսիոսի», Ե. պրակի
վերջում` 58ա, Յւլմ. «Սիրելի ճառք եւ ցանկալի բառք եւ մանաւանդ գիտութեանատու
ծառք»):
իգ. 58բ-62ա Յաղագս հրեշտակաց` անձին մարդոյ եւ երկնից: Պրակ 129 - [Բան.]
Ամենայն Աստուծոյ մերձակայքն անընդմիաջաբար հաղորդին... Լուծմունք. ՅԱստուծոյ
էջ ի դասս իմանալեացն... զի եւ նոքա ստեղծուածք են Աստուծոյ (պրակ` Ա-Է., Գ.
պրակի վերջում` 59բ-60բ, Յւլմ. «Արդ,թէպետ
վարդապետս այս գերիմաստ... ընկալջիք եւ թէ ոչ զանց արասջիք», Ե. պրակի վերջում`
61ա, Յւլմ. «Դիտաւորութիւն
պրակիս այս է... եւ եղեւ ստոր, որ ոչ եւս ծնանի զայլս», Զ. պրակի վերջում` 61բ,
Յւլմ. «Այս յատկութիւն
պահեց նախկին պատճառին... որպես իմանալի է եւ զայլն»):
իդ. 62ա-3ա Յաղագս ստորոգութեանց եւ ենթակայից: Պրակ 136 - [Բան.]
Ամենայն աստուածական միակ ումեք յէակացն հաղորդի... Լուծմունք. Իւրաքանչիւր
ընդհանուր մերձ վերնագունին... քանզի մեզ ընտել մարմնականքս են (պրակ` Ա-Ե.,
Դ. պրակի վերջում` 62բ, Յւլմ. «Գիտելի է, զի ուրեք-ուրեք... եւ միակ զէացուցիչ զօրութիւնն»):
իե. 63ա-4բ Յաղագս նախախնամութեանն Աստուածոյ, որ ի ձեռս հրեշտակաց:
Պրակ 141 - [Բան.] Ամենայն զորութիւն աստուածայնոցն... Լուծմունք.
Որպէս ասացաք, թէ զերկուս զայսոսիկ էջս... զմեղսասէրս ի շնորհացն Աստուծոյ
(պրակ` Ա-Դ., Ա. պրակի վերջում` 63բ, Յւլմ. «Քանզի ոչ կարօտանան
տեղւոյ... եւ ինքն մնայ անհաղորդ եւ պարզ եւ անպարունակելի»):
իզ. 64բ-9բ Յաղագս ստորոգութեանց եւ ենթակայից: Պրակ 145 - [Բան.] Ամենայն էակ եւ ամենայն էակաց ներգործութիւն...
Լուծմունք. Դարձեալ դառնայ ի կարգս էակաց... գերազարդեալ եւ անհաղորդ էութեամբ
փայլին (պրակ` Ա-ԻԲ., ԺԵ. պրակի վերջում` 68ա, Յւլմ. «Տես ի Ձ. եւ
Գ. ճառն... եւ թէ ոյք են սահմանելիք եւ ոյք ` անսահմանք», ԻԱ. պրակի վերջում`
69աբ, Յւլմ. «Զոր
օրինակ մարմին մարդոց... ու աստուածականք որպես ցուցաւ»):
իէ. 69բ-78ա Յաղագս իմացականաց, իմացմանց եւ իմանալեալց: Պրակ
167 - [Բան.] Ամենայն իմացական զէութիւն իւր իմանայ...
Լուծմունք. Իմացականն ի յիմանալն զինքն իմանայ... այլ ազնուական կենօք,
որ է անմահութիւն (պրակ` Ա-ԺԷ., Ա. պրակի վերջում` 70ա-1ա, Յւլմ. «Արդ բանն այն,
զոր ասէ թէ... կամ իմացականութիւնն, որ է անհատն, բաւ է», Բ. պրակի վերջում`
71աբ, Յւլմ. «Դարձեալ
իմա զորպեսն ներգործական... եւ մանաւանդ կատարելութիւն նորին որպես ասէ
լուծմունքբ», Դ. պրակի վերջում` 72աբ, Յւլմ. «Արդ, իմացականա
համանգամացն գիտելն... զի ամենայն բառն ամենայն անմարմնոց ասէ», Ե. պրակի
վերջում` 73ա, Յւլմ. «Աստ բաժանումն զայլայլիլն... եւ գիտէ որպես եւ զայլս
իմա», Թ. պրակի վերջում` 74ա, Յւլմ. «Առակքն շրջանակ զառաքեցեալ... այլ ի ձեռն բանականին»,
ԺԱ. պրակի վերջում` 75բ-6բ, Յւլմ. «Արդ, յայսմ պրակի, վասն սեռական... ի զանազան գոյացութիւնս
եւ ի տեսակս», ԺԴ. պրակի վերջում` 77ա, Յւլմ. «Զընդհանուրսն
յիւրաքանչիւր մասանց գոյացեալ... ոչ գիտանի ի յամբողջական բոլորս», ԺԶ.
պրակի վերջում` 77բ, Յւլմ. «Եւ տե՛ս, զի երկուս իմացականս... ի ձեւն իմացական սեռի»):
իը. 78ա-87բ Յաղագս անձին: Պրակ 184 - [Բան.] Ամենայն
անձն կամ աստուածային է կամ փոփոխելի... Լուծմունք. Անձն հոմանուն է ըստ
լեզուիս հայոց... որք չմասնականացան կախեալք կան (պրակ` Ա-ԻԳ., Է. պրակ ի վերջում`
80բ, Յւլմ. «Տե՛ս, ասէ իմաստասէրս,
թէ անձն... զայլայլիլն իմա՛, որպես յառաջ եւս ասացաւ», Թ. պրակի վերջում`
81բ, Յւլմ. «Եւ մանաւանդ
զմտօք գոյացեալ... Պորփուր կաչէ մերձաւորագոյն զտեսակս», ԺԷ. պրակի վերջում`
85աբ, Յւլմ. «Արդ,
կալ օրինակ քեզ... զգայական անձանց միայն է տալի», ԺԸ. պրակի վերջում` 86ա,
Յւլմ. «Զայլաշարժութեան
հոգւոյն առ մարմինս... որ այլոց մարմնոց անանձնականաց անկար է այսպես գոլ»):
իթ. 87բ-90ա Յաղագս ազնուական անձին, որ է բանական հոգին: Պրակ
207 - [Բան.] Ամենայն ազնուական անձին կառք յանփոփոխելի
պատճառէն արարեալ է... Լուծմունք. Ազնուական անձն զանձնէ մարդոյ է իմանալ...
ծայրագոյն իմացականն Աստուած, առ որ արժան է ամենայն իմացականաց լինիլ,
որում վայել է փառք յաւիտեանս յաւիտենից. ամէն (պրակ` Ա-Ե.):
- 90ա [Յիշատակարան լուծողի գրոցս] - Եղեւ
լուծմունքս բանիցն Պրոկղի պղատօնական... պարգեւողէն
Աստուծոյ շնորհաց, որում անբաւ փառք ըստ անբաւութեան իւրում. ամէն:
- 90աբ Յիշատակարան թարգմանչի գրքոցս. Թարգմանեցաւ
գիրքս Պրոկղի
Դիադոխոսի... յիշեսջիք յաղօթս
զիս եւ զիմ փոքրբանս գրեսջիք զկնի, եւ դուք յիշեալք լիջիք ի Քրիստոսէ Աստուծոյ
մերմէ, որ է օրհնեալ յաւիտեանս. ամէն:
Այս յիշատակարանները
տե՛ս ձեռ. 874, էջ`115բ, 116ա, որի համեմատ որոշակի տարբերութիւններով:
- 90բ-91ա [Սիմէօնի Երեւանցւոյ] Բան առ ընթերցօղսդ ¬ Գիտասջիք եւ զայս վերջապէս, սիրելիքդ իմ ուսումնասէր
եղբարք, զի այս գրոցս Պրոկղի, յետ
ժամանակաց յԱմելախօս կոչեցեալ եպիսկոպոս ոմն արարեալ էր զլուծմունս նախապէս:
Եւ յետոյ ի թուականութեանս հայոց հազարերորդի (1551), ուսումնասէր քահանայ
ոմն Սիմէօն անուն
թարգմանեալ է զսա հանդերձ լուծմամբն յԱմելախօսին ի վրաց
լեզուէ ի հայ լեզուս: Իսկ ի Ռճ.երորդ (1651) թուոջն մերում Ջուղայեցի Սիմէօն գերիմաստ
վարդապետն, որ էր եպիսկոպոս Գառնւոյ, վերստին արար սմա զնոր լուծմունս
պարզ ոճով, որք ի նաւարտս իւրաքանչիւրոց պրակաց բնաբանիցն եդեալք կան: Նաեւ
սոյնոյ վարդապետիս է արարեալ զՔերականութիւնն եւ զՏրամաբանութիւնն ըստ
լեզուիս հայոց, նաեւ զայն, յորոյ յըսկզբանն ասէ` Եւ բառքն ասելիք են այսոքիկ.
թերեւս եւ զայլս բանս: Բայց այս վարդապետս ըստ շնորհաբուխ մտաց իւրոց, ի մեկնելն
զգիրս զայս, յուրեք յուրեք ոչ է այնքան հոգ տարեալ զբառից եւ զբանից ըստ շարադրութեանն,
զորս իբր դիւրիմաց գոլ վարկանելով` զանց էր արարեալ: Այլեւ ի յոլով տեղիս
բազում սխալմունք եւ աղճատմունք եւս էին ներմուծեալք ի գիրս յայս ի յանհմուտ
գրչաց եւ յօրինակաց վասն խրթնամիտ շարադրութեանն, յորոյ պատճառ է, որքան
առ յայս գիրս յառաջնային անտեղեկութիւնք եւ կորուստ մտաց բանիցն: Վասն որոյ,
ես յետինս ի բանասիրաց` Սիմէօն վարդապետս, յերկրէն Այրարադու, ի քաղաքէն
Երեւանու, եւ
միաբան Սրբոյն
Էջմիածնի ընդհանրակնի Աթոռոյն, գոլով իբր սիրահարեցեալ ի գրոյս
յայսմանէ, ի թուականութեանս մերում ՌՃՂԹ. (1750) ժողովեցի առ իս զբազում
օրինակս գրեցեալս ի հնոց, եւ գրեցի զայս գիրքս իմով ձեռնագրով, (որ թէպէտ անսխալ
միայն Աստուած է, նաեւ գիրս իմ յոյժ տգեղատես, սակայն) յամենայնի ջանիւ, կարի
ուշադրութեամբ եւ մտառութեամբ գրեցի: Նա եւ զոմանս բանս զանց եղեալսն ի Սիմէօն վարդապետէն`
լուծեցի ըստ կարեաց իմոց եւ եդի յաւարտսն Սիմէօն վարդապետի
լուծմանցն |91ա| նիւրաքանչիւր պրակսն, եւ ի լուսանցսն հանդէպ իմոց բանից սկզբանց
գծագրեցի զխաչանշան գիծս, որովք որոշեցին բանք իմ եւ Սիմէօն վարդապետին:
Ուրեմն, ի դնիլն թուոց հանդէպ բնաբանից եւ լուծ.` հանդէպ լուծմանց Սիմէօն հեղինակին
իմոյ, դնի եւ խաչ` հանդէպ իմոց բանից: Վասն որոյ աղաչեմ զձեզ, որք հանդիպեալք,
այսմ, հաւանիցիք եւ օրինակել կամիցիք, գրեցէք եւ զիմ բանս նիւրաքանչիւրն
տեղւոջ եւ նոյնով խաչանիշ գծիւն որոշեցէք, որովք յատկասցին իւրաքանչիւրքն,
եւ զիս հանդերձ իմայնօքն յիշեսջիք ի յաղօթս ձեր, տալով զփառս տուողին ամենայն
շնորհեաց: Իսկ եթէ ոչ հաւանիցիք իմոցն բանից, մի գրիցէք, սակայն, մի մեղադրիցէք
զմեզ իբր դատաւոր լինելով ի վերայ այլոց, զի մի է Տէր եւ դատաւոր ամենայնի,
որում փառք յաւիտեանս. ամէն:
Բ. 91բ-226բ Համառօտ հաւաքումն Յաղագս հոգւոյ բանականին
Տե՛ս ձեռ. 119, 103ա-234բ: Յռջբն /91բ: Ցանկ/91բ-4ա: ա/95ա-102ա: բ/102ա-16ա: գ/116բ-25ա: դ/125ա-32բ: ե/132բ-46բ: զ/146բ-8բ: է/148բ-52ա: ը/152ա-7բ: թ/157բ-62բ: ժ/162բ-74բ: ժա/174բ-87ա: ժբ/187ա-91ա: ժգ/191ա-6ա: ժդ/196ա-200բ: ժե/200բ-9ա: ժզ/209ա-12բ: ժէ/212բ-26ա: Առ բարեմիտ ընթերցօղն/226բ:
Գ. 227ա-356բ Համառօտ տեսութիւն յաղագս հրեշտակաց
Տե՛ս ձեռ. 119, 237ա-58բ: Ցանկ/227աբ: ա/228ա-35ա: բ/235ա-8բ: գ/239ա-41ա: դ/241ա-5բ: ե/245բ-50ա: զ/250ա-3բ: է/253բ-7ա: ը/257ա-63ա: թ/263ա-70բ: ժ/270բ-4բ: ժա/274բ-80ա: ժբ/280ա-3ա: ժգ/283ա-92բ: ժդ/292բ-302բ: ժե/302բ-8ա: ժզ/308ա-13ա: ժէ/313ա-6բ: ժը/317ա-28բ: ժթ/328բ-31բ: ի/331բ-6բ: իա/336բ-40բ: իբ/340բ-5բ: իգ/345բ-52բ: իդ/352բ-6բ (թէ կարէ փորձել զայլս, այլ (չշարունակուած, 5 էջ չգրուած):
Դ. 359ա-427ա Գիրք, որ կոչի Աստուածանմանութիւն,
արարեալ ի Պետրոս վարդապետէ Նախիջեւանցւոյ Աղամալեան, ի փառս Աստուծոյ
եւ ի յօգուտ մանկանց եկեղեցւոյ: Հատոր առաջին. ի հայրապետութեան տեառն
Սիմէօն վեհափառ կաթուղիկոսին Ամենայն Հայոց:
Տե՛ս
ձեռ. 139, 5ա-122բ: Յռջբ./359բ: 1/360ա-406բ: 2/407ա-25բ: Վրջբ./425բ-6ա: Յշտկրն/426ա:
Գովեստ աստուածութեան/426ա-7ա:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ՆԱԽԱԳԱՂԱՓԱՐ 0ՐԻՆԱԿԻ
226բ (1678 թ.,
տե՛ս ձեռ. 119, էջ 234բ). աստ յաւելու` «Եւ ընդ նմին յիշել մաղթեմ աշակերտ սորին`
Ներսէս բանի
սպասաւոր գրիչս, ի Տէր մեր»:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
3ա Արտագրեցաւ
յընտիր օրինակէ` ի սրբագրեցելւոյ կարի զգուշութեամբ ի չնչին Գալուստ մեղսաներկ
վարդապետէ Ջուղայեցւոյ, առ ի
յուսումն եւ ի վայելում[ն] անձին իւրոյ ինքեան, ի հայրապետութեան տեառն սրբազան
Սիմէօն գերիմաստ կաթողիկոսին Ամենից Հայոց, յամի Տեառն 1768 եւ հայոց ՌՄԺԷ.
եւ ներամսեանն Նոյեմբերի 25, ընդ հովանեաւ գերասուրբ եւ աստուածակերտ
մեծի Աթոռոյս Էջմիածնի:
91ա Արդ, արտագրեցաւ
ձեռամբ յոգնամեղ յումեմն Ջուղայւոյ Նորոյ` Գալուստ բանի
սպասաւոր կոչեցելոյ, առ ի վայելումն եւ յօգուտ անձին իւրոյ ինքեան, զոր
եւ մաղթեմ հանդիպողացդ ի սմին առնել զիս` զանարժան գծօղս արժանի յիշման ի
յաղօթս ձեր, ո՜վ ուսումնասէր հարք իմ եւ եղբարք, հանդերձ ծնողօքն եւ եղբարբքն
իմոյ` միով Հայր մերիւ, զի եւ դուք` յիշօղքդ, յիշիջիք ի Քրիստոսէ Աստուծոյ
մերմէ անզրաւ յաւիտենիւ: Աւարտեցաւ սա յամի Տեառն 1769ին եւ յամսեանն 26
Փետրվարին, ի դրան սրբոյ եւ մեծի Աթոռոյն Էջմիածնի:
94ա Օգնեա՛ ինձ
մարդասէր Սուրբ Հոգի:
226բ Ընդ սոցին
եւս անարժան բանի սպասաւոր Գալուստ վարդապետս յիշել մաղթեմ յուսումնասէր
հանդիպօղ եղբարցդ, հանդերձ ծնօղօքն իմոյ, քանզի զսաստիկ ջերմայնոյն ժամանակի, որ միշտ զտապախառն
հողմունք շնչեր` ըստ օրինակի հրկիզման, զոր գրեթէ զոսկերս հանդիպողացն հալեալ
լինիւր, իսկ մեք, ի սէր գրոցս վառեալ եւ զտկարութիւնս մեր ի բաց եդեալ, ընդ նմին
եւս ոչինչ զանգիտանայի ի խորշակէ, ըստ որում հազիւ հասուցաք աւարտ սակս
ուսման անձինս, եւ ապա զկնի իմոյս հետեւողաց յօգուտ, զոր յիշօղքդ յիշիջիք
ի Քրիստոսէ. ամէն:
359ա Եւ օրինակեցեալ
ի բուն հեղինակէն կարի զգուշութեամբ, ձեռամբ Գալուստ մեղսամած վարդապետէ
Նոր
Ջուղայեցւոյ` ի վայելումն
եւ յօգուտ անձին իւրոյ ինքեան, յամի Տեառն 1769 եւ ի Հայոց 1218, յՕգոստոսի
սկիզբն, ընդ հովանեաւ շնորհատու Աթոռոյս Սրբոյ Էջմիածնի:
427ա Արդ, շնորհիւ
Տեառն Աստուծոյ ամենակալին աւարտեցաւ բոլոր գիրք այս ի յամին յաւիտենական
արքային 1771 եւ ի Հայոց 1220 թուին, ի համար մեղսաներկ Գալուստ վարդապետիս Ջուղայեցւոյ` առ ի ուսումն եւ ի վայելում[ն] անձին իւրոյ, վասն որոյ
աղերսեմ հանդիպօղ եղբարցդ կամ վասն ընթերցման եւ կամ սակս օրինակեցման զիս`
զվաստակօղս ի սմին ի Տէր յիշել, հանդերձ ծնողօքն իմոյ, եւ դուք իսկ յիշիջիք ի Քրիստոսէ Աստուծոյ մերմէ. ամէն:
Ի յամսեանն Օգոստոսի եօթնին զրաւ
եղեւ ի Սուրբ
Էջմիածնին:
ՆՇՈՒՄ` 1ա «ՌՄԺԷ.
- 1768. Մ[եսրոպ] եպիս[կոպոս]»:
1823
ԺՈՂՈՎԱԾՈՅ
|
[ԷՋՄԻԱԾԻՆ] |
ՌՃՁ. - 1731 |
ԳՐԻՉ` Մեսրոպ: ՍՏԱՑՈՂ`
Զաքարիա վրդ., եպս.:
ԹԵՐԹ` 409. չգրուած` 1ա-12բ, 233ա-4բ,
254բ, 399ա-409բ: ՊՐԱԿ` 12+Ա-ԺԹx12 (ԺԹ 6)+Ա-Ժx12 (Ժ 7)+Ա-Դx12+12:
ՆԻՒԹ`
թուղթ, լուսագծերով եւ լուսադրոշմներով` եռամահիկ, թագ, աստղանման
(47), ծաղկախաչանման (38) եւ այլ (անընկալելի): ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ`
19,5x14,2: ԳՐՈՒԹԻՒՆ` միասիւն (12-14x9-10): ԳԻՐ`
բոլորգիր (նմուշ` 15ա): ՏՈՂ` 18-21: ԿԱԶՄ`
դրոշմազարդ սեւ կաշի, դռնակով. միջուկը` տախտակ. աստառը` կարմիր գործուածք,
դռնակի աստառը` դեղին թաւիշ. լուսանցակողերը` կարմիր, մէջքի մօտ` սպիտակ:
ՄԱՆՐԱՆԿԱՐՉՈՒԹԻՒՆ - Զարդագիր` թռչնագիր: Գոյներ`
կարմիր, կապոյտ, կանաչ:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար. կազմի կաշին քերծուած,
Բ. փեղկը եւ աստառը ցեցի հետքերով, երկուական կապիչներն ու գամերն ընկած.
տեղ-տեղ բծեր, 49ա-60բ` թանաքի թթուայնութեան հետեւանքով գրադաշտը գունափոխուած,
թ. 134` ստորին եզրին կիսով կտրուած անընկալելի մէկ-երկու բառ, 113,
157-8, 167-8, 184-5, 219-20, 225-6` գործարանային անկանոն եզրագծով, երկայնքը
վերեւից կամ ներքեւից ընդհանուր չափից նուազ, 408-9` ցեցի հետքեր:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
Ա. 13ա-232բ
Սիմէօնի Գառն[եց]ւոյ [Ջուղայեցւոյ]
եպիսկոպոսի արարեալ Մեկնութիւն գրոցն Պրոկղի
Տե՛ս
ձեռ. 874, 10ա-116ա: Յռջբն/13ա-5բ: Ցանկ/15բ-7ա: ա/17բ-27բ: բ/27բ-30ա: գ/30ա-9բ: դ/39բ-48բ:
ե/48բ-72բ: զ/72բ-81ա: է/81ա-9ա: ը/89ա-98բ: թ/98բ-110ա: ժ/110ա-2ա: ժա/112ա-6ա: ժբ/116ա-9բ:
ժգ/119բ-21բ: ժդ/121բ-4բ: ժե/124բ-7բ: ժզ/127բ-35ա: ժէ/135ա-42բ: ժը/142բ-5ա: ժթ/145բ-6բ:
ի/146բ-7բ: իա/147բ-57ա: իբ/157ա-61ա: իգ/161բ-9ա: իդ/169ա-72ա: իե/172ա-6ա: իզ/176ա-91ա:
իէ/191ա-206ա: իը/206ա-26բ: իթ/226բ-32ա: [Յշտկրն լուծողի]/232ա: Յշտկրն թարգմանողի/232աբ:
39բ էջից
սկսած` գլխատառերի տեղերը բաց եւ չլրացուած:
Բ. 235ա-349ա [Մատթէոսի Ջուղայեցւոյ Մեկնութիւն Վեցօրէից]
Տե՛ս
ձեռ. 774, 282ա-377բ: Ցանկ/235ա-7բ: Նխ./237բ-9բ: ա/239բ-64բ (չիք` ժե-ժզ, ժէ` թերի),
254ա Նախ խաւար կոչի (չշարունակուած) 255ա (չգրուած, ապա)` մեցաւ եւ արար Աստուած
այսպէս...): բ/264բ-74բ: գ/274բ-97ա: դ/297ա-315ա: ե/315ա-24բ: զ/324բ-9բ: է/329բ-49ա:
Գ. 350ա-85բ Արիստոտելի Վերլուծական [Դաւթի մեկնութիւն ի Վերլուծականն
Արիստոտէլի]
Տե՛ս
ձեռ. 464, 150բ-83բ: Տպ. «Դաւիթ Անյաղթ, Մեկնութիւն ի Վերլուծականն Արիստոտէլի»,
Երեւան, 1967: ա/350ա-3ա: բ/353ա-6ա: գ/356ա-8ա: դ/358ա-60բ: ե/360բ-2բ: զ/362բ-4ա:
է(364ա-6բ: ը/366բ-8ա: թ/368ա-72ա: ժ/372ա-5ա ժա/375ա-7ա: ժբ/377ա-81ա: ժգ/381ա-3ա:
ժդ/383ա-5բ: Լուսանցքներում կան լուծմունքներ: Յաւելեալ`
398աբ Վեց գլխումն Վերլուծականի առ անսահմանելին,
որ յիշէ նորա լուծումն, այս է: Օգնեա՛ - Արդ, նախադասութիւն
է բան յայտնող ինչ... իսկ նոքա ոչ բնաւորեալք են եւ ոչ ունին. այսքան առ այս
կարճի կարճաւ: Անմեղադիր լե՛ր, այսպէս ուսաք եւ այսքան հասկացաք վարժապետէն
մերմէ:
Դ. 385բ-90բ Նկատումն Արիստոտելի [Դաւթի Հարքացւոյ] - Ուսուցանէ
մեզ ի բնալսողութեանցն այնոցիկ, որ հասարակաց բնականաց գոյանան... կարէ
յստակ խօսել զբանն:
Ե. 390բ-6բ [Զենոնի իմաստասիրի Յաղագս բնութեան]
Տե՛ս
ձեռ. 627, 270բ-6բ: Տպ. Մատենադարանի «Գիտական նիւթերի ժողովածու», Հմր
2, 1949-50, էջ 81-98, ձեռ. D:
1/390բ-4բ:
2/394բ-6բ (վերջ` ...ունել զգոյութիւնս: Դարձեալ (չշարունակուած):
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
17ա Եւ Քրիստոսի
փառք յաւիտեանս. ամէն, որ է օրհնեալ անզրաւ յաւիտենից. ամէն:
349ա Յորոց փրկեսցէ
զմեզ Քրիստոս Աստուած մեր, մանաւանդ մեղաւոր Մեսրոպ գրիչս |349բ|
յիշէ իւր յարքայութեանն. ամէն: Հա՛յր մեր, որ յերկինս [ես], սուրբ եղիցի անուն
քո:
364ա Առ անսահմանելոյ
Լուծումն գրքիս վերջն տե՛ս զկնի յիշատակարանին:
397ա Փառք եւ
պատիւ, գոհութիւն ամենասրբոյ Երրորդութեանն եւ միոյ աստուածութեանն` Հօր
եւ Որդւոյ եւ Հոգւոյն Սրբոյ այժմ եւ միշտ եւ յաւիտեանս յաւիտենից. ամէն: Օժանդակութեամբ
եւ օգնականութեամբ ամենահասն թեւոց Աստուծոյ Հոգւոյն ճշմարտի յաւարտ
եւ ի կատար էհաս գիրքս արտաքնոց ի թուականիս մեր հայոց ՌՃՁ.ին (1731), ամսեանն
Փետրվարի ԺԷ.ին (17), ի հայրապետութեանն Հայաստանեայցս վիճակի առն վսեմագունի
եւ ծայրագոյն քահանայապետին Աստուծոյ, բազմերջանիկ հօրն հասարակաց`
Մուշեցւոյ տեառն
Աբրահամու սրբազան
կաթուղիկոսի Ամենայն Հայոց, եւ աթոռակալութեան Աղէքսանդրի յոգնահանճար
վարդապետի, ի թագաւորութեան օսմանացւոց սուլթան Ահմէտի, վեցերորդ
ամեանն նորին թագաւորութեանն եւ եօթներորդի ամի թագաւորութեան Բարսից շահ Թահմազին, որ յոյժ վրդովեալ
կայր աշխարհս, եւ պատերազմ գոռայր միշտ ի մէջ սոցին, յոյժ տագնապի կայր ազգս
հայոց` յոր յարեւելս, զի բազումք ի սրոյ ծախեցան, եւ բազումք ի գերի վարեցան,
եւ բազումք <եւ բազումք> ընչից եւ աբրանաց ունայնացան` յառաջ քան զչորս եւ հինգ ամս անցելոց,
որ ի թուագրութեանս, բայց դեռեւս կայ ի նոյն վրդովմուն, զառապայն Աստուած միայն
գիտէ, թէ զինչ լինելոց է զկատարածն: Եւ այսպէս, ի դառն եւ դաժանելի ժամանակիս,
ոմն պիտակ անուամբ` Զաքարիա վարդապետ անուն եւ եպիսկոպոս աստիճանաւ, յաղագս
աստուածային սիրոյն |397բ| եռանդին, առ ոչինչ համարեալ զայսքան վիշտ ժամանակիս,
որպէս ի դիւրութեան եւ ի խաղաղութեան, փոյթ անձին կալեալ, ետ գրել զգրեանս
զայսոսիկ` ի միում տփի փակեալ` յաղագս վայելման իւրոյ անձին եւ առապայից
դիպողաց, յիշատակ իւր հոգւոյն եւ համօրէն ընտանեաց հոգեւորաց եւ մարմնաւորաց,
ի փառս ամենասուրբ Երրորդութեան` Հօր եւ Որդւոյ եւ Հոգւոյն Սրբոյ, յաւիտեանս.
ամէն:
Արդ, երեսըս անկեալ աղաչեմ զձեզ, ո՜վ սիրեցեալքդ
իմ ի Քրիստոս, եթէ օրինակիցէք կամ եթէ յարեւանցի զբօսնիցէք, միով Հայր մեղայիւ կամ միով բերանով
յիշեսջիք ի Քրիստոս զվերոյ գրեցեալ Զաքարիայ վարդապետս
եւ զհոգեւոր ծնօղն իմ եւ զտաստիարագ`
զՍիմոն աստուածաբանութեանն
վարդապետ, արքեպիսկոպոս եւ նուիրակապետ գերահռչակ Սրբոյ Աթոռոյս Էջմիածնի, որ
յԵրեւան քաղաքէ,
նաեւ զմարզիչն իմ գիտութեան` զԴաւիթ փիլիսոփայն եւ արքեպիսկոպոս,
որ է Շնգաւթեցի. նա
եւ զմարմնաւոր ծնօղսն իմ` զհայրն իմ` Կիրակոս եւ զմայրն իմ`
Մանիխան, եւ
զեղբարքն իմ` Ադամն, Արզումն, եւ քորքն իմ` Խասումն, Խանփարն եւ Զաննէն, եւ
հօրեղբարցն իմոց եւ իւրեանց որդւոցն եւ այլ ամենայն արեանառու մերձաւորաց
իմոց յիշեսջիք, եւ դուք յիշեալ լիջիք ի Քրիստոսէ յԱստուածոյն մերոյ. ամէն:
Հա՛յր մեր, որ յերկինս ես, սուրբ:
ՆՇՈՒՄ 1ա` «ՌՃՁ. -
1731. Մ[եսրոպ] եպիս[կոպոս]»:
1824
ՍԻՄԷՈՆ ՋՈՒՂԱՅԵՑԻ, ՄԵԿՆՈՒԹԻՒՆ ՊՐՈԿՂԻ
|
|
ԺԸ. դար (1750ից յետոյ) |
ԹԵՐԹ` 165. չգրուած` 1ա-2բ, 164ա-5բ: ՊՐԱԿ` 1+Ա-ԺԴx12 (Ժ, ԺԴ 10, ԺԲ 11)+1: ՆԻՒԹ` թուղթ, լուսագծերով եւ VG, առիւծի
եւ այլ լուսադրոշմներով: ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ` 21,9x16,5: ԳՐՈՒԹԻՒՆ` միասիւն (15,5x9,5-10,5): ԳԻՐ` նոտրգիր (նմուշ` 151բ): ՏՈՂ` 26: ԿԱԶՄ` սեւ կաշի. միջուկը` ստուարաթուղթ. աստառը` ծաղկաթուղթ. լուսանցակողերը` դեղին`
կարմիր եւ կանաչ կէտագծերով ցօղուած, ունի կանաչ եւ վարդագոյն կտորէ ժապաւէն
էջանիշներ: ՊԱՀՊԱՆԱԿ` հաշուած
թերթաքանակի մէջ, 1+1 թերթ, թուղթ, հաշուած թերթեքենեկի մէջ (թ. 1, 165):
ՎԻՃԱԿ` բաւարար. կազմի Ա. փեղկի կաշին
ցեցի հետքերով, անկիւնները եւ եզերքը մաշուած:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
3ա-163բ [Գիրք Պրոկղի Դիադոխոսի` պղատոնական իմաստասիրի,
որ կոչի Շաղկապք աստուածաբանականք` ածանցեալ թարգմանութեամբ ի լեզուէ
վրաց ի բարբառս եւ ի լեզուս հայկականս, երկասիրութեամբ եւ աշխատութեամբ
ումեմն գիտնական քահանայի Սիմէօն կոչեցելւոյ:
Զբնաբանս
զայս եւ զյառաջագոյն արարեցեալ Լուծմունսն սոցա, զոր արարեալ էր Յամելախօս
կոչեցեալ եպիսկոպոսն, ի միասին հոգածութեամբ ածեալ եղեւ ի հայ լեզուս ի
նոյնոյ նրբամիտ թարգմանչէ` ըստ յոգնահանճար դիտման իւրոյ, զոր վերստին գերիմաստ
մեծ վարդապետն եւ Սիմէօն Ջուղայեցին եւ եպիսկոպոսն Գառնու, ըստ առատամիտ
շնորհաց իւրոց արար Լուծմունս եւ սրբագրեաց զբնաբանս` ի փառս Քրիստոսի Աստուծոյ
մերոյ եւ ի յօգուտ ուսումնասէր մանկանց եկեղեցւոյ]
Տե՛ս ձեռ. 1822, 3ա-91ա: Ցանկ/3աբ: Յռջբն/4ա-5բ: ա/6ա-12բ:
բ/12բ-4ա: գ/14ա-20բ: դ/20բ-7ա: ե/27ա-44բ (պրակ Է.ի վերջում` 33բ-4ա ունի Յւլ.
«Իսկ գոյացութեան զանուն եւ զէութիւն իւր... լինեն կատարեալ ծննդականութամբքբ
իւրեանց»): զ/44բ-9բ: է/49բ-54ա: ը/54ա-60ա: թ/60բ-7ա: ժ/67ա-8բ: ժա/68բ-72ա: ժբ/72բ-4բ:
ժգ/74բ-5բ: ժդ/75բ-7բ: ժե/77բ-9ա: ժզ/79բ-85ա: ժէ/85ա-9բ: ժը/89բ-91ա: ժթ/91ա-2ա: ի/92ա-3ա:
իա/93բ-100ա: իբ/100ա-3ա: իգ/103բ-9բ: իդ/109բ-12ա: իե/112ա-5ա: իզ/115ա-24բ: իէ/124բ-40ա:
իը/140բ-58ա: իթ/158ա-62ա: [Յշտկրն լուծողի]/162աբ: Յշտկրն թարգմանողի/162բ:
[Սիմէօնի Երեւանցւոյ] Բան առ ընթերցօղսդ/163աբ:
Ձեռ.
1822ի համեմատ չնչին տարբերութիւններով:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
3բ Եւ Քրիստոսի
Աստուծոյ` յուսոյն մերոյ, փառք յաւիտեանս. ամէն:
1825
ԺՈՂՈՎԱԾՈՅ
|
ԷՋՄԻԱԾԻՆ |
ՌՄԺԷ.-ՌՄԻ. - 1768-1771 |
ԳՐԻՉ` Կարապետ
աբեղայ,
Անանունք (տե՛ս Գիր): ՍՏԱՑՈՂ` Կարապետ վրդ. Տիգրանակերտցի
(գրիչը):
ԹԵՐԹ` 286-4 (տե՛ս Պահպանակ). չգրուած`
3ա-4բ, 5բ-6բ, 9աբ, 83բ, 84բ-8բ, 186բ-7բ: ՊՐԱԿ` 2+4+ 2+1+Ա-ԻԲx12 (Զ 14+4, ԺԴ
14, ԺԵ 4, ԺԶ 11, ԻԲ 22)+2+2: ՆԻՒԹ` թուղթ, լուսագծերով եւ լուսադրոշմներով`
եռամահիկ եւ այլն (անընկալելի): ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ` 21,1x16: ԳՐՈՒԹԻՒՆ`
երկսիւն (16x12): ԳԻՐ` բոլորգիր. անանուն Ա. գրչի`
10ա-83ա, 89ա-185բ (նմուշ` 132բ), նոտրգիր. անանուն Բ. գրչի` 190ա-284բ (նմուշ`
253բ), Կարապետ գրչի` 5ա, 84ա, 186ա, 188ա-9բ (նմուշ` 186ա), անանուն Գ. գրչի`
7ա-8ա (նմուշ` 7բ): ՏՈՂ` 27, 36-7: ԿԱԶՄ`
դրոշմազարդ շագանակագոյն կաշի. միջուկը` տախտակ. աստառը` ծաղկաթուղթ.
լուսանցակողերը` ոսկեզօծ ճնշադրոշմով: ՊԱՀՊԱՆԱԿ` 2+2, թուղթ, հաշուած թերթաքանակի
մէջ (թ. 1-2, 285-6):
ՄԱՆՐԱՆԿԱՐՉՈՒԹԻՒՆ - Խորան` 5ա, 84ա, 186ա: Կիսախորան`
10ա, 188ա: Կիսախորան-ճակատազարդ` 91ա: Լուսանցազարդ` բուսական, թռչուն:
Զարդագիր` թռչնագիր, հանգուցագիր: Գոյներ` կարմիր, կանաչ, կապոյտ, դեղին,
մանուշակագոյն, բրոնզ, ոսկի:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար. տեղ-տեղ թանաքաբծեր,
հետքեր, թ. 4` արտաքին լուսանցից սեղանաձեւ կտրած-հանած, 92` ստորին եզրը
պատռուած, 201բ` կարկատան այլ թղթով, 52-66` ստորին եզերը լրացուած, թանաքի
թթուայնութեան հետեւանքով գրադաշտը գունափոխուած:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
Ա. 5ա-83ա
Գիրք Պրոկղի. Շաղկապ աստուածաբանութեանս,
շարադրեալ ի Պրոկղէ իրախօսէ` պղատօնական յիմաստասիրէ եւ ի մեծէ Դիադոխօսէ`
ի փառս Աստուծոյ եւ յօգուտ իւրոյ դպրատան, եւ այժմոյս բազմաց պիտանի: Եւ մեկնեալ
ի վերայ նախկնոյ մեկնութեանն, այժմ լաւապէս սրբագրութեամբ ի լոյս ածեալ տեառն
Սիմէօնի Երեւանցւոյ` հանճարագիտուն կաթողիկոսի Ամենայնից Հայոց`
ի փառս սրբոյ Աթոռոյն Էջմիածնի եւ ի բարձրութիւն փառաց պատւոյ սրբոյ Լուսաւորչին
եւ յօգուտ նորին մաքրամիտ մանկանց, ի ՌՄԺԴ. (1765) ամի: Եւ այժմ ներկայս աւարտեցաւ
ի ներքոյ հովանեաց նորա` ի նոյն Աթոռս, ինձ` մեղապարտ Կարապետ աբեղայիս,
եւ զզկնի իմ վայելողաց բարեաւ ի բանի բուն բանասիրաց միով Հայր մեղայիւ լիաբերան
եւ անձանձրոյդ յիշողաց: Եւ աւարտումնս յամի փրկութեան մերոյ ի 1769, իսկ մերոցս
հայոց մեծաց թուաբերութեանս ՌՄԺԹ. (1770):
Տե՛ս
ձեռ. 1822, 3ա-91ա: Ցանկ/8բ: Յռջբն/7ա-8ա: ա/10ա-13ա: բ/13ա-4ա: գ/14ա-7ա: դ/17ա-20բ:
ե/20բ-28ա: զ/28ա-30բ: է/30բ-2բ: ը/32բ-5ա: թ/35ա-8ա: ժ/38ա-9ա: ժա/39ա-40բ: ժբ/40բ-1բ:
ժգ/41բ-2ա: ժդ/42աբ: ժե/42բ-43բ: ժզ/43բ-6ա: ժէ/46ա-8ա: ժը/48աբ: ժթ/48բ-9ա: ի/49աբ:
իա/49բ-52բ: իբ/52բ-4ա: իգ/54ա-7բ: իդ/57բ-8բ: իե/58բ-9բ: իզ/59բ-64ա: իէ/64բ-72ա:
իը/72ա-80ա: իթ/80ա-2ա: [Յշտկրն լուծողի]/82աբ: Յշտկր թարգմանողի/82բ: [Սիմէօնի
Երեւանցւոյ] Բան առ ընթերցօղսդ/82բ-3ա:
Բ. 84ա Գիրք հոգեաց, շարադրեալ եւ արտահանեցեալ հոգիաջանն
տքնութեամբ սրբոյն Թօմայի Աքւինացւոյ` հրեշտակական վարդապետի լատինամեծար
ազգի, մեծաւ զգուշութեամբ հեղինակութեան սրբոց գրոց եկեղեցականաց` ի փառս
ամենամեծին Աստուծոյ եւ յօգուտ ամենեցունց սրբամիտ մանկանց եկեղեցւոյն
Քրիստոսի: Իսկ Նարդենիս նորոգ գրեալս աւարտեցաւ զշնորհիւ Տեառն Աստուծոյ,
ի վեհափառ հայրապետութեան սրբոյ քրիստոսաիջի Աթոռոյն Էջմիածնի տեառն Սիմէօնի
լուսապսակ կաթողիկոսի Ամենայն Հայոց` ի վայելումն եւ զկնի մեր գալօղաց
բանասիրաց եղբարցս ի Քրիստոս յիշողացս, եւ ընդ հովանեաւ անարատի Սուրբ
Մօրս մեր: Յամի մարդեղութեան Տեառն 1771 եւ հայոց ՌՄԻ. (1771), Կարապետ աբեղայս
ամենայնից ծառայ:
89ա-185բ Համառօտ հաւաքումն յաղագս հոգւոյ բանականին (թարգմ.
Ստ. Լեհացւոյ)
Տե՛ս
ձեռ. 119, 103ա-234բ: Յռջբն/89ա: Ցանկ/89ա-90բ: « ա/91ա-6բ: բ/96բ-107ա: գ/107ա-13բ:
դ/113բ-8բ: ե/118բ-29ա: զ/129ա-30ա: է/130ա-2բ: ը/132բ-6բ: թ/136բ-9բ: ժ/139բ-48բ:
ժա/148բ-57բ: ժբ/157բ-60բ: ժգ/160բ-3բ: ժդ/163բ-7ա: ժե/167ա-73ա: ժզ/173ա-5բ: ժէ/176ա-85բ:
Առ բարեմիտ ընթերցողն/185բ:
Գ. 186ա Վեցօրէից գիրք, աշխատասիրեալ նորեկ շարադրութեամբ
եւ հեղինակութեամբ գրոց եւ եկեղեցական վարդապետութեանց, հաւաքեալ Բարդուղիմէոսէ
Մարաղոյ եպիսկոպոսէ` ի փառս ամենամեծ ահաւորին Աստուծոյ եւ նորին եկեղեցւոյ
սրբամիտ մանկանց յօգտութիւն, փրկութեան հոգւոց ամենայնից: Եւ այս նորոգ գրեցեալս
մուսաւատա գրովս` վասն ժամանակ ոչ ունելոյ, ի մաքրաշաւիղ հայրապետութեան
սուրբ Աթոռոյն քրիստոսակերտի եւ շնորհահեղոյս գահոյիս տեառն Սիմէօնի`
եռարփեան հայրապետի եւ մաքրաջան կաթողիկոսի Ամենայնից Հայոց եւ իմոյ
իսկապէս յատուկ հոգաբարձութեան եւ հոգեւոր ծնողի, որ եւ ընդ հովանեաւ ամենանարատի
եւ լուսանկար Մօրդ իմոյ, յամի փրկութեան մերոյ 1768, իսկ Հայոց ՌՄԺԷ.
(1768), Կարապետ աբեղայ` ամենայնից ծառայ:
188ա-284բ Գիրքս Յաղագս վեցօրեայ գործոց սրբոյ արարչութեանն
Աստուծոյ եւ սկսումն վասն առաջնոյ աւուրն:
Տե՛ս
ձեռ. 1659, 1ա-350ա: Ցանկ Զ-աւրէի/281ա-2բ (կրկնուած` 83ա-4բ): Նխ./188ա-90ա: 1/190ա-209բ: 2/209բ-19ա: 3/219բ-24բ: 4/224բ-35ա:
5/235ա-38ա: 6/238բ-53բ: 7/254ա-56բ: 8/256բ-80բ: Յշտկրն թարգմանութեան/չիք:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ՆԱԽԱԳԱՂԱՓԱՐ 0ՐԻՆԱԿԻ
185բ (1678 թ.)
Եւ ընդ նմին յիշել մաղթեմ աշակերտք սորին Ներսէս` բանի սպասաւոր
գրիչս, ի Տէր մեր:
Կից Ստեփաննոս
Լեհացւոյ «Առ բարեմիտ ընթերցողն»ին. հմմտ. ձեռ. 1822, 226բ:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
1. 185բ (բոլորգիր, անանուն գրչի) Արդ, ես` ըստ յամենայնի
յետնեալ անանուն գրիչս, զայս Հոգեաց գիրքս գրեցի առ ի վայելումն Տիգրանակերտցի Կարապետ վարդապետին,
որ էր երբեմն Տիգրանակերտու քաղաքին դէտ եւ հովիւ, բայց զայս գիրքս ստացաւ ի հէլալ ընչիցն եւ
ի վայելումն իւրոյ անձին, զոր եւ Տէր տացէ բարեաւ եւ ուր[ախ]ութեամբ վայելումն:
2. 280բ (նոտրգիր, անանուն Ա. գրչի) Եղեւ գիրս այս վերջ, որ
կոչի Վեցօրէից:
282բ Եւ Քրիստոս
Աստուծոյ մերոյ փառք ընդ Հօր եւ Սուրբ Հոգւոյն յաւիտեանս. ամէն:
ԿՆՔԱԴՐՈՇՄ` 4բ «ՄԱՀՏԵՍԻ ՄԱՐՏԻՐՈՍ. ՌՄԽԹ. (1800)»:
ԳՐՉԱՓՈՐՁ` 191ա «սխալ
է դրութիւնն», 220ա «վասն երրորդ աւուրն», 256ա (բոլորգիր) «հրեշտակ», 257ա
«վասն դրախ[տ]ին», 283ա «71707817»:
ՆՇՈՒՄ` 1ա` «ՌՄԺԹ.
-1770. Մ[եսրոպ] եպիս[կոպոս]»:
1826
ԺՈՂՈՎԱԾՈՅ
|
ԷՋՄԻԱԾԻՆ, ՄՈՍԿՈՒԱ |
ՌՄԺԸ.-ՌՄԻԲ. -
1769-1773 |
ԳՐԻՉ, ՍՏԱՑՈՂ` Վարդան
վարդապետ Աստապատցի:
ԹԵՐԹ`
334-1 (տե՛ս Պահպանակ. գրչի էջակալում` 1-46, որ է` 71ա-93բ). չգրուած 68բ-70բ,
102աբ, 199ա-200բ, 332ա-4բ: ՊՐԱԿ` Ա-ԻԷx12
(Բ 11, Գ 10, Է 14, Ը 18, ԺԶ, ԻԵ 14): ՆԻՒԹ` թուղթ,
լուսագծերով, ողկոյզ եւ թագ լուսադրոշմով: ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ`
21x16: ԳՐՈՒԹԻՒՆ` միասիւն
(17x12,5): ԳԻՐ` նոտրգիր
(նմուշ` 7ա): ՏՈՂ`
31-40: ԿԱԶՄ` դրոշմազարդ
բաց շագանակագոյն կաշի. միջուկը` տախտակ. աստառը` թուղթ: Լուսանցակողերը`
կարմիր: ՊԱՀՊԱՆԱԿ` Ա (թ.
1) + Բ թուղթ, լուսագծերով եւ լուսադրոշմով. Ա.` խաղողի ողկոյզ, Բ.` լատինատառ,
անընթեռնելի, չգրուած:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար.
կազմի կաշին քերծուած, եզրերը մաշուած, թթուայնութեան պատճառով թանաքը
տարածուած` թ. 269-70, 273-4, 277-315, 318-319, 321-328:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
Ա.
1. 2ա-68ա [Գիրք Պրոկղի Դիադոխոսի` պղատոնական
իմաստասիրի, որ կոչի Շաղկապք աստուածաբանականք` ածանցեալ թարգմանութեամբ
ի լեզուէ վրաց ի բարբառս եւ ի լեզուս հայկականս, երկասիրութեամբ եւ աշխատութեամբ
ումեմն գիտնական քահանայի Սիմէօն կոչեցելւոյ:
Զբնաբանս
զայս եւ զյառաջագոյն արարեցեալ Լուծմունսն սոցա, զոր արարեալ էր Յամելախօս
կոչեցեալ եպիսկոպոսն, ի միասին հոգածութեամբ ածեալ եղեւ ի հայ լեզուս ի
նոյնոյ նրբամիտ թարգմանչէ` ըստ յոգնահանճար դիտման իւրոյ, զոր վերստին գերիմաստ
մեծ վարդապետն եւ Սիմէօն Ջուղայեցին եւ եպիսկոպոսն Գառնու, ըստ առատամիտ
շնորհաց իւրոց արար Լուծմունս եւ սրբագրեաց զբնաբանս` ի փառս Քրիստոսի Աստուծոյ
մերոյ եւ ի յօգուտ ուսումնասէր մանկանց եկեղեցւոյ]
Տե՛ս
ձեռ. 1822, 3ա-91ա: Ցանկ/2աբ: Յռջբն/2բ-3բ: ա/3բ-7ա: բ/7աբ (պրակ Ա.ի վերջում` 7բ
ունի Յւլ. «Հանգէտ զօրութեամբ զհանգէտս... ոչ է հանգէտ վերացուցողին»): գ/7բ-10բ:
դ/10բ-3բ: ե/13բ-20բ: զ/20բ-2բ: է/22բ-4ա: ը/24ա-6բ: թ/26բ-29բ: ժ/29բ-30ա: ժա/30ա-1բ:
ժբ/31բ-2բ: ժգ/32բ-3ա: ժդ/33ա-4ա: ժե/35աբ: ժզ/35բ-7բ: ժէ/37բ-9ա: ժը/39աբ: ժթ/39բ-40ա:
ի/40աբ: իա/40բ-3ա: իբ/43ա-4ա: իգ/44ա-6բ: իդ/46բ-7բ: իե/47բ-8բ: իզ/48բ-52ա: իէ/52ա-8բ:
իը/58բ-65բ: իթ/65բ-7բ: Յշտկն լուծողի/67բ: Յշտկրն թարգմանողի/67բ: [Սիմէօնի
Երեւանցւոյ] Բան առ ընթերցօղսդ/67բ-8ա:
2. 71ա-198բ [Մատենագրութիւնք Սիմէոնի Երեւանցւոյ]
Տե՛ս
ձեռ. 1818, 2ա-135բ: Բան առ ընթերցող/71ա-2բ: Առ Սուրբ Էջմիածին/72բ: [Ձօն առ Պորփիւր]/72բ-3ա:
1/73ա-101ա: 2/103ա-57բ: 3/157բ-90ա: 4/190ա: 5/190բ-95բ: 6/195բ-7ա: Յշտկրն/197բ-8բ:
Բ. 1. 201ա-25ա Դաւթի փիլիսոփայի Ներգինացույ Վերլուծութիւն Ներածութեանն
Պորփիւրի
Տե՛ս
ձեռ. 1688, 1ա-151ա: ա/201աբ: բ/201բ-2ա: գ/202ա-3բ: դ/203բ-4ա: ե/204աբ: զ/204բ-6ա:
է/206աբ: ը/206բ-7ա: թ/207աբ: ժ/207բ-8ա: ժա/208աբ: ժբ/208բ-9ա: ժգ/209աբ: ժդ/209բ-10բ:
ժե/210բ-1բ: ժզ/211բ-2ա: ժէ/212ա-3ա: ժը/213աբ: ժթ/213բ-4բ: ի/214բ-5բ: իա/215բ-6բ:
իբ/216բ-7ա: իգ/217աբ: իդ/217բ-8բ: իե/218բ-9բ: իզ/219բ-20ա: իէ/220ա-1ա: իը/221ա-2ա:
իթ/222ա-3ա: լ/223աբ: լա/223բ-4ա: լբ/224աբ: լգ/224բ: լդ/225ա: լե/չիք: լզ/225ա: լէ/225ա:
լը/225ա: լթ/225ա: խ/225ա:
Ծնթ.
Ձեռ. 1688ի համեմատ չնչին տարբերութիւններով:
2. 225բ-63ա Ստորոգութիւնք Արիստոտէլի (=Դաւթի
Անյաղթի Մեկնութիւն Ստորոգութեանցն Արիստոտէլի)
Տե՛ս
ձեռ. 1687, 106բ-245բ: Նխ./225բ-7բ: ա/227բ-33բ: բ/233բ-9ա: գ/239ա-45ա: դ/245ա-51բ:
ե/251բ-2ա: զ/252ա-8բ: է/159ա-60ա: ը/260աբ: թ/260բ-2ա: ժ/262ա-3ա (Հեղինակային
յիշատակարանը` չիք):
Ձեռ.
1687ի համեմատ չնչին տարբերութիւններով:
3. 263ա-88բ Սկիզբն եւ նախադրութիւն գրոցն, որ ասի ըստ յունաց Պերիարմենիաս
եւ հայերէն` Յաղագս մեկնութեան, արտադրեալ ի մեծ իմաստ[ն]ոյն, Արիստոտէլէ,
թարգմանեալ եւ մեկնեալ ի Դաւթայ
Տե՛ս
ձեռ. 1690, 209բ-305ա: Նխ./263ա-5ա: « ա/265ա-6բ: բ/266բ-7բ: գ/267բ-88բ:
4. 289ա-97բ Նորին Դաւթի քաջ փիլիսոփայի հաւաքեալ
յառաջնոց Վարլուծականացն Արիստոտէլի, որ կոչի Վերլուծական, եւ ըստ յունացն
ասի Անալօգիկէ
Տե՛ս
ձեռ. 464, 150բ-83բ: ա/289աբ: բ/289բ-90ա: գ/290աբ: դ/290բ-1բ: ե/291բ-2ա: զ/292աբ:
է/292բ-3ա: ը/293ա: թ/293բ-4բ: ժ/294բ-5ա: ժա/295աբ: ժբ/295բ-6բ: ժգ/296բ-7ա: ժդ/297աբ:
Գ.
1. 298ա-320ա Մեկնութիւն Վերլուծութեանցն Արիստոտէլի,
արարեալ ի Սրբոյ Էջմիածնի միաբան Պետրոս գիտնական վարդապետի Նախիջեւանեցոյ,
ի սուրբ Աթոռս Էջմիածին, ի հայրապետութեան տեառն Սիմէօնի սրբազան կաթողիկոսի. - 298ա Առազդեցութիւն ինչ առ խոհական ընթերցօղս - Յայտնի է վսեմախմտայ
(=վսեմամտաց) տեսականացդ խմբից, որք ի զննին էակացն մակացութեան հանդիսացեալդ
էք... - 298ա [Ոտանաւոր` «ՊԵՏՐՈՍ ԶՅՈՅԼ ՀԶԻԻ»] - Պայծառութիւն մտաց մարդկան, / Երրորդ հատորս Վերլուծական...
/ Իցէ գործի քեզ լուծական:
1. 298բ [Մասն Ա.] Մակագիր: Դաւթի հաւաքեալ յառաջնոց գրոց Վերլուծականացն
Արիստոտէլի` Պարզաբանութիւն մակագրին - Գիտելի է,
զի նախ քան զԱրիստոտէլի տրամաբանութիւնն առ իմաստասէրս... առ ի զգուշացուցանել
(մանր պրակք` Ա-Ե):
2. 298բ-9ա Մասն երկրորդ: Յաղագս զանազան պաշտօնի Վերլուծականին - Վերլուծականն,
որպէս ձայնն իսկ ցուցանէ, է լուծումն եւ քակտումն իրին... գտանեմք զճշմարիտ
պատասխանի:
3. 299աբ Մասն երրորդ: Թէ վասն էր Արիստոտէլ զերրորդ հատորս կոչեաց
Վերլուծական, մինչ այլք ասին Տրամախօսութիւն կամ Շարաբանութիւն - [Ո]մա[ն]ք
ունին իրաւունս այսպէս եւ այնպէս կոչելոյ... վասն որոյ կոչեցաւ վերլուծական:
ա. 299բ-301ա Պրակ առաջին - Բան.
Տիտաւորութիւն Արիստոտէլի
ի Վերլուծականէն: Մեկնութիւն. Աստուստ յայտ է զդիտաւորութիւն Արիստոտէլի,
հաւաքեալ մեծն Դաւթի, ի Վերլուծականէն...
բ. 301ա-2բ [Պրակք Բ.] - Ընդ հանդերձ Աստուծով պրակք
- Յայսմ պրակոջ խօսի զմնացելոց սովորական գլխոց...
գ. 302բ-3ա Պրակք երրորդ - Յ<յ>այսմիկ
պրակոջ խնդրէ, թէ բանականս, որպէս հաւաքաբանական մակացութիւնս...
դ. 303ա-4բ Ընդ այսոքիկ հանդերձ Աստուծով, պրակ չորրորդ - Յայսմիկ
պրակոջ յառաջ բերէ զկարծիս ճեմականաց...
ե. 304բ-5ա Ընդ այնոսիկ հանդերձ Աստուծով եւ առաջիկայ պրակք [Ե.] - Նախ`
յաղագս զի՞նչ եւ որո՞յ խորհմունս արժան է ասել...
դ. 305ա-6ա Ընդ այնոսիկ հանդերձ Աստուծով պրակք <պրակք> [Զ.] - Բան
Արիստոտելիս երրորդ է նախադասութիւն բան յայտնօղ...
է. 306ա-7ա Ընդ այսոսիկ հանդերձ Աստուծով առաջիկայ պրակք [Է.] - Յայսմիկ
պրակոջ նախ լուծանէ զերկուս տարակուսութիւնս ի յառաջարկութեանց...
ը. 307աբ Ընդ այսոսիկ հանդերձ Աստուծով պրակք [Ը.] - Յայսմ պրակոջ
սահմանէ զեզերն Արիստոտելի, իսկ Դաւիթ բացատրէ զսահման նորա...
թ. 307բ-8բ Ընդ այնոսիկ հանդերձ Աստուծով առաջիկայ պրակք [Թ.] - Յայսմիկ
պրակոջ Արիստոտէլ սահմանէ զհաւաքաբանութիւնն, եւ Դաւիթ զտարակուսանս
լուծանէ...
ժ. 308բ-9բ Ընդ յայսոսիկ հանդերձ Աստուծով պրակք տասներորդ - Բան.
Այլ ինչ առկացելեօքն ի հարկէ հանդէպ ի նոյն գոլ: Լուծմունք. Առկացեալքն են նիւթքն
հաւաքաբանութեան...
ժա. 309բ-10ա Ընդ այսոցիկ հանդերձ Աստուծով եւ առաջիկայ պրակ [ԺԱ.] - [Բ]ան
Արիստոտէլի. [Բ]այց աւարտումն կոչեմ... Լուծմունք. [Ա]յսոքիկ են զանազանութիւնք
հաւաքաբանութեանց...
ժբ. 310ա-1ա Ընդ այսոսիկ հանդերձ Աստուծով յառաջիկայ պրակք [ԺԲ.] - Բան
Արիստոտելի. Եւ վասն զի ի նախադասութեանց ոմանք ստորասականգ են եւ ոմանք բացասականք: [Լուծմունք].
Յայսմիկ պրակոջ խօսի նախ զանկարելին վերլուծութեան...
ժգ. 311ա-2ա Ընդ այսոսիկ հանդերձ Աստուծով պրակք [ԺԳ.] - Յայսմիկ
գլխոջ խօսի զերից մնացելոց գլխոյն...
ժդ. 312աբ Ընդ այնոսիկ հանդերձ Աստուծով, պրակք [ԺԳ.] - Բան Արիստոտելի. Ամենայն նախադասութիւն կամ ի գոլոյն,
կամ ի հարկէ գոլոյն եւ կամ ի մարթելոյն: [Լուծմունք]. Յայսմիկ պրակոջ զերկուց
մնացելոց գլխոցն ճառէ... եւ միայն զկարգասահմանաց փոխել: Վերջ եղեւ բանս:
2. 312բ-7բ [Յաղագս հաւաքաբանութեանց]
- 312բ-3բ Բանասիրաց խմբից զեկուցումն եւ յայտ
լիցի - Գիտելի է, զի որպէս անկատար բանն ոչ հանգուցանէ զմիտս...
ա. 312բ-3բ [Գլուխ առաջին]. Յաղագս բաժանման հաւաքաբանութեան - Սահման
հաւաքաբանութեան յոյժ գեղեցկապէս աւանդեաց Արիստոտէլ...
բ. 313բ-4բ Գլուխ երկրորդ. Յաղագս ձեւոց - Յառաջին
ձեւդ, յորում միջնորդն յառաջին նախադասութեանն ենթակայանայ...
գ. 314բ-6բ Գլուխ [երրորդ]. Յաղագս ընդհանրական կանոնաց հաւաքաբանութեանց
(Կանոնք Ա-Զ.) - [Ի] վեր անդր
ասացաք, թէ իւրաքանչիւր ձեւք պարունակեն զվեշտասան եղանակս...
դ. 316բ-7բ Պրակ [չորրորդ]. Յաղագս ապացուցական տեղեաց - Թէպէտ
տրամաբանական տեղիք բազումք են, որպէս յայտ է... հազարն է բազմապատկութեան
միակ է:
Հմմտ.
ձեռ. 69, էջ 297աբ, 299ա-311բ:
3. 317բ-20ա [Ի] նկատմանէն Արիստոտէլի արտահանմունք ինչ, բ[ա]ժանեալ
յերկուս գլուխս, ապացուցական ձեռնարկութեան հաւաքաբանական ոճիւ, շարակարգեալ
առ ի դիւրութիւն համաբակագունից
ա. 317բ-9ա Գլուխ առաջին. Յաղագս եօթեաց ձայնից, որք ամենայն էից
պատկանին - [Ա]րիստոտէլ ի բանալսողութիւնս, այսինքն` ի բնաբանութիւնս,
եօթն ձայն յառաջ բերէ...
բ. 319ա-20ա Գլուխ երկրորդ. Յաղագս թէ է Աստուած, է մի, է ամենակարօղ,
է անմարմին, է անեղ, է անապական եւ է արարիչ - Յաղագս ստորոգութեանս
Արիստոտէլի այսպէս ցուցանէ ի գիրս նկատմանց... միտքն մահացու լինիլ էակաց,
որոց ստեղծողին ամենանի փառք յաւիտեանս. ամէն:
4. 320բ-3բ Ստորոգութիւնք Արիստոտելի
Տե՛ս
ձեռ. 926, 191ա-201բ: Նխ./320ա: ա/320բ-1ա: բ/321աբ: գ/321բ-2ա: դ/322աբ: ե/322բ: զ/322բ-3ա:
է/323ա: ը/323ա: թ/323աբ: ժ/323բ:
Խիստ
համառօտուած է:
5. 323բ-4ա Նկատումն Արիստոտէլի [Դաւթի Հարքացւոյ] - Ուսուցանէ մեզ ի բնալսողութեանցն այնոցիկ, որք հասարակաց
բնականաց գոյանան... երեքումբք սոքօք մարթի առնել մակացութիւնն:
6. 324ա-331բ [Արիստոտէլի] Պէրիարմէնիաս. ընդ յաղագս
մեկնութեան
Տե՛ս
ձեռ. 926. 201բ-7ա: Նխ./324աբ: ա/324բ: բ/324բ-5ա: գ/325ա-31բ:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
34ա Ծանի՛ր զայս,
ով սիրազուն ընթերձօղ, զի ես` զյետնեալս
յամենայնի եւ զչնչին ծառայս ձեր վեհազնութեան, որ ի մէջ մեծի եւ աստուածաիջի
աթոռոյս Սրբոյ
Էջմիածնիս, Աստապատեցի իբր լոկ անուամբ աբեղայ Վարդանս, տեսանելով
պատուականութիւն գեղոյ սորա իբր ամենածաղկալի բուրաստան` լի իմաստութեամբ
եւ հանճարով, եւ թէ մանաւանդ հարկաւոր ի դասառութիւնս, եւ վերջապես, թէ
իմաստնացեալ սրբազան հայրս մեր զտէր Սիմէօն կաթուղիկոսն
Ամենայն Հայոց, որ աւասիկ վարէ զիշխանութիւն իւր, եւ Տէր տացէ սմա զկեանս
անվրդով եւ առանց զբաղանց մինչ ի խորին ծերութիւնն իւր. ամէն: Ըստ գրասէր բարուց
իւրոց զսրբազան վեհս մեր զտէր Սիմէօն քննեալ զսա եւ սրբագրեալ, եւ թէ
երբեմն բառափոխութիւն արարեալ, եւ թէ ուղղեալ զայլս, որ ի հին գրչաց սխալմանէ
մուծեալ ի ներքս: Եւ վերջապես եւ ինքն |34բ| ըստ գերիմաստ մտացն արարեալ լուծմունս
դժուարիմաց բանից իմաստասիրիս, եւ զայն, որ հեղինակ աստուածաբան Սէմէօն վարդապետն
ոչ էր բացայայտեալ, զայն սա լիալիր արար լուծմամբն իւրով բացայայտ: Քանզի
զկնի լուծմանց նորին եւ սա արար լուծմունս կարճ եւ համեղ բառիւ եւ թէ լի իմաստութեամբ,
որ եթէ ոք տքնեալ վերակրկնութեամբ երկրորդելով եւ երրորդելով ոչ մնա առ վերահասութեան
ծածկեալ բանին իմաստասիրիս, եւ հանդէպ լուծմանն իւրոյ դրոշմեաց ի լուսանցսն
զխաչանիս նշանս, զի որոշեսցի իւրն եւ հեղինակին
ի միմիանց, եւ մանաւանդ թէ խաչն լինի զօրավիգ յայնց, որք պաղատելով փարին
առ պատուանդա[ն]ս նորա հանդերձ արտասուօք, եւ ինձ այսպես թուի ըստ մեծի
մասին, որ դրոշմեաց զխաչանիշ գիծն: Եւ ես յետ[ն]եալս յամենայնի ծառայս սրբութեան
ձերոյ զՎարդան աբեղայս
յերեսս անկեալ աղաչեմ ի ձենջ, զի միով ողորմեայիւ յիշել զիս եւ զծնօղս իմ`
զհոգեւոր զաստուածիմաստ վարդապետն Աբրահամ, որ ի սմանէ
ծնայ ի կարգս այս եւ Տէր տացէ սմա կեանս առանց վնասու հոգոյն եւ մարմնոյ. ամէն:
Եւ զմարմնաւոր
ծնօղս իմ` զՍարգիսն եւ զԲէկին, միով լիաբերան ողորմեայիւ
յիշել ժտեմ, եւ զիս` զխաւարեալս մեծամեծ չարեօք եւ զանկեալս գերի ի ձեռն պատրչին
ազատումն, եւ զձեզ յիշօղսդ յիշեսցէ Քրիստոս Աստուածն համայնից եւ լուսաւորեսցէ
լուսով խաչին իւրոյ, եւ թէ ինձ եւ իմայնոցն, եւ ձեզ` ով սիրազուն եւ օրհնեալք
յԱստուծոյ ողորմեսցի ինքն Աստուած ըստ մեծի ողորմութեան իւրոյ. ամէն:
Զհոգեւոր ծնօղս իմ եւս յիշեսջիք վասն հոգոյ եւ մարմնոյ` զԱբրահամ աստուածիմաստ
վարդապետն, որ ի ձեռն սորա փոքր ի շատէ հետեւեցաք գիտութեան: Թուին ՌՄԺԹ.
(1670) վերջ եղեւ, ի յամսեանն Ապրիէլի Ե., ի դրան մեծի Աթոռոյս Էջմիածնի: Ողջ
լերուք:
101ա Արդ, ես`
յետինս ի բանասիրաց եւ թափօրս ի
գիտութեանց յապաւինեալ ի Սուրբ Հոգին |101բ| Աստուած եւ ձեռնարկեցի զայս
բանս բանիւ եւ հարկադրութեամբ հոգեւոր ծնօղին իմոյ եւ բազմաշխատ վարժապետիս`
տեառն Աբրահամ աստուածիմաստ
վարդապետի, որ եւ ժտեմ ի ձէնջ, զի եւ դուք յօժարեսջիք տալ ողորմիս հոգոյ սորին
ի կենդանութեան իւրում. ամէն: Դարձեալ յերես անկեալ հայցեմ ի բարեբարւոյ
հարցդ իմոց եւ ուսումնատե[ն]չ եղբարցդ իմոց, զի մի գուցէ նայելով ի վատութեան
գրոյս, արհամարիցէք եւ զմեզ ընդ մեղադրանօք արկանիջիք, վասն զի կար իմ այսքան
բաւեաց:
157բ Ի ժամանեալն
ձեր յայս, խնդրեմ զի յիշեսջիք զհոգեւոր ծնօղն իմ` զտէր Աբրահամ աստուածիմաստ
վարդապետն Աստապա[տ]ցի, նա եւ զմարմնաւոր ծնօղսն իմ` զՍարգիսն եւ զԲէկին, ընդ որս եւ
զմեղապարտ անձն իմ յիշել ժտեմ, որ վասն վատութեան գրոյս եւս խնդրեմ ներումն,
զի կար իմ այսքան բաւեաց, որ եւ դուք յիշողքդ լիցիք յիշեալք ի Քրիստոսէ ի միւսանգամ
գալստեան նորա. ա<ա>մէն: Ներել խնդրեմ վասն Աստուծոյ, եւ ո՛չ բանս եւ հա[յ]հոյանս
ասել: Ողջ լերուք: Թուին ՌՄԺԸ. (1769), Մայ[ի]սիս Ի. (20) օրն, առ դրան սրբոյ մեծի
աթոռոյս Էջմիածնի, ձեռամբ
իբրու Վարդանի սարկաւագ
կոչեցեալ:
201ա Օգնեա՛,
Սուրբ Հոգի, Աստուած:
214բ Վարդան աբեղայս աղաչեմ:
216բ Վարդանս եմ:
219բ Վարդան աբեղայս աղաչեմ
ներել վատութեան գրիս:
222ա Վարդան թշուառ աբեղայս:
223ա Ես` Վարդան աբեղայս Աստապա[տ]ցի, եւ
հոգեւոր ծնօղն իմ` զտէր Աբրահամ աստուածաբան վարդապետն, աղաչեմ
յիշել ի սուրբ յաղօթս ձեր, զի եւ դուք յիշել [լիջիք]:
225ա Յիշեսջիք
զմեզ յաղօթս ձեր, որ եմ կոխան ոտից ձերոց իբրու Վարդան վարդապետս
ամենամեղ: Գրեցաւ ի մայրաքաղաքին Ռուստաց, որ կոչի Մօսկօվ, ի 1770, յամսեան
Յունիս, օրն ԺԸ. (18):
263ա Արդ, ես`
յետնեալս յամենայնի եւ յետին ի մանկանց մօրս լուսօյ Սրբոյ Էջմիածնի, իբր
միաբան Վարդան եւեթ
աբեղայս, գրեցի զայս գիրքս Արտաքին, ընդ հօվանեաւ սորա եւ հայրապետութեան տեառն Սիմէօն կաթողթիկոսի, ի ՌՄԻԱ. (1172), Մարտի
վերջն, ի յետին թշուառութեանս իմում, որ յամենայն կողմանց զբօթալի համբաւ
իբրու զՈբայն հասանէր
ինձ եւ քան զամենայն այս, որ հոգեւոր ծնօղն իմ` զտէր Աբրահամ աստուածաբան
վարդապետն, առեալ ընդ իւր զեղբայրսն իմ, գնաց ի սուրբ յանապատն Լիմ, եւ անդ ահա
բնակին աստուածահաճոյ վարուք, որ եւ ինձ եւս մասն լիցի ընդ նոսա. ամէն, եւ
աճեալ ընդ նոսա մինչ ի մահս:
297բ Եւ Քրիստոսի`
Աստուծոյ մերոյ եւ յուսոյն փառք ընդ Հօր եւ ընդ Սուրբ Հոգոյն. ամէն:
298ա Յոր ես`
յետնեալ միաբան սուրբ աթոռիս Վարդան իբր աբեղայս, օրինակեցի ի
վայելս անձին իմոյ, ի թուոջ ՌՄԻԲ. (1773), եւ յամսեանն Մայիսի ԺԴ. (14):
331բ Եւ յաղօթօղ
ճշմարոըթեանն փառք յաւիտեանս եւ միշտ. ամէն:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ՅԵՏԱԳԱՅԻ
288բ (1785 թ.)
Ես` Վարդան վարդապետի
հոգեւոր որդի տիրացու Աբրահամս, 1783 թուին ելեալ Հաշտարխանու, եւ
1784 թուին փետրվարի 25ին Սուրբ Աթոռս եկի եւ տեսի զմիածնաէջ տեղիսն,
եւ այժմ կամ ի ծոց մօրս իմոյ, եւ սկսեալ ի վերոյ յիշեալ թուէն, դաս առնուլ զՔերականութիւնն
եւ 1785 Մայիսի մտին աւարտ հասուցի, շնորհիւն Աստուծոյ եւ առաջնորդութեամբ
Սրբոյ Հոգոյն:
101բ (1788 թ.)
Գիրքս այս, յորում պարունակեցեալք գոն Ներածութիւնն Պորփիւրոսի, Ստորոգութիւնքն
Արիստոտէլի եւ Պէրիարմէնիասն, հանդերձ լուծմամբքն եւ մեկնութեամբքն իւրաքանչիւրցն,
եւ այլ բանք պիտանիք, նաեւ Աստուածաբանական շաղկապքն Պրոկղի, ընձայեցե[ա]լ եղեւ ի հոգեւոր հօրէն իմմէ` տեառն Վարդանայ վարդապետէն,
որ ձեռամբ իւրով է գրեալ, յետնեալ եւ պիտակ Աբրահամ սարկաւագիս
Հաշտարխանցւոյ, որ
եմ հոգեւոր որդի նոյն վերոյ յիշեալ Վարդանայ վարդապետին:
Ի ՌՄԼԷ. (1788) թուոջս, ի Փետրվարի Զ.ին, յԱթոռոջս Աստուածիջի:
ՆՇՈՒՄ` Աա «ՌՄԻԵ.
- 1776. Մ[եսրոպ] եպիս[կոպոս]»
(6-ը յետագայում մատիտով դարձրուած 2):
1827
ՍԻՄԷՈՆ ՋՈՒՂԱՅԵՑԻ, ՄԵԿՆՈՒԹԻՒՆ ՊՐՈԿՂԻ
(Խմբ.` Սիմէոնի
Երեւանցւոյ)
|
ՎԱՐԱԳ |
ՌՄԻԱ. - 1772 |
ԳՐԻՉ` Յարութիւն
Վարագեցի:
ԹԵՐԹ`
136-12 (տե՛ս Պահպանակ, ստ. լս. էջակալում` Ա-ՄԽԸ., որ է 7ա-130բ). ՊՐԱԿ` Ա-Ժx12 (Ժ 16): ՆԻՒԹ` թուղթ,
լուսագծերով եւ լուսադրոշմով. բուսական տարրերով զարդարուած բոլորակ,
մէջը` մէկ մեծ, եւ երկու փոքր հավասարաթեւ խաչանման պատկեր: ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ` 20,5x15: ԳՐՈՒԹԻՒՆ` միասիւն
(15,5x10,5): ԳԻՐ` նոտրգիր
(նմուշ` 15ա): ՏՈՂ` 28: ԿԱԶՄ` դրոշմազարդ բաց շագանակագոյն կաշի. միջուկը`
տախտակ. աստառը` կապոյտ թուղթ, լուսանցակողերը` կարմիր: ՊԱՀՊԱՆԱԿ` 6 (թ. 1-6) + 6 (թ. 131-6) հաշուած թերթաքանակի
մէջ, թուղթ (գրուած միայն 6ա), լուսագծերով եւ լուսադրոշմով` ծաղիկ, կամ խաղողի
շեղանկիւն ողկոյզ, կամ լատինատառ անընկալելի գրութիւն:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար.
կազմի կաշին թեթեւակի քերծուած, կապիչների երկու գամերն ընկած, Ա. փեղկը
ցեցակեր, եզրերը մաշուած. տեղ-տեղ գրադաշտը թանաքից գունափոխուած:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
7ա-130բ [Գիրք Պրոկղի Դիադոխոսի` պղատոնական
իմաստասիրի, որ կոչի Շաղկապք աստուածաբանականք, ածանցեալ թարգմանութեամբ
ի լեզուէ վրաց ի բարբառս եւ ի լեզուս հայկականս, երկասիրութեամբ եւ աշխատութեամբ
ումեմն գիտնական քահանայի Սիմէօն կոչեցելւոյ:
Զբնաբանս
զայս եւ զյառաջագոյն արարեցեալ Լուծմունսն սոցա, զոր արարեալ էր Յամելախօս
կոչեցեալ եպիսկոպոսն, ի միասին հոգածութեամբ ածեալ եղեւ ի հայ լեզուս ի
նոյնոյ նրբամիտ թարգմանչէ` ըստ յոգնահանճար դիտման իւրոյ, զոր վերստին գերիմաստ
մեծ վարդապետն եւ Սիմէօն Ջուղայեցին եւ եպիսկոպոսն Գառնու, ըստ առատամիտ
շնորհաց իւրոց արար Լուծմունս եւ սրբագրեաց զբնաբանս` ի փառս Քրիստոսի Աստուծոյ
մերոյ եւ ի յօգուտ ուսումնասէր մանկանց եկեղեցւոյ]
Տե՛ս
ձեռ. 1822, 3ա-91ա: Ցանկ/7աբ: Յռջբն/8ա-9ա: ա/9բ-14բ: բ/14բ-6ա: գ/16ա-21ա: դ/21ա-6ա:
ե/26ա-38բ: զ/38բ-42բ: է/42բ-6ա: ը/46ա-50ա: թ/50բ-5բ: ժ/55բ-6բ: ժա/56բ-9բ: ժբ/59բ-61ա:
ժգ/61ա-2ա: ժդ/62ա-3ա: ժե/63ա-4բ: ժզ/64բ-8ա: ժէ/68ա-71բ: ժը/71բ-2բ: ժթ/72բ-3ա: ի/73ա-4ա:
իա/74ա-9ա: իբ/79ա-81բ: իգ/81բ-6բ: իդ/86բ-8բ: իե/88բ-90բ: իզ/90բ-8բ: իէ/98բ-111ա:
իը/111ա-25բ: իթ/125բ-9բ: Յշտկրն լուծողի/129բ: Յշտկրն թարգմանողի/129բ-30ա:
[Սիմէօնի Երեւանցւոյ] Բան առ ընթերցօղսդ /130աբ:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
130բ Գծագրեցաւ
ձեռամբ յոգնամեղ Վարագեցի չնչին եւ ս[եւ]աւոր Յարութիւնիս, ընդ
հովանեաւ Սուրբ Նշանին Վարագայ, թվին ՌՄԻԱ.ին (1772) աւարտեցաւ
Սեպտենբերի ԺԸ.ին
(18). վերջ բանիս:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ՅԵՏԱԳԱՅԻ
6ա (1805 թ.)
Գիրքս այս, որ կոչի Մեկնութիւն գրոց Պրոկղի պղատոնական իմաստասիրի, ընծայեալ
եղեւ ի Վանայ քաղաքի
յար արթուն առաջնորդ Յարութիւն արքեպիսկոպոսէ ինձ` Սրբոյ Էջմիածնի նուիրակ
Ներսիսեան
Յօվհաննէս եպիսկոպոսիս, ի յիշատակ կենդանեաց եւ ննջեցելոց:
Ուրեմն, որք շահիքդ ի սմանէ, միով ողորմեայիւ յիշել աղաչեմ զպարգեւատուն
եւ զպարգեւընկալս, որով եւ դուք յիշեալ լիջիք աւուր մեծի ատենին` զԵկայքն
լսելով: Եւ այս ի ՌՄԾԴ. (1805) թվին, Յուլիսի Է., ի Վան:
ՆՇՈՒՄ` 1ա` «ՌՄԻԱ. -
1772. Մ[եսրոպ] եպիս[կոպոս]»:
1828
ԺՈՂՈՎԱԾՈՅ
|
|
ԺԷ. դար |
ԳՐԻՉ` Մարգար
երէց:
ԹԵՐԹ`
295-2 (տե՛ս Պահպանակ, ստ. լս. գրչի թերթակալում` Ա-ՄԼԳ., որ է թ. 3-230). չգրուած`
6բ, 151բ-55ա, 156բ, 246բ-7բ, 293ա-5ա: ՊՐԱԿ` Ա-ԻԵx12
(Ա 11, Ի 10, ԻԱ 8): ՆԻՒԹ` թուղթ,
լուսագծերով եւ եռամահիկ լուսադրոշմով. խաղողի շեղանկիւն ողկոյզ` պսակուած
թագով, կամ IMD, կամ բուսական զարդ, կամ
խաղողի շեղանկիւն ողկոյզ` պսակուած թագով, որի տակ` բոլորակի մէջ, «G, սրտիկ,
R», կամ այլք` անընկալելի:
ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ` 20,1x16: ԳՐՈՒԹԻՒՆ` միասիւն
(13,5-14x9,6-10): ԳԻՐ` բոլորգիր
(նմուշ` 261ա): ՏՈՂ`
23-32: ԿԱԶՄ` դրոշմազարդ,
շագանակագոյն կաշի. միջուկը` տախտակ. աստառը` թուղթ, Ա.` մասն պահպանակի.
լուսանցակողերը` կարմիր: ՊԱՀՊԱՆԱԿ` 2 (թուղթ`
լուսագծերով եւ լուսադրոշմով. խաղողի շեղանկիւն ողկոյզ` պսակուած թագով,
սկ.) հաշուած թերթաքանակի մէջ (թ. 1-2):
ՄԱՆՐԱՆԿԱՐՉՈՒԹԻՒՆ
- Կիսախորան` 7ա, 157ա: Ճակատազարդ` 248ա: Լուսանցազարդ` բուսական,
թռչուն: Զարդագիր` թռչնագիր, բուսական: Գոյներ` կարմիր, կապոյտ, դեղին, նարնջի,
սեւ:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար.
կազմի կաշին քերծուած, եզրերը մաշուած, մէջքը վնասուած, կապիչներից մէկը
եւ երկու գամերն` ընկած, կպումների հետեւանքով բնագիրը տեղ-տեղ վնասուած
(թ. 286բ-7ա, 288բ-92ա):
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
Ա. 1. 3ա-144ա Սիմէօնի Գառնւոյ եպիսկոպոսի արարեալ Մեկնութիւն գրոցն
Պրոկղի
Տե՛ս
ձեռ. 874, 10ա-116ա: Յռջբն /3ա-4բ: Ցանկ/5ա-6ա: ա/7ա-13բ: բ/13բ-5ա: գ/15ա-21ա: դ/21ա-7բ:
ե/27բ-41ա: զ/41ա-5բ: է/45բ-9բ: ը/49բ-55ա: թ/55ա-61բ: ժ/61բ-3ա: ժա/63ա-5ա: ժբ/65ա-7բ:
ժգ/67բ-8բ: ժդ/68բ-70ա: ժե/70ա-1ա: ժզ/71ա-6ա: ժէ/76ա-80բ: ժը/80բ-2ա: ժթ/82աբ: ի/82բ-3ա:
իա/83բ-9ա: իբ/89ա-91բ: իգ/91բ-6ա: իդ/96ա-8ա: իե/98ա-100բ: իզ/100բ-10ա: իէ/110ա-21ա:
իը/121ա-39ա: իթ/139ա-43բ: Յշտկրի լուծողի/143բ: Յշտկրն թարգմանողի/144ա:
2. 144բ [Սիմէոնի Ջուղայեցւոյ] Համառօտ հաւաքումն վասն մարմնոյ
եւ հոգւոյ եւ յորոց բաղկանայ մարմինն - Հասարակաց մտաց ըղձալի ճշմարտութիւնն... վասն դիտաւորութիւն
առաջադրութեանս է:
3. 145ա-51ա [Սիմէոնի Ջուղայեցւոյ] Յաղագս զանազան
նշանակութեանց բառից - Գոյութիւն եւ էութիւն մի են, որ հասարակաբար ասին...
զի չափն է պատահումն:
Բ. 1. 155բ-246ա, 292աբ Գրիգորի եպիսկոպոսի Նիւսացւոյ (=Նեմեսիոսի)
Յաղագս բնութեան մարդոյ
Տե՛ս
ձեռ. 470, 2ա-115ա: Ցանկ/ 155բ-6ա ա/157ա-68ա: բ/168ա-83ա: գ/183ա-87ա: դ/187ա-88ա:
ե/188բ-94ա: զ/194ա-95ա: է/195ա-198բ: ը/198բ-200բ: թ/200բ-1ա: ժ/201աբ: ժա/201բ: ժբ/201բ-2ա:
ժգ/202ա-3բ: ժդ/203բ-4բ: ժե/204բ-6ա: ժզ/206ա-7ա: ժէ/207ա-210բ: ժը/210բ-11ա: ժթ/211ա-1բ:
ի/211բ-2ա: իա/212ա: իբ/212ա-3բ: իգ/213բ-4ա: իդ/214ա-5ա: իե/215աբ: իզ/215բ-6ա: իէ/216ա-9ա:
իը/219աբ: իթ/219բ-21ա: լ/221ա-2ա: լա/222ա-3ա: լբ/223ա-5ա: լգ/225ա-7ա: լդ/227ա-8բ:
լե/228բ-9բ: լզ/229բ-30բ: լէ/230բ-2բ: լը/232բ-3բ: լթ/233բ-5ա: խ/235ա-7ա: խա/237ա-40ա:
խբ/240ա-6: Յշտկրն թարգմ. 292աբ:
Ձեռ.
470-ի նկարագրութեան մէջ ժթ. միաւորը չկայ, մինչդեռ ձեռագրում այն կայ` ժթ/62բ-3ա
Յաղագս սրտմտութեան - Սրտմտութիւն է եռանդ շուրջ զսրտիւն... բնութիւն զիւրեանց
կարգ պահէն:
2. 248ա-92ա [Գրիգորի Նիւսացւոյ Յաղագս կազմութեան մարդոյ]
Տե՛ս
ձեռ. 470, 116բ-213ա: Ցանկ/չիք: ա/248ա-9ա: բ/249ա-50բ: գ/250բ-1ա: դ/251աբ: ե/251բ-2ա:
զ/252աբ: է/252բ-3ա: ը/253ա-4ա: թ/254ա-6բ: ժ/256բ-7ա: ժա/257ա-8ա: ժբ/258աբ: ժգ/259ա-61ա:
ժդ/261ա-2ա: ժե/262ա-5ա: ժզ/265աբ: ժէ/265բ-6ա: ժը/266բ-9ա: ժթ/269ա-70ա: ի/270ա-1բ:
իա/272աբ: իբ/272բ-3բ: իգ/273բ-4ա: իդ/274ա-6ա: իե/276ա-7ա: իզ/277աբ: իէ/277բ-80բ:
իը/280բ-1ա: իթ/281ա-2բ: լ/282բ-4ա: լա/284ա-6ա: լբ/286ա-92ա:
Տե՛ս
Ստելլա Վարդանեան, Ս. Գրիգոր Նիւսացի, Տեսութիւն ի մարդոյն կազմութիւն,
Ս. Էջմիածին, 2008:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
292բ Մանաւան[դ]
ըստացող սուրբ գրոյս/// (ջնջուած) եւ
թարմատար Մարգար երէց գրիչս. յիշողք յիշեալ լիջիք առաջի Քրիստոսի, որ
է աւրհնեալ յաւիտեանս:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ՅԵՏԱԳԱՅԻ
Կազմաստառ Ա.
Թիւն 1779, Նոյեմբերի 30, Համիրայ 14 գիրքս ըստացավ ի Բումբեյի իմ սահիբ հայրս, որ եմ Նշախբերցենց ըՍտեփաննոսի որդի
անպիտան խոնարհ ծառայ Հերապէտ մեղաւորի ի:
ՆՇՈՒՄ` 1ա
«Հ. ը. Տէր. Յ[ո]հ.»: 1ա «ԺԷ., Մ[եսրոպ] եպիս[կոպոս]»:
1829
ՍԻՄԷՈՆ ՋՈՒՂԱՅԵՑԻ. ՄԵԿՆՈՒԹԻՒՆ ՊՐՈԿՂԻ
|
|
ԺԷ. դար |
ԹԵՐԹ` 96-2 (տե՛ս Պահպանակ). չգրուած
2աբ, 5բ, 14աբ, 27ա-8բ, 41ա-2բ, 55ա-6բ, 69ա-70բ, 83աբ, 95բ: ՊՐԱԿ` Ա+1+Բ+2+Գ+2+Դ+2+Ե+2+Զ+1+Էx12: ՆԻՒԹ` թուղթ, լուսագծերով, թ. 14, 27-8, 41-2, 55-6, 69-70, 83` այլ թուղթ`
լուսագծերով եւ լուսադրոշմով` հնգաթերթ ծաղիկ: ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ` 20x15,2: ԳՐՈՒԹԻՒՆ` միասիւն (14.5-14.8x9.6): ԳԻՐ` նոտրգիր (նմուշ` 7ա): ՏՈՂ` 28: ԿԱԶՄ` դրոշմազարդ շագանակագոյն կաշի. միջուկը` ստուարաթուղթ. աստառը`
թուղթ` մասն պահպանակի: ՊԱՀՊԱՆԱԿ` 1
(թ. 1) + 1 (թ. 196), թուղթ` լուսագծերով, թ. 1` նաեւ` լուսադրոշմով (անընկալելի),
չգրուած, հաշուած թերթաքանակի մէջ:
ՄԱՆՐԱՆԿԱՐՉՈՒԹԻՒՆ - Կիսախորան` 6ա: Լուսանցազարդ` թռչուն, բուսական: Զարդագիր` թռչնագիր,
բուսական, երկրաչափական: Գոյներ` կարմիր, կապոյտ, դեղին, կանաչ, վարդագոյն,
սպիտակ, սեւ, ոսկի:
Կան նաեւ
մատիտով արուած զարդագրերի եւ լուսանցազարդերի անաուարտ գծանկարներ:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար.
կազմի կաշիի եզրերը մաշուած, մէջքի ստորին մասն ընկած, թանաքից տեղ-տեղ գրադաշտը
գունափոխուած, թ. 45-ի արտաքին ստորին եզրն ընկած:
Պրակների
միջեւ կան ներդրուած թերթեր (տե՛ս Պրակ):
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
3ա-95ա Լուծմունք Պրոկղի Դիադոխոսի պղատոնական իմաստասիրի: Սիմէոնի
Գառնոյ եպիսկոպոսի արարեալ Մեկնութիւն գրոցն Պրոկղի
Տե՛ս
ձեռ. 874, 10ա-116ա: Յռջբն/3ա-4ա: Ցանկ/4բ-5ա: ա/6ա-10ա: բ/10ա-1ա: գ/11բ-6ա: դ/16ա-9բ:
ե/19բ-30ա: զ/30ա-3ա: է/33ա-5բ: ը/35բ-8բ: թ/38բ-44ա: ժ/44աբ: ժա/44բ-6ա: ժբ/46ա-7ա:
ժգ/47աբ: ժդ/47բ-8բ: ժե/48բ-9ա: ժզ/49ա-52ա: ժէ/52ա-4բ: ժը/54բ-7ա: ժթ/57աբ: ի/57բ-8ա:
իա/58ա-61ա: իբ/61ա-2բ: իգ/62բ-5բ: իդ/65բ-6բ: իե/66բ-8ա: իզ/68ա-75ա: իէ/75ա-81ա:
իը/81ա-91բ: իթ/91բ-4բ: Յշտկրն լուծողի/94բ: Յշտկրն թարգմանողի/95ա:
ԿՆՔԱԴՐՈՇՄ` 6ա
«ՄԱՆՈՒԷԼ ՎԱՐԴԱՊԵՏ,
ՌՄԽԵ. (1796)»:
ՆՇՈՒՄ` Ա. կազմաստառին
փակցուած թղթին` «ԺԷ.-ԺԸ., Մ[եսրոպ] եպիս[կոպոս]»:
1830
ՍԻՄԷՈՆ ՋՈՒՂԱՅԵՑԻ, ՄԵԿՆՈՒԹԻՒՆ ՊՐՈԿՂԻ
|
|
ԺԸ. դար |
ԹԵՐԹ` 130. չգրուած` 1աբ, 129ա-30ա:
ՊՐԱԿ` Ա-ԺԱx12 (Ա, Բ, ԺԱ 10)+4: ՆԻՒԹ` թուղթ, լուսագծերով եւ լուսադրոշմով` թագ, որի տակ` M, տակը` H
F, կամ երեք ոճաւորուած կիսաբոլորակ: ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ` 19,8x14,7: ԳՐՈՒԹԻՒՆ` միասիւն
(13,8x9,8): ԳԻՐ` նոտրգիր (նմուշ` 12ա): ՏՈՂ` 23: ԿԱԶՄ` դրոշմազարդ շագանակագոյն կաշի. միջուկը` տախտակ.
աստառը` թուղթ` լուսագծերով, մասն պահպանակի: ՊԱՀՊԱՆԱԿ` 1 (սկ., Ա) թուղթ` լուսագծերով:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար.
կազմի կաշին մաշուած, սրածայր գործիքի կտրուածքներ, ստորին արտաքին անկեանը
իւղի հետք, նոյն անկիւնը, թ. 87-130, կազմաստառ Բ. եւ Բ. փեղկի ներքին կաշին`
ցեցակեր. պահպանակից մնացել է մի փոքր հատուած:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
2ա-128բ [Լուծմունք] Պրոկղի Դիւդիխոսի պղատոնական իմաստասիրի: [Սիմէոնի
Գառնոյ եպիսկոպոսի արարեալ Մեկնութիւն գրոցն Պրոկղի]
Տե՛ս
ձեռ. 874, 10ա-116ա: Յռջբն/չիք: Ցանկ/2աբ: ա/3ա-8բ (խորագիրը չիք): բ/8բ-10ա: գ/10ա-5բ:
դ/15բ-21բ: ե/21բ-34բ: զ/35ա-9ա: է/39ա-42բ: ը/42բ-7ա: թ/47ա-52բ: ժ/52բ-3բ: ժա/54ա-6ա:
ժբ/56ա-8ա: ժգ/58ա-9ա: ժդ/59ա-60ա: ժե/60բ-1բ: ժզ/61բ-5բ: ժէ/65բ-9բ: ժը/69բ-70բ: ժթ/70բ-1ա:
ի/71ա-2ա: իա/72ա-7ա: իբ/77ա-9ա: իգ/79բ-83բ: իդ/83բ-5ա: իե/85ա-7բ: իզ/87բ-96ա: իէ/96ա-106ա:
իը/106ա-23բ: իթ/123բ-8բ: Յշտկրն լուծողի/չիք: Յշտկրն թարգմանողի/չիք:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
3ա Ով Հոգիդ
Սուրբ Աստուա՛ծ, խնդութեամբ հասո՛ զիս ի յաւարտ Խաղկապ գրոյս աստուածաբանական:
128բ Յաջողեսցինք:
ԳՐՉԱՓՈՐՁ` 130բ «շ շաղկապ
աստուածաբ», «102/44/95869, 11/12/22/11/132+132/264», «զանազանութիւն, զ, զ»,
«ւ չարչար», «զանազանութիւն չիք ի պատմած, զինչ որ կարգ», «Զարմացիր ընդ այս,
ով ջերմդ ի չարիս»:
ՆԿԱՐԱՓՈՐՁ` Կազմաստառ
Բ` զարդագրեր` «Օ» եւ «Ա» (թռչնագիր):
1831
ԺՈՂՈՎԱԾՈՅ
(Բաղկացած է երկու
տարբեր ձեռագրերից)
ԹԵՐԹ` 325-4 (տե՛ս Պահպանակ): ԿԱԶՄ` մուգ շականակագոյն դրոշմազարդ կաշի. միջուկը` տախտակ. աստառը`
թուղթ, լուսանցակողերը կարմիր, կողերի վերին եւ ստորին մասում խորանաձեւ
նախշ, վրան` խաչ: ՊԱՀՊԱՆԱԿ` 2 (թ. 1-2) + 2 (թ. 324-5), թուղթ
լուսագծերով, թ. 1-2 նաեւ լուսադրոշմով. 12P` պսակուած թագով, տակը` խաղողի
ողկոյզ, հաշուած թերթաքանակի մէջ:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար.
կազմի կաշիի եզրերը մաշուած, ձեռագրերը մէկ կազմի մէջ են ամփոփուել ԺԸ.
դարի երկրորդ կէսին:
ՁԵՌԱԳԻՐ
Ա.
|
ՄԵԾ ԱՆԱՊԱՏ |
ՌՃԿԹ. - 1720 |
ԳՐԻՉ` Ստեփաննոս դպիր:
ԹԵՐԹ` 308 (3-310. ստ. լս. էջակալում`
1-635, որ է` 4ա-323ա). չգրուած` 3ա, 127բ, 238բ, 310բ: ՊՐԱԿ`
1+Ա-ԺԱx12 (ԺԱ 4)+Ա-Էx16 (Ա 15)+Ա-Եx16 (Ե 8): ՆԻՒԹ` թուղթ, լուսագծերով եւ լուսադրոշմով.
կամ 12P` պսակուած թագով, տակը` խաղողի ողկոյզ, կամ երեք բոլորակ, որոնցից
մէկի մէջ աստղ, միւս երկուսինը` անընկալելի, կամ G երեքնուկ D, կամ այլք (անընկալելի): ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ`
19,5x14,2: ԳՐՈՒԹԻՒՆ` միասիւն (15x10): ԳԻՐ`
նոտրգիր (նմուշ` 5բ), լրացնողի` 3բ, 310ա (նմուշ` 3բ): ՏՈՂ`
24-30:
ՄԱՆՐԱՆԿԱՐՉՈՒԹԻՒՆ - Ճակատազարդ` 7ա (միայն շրջանակն
է), 128ա, 181ա, 239ա, 281ա: Լուսանցազարդ` բուսական (181ա): Զարդագիր` հանգուցագիր,
թռչնագիր: Գոյներ` կարմիր, կապոյտ, դեղին, նարնջի, սեւ:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար. լուսանցներում խոնաւութեան
հետքեր, թանաքից գրադաշտը թեթեւակի գունափոխուած, ցեցակեր. մասերի
միացման ժամանակ նորոգուած եւ լրացուած` 3բ, 310ա:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
- 3բ Ցանկ գրքոյս, թէ որքան
բան եւ գիրք գոն ի սմա
- Նախ գիրքն Պրոկղի Աստուածաբանութիւնն հանդերձ մեկնութեամբն, ի թղթահամարն
մէկ, որ է 1... Եօթներրորդ` գիրք վեց սկզբանցն Արիստոտելի, 611:
Ներառում
է նաեւ Բ. ձեռագրի նիւթը:
Ա. 4ա-108ա [Լուծմունք] Պրոկղի Դիադոխոսի պղատոնական
իմաստասիրի Շաղկապք աստուածաբանականք. Հատոր Երկու հարիւր տասն եւ մէկ:
Սիմէոնի Գառնւոյ եպիսկոպոսի արարեալ Մեկնութիւն գրոցն Պրոկղի
Տե՛ս
ձեռ. 874, 10ա-116ա: Յռջբն/4ա-5բ: Ցանկ/5բ-6բ: ա/7ա-12բ: բ/12բ-3բ: գ/13բ-8ա: դ/18ա-23ա:
ե/23ա-33բ: զ/34ա-7բ: է/37բ-40բ (անխորագիր): ը/41ա-5ա (խորագիրը` Յաղագս որակութեան
եւ ենթակայից): թ/45ա-9բ (անխորագիր): ժ/49բ-50բ: ժա/50բ-2բ: ժբ/52բ-4ա: ժգ/54աբ:
ժդ/54բ-6ա: ժե/56աբ: ժզ/56բ-60ա: ժէ/60ա-3բ: ժը/63բ-4բ: ժթ/64բ: ի/64բ-5բ: իա/65բ-9բ:
իբ/69բ-71բ: իգ/71բ-5ա: իդ/75ա-6բ: իե/76բ-8ա: իզ/78ա-84բ: իէ/84բ-92բ: իը/92բ-104ա:
իթ/104ա-7բ: Յշտկրն լուծողի/108ա: Յշտկրն թարգմանողի/108ա:
Բ. 108բ-9ա Ներածութիւնք Պորփիւրի [համառօտ մեկնութիւն] - Ելոյր հարկաւորի քրիստաւորի է եւ յառս Արիստոտէլի ստորոգութեանցն վարդապետութիւն
գիտել զի՞նչ սեռ... եւ սահմանաւ յայտնելն այս է եւ այս կարճառօտաբար լիցի:
Գ. 109բ-10ա Ստորոգութիւն Արիստոտէլի [Համառօտ
լուծմունք Տասն ստորոգութեանցն Արիստոտէլի] - Գոյացութիւն,
որակ, քանակ առ ի՞նչ, ու՞ր, ե՞րբ... կամ ընկողմանիլ է յանկողնի:
Դ. 110ա-27ա Ի գրոց պատճառաց Արիստոտէլի, կամ որպէս
թուի ոմանց Պրոկղի (թրգմ. Ստեփաննոս Լեհացի)
Տե՛ս
ձեռ. 110, 351բ-69բ: ա/110ա-1ա: բ/111աբ: գ/111բ-2ա: դ/112ա-3ա: ե/113աբ: զ/113բ-4ա:
է/114ա-5ա: ը/115աբ: թ/115բ-6բ: ժ/116բ-7ա: ժա/117ա: ժբ/117աբ: ժգ/117բ-8ա: ժդ/118աբ:
ժե/118բ-9ա: ժզ/119աբ: ժէ/119բ-20ա: ժը/120ա: ժթ/120աբ: ի/120ա-1բ: իա/121բ-2ա: իբ/122ա:
իգ/122աբ: իդ/122բ-3ա: իե/123աբ: իզ/123բ-4ա: իը/124աբ: իթ/124բ-5ա: լ/125ա-6ա: լա/126աբ:
լբ/126բ-7ա: Յիշ. թրգ./127ա (յղուող օրինակում թարգմանողի յիշատակարանը
բերուել է իբր խորագիր):
Գլուխների
խորագիրները` «Առարկութիւն»:
Ե. 1. 128ա-31բ Համառօտ վերլուծութիւն Պորփիւրի դժուարալուծիցն,
ի յերկասիրութեան մեծ հռետորին հայոց Յոհաննու Որոտնեցւոյ - Հարց.
Զի՞նչ է սահման ընթհանուրին: Պատասխանի. ընթհանուր է մի
թուով ըստ տեսակի ի բազմաց ընկալեալ... Հարց. Զի՞նչ է յանընդդիմահաւսարութեան
բացասութիւնն. Պատասխանի. Յորժամ ասէ ոք, թէ սեռն ոչ ունի զբաղկացական
տարբերութիւննսն... եւ ոչ տեսակն զբաժանականն:
2. 131բ-80բ Եռամեծի Յոհաննու Որոտնեցոյ հայոց
փիլիսոփայի եւ վարժապետի Հաւաքումն համառօտ Վերլուծութեանն Ստորոգութեանցն
Արիստոտէլի
Տե՛ս
ձեռ. 1648, 4ա-85բ: Ցանկ/չիք: Սակաւուք/չիք: [Յղգ. ստորոգութեան]/131բ-8բ: ա/138բ-44ա:
բ/144ա-50բ: գ/150բ-55բ: դ/155բ-62բ: ե/162բ-3ա: զ/163ա-72բ: է/172բ-5բ: ը/175բ-7բ:
թ/177բ-9ա: ժ/179ա-80բ:
3. 181ա-238ա Նորին Յոհաննու Որոտնեցոյ Համառօտ
Լուծմունք Պերի արմենիաս գրոցն
Տե՛ս
ձեռ. 1648, 85բ-179բ: Նխբն/չիք: Նխդր./181ա-5բ: ա/185բ-8ա: բ/188ա-9բ: գ/189բ-238ա:
Յշտկրն/չիք:
Զ. 1. 239ա-80բ [Յովհաննու Անգելոսի] Համառօտ հաւաքումն
Յաղագս հոգւոյ եւ զօրութեանց նորին (հին թրգմ.)
Տե՛ս
ձեռ. 868, 193ա-244ա: Նխ./239ա: ա/239աբ: բ/239բ-40ա: գ/240աբ: դ/240բ-1ա: ե/241աբ:
զ/241բ-2ա: է/242աբ: ը/242բ-3ա: թ/243ա-4ա: ժ/244աբ: ժա/244բ-5ա: ժբ/245աբ: ժգ/245բ-6ա:
ժդ/246ա-7ա: ժե/247աբ: ժզ/247բ: ժէ/247բ-8ա: ժը/248ա-9ա: ժթ/249ա: ի/249բ-50ա: իա/250ա-52բ:
իբ/252բ-3բ: իգ/253բ-5ա: իդ/255ա-7բ: իե/257բ-9ա: իզ/259բ-61ա: իէ/261աբ*: իը/261բ*:
իթ/262աբ: լ/262բ: լա/262բ-4ա: լբ/264աբ: լգ/264բ-5բ: լդ/265բ-6ա: լե/266աբ: լզ/266բ-7բ:
լէ/267բ-8ա: լը/268ա-9բ: լթ/269բ-70բ: խ/270բ-1ա: խա/271բ-2ա: խբ/272ա-3բ: խգ/273բ-5ա:
խդ/275ա-6ա: խե/276ա: խզ/276աբ: խէ/276բ-8ա: խը/278ա-9ա: խթ/279ա-80ա: ծ/280աբ:
Ձեռ.
868ում ԻԷ. գլուխի ենթահամարը բերուած է յաջորդ գլխի ենթահամարով, խորագրով
եւ սկսուածքով հանդերձ, մինչ ձեռագրում այդ գլուխն ամբողջութեամբ առկայ է:
2. 281ա-310ա Յաղագս առաքինութեանց հոգոյն (հին
թրգմ.)
Տե՛ս
ձեռ. 930, 256բ-76ա Նխ./281ա-2ա: ա/282աբ: բ/282բ-3ա: գ/283ա-4ա: դ/284ա-5ա: ե/285աբ:
զ/285բ-7ա: է/287ա-8ա: ը/288ա-90ա: թ/290ա-1ա: ժ/291աբ: ժա/291բ-3ա: ժբ/293ա-5ա: ժգ/295ա-6ա:
ժդ/296աբ: ժե/296բ-9ա: ժզ/299ա-300բ: ժէ/300բ-1բ: ժը/301բ-2բ: ժթ/302բ-4ա: ի/304ա-5ա:
իա/305ա-8ա: իբ/308ա-9բ: իգ/309բ-10ա:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
108ա Ընդ նմին
եւ ես` փոխադրօղ սորին, երես անկեալ աղաչեմ յիշել զմեզ, նախ` տէր Յոհան կուսակրօն
քահանայն եւ Ազարիայ սարգաւագն
եւ Մեծի
Անապատի միաբան եղբարքս, եւ զիս` զգծօղ սորին զՍտեփաննոս դպիրս, մերովք
ծնօղօքն հանդերձ յիշեսջիք ի Քրիստոս, եւ դուք յիշեալ լիջիք ի Քրիստոսէ. ամէն:
Թվին ՌՃԿԹ. (1720) գրեցաւ:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ՅԵՏԱԳԱՅԻ
310ա (լրացնողի,
ԺԸ. դար, նոտրգիր) Կատարեցաւ գիրքս, որ Յաղագս հոգւոյ եւ զօրութեանց նորին,
եւ առաքինութեանց ի փառս Աստուծոյ` Հօր, եւ Որդւոյ եւ Հոգւոյն Սրբոյ. ամէն:
ՁԵՌԱԳԻՐ
Բ.
|
|
ԺԶ. դար |
ԹԵՐԹ` 13
(311-323, էջակալուած ՌՁԳ-ՌՃԶ., որ է 311ա-322բ). չգրուած` 323բ: ՊՐԱԿ` 12+1: ՆԻՒԹ` թուղթ,
լուսագծերով: ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ`
19,5x14,2: ԳՐՈՒԹԻՒՆ` միասիւն
(12,5x8): ԳԻՐ` բոլորգիր
(նմուշ` 311բ). ԺԸ. դ. լրացնողի` նոտրգիր, 323ա (նմուշ` 323ա): ՏՈՂ` 26:
ՄԱՆՐԱՆԿԱՐՉՈՒԹԻՒՆ - Ճակատազարդ`
311ա: Լուսանցազարդ` բուսական: Զարդագիր` հանգուցագիր, թռչնագիր: Գոյներ`
կարմիր, կապոյտ, ոսկի:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար.
խոնաւութիւնից գունափոխուած եւ պատուած գորշագոյն բծերով. մասերի միացման
ժամանակ նորոգուած եւ թերին լրացուած` 323ա, որոշ էջերում սնկի հետքեր:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
311ա-23ա [Ջիլբերտոսի Պոռետացւոյ Գ]իրք վեց սկզբանցն (հին թրգմ.)
Տե՛ս
ձեռ. 1713, 218ա-24բ: ա/311աբ: բ/311բ-3ա: գ/313ա-4բ: դ/314բ-5ա: ե/315ա-7ա: զ/317ա-8բ:
է/318բ-20ա: ը/320ա-1ա: թ/321ա-2բ: ժ/322բ-3ա:
ՆՇՈՒՄ` 1ա
«ՌՃԿԹ.- 1720. Մ[եսրոպ] եպիս[կոպոս]»:
1832
ՊՐՈԿՂ, ՇԱՂԿԱՊՔ ԱՍՏՈՒԱԾԱԲԱՆԱԿԱՆՔ
|
ՈՒՇՈՅ ՍՈՒՐԲ ՍԱՐԳԻՍ ՎԱՆՔ |
ՌՃԷ. - 1658 |
ԳՐԻՉ` Կարապետ
Ադրիանացի:
ԹԵՐԹ` 159-3 (տե՛ս Պահպանակ, էջակալուած 1-310, որ է
4ա-158բ, թերթակալուած Ա-Ձ, որ է թ. 4-83). չգրուած` 3աբ: ՊՐԱԿ` 1-12x12: ՆԻՒԹ` թուղթ,
լուսագծերով եւ լուսադրոշմով. գծային խաչ, որի վերին թեւն աւարտուում է
երեքնուկով, իսկ կողային թեւերից մէկը` «G»-ով, միւսը`
«A»-ով, կամ բոլորակ` մէջը մարդադէմ թեւատարած թռչուն:
ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ` 19,2x14: ԳՐՈՒԹԻՒՆ` միասիւն
(13,5x9,5): ԳԻՐ` նոտրգիր
(նմուշ` 14ա): ՏՈՂ`
29-30: ԿԱԶՄ` դրոշմազարդ
շագանակագոյն կաշի, դռնակով. միջուկը` ստուարաթուղթ. աստառը` թուղթ, մասն
պահպանակի: ՊԱՀՊԱՆԱԿ` 2 (թ.
1-2) + 1 (թ. 159), թուղթ, լուսագծերով եւ լուսադրոշմով. թ. 1, 159` գծային
խաչ, որի վերին թեւն աւարտուում է երեքնուկով, իսկ կողային թեւերից մէկը`
«G»-ով, միւսը` «A»-ով, թ. 2` բոլորակ` մէջը մարդադէմ
թեւատարած թռչուն, հաշուած թերթաքանակի մէջ:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար.
կազմի կաշին քերծուած, եզրերը մաշուած, երկու կապիչները եւ գամերից մէկի
մետաղէ վարդեակն ընկած, թ. 2ի վերին արտաքին եզրը, թ.` 50, 52, 70, 113, ստորին
արտաքին եզրն ընկած:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
4ա-158բ Յոմիլախօսի իմաստասիրի եւ հռետորի աթենացւոց եպիսկոպոսի
Լուծմունք Պրոկղի Դիադօխոսի անուանեցելոյ աստուածաբանութեանց (=Յովհան
Պետրիցի Լուծմունք Շաղկապիցի Պրոկղի)
Տե՛ս
ձեռ. 1500, 1068ա-1121բ: Ա-ՄԺԱ./4ա-158ա: Յիշ. թրգմչի/158աբ:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
158բ Յադամային
թուին Ց. եւ Չ.երորդի Ձ. եւ Է.երորդի (6787) եւ ի թուին Քրիստոսի Ռ. եւ Ո.
եւ ԾԸ.երորդի (1658), եւ ի հռօմայեցւոց ամսոյ Նոյեմբերի երկրորդի, եւ հայոց
թուականի Ռ. եւ Ճ.երորդի եւ Է.երորդի (1658), եւ ի Նաւասարդւոյ ամսոյ Ի.երորդի
եւ Ե.երորդի (25) ստորագրեցաւ մատամբք նժդեհ Կարապետի բանի սպասաւորի
Անդրիանացւոյ` որդւոյ
Յովհաննիսի քահանայի
Կարնցւոյ, որդւոյ
Առաքելոյ, որդւոյ
(անունը չգրուած, տեղը բաց), յերկրիս
Արարատայ, ի գաւառիս
ցԱրագածոտան, նահանգիս
Կարբւոյ, ի վայելուչ
վանս, որ կոչի Յուշւոյ Սուրբ Սարգիս, ընդ հովանեաւ սրօբէաճեմ եւ
քրօբէազարդ տաճարիս Աստուածածնի, եւ յաջակողման
եկեղեցւոյն, ուր դամբարան է վերոգրեալ սրբոյն, եւ ձախակողման կամարակապ
եւ զարմանալի սուրբ մատռանն: Դիտապետութեան ուխտիս Տեառն Ոսկանի ամէնիմաստ
րաբունապետի Երեւանցւոյ եւ թարքմանչի,
որ ըստ դաղմատականին, եւ աշակերտաց սորին` վերոգրեալ Կարապետի եւ տէր Մկրտչի կուսակրօն
քահանայի, եւ սարկաւագացն Յօհաննու եւ Դաւթի, եւ հոգաբարձութիւն
տեղւոյս ըստ մարմնաւոր գործոց Կարապետի Կարբեցւոյ, կուրի
եւ ծերագոյն տնտեսին խահարարի: Արդ, տեարք իմ սուրբք եւ ծառայակիցք ի Քրիստոս,
մինչ ընթեռնոյք զգիրս կամ օրինակէք, զիս` զտառապեալ Կարապետս յիշեսցէ՛ք
ի Քրիստոս:
Տե՛ս
ԺԷ. դ. յիշ-ք, Գ., էջ 750. դրուած 1657ի ներքոյ` անհիմն այս պատճառաբանութեամբ.
«հայոց ՌՃԷ. թուականը սկսւում է 1657 թ. հոկտեմբերի 8ին (յուլեան տոմար), իսկ
այոց ՌՃԷ. թուի նաւասարդի 25ը կլինի 157 թ. նոյեմբերի 2ին, այստեղից էլ այս յիշատակարանը
դրեցինք 1657 թ. շարքում»:
ԿՆՔԱԴՐՈՇՄ` 4ա, 158բ` ութանկին,
«ԳԻՐՔՍ ՍՐԲՈՅ ԷՋՄԻԱԾՆԱ
Է» մակագրութեամբ: 101բ, ութանկին, «ԴԱՒԻԹ ՎԱՐԴԱՊԵՏ» մակագրութեամբ,
նոյնը` 158բ (ջնջած):
ՆՇՈՒՄ` Ա. կազմաստառին
փակցուած թերթիկին «ՌՃԷ.- 1658. Մ[եսրոպ] եպիս[կոպոս]»:
1833
ՍԻՄԷՈՆ ՋՈՒՂԱՅԵՑԻ, ՄԵԿՆՈՒԹԻՒՆ ՊՐՈԿՂԻ
|
ԷՋՄԻԱԾԻՆ |
ՌՄԺԲ. - 1763 |
ԳՐԻՉ` Մինաս
աբղյ:
ԹԵՐԹ` 88-3
(տե՛ս Պահպանակ): ՊՐԱԿ` Ա-Էx12+1:
ՆԻՒԹ` թուղթ, լուսագծերով եւ լուսադրոշմով. (եռամահիկ,
կամ PA): ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ`
19x13: ԳՐՈՒԹԻՒՆ` միասիւն
(15x10): ԳԻՐ` նոտրգիր
(նմուշ` 13ա): ՏՈՂ`
27-28: ԿԱԶՄ` դրոշմազարդ
բաց շագանակագոյն կաշի. միջուկը` տախտակ. աստառը` թուղթ: ՊԱՀՊԱՆԱԿ` 1 (թ. 1) + 2 (թ. 87-88), չգրուած թուղթ` լուսագծերով
եւ լուսադրոշմով. թ. 1` առիւծ, թ. 87-88` լատինատառ, երկտող, անընթեռնելի:
ՄԱՆՐԱՆԿԱՐՉՈՒԹԻՒՆ (գծանկարային)
- Զարդագիր` բուսական, երկրաչափական: Գոյներ` նարնջի:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար.
կազմի կաշին թեթեւակի քերծուած, եզրերը մաշուած. գրեթէ բոլոր էջերի
վերին անկիւններին խոնաւութեան հետքեր, թ. 47-ի ստորին ներքին եզրին մոտ
մի փոքր հատուած ընկած:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
2ա-86բ Սիմէոնի Գառնոյ եպիսկոպոսի արարեալ Մեկնութիւն գրոցն
Պրոկղի
Տե՛ս
ձեռ. 874, 10ա-116ա: Յռջբն/2ա-3ա: Ցանկ/3աբ: ա/4ա-8բ: բ/8բ-9բ: գ/9բ-13ա: դ/13ա-7ա:
ե/17ա-25բ: զ/25բ-8ա: է/28ա-30բ (խորագիրը` չիք): ը/30բ-4ա (խորագիրը` Յաղագս
որակութեան եւ ենթակայից): թ/34ա-8ա: ժ/38աբ: ժա/39ա-40ա: ժբ/40ա-1բ: ժգ/41բ-2ա:
ժդ/42ա-3ա: ժե/43աբ: ժզ/44ա-6բ: ժէ/46բ-9բ: ժը/49բ-50ա: ժթ/50աբ: ի/50բ-1ա: իա/51ա-4բ:
իբ/54բ-6բ: իգ/56բ-9ա: իդ/59բ-60բ: իե/60բ-2ա: իզ/62ա-67ա: իէ/67բ-73բ: իը/74ա-83բ:
իթ/83բ-6ա: Յշտկրն լուծողի/86աբ: Յշտկրն թարգմ/86բ:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
86բ Ընդ նմին
եւ զիմ` ամենայնիւ յետնեալ ի գործոց բարեաց, մեղսամած զանարժանութիւնս,
գործեօք սուտ, անւամբ միայն կոչեցեալ զգծօղս` զտէր Մինաս իբր յաբեղայս
եւ զգերափայլ րաբունապետն իմ, որ զանպիտանս ի քահանայութեան կարգս կոչեաց`
զտէր Գէորգ աստուածաբան
վարդապետն, ծնօղօքն հանդերձ, Ղափանցի, ի գեղջէն Մալեւեցւոյ, զոր
գրեցի ձեռամբ իմով` յիշատակ իմոյ անձինս, երես անկեալ աղաչեմ յիշել ի Տէր,
եւ դուք յիշեալ լիջիք ի Քրիստոսէ Տեառնէ մերմէ: Թվոյն ի ՌՄԺԲ.ին (1763) եւ ի
Մարտի Ի.ումն (20), ի դուռն լուսանկար Սրբոյ Աթոռոյն Էջմիածնի:
ՆՇՈՒՄ` 1ա «ՌՄԺԲ.
- 1763. Մ[եսրոպ] եպիս[կոպոս]»:
1834
ԺՈՂՈՎԱԾՈՅ
|
ԼԻՄ ԱՆԱՊԱՏ |
ՌՄԺԱ. - 1762 |
ԳՐԻՉ` Յովանէս
Բատականցի: ՍՏԱՑՈՂ` Տէր Աստուածատուր:
ԹԵՐԹ` 197.
չգրուած` 2աբ, 197աբ: ՊՐԱԿ` 1+Ա-ԺԷx12
(ԺԷ 4): ՆԻՒԹ` թուղթ`
լուսագծերով եւ լուսադրոշմով (անընկալելի): ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ` 22,5x16,5: ԳՐՈՒԹԻՒՆ` երկսիւն
(17,5x12): ԳԻՐ` նոտրգիր
(նմուշ` 5ա): ՏՈՂ`
27-32: ԿԱԶՄ` շագանակագոյն
դրոշմազարդ կաշի, միջուկը` տախտակ, աստառը` թուղթ: ՊԱՀՊԱՆԱԿ` 1 (սկ.)` սպիտակ չգրուած թուղթ, հաշուած թերթաքանակի
մէջ (թ. 1):
ՄԱՆՐԱՆԿԱՐՉՈՒԹԻՒՆ - Ճակատազարդ`
17բ, 172բ (գծանկարային, անավարտ): Գոյներ` սեւ:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար:
Կազմի կաշին քերծուած, եզրերը մաշուած, թերթերին խոնաւութեան հետքեր,
թ. 186-9, 194-7` թանաքի հետեւանքով գունափոխուած:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
Ա. 1. 3ա-172բ Տէր Առաքելի եռամեծի եւ քաջ հռետորի եւ անյաղթ փիլիսոփայի,
աշակերտի երիցս երանելոյն տիեզերալոյս վարդապետի, արարեալ բաննս խրատականս,
ոգեշահս եւ հանճարս իմաստահեղս ի Մեկնութիւն Սահմանաց գրոց, ի յիղձ մաղթանաց
ոմանց բանասիրաց` եղբայրց հարազատաց նորին աշակերտաց
Տե՛ս
ձեռ. 1234, 8ա-116ա: Նխերգ/3ա-9բ: Նխերգ Դաւթի/9բ-17ա: ա/17բ-28բ: բ/28բ-36ա: գ/36ա-45բ:
դ/45բ-58բ: ե/58բ-61բ: զ/62ա-81ա: է/81բ-7ա: ը/87ա-97ա: թ/97ա-103բ: ժ/103բ-124բ: ժա/124բ-33ա:
ժբ/133ա-44բ: ժգ/144բ-50ա: ժդ/150ա-2ա: ժե/152աբ: ժզ/152բ-3բ: ժէ/153բ-62ա: ժը/162ա-6ա:
ժթ/166ա-72ա: ի/172աբ:
2. 172բ-87ա Նորին տէր Առաքէլի Սիւնեաց եպիսկոպոսի արարեալ ի
տեսութիւն բանին, որ ասէ. Ամենայն չար տանջելի է - Հարց.
Զի՞նչ է, որ ասէ. Ամենայն չար տանջելի է: Պատասխանի. Վասն այսր բանի ԼԳ. ինչ
խնդրելի է... եւ վասն այսքան պատճառաց ասաց, թէ ամենայն չար տանջելի է, վերջ
(գլուխք` Ա-ԼԳ):
Տե՛ս
ձեռ. 1234, 116ա-26ա:
Բ. 187ա-96ա Յաղագս երկնային շարժմանն` նուաստ Յոհանիսի Եզնկացւոյ
շարադրեալ յիմաստնից բանից, ի խնդրոյ բարեպաշտ եւ երկիւղազարդ պատանւոյն
պարոն Վաղթանկայ
Տե՛ս
ձեռ. 529, 149ա-66բ: Նխդր/187աբ: ա/187բ-8բ: բ/188բ-9ա: գ/189աբ: դ/189բ: ե/189բ-90ա:
զ/190աբ: է/190բ-1բ: ը/191բ: թ/191բ-2ա: ժ/192ա-3ա: ժա/193աբ: ժբ/193բ-4ա: ժգ/194ա:
ժդ/194ա: ժե/194աբ: ժզ/194բ: ժէ/194բ: ժը/194բ-5ա: ժթ/195ա: ի/195ա: իա/195աբ: իբ/195բ-6ա:
իգ/196ա:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
196ա Փառք համագոյ
եւ միասնական, անբաժանելի սուրբ Երրորդութեանն` Հօր եւ Որդւոյ եւ Հոգւոյն
Սրբոյ, որ ետ կարողութիւն տկար եւ ախմար աբեղիս ի յաւարտ հասուցանել զյիմաստահեղ
գիրքս, որ կոչի նախ Սահմանաց քաղուածուն, երկրորդ` Երկնային շարժմունք, ի
թվականիս մերում ՌՄԺԱ. (1762), որ երեւացաւ հրաշս սքանչելի Ապարանից Սուրբ Խաչի վանքն,
որ նոր կիրակին լոյսն յայտնապէս իջաւ ի վերայ Սուրբ Խաչին, մինչեւ
Համբարձումն գիշեր եւ ցերեկ կար ի վերայ Սուրբ Խաչին:
|196բ| Արդ, աղաչեմ զձեզ, ո՜վ լոյսերամ դասք փիլիսոփայից, խորահմուտք եւ
տելիտինական, սոփերական, ճարտասանական եւ հռետորական, քաջաջան եւ կորովամիտք
իմաստասիրականի արհեստից հետեւօղք եւ տրամաբանական ճոխաբանութեանց
կրթողք, անմեղադիր լերուք տկարութեան իմում եւ ընդ վատթարութեանն գրոցս,
զի կար մեր այս էր, բայց յորժամ ետես զգիրքս եւ ցանկացող եղեւ տէր Աստուածատուր, եւ
ինձ աղաչեց, եւ ես ձեռն արկի գծագրել ի խնդրոյ նորա, եւ Օգոստոսի ամիսին
ԺԳ. ի կատար հասոյց զիս Հոգին Սուրբ, եւ ինքն օրհնեալ եղիցի հանդերձ Հայրբ եւ
Որդւովք, յաւիտեան. ամէն:
Դարձեալ յիշեցէ՛ք
ի Քրիստոս զհեզահոգի Մոկացի Յովաննէս աստուածաբան
վարդապետն, որ նա իմ վարպետ, որ (ւ զգաղափարն շնորհեաց եւ այլ եւս բազում
երախտիք ունի ի վերայ իմ, զոր եւ խնդրեմ ի յապէնիազ բարերարէն, զի վարձահատոյց
լիցի նորա ի գալստեան իւրում. ամէն:
Արդ, գրեցաւ
սա ի յանապատն Լիմայ, ընդ հովանեաւ Սրբոյն Գէորգայ զօրավարին,
ձեռամբ Բատականցի անարժան եւ մեղսամակարդ եւ մեղսաթաւալ սուտանուն տէր
Յովանէս, որ
միայն անուանբս կոչիմ եւ ո՛չ գործով, եւ Քրիստոսի
փառք յաւիտեանս. ամէն:
ՆՇՈՒՄ` 1ա «ՌՄԺԱ.
- 1762, Մ[եսրոպ] եպիս[կոպոս]»:
1835
ԺՈՂՈՎԱԾՈՅ
|
ԷՋՄԻԱԾԻՆ |
ՌՄԺԳ. - 1764 |
ԳՐԻՉ` Խաչատուր
վրդ. Կոստանդնուպօլսեցի (7ա-196բ), Անանուն Ա. (297ա-8բ, 314բ-20բ), Անանուն
Բ. (300ա-12ա), Անանուն Գ. (325ա-40բ): ՍՏԱՑՈՂ` Խաչատուր
վրդ. Կոստանդնուպօլսեցի:
ԹԵՐԹ` 342
(գրչի էջակալում` 1-381, որ է 8ա-197ա, 1-14, որ է 314ա-320բ). չգրուած` 197ա-296բ,
299աբ, 312բ-4ա, 321ա-4բ: ՊՐԱԿ` 9+Ա-ԻԸx12
(Է 13, ԺԷ 11, ԻԲ, ԻԴ-ԻԶ 10, ԻԳ 9, ԻԷ 4, ԻԸ 1)+Ա (10)+1+16+2: ՆԻՒԹ` թուղթ` լուսագծերով եւ լուսադրոշմներով` լատինատառ
«F┼RILUSET ROUERGUE», լատինատառ «R», սրտանման պատկեր, «P» պսակուած
թագով, թագակիր խաղողի ողկոյզ, լատինատառ «MOLEN», «1737», լատինատառ «VANAM LANGVEDOG, 1748»: ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ`
21x16,5: ԳՐՈՒԹԻՒՆ` երկսիւն
(18x13,5): ԳԻՐ` նոտրգիր
(նմուշ` 31ա), գրչափոխութեամբ անանուն գրչաց` 297ա-8բ, 314բ-20բ (նմուշ` 298ա),
300ա-12ա (նմուշ` 302ա), 325ա-40բ (նմուշ` 333ա): ՏՈՂ` 32 (Խաչատուր
գրչի), 43 (անանուն Ա. գրչի), 31 (անանուն Բ գրչի), 27 (անանուն Գ. գրչի):
ԿԱԶՄ` շագանակագոյն դրոշմազարդ կաշի, միջուկը` տախտակ,
աստառը` թուղթ: ՊԱՀՊԱՆԱԿ` 7+2`
չգրուած թուղթ, հաշուած թերթաքանակի մէջ (թ. 1-7, 341-2):
ՄԱՆՐԱՆԿԱՐՉՈՒԹԻՒՆ - Լուսանցազարդ`
բուսական: Զարդագիր` թռչնագիր: Գոյներ` կարմիր, սեւ:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար.
կազմի կաշին քերծուած, եզրերը մաշուած, թանաքից գրադաշտը գունափոխուած,
տեղ-տեղ խոնաւութեան փոքր հետքեր, զանազան բծեր, այրուածքի անցք` թ.
325-6:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
Ա. 1. 8ա-83ա Տէր Առաքէլի եռամեծի եւ քաջ հռետորի եւ անյաղթի փիլիսոփայի,
աշակերտի երիցս երանելւոյն Գրիգորի տիեզերալոյս վարդապետի արարեալ
բանս խրատականս, ոգէշահս եւ հանճար իմաստահեղուի Մեկնութիւն Սահմանացն
գրոց, ի յիղձ մաղթանաց ոմանց բանասիրաց, հարազատաց նորին աշակերտաց
Տե՛ս
ձեռ. 1234, 8ա-116ա: Նխերգ/8ա-12ա (գրչից` 8ա Է Աստուած: Օգնեա՛ Հոգի Սուրբ): Նխերգ
Դաւթի/12ա-7ա: ա/17ա-22ա: բ/22ա-5բ: գ/25բ-9բ: դ/29բ-31բ: ե/31բ-6բ: զ/36բ-45ա: է/45ա-7ա:
ը/47ա-51բ: թ/51բ-4բ: ժ/54բ-61բ: ժա/61բ-7ա: ժբ/67ա-72ա: ժգ/72ա-4ա: ժդ/74ա-5ա: ժե/75ա:
ժզ/75աբ: ժէ/75բ-9ա: ժը/79ա-80բ: ժթ/80բ-2բ: ի/82բ-3ա:
2. 83ա-8բ Նորին տէր Առաքէլի Սիւնեաց եպիսկոպոսի
ի տեսութիւն բանին, որ ասէ. Ամենայն չար տանջելի է - Հարց. Զի՞նչ է, որ ասէ. Ամենայն չար տանջելի է: Պատասխանի.
Ի վերայ այսր բանի ԼԳ. ինչ խնդրելի է... եւ վասն այսքան պատճառաց ասաց, թէ ամենայն
չար տանջելի է: Եւ Քրիստոսի յուսոյն մերոյ փառք յաւիտեանս. ամէն (գլուխք`
Ա-ԼԳ., գրչից` 83ա «Օգնեա՛ Հոգիդ Սուրբ Աստուած, զԿլայեցւոյ մեկնածն սա կու
պարզէ»):
Տե՛ս
ձեռ. 1234, 116ա-26ա:
Բ. 89ա-93բ Լուծմունք Պորփիւրի
Տե՛ս
ձեռ. 718, 138ա70բ: Ներած./չիք: ա/89աբ: բ/89բ-91ա: գ/91բ-3բ: դ/93բ: ե/93բ: զ-իզ/չիք:
Գ. 94ա-106ա [Դաւթի փիլիսոփայի Վերլուծութիւն ի Ներածութիւնն
Պորփիւրի]
Տե՛ս
ձեռ. 1688, 1ա-151ա: ա-դ/չիք: ե/94ա-5բ: զ/չիք: է/95բ-6բ: ը/96բ-7բ: թ/97բ-8ա: ժ/98ա:
ժա/98ա: ժբ/98աբ: ժգ/98բ: ժդ/98բ-9բ: ժե/չիք: ժզ/99բ: ժէ/99բ-100ա: ժը/100աբ: ժթ/100բ-1ա:
ի/101աբ: իա/101բ-2ա: իբ/102ա: իգ/102ա: իդ/102բ: իե/103աբ: իզ/103բ-4ա: իէ/104աբ:
իը/104բ-5բ: իթ/105բ-6ա: լ/106ա: լա-խ/չիք:
Դ. 1. 192ա4բ, 106բ-30բ Եռամեծին Յօհաննու Որոտնեցւոյ հայոց
փիլիսոփայի եւ վարժապետի Հաւաքումն համառօտ Վերլուծութեանն Ստորոգութեանցն
Արիստոտէլի
Տե՛ս
ձեռ. 1648, 4ա-85բ: Ցանկ/192ա-3ա: Սակաւուք/193ա-4բ: [Յաղագս ստորոգութեան]/106բ-9բ:
ա/109բ-12ա: բ/112ա-5բ: գ/115բ-8ա: դ/118ա-21բ: ե/121բ-2ա: զ/122ա-6բ: է/126բ-8ա: ը/128ա-9ա:
թ/129աբ: ժ/129բ-30բ (Նորին Գրիգորի/չիք):
2. 130բ-60ա Նորին Յոհաննու Որոտնեցւոյ Համառօտ
Լուծմունք Պերիարմենիաս գրոցն
Տե՛ս
ձեռ. 1648, 85բ-179բ: Լուծմունս Պերիարմենիասի/չիք: Նխդր/130բ-3ա: ա/133ա-4ա:
բ/134բ-5բ: գ/135բ-60ա: Յիշ/չիք:
Ե. 1. 160բ-7ա Նորին Գրիգորի աշակերտի 0հաննու Որոտնեցւոյ իմաստասիրի
Համառօտ տեսութիւն ի գիրս Պորփիւրի
Տե՛ս
ձեռ. 623, 189ա-206բ: Բնաբան/160բ: Ցանկ/չիք: ա/161աբ: բ/161բ-2ա: գ/162ա-3ա: դ/163բ-4ա:
ե/164աբ: զ/164բ-5ա: է/165աբ: ը/165բ-7ա:
2. 167ա-91բ Նորին Գրիգորի Լուծմունք համառօտ ի
տեսութիւն Դաւթի
Տե՛ս
ձեռ. 623, 206բ-47բ: Ցանկ/167ա-8ա: ա/168բ-9ա: բ/169աբ: գ/169բ-70ա: դ/170աբ: ե/170բ-1ա:
զ/171ա-2ա: է/172աբ: ը/172բ: թ/172բ-3ա: ժ/173աբ: ժա/173բ-4ա: ժբ/174ա-5ա: ժգ/175ա:
ժդ/175ա-6ա: ժե/176աբ: ժզ/176բ-7ա: ժէ/177ա-8ա: ժը/178աբ: ժթ/178բ-9բ: ի/179բ-80ա:
իա/180աբ: իբ/180բ-1բ: իգ/181բ: իդ/181բ-2բ: իե/182բ-3բ: իզ/183բ-4բ: իէ/184բ-5ա: իը/185ա-6բ:
իթ/186բ-91բ (188բ-91բ` Յաղագս հասարակաց սեռից եւ տարբերութեանց):
Զ. 194բ Բանք իմաստասիրաց - Ամենայն
որ ճշմարիտ է, նաեւ բարի է... եւ էր Կլէոմբռոտոս անուն նորա:
Է. 195ա-6բ [Մովսիսի Քերթողի, Յաղագս Ստորոգութեան] Վերլուծութիւն
Արիստոտէլի Տասն բանիցն [ձեռ. 1980, 286ա-91բ] - Ստորոգութիւնք
ներքին ասութիւնք ասին... կամ տրտմութիւն, մխիթարութիւն կամ հանգիստ եւ այլ
սոցին նմանս:
Ը. 297ա-8բ Քարոզ ի բանն Եսայի, որ ասէ. Անօրէնք իբրեւ զծով ծփեսցին
եւ հանգիստ մի՛ գտցին - Բանս այս է վերայ ամենայն մեղաւորաց պատշաճի... եւ
Քրիստոսի յուսոյն մերոյ փառք յաւիտեանս. ամէն:
Թ. 300ա-12ա Ի գիրս ֆիզիկային, այսինքն` բնաբանութեանն
Արիստոտելի: Յաղագս սկզբանցն բնական մարմնոյ, շարակարգեալ ի կարգէ Թէադինոսացն
Կղեմէս աստուածաբան վարդապետէ: Առաջին վիճաբանութիւն` թէ զինչ եւ քանիք
իցեն սկզբունք բնական իրաց
Տե՛ս
ձեռ. 133, 2ա-27բ: ա/300ա-1ա: բ/301աբ: գ/301բ-3ա: դ/303ա-5ա: ե/305աբ: զ/305բ-7ա:
է/307ա-9ա: ը/309ա-10բ: թ/310բ-2ա:
Ժ. 314բ-20բ Այս է Արիստոտելի իմաստասիրութեան ծառերն,
որ ցուցանէ թէ` այսպէս գտաւ ըստ կարգի առաջնոցն (22 ծառ-գծագիր):
ԺԱ. [Բանք Իգնատիոսի Տիգրանակերտցւոյ]
1. 325աբ Նախադասութիւն եւ շարամանութիւն յառաջընթացութեամբ
յօրինողի գրոյս հոմերական վիպասանութեամբ - Աստ, ըստ միոյ
պւէտիկոսի, / Որ ի նաւակսըն իւր պատմի... եւ ողջ լերուք առանց փորձի / ընդ
յամերամ ժամանակի:
2. 325բ-9բ Համառօտութիւն պատմական եւ տաղաչափական ոտիւք, վասն
անցից հարուածոցն ի մերոյս ժամանակի, ի վերայ յաշխարհին Պարսից, ի ձեռանէ
ազգին Աղվանից, մանաւանդ եւ 0սմանցւոց եւ տապալումն նոցունց յաշխարհի: Եւս
եւ խանգարումն նոցին թագաւորութեանց, դարձեալ եւ վերստին վերականգնումն
եւ ի զօրանալն յազգին Պարսից ի վերայ 0սմանցւոց եւ կրկին նորոգութիւն նոցին
թագաւորութեանց` ի ձեռանէ Նէտիր պէկ կոչեցելւոյ, որ եւ մակաձայնեալ Դահմազղուլի
խան, զոր եւ յետ յաղթանակին վերաձայնեալ անուամբ Վէլինամաթ կոչեցաւ ի
յերկիրն Արեւելեան: Արդ, բազում թախանձանօք աշխատասիրեալ եղեւ ի յումեմնէ
դանդաղկոտ ամենավրէպ, չնչին եւ ստորադաս Իգնատիէ, ամենամեղ եւ ամենապարտ
աբեղայէ, Տիգրանակերտցւոյ - Հազար հարիւր Հայոց թվական
/ Յեօթանասնիւ պատւաստական... եւ յիշատակք նոցունց, որք կան / օրհնեալք լիցին
ի յաւիտեան:
3. 329բ-30բ Եւ այս ներկայ վեհապետիս մերոյ գրեսցուք եւ զներգործութիւն
նորին յարմարեսցուք ի յերկոտասան քարինսն վակասակրին յԱհարոնի քահանային,
որ արդարեւ յար եւ նման է նոցին, զոր Տէր Քրիստոս իբրեւ զջահ անշիջանելի պահեսցէ
ի գերագահ սուրբ Աթոռս Լուսաւորչին մերոյ, ի պարծանս հայկազեան սեռիս. ամէն - Իսկ
Ղազարու գերերջանկեան / գեղջեն Ջահկոյ անւանական... աստէն առնուլ զՃ.պատկեան
(100), / իսկ հանդերձեալն զկեանս անվախճան:
4. 330բ-40բ Արդ, ստորադասական ըստիքս եզակի, որ ի կիրակէի յերգսն
Ներսիսի, սակս որոյ ըստ տուչութեանն Հոգւոյն Սրբոյ մեկնօրէն եւ վերլուծականաւ
աղագաւ համառոտաբար թախանձանօք աշխատասիրեալ եղեւ ի յումեմնէ ամէնատրուպ
եւ ապնկալ Իքնատիէ ստորայդաս յաբեղայէ Տիգրանակերտեցւոյ - Սիոնի
որդի՛ք, զարթիք...
ա. 331ա-6ա Ա. Բե՛ր տեսցուք զառաջներորդ դէմսն, թէ հի՛բար
ուսուցանեն մեզ գիրք աստուածայինք զբացատրութիւն եւ զվերլուծութիւն մօրս
լուսոյ սրբոյ վերնւոյն Սիովնի... այս առաջներորդ գլուխն:
բ. 336ա-40բ Բ. Բե՛ր տեսցուք յերկրորդում դէմսն, թէ հի՛պէս
ուսուցանեն մեզ վարդապետութիւնք սրբոց գրոցս… յարազուարճ բերկրանօք ցնծալ,
անճառելի խնդութեամբ անեզրականաւ յաւիտենիս. ամէն:
- 340բ [Յիշատակարան Իգնատիոսի]. Շնորհիւ Տեառն Աստուծոյ եւ օժանդակութեամբ յերկնից
թագուհւոյն յանկ ելեալ կատարեցաւ կրկնատեսակ շարամանութիւնս ի ՌՃՁԵ.
(1736) թւոյս մերոյ եւ ի Մայիս ամսոյ ԼԱ. (31), մինն Պարսից յաշխարհի աւերման
եւ նորոգութեանն ըստ հոմերականի վիպասանութեան, զոր վեր ի վերոյ համառօտեցաք
ի խնդրոյ միոյ կանամբի քահանայի, իսկ միւսն, այսինքն` զվերջադասական երգսն
Շնորհալւոյն
Ներսիսի, ի խնդրոյ եւ ըստիպմանէ յումեմն պայազատի` յԵրեմիաս կոչեցելւոյ,
զոր բազում թախանձանօք աշխատասիրեալ համառօտեցի ի բացատրութիւն բաղադրեցելոց
ոգւոց, որք զճշմարտութիւնն Աստուծոյ անիրաւութեամբ ունին, քանզի ապականեալ
բնութենէ` ապականել, զոր ինչ առնու յինքն: Զոր օրինակ, որպէս թիւնաւոր սողունք`
զոր ինչ ուտեն, փոխեն ի թոյնս, նմանապէս հեստեցեալքն ի յարքունի պողոտայէն
զկերակուրն կենաց, այսինքն` զգիրս սուրբս փոխեն ի կերակուրս մահաբերս, որոց
աղջամուղջ խաւարին յաւիտեան պահեալ կան: Վասն զի այնպիսիքն ի Տէր յանձնեցաք
իսպառ, բայց եւ այս մաղթելի է ի ձենջ տիեարցդ սիրելեաց, զի եւ յորժամ ընթեռնուցուք զապընկալ
ծառայիս զաշխատութիւն իրին, եթէ գտցի ինչ սխալութիւն, չէ ի կամաց մերոց,
այլ ի մոռացմանէ կամ ի սայթաքմանէ եւ կամ այլ ինչ ի մտաց ժխոռմանէ: Վասն որոյ
երես անկեալ աղաչեմ ներել, զպակասն լնուլ եւ զաւելորդն յապաւել` որք հմուտքդ
էք արհեստի եւ մակացութեան, եւ զնուաստութիւն մեր պահել անմեղադրելի եւ
փառս վերընծայել Քրիստոսի Աստուծոյ, ընդ Հօր եւ Սուրբ Հոգւոյն, այժմ եւ անզրաւ
յաւիտենիւ. ամէն:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
88բ Ո՜վ եղբայր,
եթէ քննօղ գինոյ ես սիրելի,
Կամ այլ հիւթոյ
ըստ աշխարհի,
Այս բանքս չեն
քեզ պիտանի,
Մի՛ աշխատիր
զուր եւ սնոտի,
Այլ ի բաց ու
ա՛ռ զըմպելի,
Սփռեա՛ զոտուիտ
ի յանկողնի:
Բայց թէ աժխոյժ
ես մտաւոր,
Թափեա՛ ի քէն
զհոգ աղցաւոր,
Եւ սուրբ սրտիւ
անկեղծաւոր,
Մխեա՛ց յիմաստս
հոգեւոր:
Մեղօք լցեալ
Խաչատուրիս`
Անուամբ միայն
վարդապետիս,
Բազմօք վշտօք
զայս գրեցի,
Ըզլծմունս Պորփիւրոսի,
Ստորոգութեանցն
եւ Պերիարմէնի`
Ասացեալն Արիստոտէլի,
Նաեւ Սահմանացն
Դաւթի,
Մեծին հայոց
փիլիսոփայի,
Եւ մեկնեալ Սիւնեաց նահանգի,
Տեառն Առաքել եպիսկոպոսի:
92բ (ստ. լս.)
Կարդա՛ եւ ժիր նոցա, ո՜վ եղբայր, / տարբերութեան ճառս է դժար, / բայց թէ մտօք
կարդաս յերկար, / նա հասկանաս զամէնն ի շար: |93ա| Եւ թէ մտօք այլ բան քննես /
կամ ի զբաղմամբ զքեզ կապես, / գիտեմ, որ զուր զքեզ տանջես / եւ վայրապար աշխատ
առնես:
97բ (ստ. լս.)
Որք իմաստից բանիս տենչան, / միշտ ընդ գրոյս դեգերան, |98ա| աստ գտանեն գանձ
պատուական, / եւ իմաստից շատ հմտանան:
106ա Խաչատուր վարդապետս
Կոստանդնուպօլսեցի, որ
զայս գիրքս բազում նեղութեամբ գրեցի:
130բ Փծուն գրչիս
Խաչատրոյս / վարդապետիս
Ըստամպօլցոյս, ՌՄԺԳ.
(1764) թւոյս, Յակօբ պատրիարգիս այժմուս:
160ա Աւարտեցաւ
գիրքս Մեկնութիւն Սահմանացն, զոր արարեալ է Առաքելի Սիւնեաց եպիսկոպոսի,
եւ Լուծմունք սրբոյն Գրիգորի Տաթեւացւոյն Պորփիւրի Ստորոգութեանց,
Պերիարմենի, եւ յօրինակեցաւ ի Սուրբ Էջմիածին, ի հայրապետութեան
Սիմէօնի սրբազան
կաթուղիկոսի Հայոց, ՌՄԺԳ. (1764) թվին, Օգոստոս ամսոյ տասն եւ մէկ, ի վայելումն
Կոստանդնուպօլսեցի
Խաչատուր վարդապետին:
168ա (ստ.լս.)
Գրեալ եղեւ ի Խաչատուր վարդապետէ Պօլսոյ:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ՅԵՏԱԳԱՅԻ
1. 7ա (այլ ձեռքով, տիտղ., ԺԸ. դ., նոտրգիր) Լուծմունք Սահմանացն
Պօրփիւրի Ստորոգութեանց
ի Պերիարմէնիասին, ի հայրապետութեանն տեառն Սիմէօնի սրբազան կաթուղիկոսին
ամենայն Հայոց: 0րինակեցաւ յընտիր օրինակէ ՌՄԺԳ. (1764) թուոջ մերոյս:
2. 340բ (ԺԸ. դ., նոտրգիր) Ծառայ քոյ եմ ես, իմաստուն արա՛
զիս, եւ ծանեայք զվկայութիւնս քո /// (կտրուած):
ԳՐՉԱՓՈՐՁ` 342բ «Անարժան
ծառայ, ոչ ինչսըս գրեցի առ այս. ամէն»:
ՆՇՈՒՄ` «ՌՃՁԵ. – 1736, Մ[եսրոպ] եպիս[կոպոս]» (թուականը սխալմունք է` հմմտ. 340բ):
1836
ԺՈՂՈՎԱԾՈՅ
|
ԱԳՈՒԼԻՍ |
ՌՃՀԲ. - 1723 |
ԳՐԻՉ` Թօմա
Ագուլեցի: ՍՏԱՑՈՂ` Թումա:
ԹԵՐԹ` 205+1
(կրկն. թ. 1)-12 (տե՛ս Պահպանակ). չգրուած` 6ա, 12բ, 126ա-7բ, 133բ, 164աբ, 198ա-9բ: ՊՐԱԿ` Ա-ԺԶx12 (Թ 14): ՆԻՒԹ` թուղթ, լուսագծերով եւ լուսադրոշմով`
GG: ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ` 21,2x14,2: ԳՐՈՒԹԻՒՆ` երկսիւն (17x10): ԳԻՐ` նոտրգիր. գրչափոխութեամբ` թ.
188-97 (նմուշ` 9ա): ՏՈՂ` 31-33,
թ. 188-97` 23-27: ԿԱԶՄ` դրոշմազարդ
շագանակագոյն կաշի. միջուկը` տախտակ. աստառը` ծաղկադրոշմ կտաւ: ՊԱՀՊԱՆԱԿ` 6+6, թուղթ` լուսագծերով եւ լուսադրոշմով`
GG, չգրուած, հաշուած թերթաքանակի
մէջ (թ. 1-5, 200-205):
ՄԱՆՐԱՆԿԱՐՉՈՒԹԻՒՆ -
Լուսանցային մանրանկար` Աքաղաղ` 46բ: Կիսախորան` 13ա: Կիսախորան-գլխազարդ`
7ա: Լուսանցազարդ` բուսական, թռչնային, տաճար: Զարդագիր` թռչնագիր, կենդանագիր:
Գոյներ` կարմիր, կապոյտ, դեղին, կանաչ, նարնջի, սեւ, բրոնզ:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար.
կազմի կաշին թեթեւակի քերծուած, երեք կապիչներն ու գամերն` ընկած. խոնաւութիւնից
եւ թանաքից գրադաշտը թեթեւակի գունափոխուած, թ. 1ա-2` ստորին հատուածը
թափուած, ստորին լուսանցամասերը թուլացած եւ տեղ-տեղ քայքայուած, ցեցի
անցքեր:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
Ա. 1.
7ա-115բ [Տէր Առաքելի Մեկնութիւն Սահմանաց գրոց Դաւիթ Անյաղթ փիլիսոփայի]
Տե՛ս
ձեռ. 1234, 8ա-116ա: Նխերգ/7ա-12ա: Նխերգ Դաւթի/13ա-18բ: ա/18բ-25ա: բ/25ա-31բ: գ/31բ-4բ:
դ/34բ-40ա: ե/40ա-46բ: զ/46բ-55ա: է/55ա-58բ: ը/58բ-65ա: թ/65ա-9ա: ժ/69ա-80ա: ժա/80ա-88բ:
ժբ/88բ-96ա: ժգ/96ա-9բ: ժդ/99բ-101ա: ժե/101աբ: ժզ/101բ-2ա: ժէ/102ա-8բ: ժը/108բ-11ա:
ժթ/111ա-5ա: ի/115աբ:
2. 116ա-25բ Նորին
տէր Առաքելի Սիւնեացն եպիսկոպոսի Ի տեսութիւն բանին, որ ասէ. «Ամենայն
չար տանջելի» - Զի՞նչ է, որ ասէ. Ամենայն
չար տանջելի: Պատասխանի. Ի վերայ այսմ բանի երեսուն եւ Գ. ինչ խնդրելի է...
եւ վասն այսքան պատճառացս ասաց, թէ ամենայն չար տանջելի. վերջ (գլուխք` Ա-ԼԳ.):
Բ. 128ա-33ա [Մեկնութիւն
Սահմանացն Դաւթի]
Տե՛ս
ձեռ. 55, 396ա-405բ. ա/128ա. բ/128աբ: գ/128բ-33ա:
Գ. 134ա-63բ [Քարոզք Գրիգորի Տաթեւացւոյ]
Տե՛ս
Ձմեռան հատոր, տպ. 1740. միայն` Հ/134ա-9բ: ՂԱ/139բ-44ա: ՂԳ/144բ-8ա: ՃԺ/148ա-53ա:
ՃԻԴ/153ա-7ա: ՀԵ/157ա-60բ: ՀԶ/160բ-3բ (անաւարտ «...Երրորդ դարձեալ, զի կենդանիք///»):
Դ. 165ա-8ա Արիստոտէլի
Յաղագս առաքինութեան առ Աղէքսանդր թագաւոր - Գովելի են
գեղեցիկքն եւ պարսաւելի են գարշելիքն... ասացելոցդ ներհակքն, որք են ի պարսաւելեացն:
Ե. 168ա-75բ Յոհաննու
Որոտնեցոյ եւ քաջ հռետորի եւ արդիւնական վարդապետի արարեալ ի բան մարգարէին,
որ ասէ. Արդարութիւն Տեառն ուղիղ են - Բե՛ր յետ ելանելոյ ի գագաթս
լերանց աստուածաբնակն Սինէի... ոճոյն մերոյ Պողոս ոխ եւ դառնութիւն:
Զ. 176ա-97բ Գումարումն
յոգնադիմի իրողութեանց Սահմանաց Դաւթի փիլիսոփայի եւ այլոց իմաստասիրաց,
ի Մովսէսի ումեմնէ` ըստ տառից դասաւորութեան շարակարգեալ [«Ա-Ք»] - Յագումն
ըստ ազնուականին, անյագ եւ անհամեստ ցանկութիւն ի փառաց... Քսութիւն է գաղտ
խօսել չար զընկերէն:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
6բ Ես` Ագուլեցի
Թօմայ վարդապետս, ձեռամբ իմով զայս Սահմանաց Լուծմունքս գրեցի եւ ետու յիշատակ
վասն իմ եւ վասն ծնողաց իմոց ի վանս Սուրբ Առաքելոյն Թօմայի. ով ոք հանդիպիցի
ընթերցմամբ, յիշեսցէ զվերոյ գրեալ զանուանս` միով Հայր մեղայիւ: Թվին ՌՃՀԲ.ին
(1723):
115բ Եւ Քրիստոսի
Աստուծոյ մերոյ փառք եւ պատիւ յաւիտեանս. ամէն: Կատարումն Սահման Լուծման:
133ա Զմեղօք
շաղախեալ հոգի,
Տոչորեալ, փղցկեալ
սրտի,
Թումայ անուամբ
յորջորջի,
Զմեկուսեալ
այժմ աբեղայի,
Հայցեցէ՛ք ի
փրկչէն Յիսուսի,
Ներեսցէ անաչառն
ատենի:
139բ Ստացող
գրոյս Թումայ եւեթ փանոք աբեղայէ. ամէն:
ԿՆՔԱԴՐՈՇՄ` 13ա, 165,
197ա` ութանկիւն, «ՊԱՂՏԱՍԱՐ ՎԱՐԴԱՊԵՏ» մակագրութեամբ:
ԳՐՉԱՓՈՐՁ` 5բ` «Գամ եւ տես»:
1837
ԺՈՂՈՎԱԾՈՅ
|
[ԷՋՄԻԱԾԻ՞Ն] |
ԺԸ. դար (1740ից
յետոյ) |
ԹԵՐԹ` 137-5 (տե՛ս Պահպանակ). չգրուած` 93աբ, 94բ-5ա,
103ա-6բ: ՊՐԱԿ` Ա-Թx12
(Ը 8)+14+Ա (6) + Բ (8): ՆԻՒԹ` թուղթ,
լուսագծերով եւ լուսադրոշմով. երեք ոճաւորուած կիսաշրջան, կամ ծաղիկ,
կամ LAKRANS կամ PHILIS կամ թագ, որի տակ շեղանկիւն խաղողի ողկոյզ կամ
այլք` անընկալելի: ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ`
21,7x15,7: ԳՐՈՒԹԻՒՆ` երկսիւն`
3ա-95բ, 99աբ, 100բ-2բ (18,5x11), միասիւն` 96ա-8բ, 100ա, 107ա-34բ (17x11): ԳԻՐ` նոտրգիր չորս տարբեր ձեռքով` 3ա-89բ, 90ա-102բ,
107ա-120բ, 121ա-134բ (նմուշք` 26ա, 97բ, 119բ, 121բ): ՏՈՂ` 32-39 (3ա-89բ), 29-41 (90ա-102բ), 24-28 (107ա-120բ),
28-30 (121ա-134բ): ԿԱԶՄ` դրոշմազարդ
շագանակագոյն կաշի. միջուկը` ստուարաթուղթը, աստառը թուղթ (տե՛ս Պահպանակ):
ՊԱՀՊԱՆԱԿ` 3 (Ա, թ. 1-2) + 3 (թ. 135-7), թուղթ, չգրուած, հաշուած
թերթաքանակի մէջ, թ. 2 եւ 135` մաս կազմաստառի, լուսագծերով եւ լուսադրոշմով.
Ա., թ. 1, 136-7` ոճաւորուած բուսական շրջանակ, որի տակ` «FV», տակը` «T», թ. 2 եւ 135` թագակիր ոճաւորուած բուսական
շրջանակ` մէջը արջ:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար.
կազմի կաշին մաշուած, տեղ-տեղ խոնաւութեան հետքեր, թանաքի թթվայնութեան
հետեւանքով գրադաշտը թեթեւակի գունփոխուած` թ. 107-20:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
Ա. 1. 3ա-84ա Է. Աստուած.
Տէր Առաքելի, եռամեծի եւ քաջ հռէտորի եւ անյաղթի փիլիսոփայի, աշակերտի
երիցս երանելւոյն Գրիգորի տիեզերալոյս վարդապետի, արարեալ բանս խրատականս,
ոգեշահս եւ հանճար, իմաստահեղուի Մեկնութիւն Սահմանացն գրոց, ի յիղձ մաղթանաց
ոմանց բանասիրաց, հարազատաց նորին աշակերտաց
Տե՛ս
ձեռ. 1234, 8ա-116ա: Նխերգ/3ա-7բ, Նխերգ Դաւթի/7բ-12բ: ա/12բ-8ա բ/18ա-22բ: գ/22բ-26ա:
դ/26ա-8բ: ե/28բ-34ա: զ/34ա-43բ: է/43բ-6ա: ը/46ա-50բ: թ/51ա-4ա: ժ/54ա-61բ: ժա/61բ-8ա:
ժբ/68ա-73ա: ժգ/73ա-5ա: ժդ/75ա-6ա: ժե/76ա: ժզ/76աբ: ժէ/76բ-80ա: ժը/80ա-1բ: ժթ/81բ-3բ:
ի/83բ-4ա:
2. 84ա-9բ Նորին տէր Առաքելի Սիւնեաց եպիսկոպոսի, ի տեսութիւն
բանին, որ ասէ. «Ամենայն չար տանջելի է» - Հարց. Զի՞նչ
է, որ ասէ. Ամենայն չար տանջելի է: Պատասխանի. ի վերայ այսր բանի ԼԳ, ինչ
խնդրելի է... Եւ վասն այսքան պատճառաց ասաց, թէ ամենայն չար տանջելի է (գլուխք`
Ա-ԼԳ., գրչից` 84ա «ԶԿլայեցւոյ մեկնածն սա կու պարզէ: 0գնեա՛ հոգիդ Սուրբ Աստուած»):
Բ. 90աբ Այլ թէ կամիս գիտել, կամ տեսանել լոյսն գերազանցիկ - Զմուտ հասարակածին պահս կաց խոստովանութեամբ... թէ
օր մի ունիք, զայն ոչ գիտէք:
Գ. 91աբ [Գրիգորի Մագիստրոսի] Յաղագս նռանց բան կատականս առ
Եբրեմ եպիսկոպոս Բճնւոյ - Ընկալայ
զնռունս, ոչ ի կաթլացն կարծելոց, արենէ Դիոնէսիոսեայ... իսկ զեօթնիցն ոչ հոլովեաց,
ողջ լե՛ր:
Դ. 91բ-2ա Տեառն Ներսէսի գրեալ պատասխանի թղթոյն պատրիարգին ասորոց
տեառն Միքայէլի - Զուարթուն եւ արիագոյն հովուպետի, զմեծապատիւ պատրիարգիդ`
զտէր Միքայէլի... յիմաստուն եպիսկոպոսէդ, տէր Յովանիսէ հասկանայք, ողջ
լերուք, ողջոյն ընդ ձեզ:
Ե. 92աբ Կանոն պղծեալ կերակրոյ, թէ ոք ուտիցէ ի քրիստոնէից տաճկազէն,
կամ ի զոհից հրէից եւ հեթանոսաց - Ասեն սաղմոս. «Սիրտ սուրբ: Փոխ
ողորմեա ինձ աստուած»: Եւ սարկաւագն քարոզէ վասն հիւանդաց եւ քահանայն
ասէ զաղօթս. Տէր Աստուա՛ծ մեր, որ սուրբ ես... ազատեա՛ ի խղճէ մտաց, զի եւ սա
արժանի լիցի օրհնել զքեզ` Հայր եւ զՈրդի եւ զՍուրբ Հոգին այժմ՛՛:
Զ. [Բանք զանազանք]
1. 94ա Սակս սրբոյ առաքելոյն Թադէոսի, թէ իցէ յերկոտասանիցն
եւ նախ յառաքելական կանոնաց - Ընկալաւ
ձեռնադրութիւն քահանայապետութեան յառաքելոցն Ուրհայ... որ բժշկեաց զԱբգար
թագաւոր Ուրհայի:
2. 94ա Երկրորդն յԱնդրէաս Կեսարացւոյն ի յայտնութեանն մեկնութեան - Տասներրորդն
Քրիւսոպրասօս Քադէոս... ի ձեռն իւրոյն շնորհեաց բանի եւ քարոզութեան:
3. 94ա Երրորդ ի նմանութեանցն գրոց ի շարս հանգանակին - Իսկ
Յուդայ Յակոբեան, որ եւ Թադէոս առակցեաց ի թողութիւն մեղաց:
4. 94ա Չորրորդն ի Միխայէլ պատմչէ - Բարդուղիմէոս
առաքեալ մի ԲԺ.անիցն... ի գիրս Առաքինութեանց ի շարս հանգանակին:
5. 94ա Զմետասաներորդն Թադէոս եւ ի թողութիւն մեղաց///
(չշաչունակուած):
Է. 95բ-101բ [Սիմէօնի Երեւանցւոյ Տօմար Հայոց]
ա. 95բ Թուականք ստուգեալ ի յԱստուածաշունչ գրոց եւ ի հաւատի
գրեանց - Յերանելոյն Ադամայ ի դրախտէն մինչեւ ի ջրհեղեղն ամք...
բայց յայսոսիկ զթուականդ միշտ միով թուով պակաս պարտիս հաշուել, եւ լե՛ր ողջ:
բ. 96ա-8բ [Ամսամուտ այսպէս] (ունի հինգ
աղիւսակ) - Ամսովն եւ եօթներեակովն ի ներքս
մո՛ւտ... եւ առաջաւորքն օրագիւտիւ կատարին, որպէս ի խրատս իւրեանց եդեալք
են (գրչից` 98ա «Շրջեա՛ զայս թուղթս եւ տե՛ս զխորանսն որպէս եդեալք գոն մի ըստ
միոջէ»):
գ. 99ա-9բ Ծնունդ Լուսնին է - Ծնունդ լուսնի
այսպէս արա՛... եւ Հոռի ամիսն մեր, լինի 301 օր:
դ. 100աբ Աղիւսակս այս ձայնագիւտ առնէ (ունի
մէկ աղիւսակ) - Կա՛լ զգիր տարւոյն ի վերուստ... եւ զնոր գիրն բանեցո՛ մինչեւ
ի միւս բուն բարեկենդանն:
Ը. 100բ-1բ [Տոմարական] - Դարձեալ զպատկեր
աւուր ծննդեանն Քրիստոսի այսպէս գի՛տ... զպահսն ոչ լուծանէ, բայց ի Թ.ումն լուծանէ
զպահսն:
Թ. 102աբ Տիեզերալուր եւ աշխարհալոյս վարդապետի եւ հոգէունակ
երգողի տեառն Ներսէսի հայոց կաթողիկոսի Կլայեցւոյ արարեալ զՊատճառ տասն
խորանաց սրբոյ Աւետարանիս եւ վասն երանգ գունոյն ծաղկանց եւ հաւուցն եւ ծառոյ,
ի փառս Քրիստոսի Աստուծոյ մարդասիրին, որ է օրհնեալ յաւիտեանս. ամէն - [Ա]ռաւելապէս
հրաշից արժանի... որ մարգարէականն ցուցանէ զխորհուրդ:
Ժ. 1. 107աբ Ո՞վ որ նիրհեսդ ի խոր թմրութեան մեղաց,
ուղիւ ընթերցի՛ր դու զայս անկիւնաւորս: Ի Մինաս աբեղայէ ումեմնէ, որ է
միաբան սրբոյ եւ մեծի աթոռոյս Էջմիածնի շարուածք տաղից եւ տողից ի ցոյց իւրումն
ըղձից եւ ի փառս առ ոյս մտաւոր բանքս - Մերժեա՛ ի
քէն նանիր ախտ քոյ... Սաղմոսն, յաղօթս, քարոզ զասօղս:
2. 107բ-8բ Ձեռք իմ արարին զՍաղմոսարան, քանզի - Սաղմոսն
զմեզ յախտից մաքրիչ... Ուղղէ, մարզէ, ածէ, տածէ:
3. 108բ Եւ մատունք իմ կազմեցին զգործի օրհնութեան - Զորոյ
զանճառ շնորհացն կամելով ըստ չափու... սաղմոսարանաւ սաղմոս ասացից քեզ:
4. 108բ-9ա Նորին Մինասայ` բան ինչ չափեալ ոգիւք քառակուսի կերտմամբ`
յիսկ մեք փառաւորեսցուքն - Իսկ մեր հաւատ ուղիղ մտօք... Ընդրեալ, պաշտեալ, յայտնեալ,
օրհնեալ / Ի յաւիտեանս յաւիտենից. ամէն:
5. 109բ Նորին Մինասայ - Իսկ որք ասեն
չէր Որդի... Տամք բաժին այն ում նման:
6. 110ա-11ա Նորին Մինասայ, չափեալ բանք յերգս երից
մանկանցն - Քեզ միշտ պաշտօն եւ օրհնութիւն / ամենասուրբ Երրորդութիւն...
Եւ Սուրբ Հոգւոյդ այժմ եւ յաւէտ, / յաւիտենիւքս քեզ ոչ հանգէտ. / ամէն (Գրչից`
«Հայր մեր, որ յերկինսդ ես, սուրբ եղիցի անուն քո»):
7. 111ա-6ա Բանք աղօթից եւ ստգտանք անձին` ի դէմս Որդւոյն Աստուածոյ,
յումեմնէ մեղսաներկ ներգեւեալ ոգւոյ Մինաս յաբեղայէ - Առատ
աղբիւր ողորմութեան / ո՛վ իմ Յիսուս Աստուած եւ կեան... Յորոյ բնաւից օրհնաբանից
/ ի յաւիտեանս յաւիտենից (գրչից «Հայր մեր, որ յերկինս ես... արքայութիւն
եւ զօրութիւն եւ փառք յաւիտեանս. ամէն»):
8. 116բ Աւետիք ծննդեան Տեառն մերոյ Յիսուսի Քրիստոսի - Ծնունդ
անեղ Հօր իսկակից / եւ իմ կուսի Որդի ամբիծ... Զխաղաղութիւն տո՛ւր աշխարհի,
/ օրօր, օրօր, օրօր, օր շնորհիւ ծննդեան քոյ օրօր:
9. 117աբ Տաղ սրբոյն Մինասայ - Առաւօտուն
անքննին, / անեղ Որդւոյն հայրածին... Ով սուրբ վկայդ քաջազէն:
10. 117բ-8բ Նա եւ այլ տաղ, որ եւ գանձ սրբոյն Մինասայ - Ի
յանսահման Հօրէ ծընեալ, / Բանդ, որ ընդում երկիրպագեալ... /Տեառնդ պահել զմեզ
հրաշապէս:
11. 118բ-9ա Ողբ վշտացելոյ անձին (ծայրակապ
«Ի ՄԻՆԱՍԱՅ Է») -
Ի գթառատ բարւոյն ստեղծեալք բարեաց նորին վայելօղ էակք... յիս խնայեա՛, ո՛վ
սուրբ կոյս, ո՛վ սուրբ կոյս:
12. 119բ-20ա Նորին Մինասայ. սոյն աղօթքս է ասելի ամենայն անձին
(ըստ գունոյ Աշխարհ ամենայնին, որպէս ինքն յայտնէ) մինչ առաջագրէ զինքն առ
սրբազնասուրբ հաղորդութիւն մարմնոյ եւ արեան Տեառն մերոյ Յիսուսի Քրիստոսի («Ա-Ք»)
- Աշխարհ անսկիզբն, Աստուած մարդասէր, առ իս նայեաց Տէր /... / Քեզ Հօր եւ Հոգւոյդ,
քոյ եկեղեցւոյս քահանայապետ, Տէր ողորմեա՛, / սուրբ Աստուածածին բարեխօսութեամբ
յիշեա՛ Տէր եւ ողորմեա՛ (գրչից` «Աստ ասելի է զպարգեւիչ ողորմութեան տունն
Հաւատով խոստովանիմին, եւ զորս կամիս ըստ հաճոյիցդ ասա՛»):
13. 120բ Արձանագիրն է իմ, ի հիւանդութեանս գրեալ - Զորդիս
ընկա՛լ մայր իմ նախծին, / ընկա՛լ, պահեա՛ կենաց անծին... /Եւ մի մոլի պակասս
խնդրի / յերրեակ եւ մի տէրութենէ:
ԺԱ. 121ա-31բ Առաջաբանութիւն քարոզից ի յամենայն
դեռավարժ քարոզչաց ասելի, մինչ քարոզն ըստ ուրին յաստուածեանս այս սքանչելանուն
գահոյի ասել, հանդիպեսցի յումեմնէ թմրամիտ Մինաս աբեղայէ, սրբոյ գահոյս
բնիկ ծառայէ - Քրիստոսի Աստուծոյ մերոյ եւ Տեառն անախտ եւ անարատ
հարսին սրբոյ եկեղեցւոյս... մատուսցուք զփառս, զպաշտօնս եւ զերկիրպագութիւնս
յաւիտեանս յաւիտենից. ամէն: Հայր մեր, որ յերկինս ես, սուրբ՛՛:
ԺԲ. ա. 132ա-3ա [Պետրոս Հռոմկլայեցւոյ Ողջոյն առ տէր
Աստուածատուր] Ջահազգեաց եւ ջահաւորեալ, ջահափառ եւ հրաշաշունչ, փայլեալ
իմաստութեամբ ծերունազարդի հօր մերոյ` տեառն Աստուածատրոյ հոգելիցոյ
եւ աղաւնասարասի, գերաստուածաբանի, մեծի հեղինակին զտիրականն նուիրեմ
զողջոյն, հանդերձ համբուրմամբ աստուածանկար պատկերին սրբոյ եւ հայցեմք զաղօթս
ի նմանէ, ողջ լիցի ի Տէր. ամէն - Ի Տէր Աստուած զարգացելոց
պարմինոսացդ եւ յԱստուծոյ զօրացելոց պեւիտիկոսացդ... եր(=ղ)բօր ձերում տրուպ Պետրոսի
Կլայեցւոյ եւ միաբան ծառայի սրբոյ աստուածեան գահիս: Գրեցաւ ի ՌՃՁԹ.
(1740) թուին, Մարտի Ժ., առ դրան Սուրբ Էջմիածնի:
բ. 133աբ Այս շարադրութիւնս Քիւթուրինն է ի վերայ սպահանցւոցն
եւ զորպիսութիւնն ինքն յայտնէ, իսկ մեք գրեցաք վասն խրթնութեան բառիցն, զորս
եւ ստուգեցաք հին բառգրքովք, որք տեսցին յետագայ երեսոջ թխտոյս - Արդ,
բառքն ըստուգելիք են այսոքիկ. ջահազգեաց` լուսազգեաց, ջահաւորեալ` լուսաւորեալ...
ռաբգոն` ցուպ կամ գաւազան:
ԺԳ. 134ա Նորին Մինասայ դարձեալ յառաջաբանութիւն քարոզից`
եւս ի նոյն սրբոյ առն Մովսիսէ Խորենացւոյ ասեալ պատշաճօղ ըստ առաջնոյն առ
Սուրբ Աթոռս աստուածեան, յոյժ ընդարձակ մտօք, բայց կարի կարճ եւ համառօտ բանիւք,
ի նոյն Պիտոյից գրոցն հանեալ, որ է այսպէս - Զի՞նչպիսի
բանս ասիցէ, որ զմիջոց երկրիս բնակեալ... յորդահոս գետքն երկուտասան առաքեալքն
սուրբք Յիսուսիւ Քրիստոսիւ, սուրբ մերով, որում պաշտօն եւ երկիրպագութիւն
յաւիտեանս. ամէն:
ԿՆՔԱԴՐՈՇՄ` 107բ ութանկիւն,
«ՔՐԻՍՏՈՍԻ ԾԱՌԱՅ
ՄԱՏԹԷՈՍ ԱԲԵՂԱՅ» մակագրութեամբ:
ԳՐՉԱՓՈՐՁ` Կազմաստառ
Ա. «Քրիստոս ծնաւ ի Բեթղէհէմ», 106ա` «Երգ առ Յիսուս ի հնոցն ասացեալ - Միայնութիւնն
ոչ է բարւոք Տէր իմ Յիսուս հաստատեցեր»:
1838
ԺՈՂՈՎԱԾՈՅ
|
ԱԳՈՒԼԻՍ |
ՌՃՀԳ. - 1724 |
ԳՐԻՉ` Միքայէլ Գողթնեցի, Գէորգ Տէր-Մատթէոսեան
(238բ-292ա):
ԹԵՐԹ` 304 (գրչի էջակալում` ա-շխթ., որ է` 7ա-281ա). չգրուած`
1ա-8բ, 188բ-190բ, 242բ-6բ, 260բ-1բ, 272բ, 281բ-2բ, 292բ-304բ: ՊՐԱԿ` 6+Ա-ԻԴx12 (ԻԱ 14, ԻԳ 10)+10: ՆԻՒԹ` թուղթ`
լուսագծերով եւ լուսադրոշմներով` թագով պսակուած լատինատառ «T D», խաղողի ողկոյզ, լատինատառ
«R, սրտանման պատկեր, D» պսակուած թագով, լատինատառ
«CPSID»
պսակուած թագով, եռամահիկ: ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ` 21,5x16,5: ԳՐՈՒԹԻՒՆ` երկսիւն
(15x11,5), միասիւն` 247ա-72ա (19x11): ԳԻՐ` նոտրգիր (նմուշ` 83ա, 250ա): ՏՈՂ` 27,
21 (238բ-42ա, 273ա-81ա), 26 (247ա-60ա, 262ա-72ա): ԿԱԶՄ` շագանակագոյն դրոշմազարդ կաշի,
Ա. փեղկին` զարդանախշ շրջանակի մէջ ծաղկազարդ խաչ, կապիչների երկու մետաղէ
ճարմանդ. միջուկը` տախտակ. աստառը` նարնջի մետաքս: ՊԱՀՊԱՆԱԿ` 2 (Ա-Բ)+2 (Գ-Դ)` չգրուած նարնջի
թուղթ: Լուսանցակողերը` կարմիր:
ՄԱՆՐԱՆԿԱՐՉՈՒԹԻՒՆ - Կիսախորան` 17բ: Լուսանցազարդ`
բուսական: Զարդագիր` թռչնագիր, մարդադէմ, հանգուցագիր: Գոյներ` կարմիր,
կապոյտ, կանաչ, նարնջի, վարդագոյն, սեւ:
ՎԻՃԱԿ`
բաւարար. կազմի կաշին
քերծուած, եզրերը մաշուած, կապիչներից մէկը լրիւ, միւսը` կիսով ընկած,
խոնաւութիւնից թերթերը գունափոխուած. թ. 305` ձեռագրի մէջ գտնուած կապոյտ
թերթիկ` 9x5,5:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
Ա. 1. 9ա-174ա Տէր Առաքելի, եռամեծի եւ քաչ հռետորի եւ անյաղթ փիլիսոփայի,
աշակերտի երիցս երանելւոյն Գրիգորի տիեզերալոյս վարդապետի, արարեալ
բանս խրատականս, ոգեշահս եւ հանճարս, իմաստեղս ի Մեկնութիւն Սահմանաց գրոց,
յիղձ մաղթանաց ոմանց բանասիրաց, եղբարց հարազատաց, նորին աշակերտաց
Տե՛ս
ձեռ. 1234, 8ա-116ա: Նխերգ/9ա-17ա: Նխերգ Դաւթի/17բ-25բ (խորագիրը` չիք): ա/25բ-35բ:
բ/35բ-42ա: գ/42ա-50բ (43բ` թուարկման զ. կէտի տեղը բաց` չգրուած): դ/51ա-62բ:
ե/62բ-6ա: զ/66ա-84բ: է/84բ-90բ: ը/90բ-100բ: թ/100բ-7ա: ժ/107ա-23ա: ժա/123ա-36բ:
ժբ/136բ-47բ: ժգ/147բ-53ա: ժդ/153ա-4բ: ժե/154բ-5ա: ժզ/155ա-6ա: ժէ/156ա-64ա: ժը/164ա-167բ:
ժթ/167բ-73բ: ի/173բ-4ա:
2. 174ա-88ա Նորին տէր Առաքելի Սիւնեաց եպիսկոպոսի ի տեսութիւն
բանին, որ ասէ. Ամենայն չար տանջելի. Օգնեա՛ Յիսուս Փրկիչ - Հարցումն.
Զի՞նչ է, որ ասէ. Ամենայն չար տանջելի: Պատասխանի. Ի վերայ այսր բանի Լ.
եւ Գ. ինչ խնդրելի է... եւ վասն այսքան պատճառացս ասաց, թէ ամենայն չար տանջելի:
Կատարեցաւ քաղուածոյս սահմանաց գրոցս ի փառս Քրիստոսի Աստուծոյ մերոյ
օրհնելոյն յաւիտեանս. ամէն (գլուխք` Ա-ԼԳ):
Տե՛ս
ձեռ. 1234, 116ա-26ա:
Բ. 191ա-2բ, 195ա-238ա Լուծմունք ի Սուրբ Գրոց Վարդանայ վարդապետի,
ի խնդրոյ թագաւորին հայոց Հեթմոյ (=Ժղլանք)
Տե՛ս
ձեռ. 341, 1ա-141ա: Այստեղ նիւթերն առանց համարանիշերի եւ խառը դասաւորութեամբ:
1. ա/191ա-2ա (խորագիրը` չիք): բ/192աբ (խորագիրը` չիք): 2/223բ-4ա: 3. ա/224ա-5ա:
բ/225ա-6բ: գ/226բ-7բ (խորագիրը` չիք): դ/227բ-9բ: ե/229բ-30ա: զ/230ա: է/230ա-2ա:
ը/232աբ: թ/232բ (խորագիրը տարբեր` Ի Ղուկասու աւետարանէն): ժ/232բ-3բ: ժա/233բ-4բ
(խորագիրը` չիք): ժբ/234բ-5ա (խորագիրը` չիք): ժգ/235աբ: 4/235բ-6բ: 5. ա/236բ-7բ
(խորագիրը` չիք): բ/237բ-8ա (խորագիրը` չիք): գ-դ/չիք: 6-7/չիք: 8. ա/195ա (խորագիրը`
չիք): բ/195ա-6ա (խորագիրը տարբեր` Սահմանք մասանց պէս-պէս շարժմանց եւ կրից):
9. ա/196ա-7բ: բ/197բ-203ա: գ/203աբ (խորագիրը` չիք): դ/203բ-5ա: 10/205ա-6բ (խորագիրը`
չիք): 11. ա/206բ-7բ (խորագիրը` չիք): բ/207բ-8բ (խորագիրը` չիք): գ/208բ-10բ
(խորագիրը` չիք): դ/210բ (խորագիրը` չիք): ե/210բ-1բ: զ/211բ-2ա: է/212ա-3ա
(խորագիրը` չիք): ը/213աբ (խորագիրը` չիք): 12. ա/չիք: բ/213բ-4բ: 13. ա/214բ-5ա:
բ/215աբ: գ/215բ-6բ: դ/216բ-7ա (խորագիրը` չիք): 14. ա/217ա: բ/217աբ: գ/217բ-8բ:
դ/218բ-9բ: ե/219բ-20բ: զ/220բ: է/220բ-1ա: 15/221աբ: 16/222ա-3բ (խորագիրը` չիք):
17/չիք: 18/ 8բ: 19-27/չիք:
Գ. 192բ-3բ Վասն զելի, ի թղթէն Տեառն Գէորգեայ Հայոց
կաթողիկոսի, զոր գրեաց առ պատրիարգն ասորւոց - Արդ, եկեսցուք եւ յայն, որ զգիշեր երիցագոյն դնէք, քան
զտիւ եւ զխաւար, քան զլոյս... Քրիստոսի արարողին զայս հրաշս սքանչելի փառք
եւ պատիւ ընդ Հօր եւ ամենասուրբ Հոգւոյն այժմ եւ յաւիտեանս:
Դ. 1. 193բ-4ա Վկայութիւնք սրբոյն Աթանասի, ընդդէմ
երկաբնակացն, զոր երանելի վարդապետն Վարդան Կիւլիկեցին ի թուականութեանս
հայոց ԶՃԾԶ. (1207) հաւաքեալ էր յաճախապէս եւ եդեալ ի մի, ընդ այլոց սրբոց
վարդապետաց բանիցն: - Յորժամ թոյլ տայր Բանն մարմնոյն, նա կրէր զիւրն... հարկ
եղեւ սրբոցն բազմադիմի օրինակօք կռուել ընդ նոսա:
2. 194աբ Աթանասի սրբոյ ի խնդրոյ Եպեկտիմոնի
Կորընթացւոց եպիսկոպոսի - Իսկ այս հուր բարկութեան ուստի ել եւ բղխեաց… ի վերջինս
առեալ զնա ի կուսէն Մարիամայ Աստուածածնէ:
Ե. 238բ-9բ [Պատմութիւն Կասանոսի թագաւորին թաթարաց] - Թագաւորն
թաթարաց Կասանոս եղեւ որդի Արգոն խանի... ապա ի յամի ծնընդեանն Քրիստոսի
ՌՅԴ. (1304) փոխեցաւ յաստի կենացս մեծն Կասանոս:
Զ. 239բ-42ա [Յաղագս անձին յայտկութեան բան ինչ խաւսեցեալ
Յակոբայ վարդապետին ի խնդրո պարոն Օշնի Կոռիկոսոյ. ձեռ. 3931, 383բ-6բ] Սրբոյն Յօհաննու Որոտնեցւոյ Յաղագս
անձին բան ինչ խօսեցեալ - Արդ,
գիտել պարտ է, զի անձին գոյանալ անհատին էանայ... մի՛ տար տեղի բամբասողաց,
որ ասեն, թէ հայոց վարդապետք վասն անձին բանին ինչ չգիտեն ասել:
Է. 247ա-59բ [Ողբ Գրիգորի Կեսարացւոյ]
ա. 247ա-8ա Գրիգորի քաջ հռետորի Կեսարացւոյ ասացեալ է ողբս [առ]
վարժապետն իւր` Սրապիոն կաթողիկոսն Հայոց - Աստուծոյ
եւ Յիսուսի Քրիստոսի նուաստ ծառայ Գրիգոր սոսկ անուամբ վարդապետ... Ւիւծեցայ,
փարաւեցայ, քստմնեցայ:
բ. 248աբ Դարձեալ այլ իմն եղանակաւ ծանուցից զվշտակրութիւն թշուառական
անձին իմոյ («Ա-Ք») - Ախտացայ առանց ցաւոյ, / բոցակիզեցայ առանց
հրոյ... Փանաքեցայ առանց աղքատութեան, / քամահեցայ առանց արհամարհողի:
գ. 248բ-52ա Վանս որոյ իբր հարցական դիմօք եդից զբանս
առ ձեզ, ո՛վ սրբազան աշակերտակիցք իմ եւ ամենայն վշտակիցք մեր («Ա-Ք»)
- Ո՜վ ասպնճանք իմ, անձկալիք, ասացէ՛ք ինձ... եւ ընդ նոսին վայելել զանճառելի
փառսն եւ զանմահական կեանսն ի Քրիստոս Յիսուս ի Տէր մեր, որ է աւրհնեալ յաւիտեանս.
ամէն:
դ. 252ա-55բ Գանձ առաջին վասն մահուան տեառն Գրիգորի կաթողիկոսի
Ուրհայեցւոյ, ոգեալ յաշակերտէ նորին սոսկանուն Գրիգոր Կեսարացւոյ («ԳՐԻԳՈՐԻ Է ԲԱՆՍ ԱՅՍ») -
Գոջեմք լալական, ձայն ողբերգական...
եւ զիմս թըշուառեալ, զԳրիգորիոս հիւծեալ, զբանիս յօրինեալ:
ե. 255բ-6բ [Գրիգորի, աշակերտի նորին] («Ա-Ք»)
- Աստուածային հրամանն որ կա... քառիւ մի պարզ մի եւ յիսնակ:
զ. 256բ-8բ Գանձ երկրորդ, վասն մահուան Գրիգորի
կաթողիկոսի, ասացեալ ի նոյն Գրիգորէ, աշակերտէ նորին («Ա-Ք»)
- Այգոյ խրամատի, եղաք նըմանի, որ ցանկըն քակտի... քաղաք ամբոխի, ոչ գոլ
դատողի, բազմանալ չարի, ողորմեա՛ց մեզ Տէր Աստուած:
է. 258բ-59բ [Գրիգորի, աշակերտի նորին] («ԳՐԻԳՈՐԻ Է ԲԱՆՍ ԱՅՍ») - Գովեալ
անուն տէր Սրաբիոն ռաբբի արագ... սեղանըն Հօր, զոր խօսեցաւ Տէր մեր Յիսուս:
Ը. 259բ-60ա Փոքր իշխանութիւն տալոյ խրատ - Նախ բերեն զաշակերտն յատեան... եւ ապա քարոզ, սուրբ
խաչիւս աղօթք պահպանիչ, Հայր մեր, որ յերկին:
Թ. 262ա-7բ Վանական վարդապետի Այլաբանութիւն
Հնոց գրոց Արարածոց - Երկինք, եկեղեցի, Արեգակն. Քրիստոս եւ Աւետարանն...
ՀԲ. թարքմանքն,. Աստուածաբան
վարդապետք:
Ժ. 267բ-70բ Մովսէսի քերթողի Յաղագս ստորոգութեան
Արիստոտէլի տասն բանին վերլուծութիւն - Ստորոգութիւնք
ներքին ասութիւնք անուանին... իսկ հոգեկանքն, որ մասունս ունել ասի, իմաստութիւն
ինչ կամ քերականութիւն:
ԺԱ. 271ա Հէրմէսի եռամեծի իմաստասիրի [Առ
Ասկղեպիոս Սահմանք] - [Աստուած իմանալի աշխարհ]... Ամենայն ինչ քեզ տուեալ
է... զի՞նչ է լաւ, որ բաղդատութիւն ոչ ունի ///
Սկիզբը
եւ վերջը թերի, հմմտ. Բանբեր մատենադարանի, հտ. 3, Երեւան, 1956, էջ
307-9:
ԺԲ. 271բ-2ա Դաւթի Անյաղթ փիլիսոփայի - Լինին բազում անգամ առ տրամաբանականսն խնդիրք իրաց...
զի նոքա զԱստուած տեսցեն:
ԺԳ. 272ա Յանհասից Յոհաննու Ոսկեբերանի ԻԲ. ճառ - Առեալ Աբրահամ, նա միածին... այլ աստուածութիւնն առանց
չարչարանաց մնաց:
ԺԴ. ա. 273ա-8բ Վարդան վարդապետի [Այգեկցւոյ] վասն դժոխոցն եւ դառնագոյն
տանջանացն - Չար է անուն
դժոխոց ի լսելիս մարդկան... զի փրկեսցէ զմեզ յահագին սպառնալեաց գեհենոյն
եւ նմա փառք յաւիտեանս. ամէն:
բ. 278բ-9ա Նորին Վարդան վարդապետի վասն սուրբ հաղորդութեանն, այլ
կարճ, թէ պիտոյ իցէ - Լուարո՛ւք,
Քրիստոսի Աստուծոյ փրկեալ ժողովո՛ւրդք... զի աստէն կանխագոյն սրբեալ շնորհօքն
Աստուծոյ հաղորդութեամբս սրբով կատարեալ փրկութեանն հասանիցեն Քրիստոսիւ
ի փառս Աստուծոյ Հօր. ամէն:
ԺԵ. 279բ-81ա Երանելոյն Հիպողիտեայ եպիսկոպոսի
վասն կատարածի աշխարհիս եւ վասն Նեռինն, եւ յերկրորդ գալուստն Տեառն մերոյ
Յիսուսի Քրիստոսի, ասացեալ բան եւ մարգարեութիւն - Եւ Դանիէլ տեսանէ ի տեսլեան գիշերոյ... եւ զչորից գազանացն
ելելոց ի ծովէ:
ԺԶ. 283ա-91բ [Միքայէլ վարդապետի] Ցանկ եւ ցուցակ
բովանդակ գրքոյս ըստ տառիցն մերոյ դասաւորութեանց («Ա-0») - Աբէլ սպանաւ ի Կայինէ... օրէնք, Է. են ՆԺԳ.:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
193բ Եւ ես` Միքայէլս, որ սին անուամբ
վարդապետ կոչիմ, ի գաղափարելն իմում ոչ ժամանեցի զբնաւն գրել, զի օրինակն
այլոյ ումեմն էր, իսկ նա ի վերայ յուղւոյ էր, վասն որոյ խուն ինչ բան առեալ գրեցի
աստ:
195ա Վարդան վարդապետի
յիշատակ բանի:
221բ Զարժանի
յիշատակի զսուրբ վարդապետն Վարդան` լուսոյ բանիցս ծագօղ, յիշեսջիք
ի Տէր, ընդ նմին եւ զՄիքայէլ լոկ անուն վարդապետս եւ զծնօղսն
իմ յիշեսջիք:
235բ Երջանիկ
վարդապետն Վարդան` զարարօղս բանիս, եւ զստացօղ անպաճոյճ գրօղս զնուաստս
յամենայնի զՄիքայէլ սոսկանուն վարդապետս եւ զծնօղսն իմ հանդերձ համայն զարմօք
յիշել աղաչեմ:
236բ Զանյայտ
գանձիս յայտնիչ վարդապետն Վարդան գանձապահ, որք փարթամանայք
հոգւով յիշեսջիք ի Տէր նաեւ զստացօղ եւ զգրօղ սորա զՄիքայէլ պիտակ անուն
վարդապետ եւ զծնօղսն իմ, եւ Աստուած զձեզ յիշէ:
238ա Եւ զստացօղ
գրօղս զանարժանս յիշել աղաչեմ ի Տէր յաղօթս մեր ի բարի հանդերձ համայն ազգայնօք
իմովք եւ որք յիշէքդ յիշեալ լիջիք առաջի Քրիստոսի:
279բ Բայց ես`
նուաստ Միքայէլս, իբրու
վարդապետ, զԴանիէլի մարգարէի տեսութիւնն հանդերձ մեկնութեամբն միայն գրեցի:
291բ Յիշատակարան գրքոյս. Բարեբանութիւն,
երկրպագութիւն եւ պաշտօն ամենասուրբ Երրորդութեանն` Հօր եւ Որդւոյ եւ Հոգւոյն
Սրբոյ. ամէն: Որ ըստ չափու իւրաքանչիւրոց ստեղծուածոց տուեալ է կարողութիւն,
թէ ըստ վայելմանց իւրոց զամենայն զոր ինչ կամիցին առնել, բարեպէս կարողք
են միանգամայն ի դէպ ժամու առնել:
Ապա աստանօր
պարտիմք յիշել զգծօղ գրքոյս, այսինքն` զտէր Միքայէլ վարդապետն
ուղղափառ եւ միաբնակ ըստ Հայաստանեացս սուրբ եկեղեցւոյ
եւ զհամայն արեան մերձաւորսն իւր, որ նոյն ինքն է յԱրեւելից, ի յերկրէն Նախչուանայ,
ի գաւառէն Գողթնեաց եւ ի գերագով վանից Սրբոյն Թովմայի առաքելոյն,
որ յԱգուլիս, որ
գրեալ էր զայս գիրքս ի նոյն վանս, ի հազար հարիւր եօթանասներեք (1724) թուականիս
հայոց, եւ յետոյ, զցանկս սոյն գրքոյս` գովելի եւ դիւրագիւտ եղանակաւ նա յօրինեաց
ի |292ա| վերայ տառից մերոց դասաւորութեանց, իսկ հուսկ յետոյ զյետնեալ եւ
զապիկար ծառայս` Գէորգ դպիրս Տէր Մատթէոսեան Կոստանդնուպօլսեցոյ, զգրօղ
ցանկոյս եւ այլ մասանց, համայն զարմիւքս յիշեսջիք ի մաքրափայլ աղօթս ձեր.
եւ ես զվերոյգրեցեալ զտէր Միքայէլ ճշմարտութեան աշակերտ զուղղափառ
վարդապետն` համայն ազգականօք, ի Քրիստոս Յիսուս, ի յոյսն բնաւից, եւ որք յիշէքդ`
յիշեալ լիջիք ի խնամս Քրիստոսի Աստուծոյ մերոյ, աստ եւ ի հանդերձեալն. ամէն:
Հայր մեր, որ յերկինս:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ՅԵՏԱԳԱՅԻ
1. 238ա (ԺԸ. դ., նոտրգիր) Դարձեալ վերջի ըստացօղ գրոցս,
Աստուծոյ պարգեւած արդեամբքն գրեալ իբր մեղսամած ի տէր Յակոբ յաբեղայս յիշեսջիք
Ա. Հայր մերիւ, յիշօղքդ յիշեալ <յիշեալ> լիջիք առաջի Քրիստոսի. ամէն:
2. 292ա (1796 թ., նոտրգիր) Եւ դարձեալ ապիկար, տրուպ ըստացողի
գրքոյս պարգեւացն Աստուծոյ, առի այս պատուական գիրքս, ի գերութենէ ազատելով
յիշատակ թողի յաշխարհի: Եվ թէ ով ոք հանդիպի սորայ իմաստեացս ելանելոյ
եւ վայելօղքդ ի սուրբ մատեանս անձանձիր ընդունելով յիշումն առնեք ըստ սրբութեան
ձերում օրհնեալ բերանով զմեղսամած զտրուպ եւ զանպիտան ծառայ ծառայից, զապիկար
ի տէր Յակոբ յաբեղայս`
կերպարանօք եւ ոչ գործով, ըստ կարգի զյիշումն խնդրեմ հարցդ, եղբարցդ եւ զաւակացդ`
զծնօղս իմ եւ զիս, մին Հայր մերիւ դուք զողորմին յօժար կամօք ձերում, եւ որ յիշեքդ
եւ ողորմիս տայք իմ հոգւոյն, զի եւ դուք յիշողքդ յիշեալ լիջիք առաջի անմահ
գառինն Աստուծոյ միւսանգամ գալստեանն. ամէն: Եւ զայս հոգեշունչ մաքուր գիրքս
Մեկնութեան Սահմանաց, մաքրութեամբ, ուշիմ մտօք եւ խոհեմութեամբ ընթերջիք
եւ ոչ գրեալն սորին ի միտ առէ՛ք, չլինի որ ինձ նման անմտաբար ընթեռնուլ եւ ի
միտ ոչ առնուլ, զի եւ դուք անուշահոտութիւն առնելով ի սմանէ եւ այլոց բուրելով
եւ նոքա մայլին լսելով. ամէն: Վերջի ստացող գրքոյս: Ի թվականիս մերոյ ՌՄԽԵ.ին
(1796) գնեցի հալալ արդեամբք, ի ձեռաց այլոց ազգաց առի:
ԿՆՔԱԴՐՈՇՄ` 90բ, 174ա,
238ա, 272բ, 291բ, պհպ. Դբ` «ՔՐԻՍՏՈՍԻ ԾԱՌԱՅ, / ՅԱԿՈԲ ՎԱՐԴԱՊԵՏ, /
1241 (1792)»:
ՆՇՈՒՄ` պհպ. Աա` «ՌՃՁԳ.
- 1734, Մ[եսրոպ] եպիս[կոպոս]»,
305ա` «Երեւակն է մեծ 98 անգամ, քան երկիր … Լուսինն փոքր է 35 անգամ, այսքան
միայն իմացայ», 305բ` «Գաղափարագիրք մոլորակաց` Երեւակն, Լուսնթագն, Հրատն,
Արեգակն, Լուսաբերն, Փայլածուն, Լուսին»:
1839
ԱՌԱՔԵԼ
ՍԻՒՆԵՑԻ, ՄԵԿՆՈՒԹԻՒՆ ՍԱՀՄԱՆԱՑ ԳՐՈՑ
|
|
ԺԸ. դար |
ԹԵՐԹ` 158 (գրչի էջակալում` 1-273, որ է` 7ա-143ա). չգրուած`
1ա-5բ, 6բ, 13բ, 143բ, 149ա-58բ: ՊՐԱԿ` 5+Ա-ԺԲx12+9: ՆԻՒԹ` թուղթ` լուսագծերով եւ եռամահիկ լուսադրոշմով: ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ` 21x15,5: ԳՐՈՒԹԻՒՆ` երկսիւն (15x10): ԳԻՐ` նոտրգիր (նմուշ` 10ա): ՏՈՂ` 34: ԿԱԶՄ` դարչնագոյն դրոշմազարդ կաշի, դռնակով, միջուկը տախտակ, աստառը
կապոյտ կտաւ. լուսանցակողերը` կարմիր:
ՄԱՆՐԱՆԿԱՐՉՈՒԹԻՒՆ - Կիսախորան` 14ա: Ճակատազարդ` 7ա, 132ա: Լուսանցազարդ` բուսական,
թռչնային, խաչ: Զարդագիր` թռչնագիր, հանգուցագիր, ձուկ: Գոյներ` կարմիր, կապոյտ,
վարդագոյն:
ՊԱՏԱՌԻԿ-ՊԱՀՊԱՆԱԿ - Աւետարան: Թ. դ.: 4 (Ա-Դ)+4 (Ե-Ը)` ստացուած 4 թերթերի ընդլայնակի
երկտակումով եւ եզրահատումով (բնագիրը կտրուած): Մագաղաթ (31,5x21), երկսիւն
(26,5x20), բոլորագիծ երկաթագիր (նմուշ` Գա), տող` 18: Կարդալ` Գա, Բբ, Գբ,
Բա «Եւ ապա երեւեսցի նշան որդւոյ յերկինս... զոր կացոյց Տէր իւր ի վերայ ծառայից իւրոց` տալ նո[ցա]» (Մատթ.,
ԻԴ. 30-45): Դա, Աբ, Դբ, Աա «[արիք, երթիցուք աս]տի,
զի ահաւասիկ եհաս... յետոյ մատուցեալ
երկու սուտ վկայք ասե[ին]» (Մատթ., ԻԶ. 46-61): Եա, Ըբ Եբ, Ըա, «[եկիր կորու]սանել
զմեզ... իսկ Յիսուս գթացեալ ձգ[եաց]» (Մարկ., Ա. 24-41): Զա, Էբ, Զբ, Էա «[երթայք զգուշացարուք որ]պէս եւ գիտէք... եւ զձեզ անհոգս արասցուք» (Մատթ., ԻԷ. 65-ԻԸ.
14):
ՎԻՃԱԿ` բաւարար,
կազմի կաշին քերծուած, եզրերը մաշուած, դռնակը վնասուած եւ կծկուած, կապիչներն
ու գամերն ընկած:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
1. 7ա-132ա Տէր Առաքելի, եռամեծի եւ քաջ հռետորի,
անյաղթ փիլիսոփայի, աշակերտի երիցս երանելոյն Գրիգորի տիեզերալոյս
վարդապետի, արարեալ բանս խրատականս, ոգեշահս եւ հանճարս իմաստայելս` ի
Մեկնութիւն Սահմանաց գրոց, ի յիղձ մաղթանաց, ոմանց բանասիրաց, եղբարց հարազատաց,
նորին աշակերտաց
Տե՛ս
ձեռ. 1234, 8ա-116ա: Նխերգ/7ա-13ա (ունի` ծառ իմաստասիրութեան): Նխերգ Դաւթի/14ա-20բ:
ա/20բ-8ա: բ/28ա-35բ: գ/35բ-9բ: դ/39բ-43ա: ե/43ա-50բ: զ/50բ-64ա: է/64ա-68ա: ը/68ա-75բ:
թ/75բ-80ա: ժ/80ա-93ա: ժա/93ա-102բ: ժբ/102բ-11բ: ժգ/111բ-5ա: ժդ/115բ-6բ: ժե/116բ-7ա:
ժզ/117աբ: ժէ/117բ-24ա: ժը/124ա-7ա: ժթ/127ա-31բ: ի/131բ-2ա:
2. 132ա-43ա Նորին տէր Առաքելի Սիւնեաց եպիսկոպոսի
ի տեսութիւն բանին, որ ասէ. Ամենայն չար տանջելի - Զի՞նչ է, որ ասէ. Ամենայն չար տանջելի: Պատասխանի.
Ի վերայ այս բանի երեսուն եւ երեք ինչ խնդրելի է... եւ վասն այսքան պատճառացս
ասաց, թէ ամենայն չար տանջելի (Գլուխք` Ա-ԼԳ.):
Տե՛ս
ձեռ. 1234, 116ա-26ա:
3. 144ա-8բ Ցանկ գլխաւոր բանիցն Սահմանաց Մեկնութեանս
վասն դիւրաւ գտանելոյ զիր ինչ խնդրողացն («Ա-Ք») - Աղօթքն
զհոգւոյ զախտն մեռուցանէ... 125… Քարեայ նաւն մարդ եւ ոչ մարդ եւ այլն… 195:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
6ա (գունատ թանաքով)
Զգործս ձեռաց իմոց ուղիղ արա՛ր ի մեզ
եւ զգործս ձեռաց իմ աջողեա՛յ մեզ, մեծացոյցէ անձն իմ զՏէր զքեզ, արի իրաւանց
եւ արդարութեան զէցին (=ձգեցին) զիս զձեռս թշմանմեա:
39բ Օգնեա՛յ
Յիսուս տկար անօթիս:
143ա Յորոց եւ
զմեզ փրկեսցէ մարդասէրն Քրիստոս, ի դառն դժոխոց եւ տանջանաց ազատէ. ամէն:
Հայր մեր, որ:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ՅԵՏԱԳԱՅԻ
143ա (ԺԹ. դ.,
շղագիր) Ափսոս աշխատանացս, զոր կորուսի:
ԿՆՔԱԴՐՈՇՄ` 7բ, 14ա եղծուած
եւ անընթեռնելի:
ԳՐՉԱՓՈՐՁ` 6ա «Մի տար
սա»: ՆՇՈՒՄ` 1ա
«ԺԸ. դ., Մ[եսրոպ] եպիս[կոպոս]»:
1840
ԺՈՂՈՎԱԾՈՅ
|
|
ԺԸ. դար |
ԳՐԻՉ` Մկրտիչ
Նախչվանցի:
ԹԵՐԹ` 148.
չգրուած` 1աբ, 85ա-6բ 145ա-8բ: ՊՐԱԿ` 19x8
(11, 19` 6): ՆԻՒԹ` թուղթ`
լուսագծերով եւ լուսադրոշմով` եռամահիկ: ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ`
22x14: ԳՐՈՒԹԻՒՆ` միասիւն`
2ա-63ա (16,5x9,5), երկսիւն` 63բ-144բ (17x9,5): ԳԻՐ` նոտրգիր
(նմուշ` 65ա): ՏՈՂ` 42: ԿԱԶՄ` վարդագոյն լաթ, մէջքը` կապոյտ գործուածք. միջուկը`
ստուարաթուղթ, աստառը` թուղթ: ՊԱՀՊԱՆԱԿ` 1 (Ա)+1
(Բ)` սպիտակ չգրուած թուղթ` Ի դ., մաս կազմաստառի:
ՄԱՆՐԱՆԿԱՐՉՈՒԹՅՈՒՆ (գծանկարային)
- Ճակատազարդ` 87ա, 125ա: Լուսանցազարդ` յուշկապարիկ (2ա): Զարդագիր` թռչնագիր:
Գոյներ` նարնջի, սեւ:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար.
տեղ-տեղ խոնաւութեան հետքեր, թ. 2-5` լուսանցներում շագանակագոյն բծեր,
թանաքից գրադաշտը գունափոխուած. Ի. դարում նորոգուած եւ վերակազմուած,
թ. 1` Ի. դարի յաւելում, թ. 81` սխալ տեղադրուած, պէտք է կարդալ` 82-81:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
Ա. 1. 2ա-61ա Տէր Առաքելի, եռամեծի
եւ քաջ հռետորի եւ անյաղթի փիլիսոփայի, աշակերտի տեառն Գրիգորի երիցս
երանեալ տիեզերալոյս վարդապետի, արարեալ բանս խրատականս, հոգեշահս եւ
հանճարս իմաստաեղս ի մեկնութիւն սմա Սահմանաց գրոց, ի յիղձ մաղթանաց ոմանց
բանասիրաց, եղբարց հարազատաց, նորին աշակերտաց
Տե՛ս
ձեռ. 1234, 8ա-116ա: Նխերգ/2ա-5ա: Նխերգ Դաւթի/5բ-8բ: ա/9ա-12բ: բ/13ա-16բ: գ/16բ-18բ:
դ/18բ-23ա: ե/23բ-5բ: զ/25բ-31ա: է/31ա-3ա: ը/33ա-6բ: թ/36բ-8բ: ժ/38բ-44բ: ժա/44բ-48բ:
ժբ/48բ-52բ: ժգ/52բ-3բ: ժդ/53բ-4բ: ժե/54բ: ժզ/54բ-5ա: ժէ/55ա-7բ: ժը/58ա-9ա: ժթ/59ա-60բ:
ի/60բ-1ա:
2. 61ա-3ա Նորին տէր Առաքելի Սիւնեաց եպիսկոպոսի
ի տեսութիւն բանին, որ ասէ. Ամենայն չար եւ - Նախ գիտելի է, զի վասն Գ. բանի հարկաւորեցաւ իմաստասիրութիւնս
գրել զայս... զի որ բամբասի յաղագս մեղաց բամբասի, իսկ բամբասանք սատանայի
է յատուկ, ուրեմն է վասն մեղաց:
Տե՛ս
ձեռ. 1234, 116ա-26ա, որի համեմատ որոշակի տարբերութիւններով:
Բ. 1. 63բ-74ա [Յովհաննու Որոտնեցւոյ տիեզերալոյս
րաբունապետի ի բանն, որ ասէ. Ի սկզբանէ Տէր զերկիր հաստատեցեր, ձեռ.
1431, 102ա-29ա] - Ո՜վ Տէր Աստուած իմ Յիսուս Քրիստոս, բան Հօր եւ Որդի կուսին...
եւ բազմերախտ Հօրս մերոյ հոգեւորի եւ բուռն հարկանեմ զբանէն, որ ասէ. Թէ ի
սկզբանէր բանն եւ:
2. 74ա-80բ Յօվյաննու Որոտնեցւոյ տիեզերալոյս
րաբունապետի արարեալ [ի բանս Աւետարանին ըստ Յոհաննու, որ ասէ. Ի սկզբանէ
էր Բանն. ձեռ..
1431, 148ա-63ա] - Ճահաւորիմ, ո՜վ կաճառք լուսերամից... են եւ այլ բազում զանազանութիւնք,
բայց վասն աւուրս պատշաճի այսքան բաւականասցի, եւ Քրիստոսի յուսոյն միոյ
փառք յաւիտեանս. ամէն:
3. 82ա, 81աբ, 83ա-5բ [Մեծ րաբունապետին Յոհաննու Որոտնեցւոյ
ասացեալ ի բանն առաքելական, որ ասէ. Հայեցարուք ընդ առաքեալսն եւ ընդ քահանայապետն
խոստովանութեան ընդ Յիսուս, որ հաւատարիմ է արարչին իւրոյ եւ այլ նախ քան
զբանս հետեւեսցուք բնական քննութեանց, եւ ապայ յետ այնորիկ ձեռնարկեսցուք
ի Մեկնութիւն բանին որ ասէ. ձեռ. 1431, 193ա-202ա] - Մշտաշարժ իմն էութիւն ըստ անձնիշխանականի...
էացուցիչ գոյիցս, ըստ որում ասէ յորմէ ամենայն նմա փառք, պատիւ եւ գոհութիւն
յանզրաւ յաւիտեանս. ամէն:
Գ. 87ա-90բ Ներածութիւն Պորփիւրի [Ստորոգութեանցն
Արիստոտէլի]
Տե՛ս
ձեռ. 718, 138ա-70բ: Նխբ/87ա: ա/87աբ: բ/87բ-8ա: գ/88ա-9ա: դ/89ա: ե/89ա: զ/89ա: է/89ա:
ը/89բ: թ/89բ: ժ/89բ: ժա/89բ: ժբ/89բ: ժգ/89բ: ժդ/89բ-90ա: ժե/90ա: ժզ/90ա: ժէ/90ա:
ժը/90ա: ժթ/90ա: ի/90աբ: իա/90բ: իբ/90բ: իգ/90բ: իդ/90բ: իե/90բ: իզ/90բ: ներած/90բ:
Դ. 1. 90բ-1բ Դաւթի Անյաղթ փիլիսօփայի Ներգինացւոյ Առածք Ե.
Տե՛ս
ձեռ. 464, 184ա-7բ: ա/90բ-1ա: բ/91ա: գ/91ա: դ/91աբ: ե/91բ:
2. 91բ-2ա Նորին Դաւթի Աթենականի հայոց փիլիսօփայի
վասն բաժանման - Ամենայն,
որ մի անգամ բաժանեալ գոյ յայլոց գոյից...
3. 92ա [Յ]աւելցի եւ առաջիկայս, համառօտեալ
ի դպիր Պաղտասարէ, ի բանից նոյնոյ Դաւթի սրբոյ փիլիսոփայի, ի Մեկնութենէն
Պորփիւրի, թէ վասն էր Ե. են ընդհանուր ձայնքն եւ ոչ աւելի կամ պակաս, եւ ցուցանի
ի բաժանմանէ ըստ այսմ եղանակի - [Յ]այն երկակի է, յօդեալ եւ անյօդ... եթէ վասն միայն
են ընդհանուրքն եւ ոչ աւելի կամ պակաս:
Ե. 92ա-3բ Համառօտ վերլուծութիւն Պորփիւրի դժուարալուծիցն,
ի յերկասիրութեան մեծ հռետորին հայոց Յօհաննու Որոտնեցուց - [Հարց. Զ]ի՞նչ է սահման ընդհանրին: Պատասխանի. Ընդհանուր
է մի բուսով ըստ տեսակի բազմաց ընկալեալ... զի ճշմարիտ է, որ ոչ ունի սեռն
զբաղկացականն եւ ոչ տեսակն զբաժանականն:
Զ. 93բ-4բ Զմեծ րաբունապետէն Գրիգորի Տաթեւացւոյ
յասացեալ Յաղագս աստուածային անւանց համառօտապէս - Եւ գիտելի է, զի ի խնդիր խորին տեսութեանց... որ ասէ.
Ծնաւ, եւ արտաբերցաք եւ եդաք աստ:
Է. 1. 95ա-125ա [Պետրոսի Արագոնացւոյ Գիրք առաքինութեանց]
Տե՛ս
ձեռ. 46, 2ա-335ա: Յռջբ/չիք: 1/95ա-6ա: 2/96ա-105ա (յառաջաբանութիւն, ցանկ մասանց`
Ա-Գ. եւ գլխոց Ա. մասին` Ա-ԻԱ.` չիք): ա/96ա-8բ: բ/99ա-102ա: գ/102ա-5ա (ցանկ գլխոց`
Ա-ԺԸ. եւ գլուխ Ա.` չիք): 3/105ա-19ա (յառաջաբանութիւն, ցանկ մասանց` Ա-Դ. եւ
գլխոց Ա. մասին` Ա-Է.` չիք): ա/105ա-7ա: բ/107ա-110ա (ցանկ գլխոց` Ա-ԺԹ. եւ գլուխ
Ա.` չիք): գ/110ա-2բ (ցանկ գլխոց` Ա-ԺԶ. եւ գլուխ Ա.` չիք): դ/113ա-9ա (գլուխ Ա.` չիք):
4/119ա-22բ: 5/122բ-5ա (գլուխ Ա.` չիք`):
Խիստ
համառօտուած եւ էական տարբերութիւններով:
2. 125ա-43ա [Գիրք Յաղագս մոլութեանց, շարադրեալ ի Պետրոսէ աբեղայէ Արագոնացւոյ,
որ ի կարգէ Քարոզողաց սրբոյն Դոմինիկոսի]
Տե՛ս
ձեռ. 66, 122ա-273ա: Յռջբ/չիք: 1. ա/125աբ (Յաղագս մեղաց եւ անուանց նորին, Յաղագս
բաժանման մեղաց` չիք): բ/125բ-30ա (Յաղագս սահմանի հպարտութեանն, Յաղագս երրորդ
տեսակի հպարտութեանն, Յաղագս աստիճանաց հպարտութեանն, Յաղագս համեմատութեան
հպարտութեան առ այլ մոլորութիւնս, Յաղագս անհնազանդութեան ոչ պահող` չիք):
գ/130ա-1ա (Յաղագս սահմանի նախանձուն, Յաղագս գարշութեան նախանձուն` չիք):
դ/131ա-2ա (Յաղագս սահմանի բարկութեանն, Յաղագս բաժանման բարկութեանն` չիք):
ե/132ա-4բ (Յաղագս սահմանի ծուլութեանն` չիք): զ/134բ-139ա (Յաղագս սահմանի
ագահութեան` չիք): է/139ա-40բ (Յաղագս սահմանի որկորամոլութեանն, Յաղագս
գարշութեան որկորամոլութեանն` չիք): ը/140բ-2բ (Յաղագս սահմանի բղջախոհութեանն,
Յաղագս գարշութեան բղջախոհութեանն` չիք): 2/142բ (Յաղագս հոտոտելեաց, Յաղագս
ճաշակելեաց, Յաղագս շոշափելեացն, Յաղագս համեմատութեան մարմնական զգայութեանցն
առ հոգեւորսն` չիք): 3/143ա:
Խիստ
համառօտուած եւ էական տարբերութիւններով:
3. 143բ-4բ [Պետրոսի Արագոնացւոյ] Յաղագս պատուիրանաց
Տե՛ս
ձեռ. 66, 273ա-7ա: Նխբ/143բ-4ա: ա/144ա: բ/144ա: գ/144ա: դ/144ա: ե/144աբ: զ/144բ:
է/144բ: ը/144բ: թ-ժբ/չիք:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
147բ Ես Բերթումի որդի տիրացու
Մկրտիչս գրեցի:
147բ Ես Նախչվանցի Բերթումի որդի
տիրացու Մկրտիչս գրեցի
Աստուծով, գիտաց ըզխորհուրդս քոյ, Տէր եւ այլն ըստ կարգին:
Դժուարընթեռնելի
այս երկու յիշատակարաններն Օ. Եգանեանի ձեռքով վերստին ընդօրինակած`
պհպ. Բա:
ԳՐՉԱՓՈՐՁ` 148բ` խրատ
Առաքել վարդապետի:
ՆԿԱՐԱՓՈՐՁ` 148բ` թռչնագիր
«Ե»:
ՆՇՈՒՄ` 2ա` «ԺԸ., Մ[եսրոպ] եպ[իսկոպոս]»,
1ա, 2ա` «N 1840»:
1841
ԺՈՂՈՎԱԾՈՅ
|
ԷՋՄԻԱԾԻՆ |
ՌՃՁ. - 1731 |
ԳՐԻՉ` Մեսրոպ:
ՍՏԱՑՈՂ` Զաքարիա եպս.:
ԹԵՐԹ` 392.
չգրուած 1ա-12բ, 268բ-72բ, 381ա-392բ: ՊՐԱԿ` 12+Ա-ԻԲx12
(ԻԲ 8)+Ա-Եx12+Ա+Ա-Գx 12+12: ՆԻՒԹ` թուղթ`
լուսագծերով եւ լուսադրոշմով` եռամահիկ: ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ`
21,5x15,5: ԳՐՈՒԹԻՒՆ` միասիւն
(14x10): ԳԻՐ` բոլորգիր
(նմուշ` 37ա): ՏՈՂ` 21,
29-31` թ. 273-380: ԿԱԶՄ` մուգ
շագանակագոյն դրոշմազարդ կաշի` դռնակով, Ա. փեղկին վարդեակահիմք մետաղէ
երկու գամ, միջուկը` տախտակ, աստառը` կարմիր եւ ծաղկահիւս մետաքս. լուսանցակողերը`
կարմիր:
ՄԱՆՐԱՆԿԱՐՉՈՒԹԻՒՆ - Լուսանցազարդ`
բուսական: Զարդագիր` մարդադէմ, թռչնագիր: Գոյներ` կարմիր, նարնջի:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար:
Կազմի կաշին քերծուած, կապիչներն ընկած, տեղ-տեղ խոնաւութեան հետքեր:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
Ա. 13ա-268ա Տէր Առաքելի, եռամեծի
եւ քաջ հռետորի եւ անյաղթ փիլիսոփայի, աշակերտի երիցս երանելոյն Գրիգորի
տիեզերալոյս վարդապետի, արարեալ բանս խրատականս, ոգեշահս, եւ հանճարս
իմաստայեղս ի Մեկնութիւն Սահմանաց գրոց, ի յիղձ մաղթանաց, ոմանց բանասիրաց,
եղբարց հարազատաց, նորին աշակերտաց
Տե՛ս
ձեռ. 1234, 8ա-116ա: Նխերգ/13ա-24ա: Նխերգ Դաւթի/24ա-36բ: ա/36բ-52ա: բ/52բ-62բ: գ/62բ-74բ:
դ/74բ-92ա: ե/92ա-6բ: զ/96բ-124բ: է/124բ-33ա: ը/133ա-48բ: թ/148բ-58բ: ժ/158բ-86ա:
ժա/186ա-207բ: ժբ/207բ-26բ: ժգ/226բ-35ա: ժդ/235ա-8բ: ժե/238բ-9բ: ժզ/239բ-41ա: ժէ/241ա-53ա:
ժը/253ա-9ա: ժթ/259ա-67ա: ի/267ա-8ա:
Բ. 273ա-330ա [Դաւթի Զէյթունցւոյ Մեկնութիւն քերականի]
Տե՛ս
ձեռ. 2380, 318ա-89բ: ա/273ա-80ա (խորագիրը` չիք): բ/280ա-3ա: գ/283աբ (խորագիրը
տարբեր` Յաղագս փաղառութեան): դ/283բ-4բ: ե/284բ-5ա: զ/285ա-6բ: է/286բ-7ա (խորագիրը
տարբեր` Յաղագս հասարակաց շաղաշարաց): ը/287ա-9ա (խորագիրը` չիք): թ/289ա-305ա
(խորագիրը` չիք): ժ/305ա-8ա: ժա/308ա-13ա: ժբ/313աբ: ժգ/313բ-4ա: ժդ/314ա-6ա: ժե/316ա-7ա:
ժզ/317ա-22ա: ժէ/322ա-4բ: ժը/324բ-7ա (խորագիրը` չիք): ժթ/327ա-9բ: Յիշ. հեղ./329բ-30ա:
Տե՛ս
Դաւիթ Զեյթունցի, Մեկնութիւն քերականի, Երեւան, 1981, էջ 63-182:
Գ. 330ա-2բ Մեկնութիւն բառից Քերականի - Վերծանութիւն`
ընթերձողութիւնն... Տրամադրել, փոխել:
Տե՛ս
ձեռ. 267, 242բ-6բ:
Դ. 333ա-41ա [Դիոնեսիոսի Թրակացւոյ Արուեստ քերականութեան]
Տե՛ս
ձեռ. 267, 229ա-42բ: ա/333ա: բ/333աբ: գ/333բ: դ/333բ: ե/333բ: զ/333բ-4բ: է/334բ:
ը/334բ-5ա: թ/335ա: ժ/335ա: ժա/335բ: ժբ/335բ: ժգ/335բ-7բ: ժդ/337բ-8ա: ժե/338աբ: ժզ/338բ:
ժէ/338բ: ժը/338բ-9ա: ժթ/339ա: ի/339ա-40ա: իա/340աբ: իբ/340բ: իգ/340բ-1ա: իդ/չիք:
Ե. 342ա 0րհնութիւն վեղարի - Աղաչեմք զքեզ Տէր Յիսուս Քրիստոս... որ ընտրեցեր եւ
ընկալար: Հայր մեր, որ յերկինս:
Տե՛ս
ձեռ. 1057, 52ա:
Զ. 342ա-4բ Յառաջաբանութիւն սուրբ գրոցս հարցմանց - Ներգործական իմն մշտաշարժ բնաւորեալ ելոյ զօրէն վերընթաց
հրոյ... գրեցեալ լիցին ի գիրն կենաց անջնջելի յիշատակութեամբ. ամէն, եղիցի,
եղիցի:
Է. 1. 345ա-80բ [Մեկնութիւն քերականութեան` արարեալ
Մովսիսի Խորենացւոյ]
Տե՛ս
ձեռ. 436, էջ 280ա-300բ: 1. ա/345ա: բ/345ա: գ/345աբ: դ/345բ-6ա: 2. ա/346ա: բ/346աբ:
3/346բ-7ա: 4/347աբ: 5. ա/347բ-8ա: բ/348ա: գ/348ա-9ա: դ/349աբ: ե/349բ-50ա: զ/350ա-1ա:
է/351ա-2ա: ը/352ա: թ/352ա-3ա: ժ/353աբ: ժա/353բ-4բ: ժբ/354բ-5ա: ժգ/355ա-6ա:
6/356ա-7ա: 7/357ա-8բ: 8/358բ-9ա: 9/359ա-362բ: 10/362բ-4բ: 11/364բ-5բ: 12. ա/365բ-6ա:
բ/366ա: գ/366ա: դ/366աբ: ե/366բ: 13/367աբ: 14/367բ-8ա: 15/368աբ: 16. ա/368բ-9ա:
բ/369ա-70ա: գ/370աբ: դ/371աբ: ե/371բ: 17. ա/371բ-3ա: բ/373ա-5բ: 18/375բ: 19/375բ-6ա:
20/376ա-7ա: 21/377ա-9ա: 22/379աբ: 23/379բ-80բ:
2. 380բ Մովսէսի քերդողահօր Մեկնութիւն Քերականին
380բ [Յաղագս քերականութեան. ձեռ. 436, 300բ] - Գրականութիւն ստուգաբանի քերականութիւնդ...
էած ի ցանկութիւն լսողաց /// (չշարունակած):
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
158բ Եւ զիս յիշեա՛:
332բ Աւարտն
եղեւ այսըմ տառի,
Հազար հարիւր
ութսուն թւի (1731),
Ի ժամանակս
հայրապետի,
Աբրահամու կաթու[ղի]կոսի:
Գրեցաւ ամսին
Փետրվարի,
Երկու հնգից
արաբարդի (10),
Ի Սուրբ աթոռն Էջմիածնի,
Ձեռամբ ապիկար
Մեսրոպի,
Տխմար մտօք քարտուղարի:
341ա Փառք եւ
պատիւ, գոհութիւն եւ երկրպագութիւն ամենասրբոյ Երրորդութեանն եւ միոյ աստուածութեանն`
Հօր եւ Որդւոյ եւ Հոգւոյն Սրբոյ, այժմ եւ միշտ եւ յաւիտեանս յաւիտենից. ամէն:
0ժանդակութեամբ եւ օգնականութեամբ ամենահասն թեւոց Աստուծոյ` Հոգւոյն
ճշմարտի յաւարտ եւ ի կատար էհաս գիրքս Քերականութեան` հանդերձ մեկնութեամբն,
ի թուականիս մեր հայոց հազար հարիւր եւ ութսուն (1731), ամսեանն Փետրուարի
ԺԷ. (17), ի հայրապետութեանն Հայաստանեայցս վիճակի` առն
վսեմագունի եւ ծայրագոյն քահանայապետին Աստուծոյ, բազմերջանիկ հօրն
հասարակաց` Մուշեցւոյ տեառն Աբրահամու սրբազան կաթուղիկոսի Ամենայն
Հայոց, եւ աթոռակալութեան Աղէքսանդրի յոգնահանճար
վարդապետի, ի թագաւորութեան օսմանացւոց սուլթան Ահմէտի, վեցերորդ
ամսեանն նորին թագաւորութեան եւ եօթներորդի ամի թագաւորին Բարսից շահ Թահմազին,
որ յոյժ վրդովեալ կայր աշխարհս եւ պատե|341բ|րազմ գոռայր միշտ ի մէջ սոցին, յոյժ
տագնապի կայր ազգս հայոց` որ յարեւելս, զի բազումք ի սրոյ ծախեցան, եւ բազումք
ի գերի վարեցան, եւ բազումք ընչից եւ ապրանաց ունայնացան, յառաջ քան զչորս
եւ հինգ ամս անցելոց, որ ի թագաւորութեանս, բայց դեռեւս կայ ի նոյն վրդովմուն,
զառապայն Աստուած միայն գիտէ` թէ զինչ լինելոց է զկատարածն: Եւ այսպէս ի
դառն եւ դաժանելի ժամանակիս, պիտակ միայն անուամբ Զաքարիա վարդապետ անուն
եւ եպիսկոպոս աստիճանաւ, յաղագս աստուածային սիրոյն եռանդին առ ոչինչ
համարեալ զայսքան վիշտ ժամանակիս, որպէս ի դիւրութեան եւ ի խաղաղութեան
փոյթ յանձին կալեալ, ետ գրել զգրեանս զայսոսիկ ի միում տփի փակեալ, յաղագս վայելման
իւրոյ անձին եւ առապայից դիպողաց` յիշատակ իւր հոգւոյն եւ համօրէն ընտանեաց,
հոգեւորաց եւ մարմնաւորաց, ի փառս ամենասուրբ Երրորդութեան` Հօր եւ Որդւոյ
եւ Հոգւոյն Սրբոյ, յաւիտեանս. ամէն:
Արդ, երեսըս
անկեալ աղաչեմ զձեզ, ո՛վ սիրեցեալքդ իմ ի Քրիստոս, եթէ օրինակիցէք կամ եթէ
յարեւանցի զբօսնիցէք, միով Հայր
մեղայիւ կամ միով բերանով յիշեսջիք ի Քրիստոս զվերոյգրեցեալ Զաքարիայ վարդապետս
եւ զհոգեւոր ծնօղն իմ, եւ զդաստիարագ զՍիմոն աստուածաբանութեանն վարդապետ
արքեպիսկոպոս եւ նուիրակապէտ գերահռչակ
սրբոյ աթոռոյս Էջմիածնի, որ յԵրեւան քաղաքէ, նա
եւ զմարզիչն իմ գիտութեան` զԴաւիթ փիլիսոփայն եւ արքեպիսկոպոս,
որ է Շնգաւթեցի, նա
եւ զմարմնաւոր ծնօղսն իմ` զհայրն իմ Կիրակոսն եւ զմայրն իմ`
Մանիխան, եւ
զեղբարքն իմ` Ադամն, Արզումն, եւ քորքն իմ` Խասումն, Խանփարն եւ զԱննէն, եւ հօրեղբարցն
իմ եւ իւրեանց որդւոցն եւ այլ ամենայն արեան առու մերձաւո|342ա|րաց իմոց յիշեսջիք,
եւ դուք յիշեալ լիջիք ի Քրիստոսէ. ամէն: Հայր մեր, որ յերկինս:
ՆՇՈՒՄ` 1ա «ՌՃՁ. -
1731, Մ[եսրոպ] եպիս[կոպոս]»:
1842
ԺՈՂՈՎԱԾՈՅ
|
ԼԻՄ ԱՆԱՊԱՏ |
ՌՄԻ. - 1771 |
ԳՐԻՉ` Տէր Յարութիւն:
ԹԵՐԹ` 224
(գրչի էջակալում ա-ք, որ է` 2ա-19ա, ժ-ճղա, որ է` 19բ-118բ). չգրուած` 1ա,
211ա-24բ: ՊՐԱԿ` 1+Ա-ԻԲx8
(Բ 6, Ը, ԺԶ-ԺԷ 10, ԺԳ 9, ԺԴ, ԺԸ, ԺԹ, ԻԱ 12, ԺԵ 2x8+2, Ի, ԻԲ 16)*: ՆԻՒԹ` թուղթ` լուսագծերով եւ լուսադրոշմներով` անընկալելի:
ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ` 21x16: ԳՐՈՒԹԻՒՆ` միասիւն
2ա-3բ, 209ա-10բ (16x12), երկսիւն` 4ա-208բ (16,5x12): ԳԻՐ` նոտրգիր (նմուշ` 2ա): ՏՈՂ` 28-30: ԿԱԶՄ` շագանակագոյն
դրոշմազարդ կաշի, միջուկը` տախտակ, աստառը` դրոշմազարդ կտաւ. լուսանցակողերը`
կարմիր: ՊԱՀՊԱՆԱԿ` 1 (սկ.,
հաշուած թերթաքանակի մէջ` թ. 1)` թուղթ:
*Պրակահամարները
սովորական ձեւով չեն. առաջինի սկզբում գրուած է Ա, վերջում` Ա, երկրորդի
սկզբում Բ, վերջում` Գ, եւ այսպէս շարունակ. 19րդն ունի ԼԶ-ԼԷ, 20րդը` միայն
ԼԸ, վերջին երկուսը պրականիշ չունեն, ըստ այսմ` մեր գրած Ա-ԻԲ. համարները
պայմանական են:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար:
Կազմի կաշին քերծուած, թանաքից գրադաշտը թեթեւակի գունափոխուած, տեղ-տեղ
խոնաւութեան հետքեր, թանաքի բծեր:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
- 1բ [Ցանկ, ԺԹ. դ.] Ի գիրքս այս գոն - 1. Լուծմունք Սահմանացն... 5. Տեսութիւն Անթառամ ծաղկին
ի Վարդան վարդապետէ:
Ա. 1. 2ա-169ա [Տէր] Առաքելի, եռամեծի եւ քաջ հռետորի
եւ անյաղթ փիլիսոփայի, երանելոյն տիեզերալոյս վարդապետի արարեալ բանս
խրատականս, ոգեշահս եւ հանճարս, իմաստահեղս ի Մեկնութիւն Սահմանաց գրոց,
ի հեղձ մաղթանաց ոմանց բանասիրաց, եղբարց հարազատաց, նորին աշակերտաց
Տե՛ս
ձեռ. 1234, 8ա-116ա: Նխերգ/2ա-8բ: Նխերգ Դաւթի/8բ-16ա: ա/16ա-25բ: բ/25բ-32ա: գ/32ա-39բ:
դ/39բ-53բ: ե/53բ-7բ: զ/57բ-78բ: է/78բ-84ա: ը/84ա-93բ: թ/93բ-100ա: ժ/100ա-21բ: ժա/121բ-30բ:
ժբ/130բ-42ա: ժգ/142ա-7ա: ժդ/147ա-9ա: ժե/149աբ: ժզ/149բ-50ա: ժէ/150ա-8բ: ժը/158բ-62բ:
ժթ/162բ-8ա: ի/168ա-9ա:
2. 169ա-83ա Նորին տէր Առաքելի Սիւնեաց եպիսկոպոսի ի տեսութիւն բանին, որ ասէ.
Ամենայն չար տանջելի է - Զի՞նչ է, որ ասէ. Ամենայն չար տանջելի է, պատասխանի.
Ի վերայ այսր բանի երեսուն Գ. ինչ խնդրելի է... եւ վասն այսքան պատճառացս ասաց,
թէ ամենայն չար տանջելի է: Կատարեցաւ քաղուածոյս սահմանաց գրոցս ի փառս
Քրիստոսի Աստուծոյ մերոյ աւրհնելոյն յաւիտեանս. ամէն: Փառք ամենասուրբ
Երրորդութեան եւ միոյ աստուածութեանն` Հօր եւ Որդոյ եւ Հոգւոյ Սրբոյ. ամէն
(գլուխք` Ա-ԼԳ):
Տե՛ս
ձեռ. 1234, 116ա-26ա:
Բ. 183բ-92ա Յաղագս երկնային շարժմանն` նուաստ Յոհաննիսի Երզնականցոյ շարադրեալ
յիմաստնոցն բանիցն, ի խնդրոյ բարեպաշտ եւ երկիւղազարդ պատանւոյն պարոն Վաղթանկայ
Տե՛ս
ձեռ. 529, 149ա-66բ: Նխդր/183բ-4ա: ա/184աբ: բ/184բ-5ա: գ/185աբ: դ/185բ-6ա: ե/186աբ:
զ/186բ-7ա: է/187աբ: ը/187բ-8ա: թ/188աբ: ժ/188բ-9բ: ժա/189բ-90ա: ժբ/190ա: ժգ/190ա:
ժդ/190աբ: ժե/190բ: ժզ/190բ: ժէ/190բ-1ա: ժը/191ա: ժթ/191ա: ի/191ա: իա/191աբ: իբ/191բ-2ա:
իգ/192ա:
Գ. 193ա-7բ, 205ա-10բ Կտակ մեծի ուրբաթու, ի բանն առաքելոյն
Պետրոսի, որ ասի. Քրիստոսի չարչարիլն մարմնով վասն ձեր, եւ դուք ի նոյն միտս
վառեցարուք, զի որ չարչարի մարմնով, դադարի ի մեղաց, Պետրոսն - Նախաճառութիւնք մարգարէից, որ վասն կամաւոր եւ սարսափելի
չարչարանացն... զոր օրհնութիւն եւ գոյութիւն, փառք, պատիւ եւ երկրպագութիւն փրկողին մերոյ,
չարչարեցելոյն, խաչեցելոյն, զթաղեցելոյն եւ յարուեցելոյն Քրիստոսի Աստուծոյ մերոյ, ընդ Հօր իւրոյ եւ Հոգւոյն
Սրբոյ, յաւիտեանս եւ յաւիտեանս յաւիտենից. ամէն:
Բնագիրն
ընդմիջարկուած է նշանագիրք իմաստնոցի մի հատուածով: 197ա Այս է նշանագրերն
Հայոց ազգի, որ կայ ի մէջ Հայոց - Ած = Աստուած, = անըսկիզբն... = աւետարան,
[արեգակն]:
Դ. 198ա-204բ Վարդան վարդապետի արարեալ մեկնութիւն Անթառամ ծաղկին, ի պատիւ
սուրբ Աստուածածնին ի Սարգսի - Թագաւորեալ սուրբ եկեղեցի աստուածաբար հրաման տայ
ում եւ կամի... կարող եւ կամեցող ողորմութիւնն Քրիստոսի Աստուծոյ մերոյ,
որ է օրհնեալ, փառաւորեալ ընդ Հօր եւ ամենասուրբ Հոգւոյն յաւիտեանս. ամէն:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
183ա Ծրեցաւ
գիրքս ի մեղսամակարդ գրչէս ՌԲՃԻ. (1771) թվին, ի սուրբ անապատն Լմայ, որք որ հանդիպիք
սորա կարդալով կամ օրինակելով, զսխալմանցն ի փառս Քրիստոսի համարեցե՛ք եւ մին բերան ողորմի ասացե՛ք:
192ա Փառք համագոյ
եւ միասնական անբաժանելի Սուրբ Երրորդութեանն` Հօր եւ Որդոյ եւ Սրբոյ Հոգւոյն,
որ ետ կարողութիւն տկար եւ տխմար աբեղիս ի յաւարտ հասուցանել զյիմաստնահեղ
գիրքս, որը կոչի Սահմանաց քաղուածու, երկրորդ` Երկնային շարժմունք, ի թվականիս
մերում ՌՄԻ. (1771), Յունիսի Զ.-ին, որ աւարտեցայ:
Արդ, աղաչեմ
զձեզ, ո՜վ լոյսերամ դասք փիլիսոփայից, խորահմուտք եւ տելիտինական, սոփերական,
ճարտասանական եւ հռետորական, քաջաջան եւ կորովամիտք, իմաստա|192բ|սիրականի
արհեստից հետեւողք եւ տրամաբանական ճոխաբանութեանց կոթողք, անմեղադիր
լերո՛ւք տկարութեանս իմում եւ ընդ վատթարութեանն գրոյս, զի կար մեր այս էր,
մանաւանդ զի Բ. օրինակաց վերայգրեցի, զի երբեմն մին սխալ կու լինէր, երբեմն
մին. եւ ես` տկար, զի յոյժ գլխացաւութիւն ունիմ, մինչ զի բազում անգամ տանի
լոյս աչս, բայց յորժամ տեսի զգիրքս` ցանկացօղ եղէ սմայ եւ ձեռն արկի գձագրել, որ եւ կատարն հասոյց զիս
Հոգին Սուրբ, եւ ինքն օրհնեալ եղիցի, հանդերձ Հարբ եւ Որդով յաւիտեանս. ամէն:
Դարձեալ յիշեցէ՛ք
զհեզահոգի զՅոհաննէս վարդապետն իմ, որ երկնային շարժման օրինակն ի յօրինակէ
նորա առայ, եւ զՍահմանաց քաղուածու օրինակն` աստուածիմաստ վարդապետացն
Պետրոսի եւ Աստուածատրոյ. Աստուած
վարձահատոյց լիցի իւրեանց եւ ինքն ի դասս սրբազան վարդապետացն դասեսցէ.
ամէն: Արդ, գրեցաւ գիրքս սա Լմայ անապատն, ընդ հովանեաւ Սրբոյն Գէորգայ զօրավարին,
ձեռամբ անարժան եւ մեղսամակարդ, սուտանուն, մեղսաթաւալ տէր Յարութենիս, անուամբս
կոչիմ եւ ոչ գործով, եւ Քրիստոսի փառք յաւիտեանս. ամէն:
ԳՐՉԱՓՈՐՁ` 220բ` «Դարձաւ
ի Պետրոս»,
224ա «Վասն հաւատոյ, յուսոյ եւ սիրոյ»:
ՆՇՈՒՄ` 1ա «ՌՄԻ. -
1771. Մ[եսրոպ] եպիս[կոպոս]»:
1843
ԺՈՂՈՎԱԾՈՅ
|
|
ԺԸ. դար |
ԳՐԻՉ` Ալեքսան:
ԹԵՐԹ` 245 (գրչի էջակալում`
1-196, որ է` 3ա-100բ). չգրուած 1ա-2բ, 120բ, 240բ, 243բ-5բ: ՊՐԱԿ` Ա-ԻԱx12 (ԻԱ 5): ՆԻՒԹ` թուղթ` լուսագծերով եւ լուսադրոշմով`
աստղ, խարիսխ: ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ` 21x 15,5: ԳՐՈՒԹԻՒՆ` երկսիւն (15x10): ԳԻՐ` նոտրգիր (նմուշ` 33ա): ՏՈՂ` 33: ԿԱԶՄ` շագանակագոյն դրոշմազարդ կաշի` դռնակով, միջուկը`
տախտակ, աստառը` սեւ մետաքս: ՊԱՀՊԱՆԱԿ` 2
(Ա-Բ)+2 (Գ-Դ)` չգրուած մագաղաթ: Լուսանցակողերը` կարմիր:
ՄԱՆՐԱՆԿԱՐՉՈՒԹԻՒՆ - Առաքել Սիւնեցի` 7բ: Կիսախորան 8ա: Ճակատազարդ` 3ա, 101ա,
121ա: Լուսանցազարդ` բուսական, թռչնային, յուշկապարիկ: Զարդագիր` հանգուցագիր,
բուսական, թռչնագիր: Գոյներ` կարմիր, կապոյտ, կանաչ, դեղին, մանուշակագոյն,
վարդագոյն, սեւ, բրոնզ:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար.
կազմի Ա. փեղկի վերին աջ անկիւնը, երեք գամերից երկուսը եւ կապիչներն ընկած,
մէջքի եւ Ա. փեղկի հատման եզրը ճաքած, դռնակը մաշուած-քրքրուած, թանաքից
գրադաշտը գունափոխուած:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
Ա. 1. 3ա-100բ Տէր Առաքելի, եռամեծի եւ քաջ հռետորի
եւ անյաղթ փիլիսոփայի, աշակերտի երից երանելոյն Գրիգորի տիեզերալոյս
վարդապետի արարեալ բան խրատական, ոգեշահս եւ հանճարս, իմաստաեղս ի Մեկնութիւն
Սահմանացս գրոց, ի յեղծ մախթանաց ոմանց բանասիրաց, եղբարց հարազատաց, նորին
աշակերտացն
Տե՛ս
ձեռ. 1234, 8ա-116ա:] Նխերգ/3ա-7ա: Նխերգ Դաւթի/8ա-12բ: ա/13ա-8ա: բ/18ա-21բ: գ/21բ-6ա:
դ/26ա-33բ: ե/33բ-5բ: զ/35բ-48ա: է/48ա-52ա: ը/52ա-9ա: թ/59ա-63ա: ժ/63ա-72բ: ժա/72բ-9բ:
ժբ/79բ-86ա: ժգ/86ա-8բ: ժդ/88բ-9բ: ժե/89բ-90ա: ժզ/90աբ: ժէ/90բ-5ա: ժը/95ա-7բ: ժթ/97բ-100բ:
ի/100բ:
2. 101ա-8բ Նորին ի տէր Առաքելի Սիւնեաց եպիսկոպոսի ի տեսութիւն բանին, որ
ասէ. Ամենայն չար տանջելի - Զի՞նչ է, որ ասէ. Ամենայն չար տանջելի, պատասխան. Ի
վերայ այսր բանի ԼԳ. ինչ խնդրելի է... եւ վասն այսքան պատճառացս ասաց, թէ ամենայն
չար տանջելի է: Կատարեցաւ քաղուածոյս սահմանաց գրոցս ի փառս Քրիստոսի Աստուծոյ
մերոյ աւրհնելոյն յաւիտեանս. ամէն (գլուխք` Ա-ԼԳ.):
Տե՛ս
ձեռ. 1234, 116ա-26ա:
Բ. 108բ-12բ [Մեկնութիւն Սահմանացն Դաւթի]
Տե՛ս
ձեռ. 55, 396ա-405ա: ա/108բ: բ/108բ-9ա: գ/109ա-12բ: Գ. 112բ-20ա [Լուծմունք գրոցն
Փիլոնի]
121ա-240ա [Մատենագրութիւնք Յովհաննու Որոտնեցւոյ]
Տե՛ս
ձեռ. 1919, 122ա-8ա: ա/112բ-3բ: բ/113բ (խորագիրը` չիք): գ/113բ-5բ: դ/115բ-6բ:
ե/116բ-7բ: զ/117բ-20ա: Դ. 121ա-220ա, 222ա-40ա [Մատենագրութիւնք Յովհաննու Որոտնեցւոյ]
ա. 121ա-44բ Յոհաննու Որոտնեցոյ ասացեալ [ի բանն,
որ ասէ. Ի սկզբանէ, Տէ՛ր, զերկիր հաստատեցեր. ձեռ. 1431, 102ա-29ա] - Ո՜վ Տէր Աստուած իմ Յիսուս Քրիստոս,
բան Հօր եւ Որդի կուսի... եւ բազմերախտ Հօրս մերոյ հոգեւոր եւ բուռն հարկանեմ
զբանէն, որ ասէ, թէ Ի սկզբանէ էր, այլ նախ քան ի մտանել ի Մեկնութիւն բանիս:
բ. 144բ-57ա Յոհաննու Որոտնեցո տիեզերալոյս րաբունապետի
արարեալ ի բան Աւետարանին Յոհաննու, որ ասէ. Ի սկզբանէ էր բանն, եւ բանն
էր առ Աստուած եւ Աստուած էր բանն, ամենայն ինչ նովաւ եղեւ եւ առանց նորա
եղեւ եւ ոչինչ [ձեռ.
1431, 148ա-63ա] - Կահաւորիմ, ո՜վ կաճառք լուսերամից եւ դասք սերովբէից...
են եւ այլ բազում զանազանութիւնք, բայց վասն աւուրս պատշաճի: Այսքան բաւական
լիցի:
գ. 157ա-63բ Մեծ րաբունապետին Յոհաննու Որոտնեցոյ
ասացեալ ի բանն առաքելական, որ ասէ. Հայեցարուք ընդ առաքեալնն եւ ընդ քահանայապետն
խոստովանութեան մերոյ, ընդ Յիսուս, որ հաւատարիմ է արարչին իւրո: Այլ նախ
քան զբանս հետեւեսցուք բանական քննութեանց եւ ապա յետ այնորիկ ձեռնարկեսցուք
ի մեկնութիւն բանին [ձեռ. 1431, 193ա-202ա] - Մշտաշարժ իմն էութիւն ըստ անձնիշխանականի
պերճութեան... ըստ որում վայել է փառք, պատիւ եւ զօրութիւն Հօր եւ Որդո եւ
Հոգոյն Սրբո, այժմ եւ յաւիտեանս յաւիտենից. ամէն. արդ, իրաւապէս բանս զկա
առցէ:
դ. 163բ-70ա Մեծի րաբունապետին Յոհաննու Որոտնեց[ւ]ոյ
ասացեալ [ի բան] առաքելոյն [Պօղոսի], որ ասէ. Մարդով եղեւ մահ եւ մարդով
յարութիւն մեռելոց [ձեռ. 663, 219ա-24ա] - Ասէ ոմն ի սրբազանիցն դասուց...
եւ անդ արկանէ զմեղուցեալ մարմինքն հանդերձ հոգով, որ եւ զմեզ փրկեսցէ ի յաւիտենից
հրոյն եւ արժանի արասցէ արքայութեան իւրում, եւ նմա փառք յաւիտեան յաւիտենից.
ամէն:
ե. 170ա-86ա Եռամեծի եւ երիցս երջանկի վարժապետին իմոյ Յոհաննու
Որոտնեցո ասացեալ ի յաւրհնութիւն նորակերտ շինուածոյ տաճարին եւ զանկակատանն
առաքելական աթոռի վանիցն Ստաթէի, որ է գլուխ եւ աթոռ Սիւնեաց վիճակի, ի
բանն, որ ասէ. Տէր ի տաճար սուրբ իւրում, Տէր երկինս յաթոռս [ձեռ. 774, 227բ-76բ, 280ա-1բ] - Սկիզբն ամենայն գոյութեանց
Աստուած, սկիզբն ամենայն բարեաց սէր... եւ Հոգւոյն Սրբոյ վայել է փառք, իշխանութիւն.
եւ աստանաւոր բանս իրաւապէս առցէ զկա: Եւ Քրիստոսի Աստուծոյ մերոյ, փառք
յաւիտեանս. ամէն:
զ. 186ա-92բ [Յորդորակ Քարոզգրքիս. ձեռ. 2066,
300բ-5ա] Այժմ դարձցուք զմակոյկ լեզուիս մեր ի բանս յորդորակն, շարժել զշրթունս
մեր յաւրհնաբանութիւն - Արդ, որ ամենցունցն է հրաշագործօղ եւ կատարողապետն
Աստուած... զհայրապետի եւ վարդապետի եւ դուք եւ մեք ի մի բերան հանցուք զաւրհնութիւն
եւ զփառս Հօր եւ Որդոյ եւ Հոգոյն Սրբոյ, այժմ եւ միշտ եւ յաւիտեանս:
է. 192բ-208բ Գրիգորի աշակերտի եռամեծին Յոհաննու
Որոտնեցո ի բանն, որ ասէ. Ծնաւ ձեզ այսօր փրկիչ, օծեալ Տէր, ի քաղաքի Դաւթի [ձեռ. 665, 328ա-49ա] - Որ յօրինիչն էր օրինակին եւ խորհրդազգածն
եղելութեանց բոլորին... եւ ի լուացումն մեղաց աղտոց գարշութեանց ժամանել
ձեզ ի բարւոք աւարտն եւ ի փառս հանդերձեալ կենաց:
ը. 208բ-20ա Գրիգորի աշակերտի եռամեծի Յովհաննու
Որոտնեցո տեսութիւն ի բան մարգարէին, զոր ասէ. Հոգի Տեառն ի վերայ իմ վասն
[որոյ եւ օծեալ, ձեռ. 1431, 176ա-93ա] - Տեսանօղն վեհերեւակ տեսութեամբ
ի բնաբարձ բարձու գերամբարձեալ... այսքան յեղանակաւ օծեալ ասի Տէր մեր Յիսուս
Քրիստոս, վասն որոյ եւ ասէ. Հոգի Տեառն ի վերայ իմ վասն որոյ եւ:
թ. 222ա-38ա Եռամեծի եւ երիցս երանեալ բազմերջանիկ
եւ տիեզերալոյս մեծ հռետորի եւ յանյաղթ փիլիսոփայի հայոց մեծաց Յոհաննու
Որոտնեցոյ արարեալ Մեկնութիւն բանին, որ ասէ մարգարէն. Ո՞ ստեղծ առանձին
զսի[րտս նոցա, ի միտ առնու զամենայն գործս նոցա, ձեռ. 1431,
129ա-48ա] - Ներգործական իմն անխափան բնաւորեալ են միտք... եւ զանազանութիւն
հոգոյ այսքան բաւական լիցի, եւ Քրիստոսի փառք յաւիտեանս. ամէն:
ժ. 238ա-40ա Համառօտ Վերլուծութիւն Պորփիւրի դժուարալուծիչն,
ի յերկասիրութեան մեծ հռետորին Հայոց Յոհաննու Որոտնեցո - Հարց. Զի՞նչ է սահման ընդհանրին, պատասխանի. վասն ընդհանուր
է մի թվով ըստ տեսակի բազմաց ընկալեալ... եւ ո՛չ տեսականն եւ ո՛չ տեսակն զբաժանականն:
Ե. 1. 220ա-1բ Դաւթի փիլիսոփայի առածք հինգ
Տե՛ս
ձեռ. 464, 184ա-7բ: ա/220աբ: բ/220բ: գ/220բ-1ա: դ/221աբ: ե/221բ:
2. 221բ-2ա Նորին [Դաւթի Աթենականի Հայոց փիլիսոփայի բան] Վասն բաժանման [ձեռ. 464, 187բ-8բ] - Ամենայն, որ միանգամ բաժանեալ գոյ
յայլոց գոյից... ըստ որում` բոլորն որպէս բոլոր, որպէս բոլոր բնաւորեցաւ
պահիլ: Եւ Քրիստոսի փառք յաւիտեանս. ամէն:
Զ. 241ա-3ա (Այլ ձեռքով) Ցանկ գրոցս («Ա-Ք») - Ամենայն ինչ ունի հասարակութիւն, ունի եւ
զանազանութիւն, գլուխ Բ... քննեսցուք որպէս զոչխարն 91աբ, 92, 93:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
3ա Աւգնեա՛ Յիսուս եւ հասո՛յ
ի յաւարտ շնորհօք Սուրբ Հոգւոյն:
100բ Մեռեալ հոգով, վշտացեալ
մարմնով եւ թափուր յամենայն բարեաց զԱլիքսան մեղսաներկս գծող սուրբ տառիս
աղոչեմ յիշել ի Տէր:
222ա Զմեղսաներկ Ալեքսան գերիս
յիշել աղաչեմ ի Տէր:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ՅԵՏԱԳԱՅԻ
240ա (ԺԸ. դ., նոտրգիր) Չորրորդ, զի մարդն է միայն միաւորութիւն,
այսինքն` հոգոյ եւ մարմնոյ, իսկ ի Քրիստոս եռակի գոյ միաւորութիւն, այսինքն`
Աստուծոյ ընդ Հոգոյ, Հոգոյ ընդ մարմնոյ, Աստուծոյ ընդ մարմնոյ:
ԳՐՉԱՓՈՐՁ` 27բ`
«Աւերժահարսունք ոչ է ասէ», 49բ` «Աւերժահարսունքն գոյ, ասէ. ծնանի եւ մահկանացու
է», 60բ` «Ճշմարիտն սուտ», 240ա` «Խ. խոստովանանք»:
ՆԿԱՐԱՓՈՐՁ` պհպ.
Աա` մարդկային երեք կերպար, պհպ. Աբ` մարդկային մէկ կերպար, 100ա` ծաղիկ:
ՆՇՈՒՄ` պհպ.
Աա` «ՌՃԿ. – 1711, Մ[եսրոպ] եպիս[կոպոս]»:
1844
ԺՈՂՈՎԱԾՈՅ
(Բաղկացած է երկու
տարբեր ձեռագրերից)
ԹԵՐԹ` 342: ԿԱԶՄ` բաց շագանակագոյն դրոշմազարդ կաշի` դռնակով, միջուկը` տախտակ,
աստառը` զարդահիւս մետաքս, Ա. փեղկին` վարդեակահիմք երեք գամ: ՊԱՀՊԱՆԱԿ` 4+2` չգրուած թուղթ (բացի` 1ա)` հաշուած թերթաքանակի մէջ (թ.
1-4, 241-2). լուսանցակողերը` կարմիր, սեւով վրան գրուած` «Ի ՎԱՅԵԼՈՒՄՆ / ՏԷՐ / ՅԱԿՈԲԻՆ»:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար:
Կազմի կաշին թեթեւակի քերծուած, կապիչներն ընկած, նորոգուած 1711 թ.
(տե՛ս յիշ. 280բ):
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ՅԵՏԱԳԱՅԻ
Տե՛ս Կազմ (ԺԸ. դ.):
ՁԵՌԱԳԻՐ Ա.
|
ԱՄԻՐԴՕԼՈՒ ՎԱՆՔ |
ԺԸ. դար (1711ից առաջ) |
ԳՐԻՉ` Յակոբ [Բաղիշեցի]: ՍՏԱՑՈՂ` Սարգիս Բաղիշեցի (նաեւ` Ամիրդօլցի):
ԹԵՐԹ` 280 (թ. 1-280). չգրուած` 1բ-6բ:
ՊՐԱԿ` 2x 2+Ա-ԻԳx12: ՆԻՒԹ` թուղթ` լուսագծերով եւ լուսադրոշմով`
վարդերով բոլորակ` մէջտեղում խաչ: ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ` 19x14,5: ԳՐՈՒԹԻՒՆ` երկսիւն (14,5x 9,5): ԳԻՐ` բոլորգիր (նմուշ` 15ա): ՏՈՂ` 31:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար:
Թերթերը գունափոխուած, տեղ-տեղ խոնաւութեան հետքեր:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
Ա. 1. 7ա-140բ Տէր Առաքելի, եռամեծի եւ քաջ հռետորի եւ անյաղթ փիլիսոփայի,
աշակերտի երիցս երանելոյն Գրիգորի տիեզերալոյս վարդապետի արարեալ
բանս խրատական, ոգեշահս եւ հանճարս, իմաստայեղս ի Մեկնութիւն Սահման գրոց,
ի յիղձ մաղթանաց ոմանց բանասիրաց, եղբարց հարազատաց նորին աշակերտաց
Տե՛ս
ձեռ. 1234, 8ա-116ա: Նխերգ/7ա-14ա: Նխերգ Դաւթի/14ա-21բ: ա/21բ-30բ: բ/30բ-6ա: գ/36ա-42բ:
դ/42բ-51բ: ե/51բ-4բ: զ/54բ-69ա: է/69բ-73բ: ը/73բ-82ա: թ/82ա-7բ: ժ/87բ-102ա: ժա/102ա-13ա:
ժբ/113ա-21ա: ժգ/121ա-5ա: ժդ/125ա-6ա: ժե/126աբ: ժզ/126բ-7ա: ժէ/127ա-133ա: ժը/133ա-6ա:
ժթ/136ա-140ա: ի/140աբ:
2. 141ա-51ա Նորին տէր Առաքելի Սիւնեաց եպիսկոպոսի
ի տեսութիւն բանին, որ ասէ. Ամենայն չար տանջելի - [Զ]ի՞նչ է, որ ասէ. Ամենայն չար տանջելի, պատասխանի.
Ի վերայ այսմ բանի Լ. եւ Գ. ինչ խնդրելի է... եւ վասն այսքան պատճառացս ասաց,
թէ ամենայն չար տանջելի: Կատարեցաւ քաղւածոյս սահմանաց գրոցս ի փառս Քրիստոսի
Աստուծոյ մերոյ աւրհնելոյն յաւիտեանս. ամէն (գլուխք` Ա-ԼԳ.):
Տե՛ս
ձեռ. 1234, 116ա-26ա:
Բ. 151բ-277բ [Մատենագրութիւնք Յովհաննու Որոտնեցւոյ]
ա. 151բ-80բ Յոհաննու Որոտնեցոյ ասացեալ [ի բանն,
որ ասէ. Ի սկզբանէ, Տէ՛ր, զերկիր հաստատեցեր, ձեռ. 1431,
102ա-29ա] - Ո՜վ Տէր Աստուած իմ Յիսուս Քրիստոս, բան Հօր եւ Որդի կուսի... եւ
բազմերախտ հօրս մերոյ հոգեւոր եւ բուռն հարկանեմք զբանէն, որ ասէ, թէ Ի սկզբանէ
էր, այլ նախ քան ի մտանել ի Մեկնութիւն բանիս:
բ. 180բ-97ա Յոհաննու Որոտնեցոյ տիեզերալոյս րաբունապետի
արարեալ ի բան Աւետարանին Յոհաննու, որ ասէ. Ի սկզբանէ էր Բանն, եւ Բանն
էր առ Աստուած եւ Աստուած էր Բանն, ամենայն ինչ նովաւ եղեւ, եւ առանց նորա
եղեւ եւ ոչինչ [ձեռ.
1431, 148ա-63ա] - Կահաւորիմ, ո՜վ կաճառք լուսերամից եւ դասք սերովբէից...
են եւ այլ բազում զանազանութիւնք, բայց վասն աւուրս պատշաճի այսքան բաւական
լիցի:
գ. 197ա-205բ Մեծ րաբունապետին Յոհաննու Որոտնեցւոյ
ասացեալ ի բանն առաքելական, որ ասէ. Հայեցարուք ընդ առաքեալն եւ ընդ քահանայապետ
խոստովանութեան մերոյ ընդ Յիսուս, որ հաւատարիմ է արարչին իւրոյ. այլ նախ
քան զբանս հետեւեսցուք բանական քննութեանց եւ ապա յետ այնորիկ ձեռնարկեսցուք
ի մեկնութիւն բանին [ձեռ. 1431, 193ա-202ա] - Մշտաշարժ իմն էութիւն ըստ անձնիշխանական
պերճութեան... ընդ որում վայել է փառք, պատիւ եւ զօրութիւն Հօր եւ Որդւոյ
եւ Հոգւոյն Սրբոյ, այժմ եւ յաւիտեանս յաւիտենից. ամէն. արդ, իրաւապէս բանս
կա առցէ:
դ. 205բ-13ա Մեծ րաբունապետին Յովհաննու Որոտնեցւոյ
ասացեալ ի բան առաքելոյն [Պօղոսի], որ ասէ. Մարդով եղեւ մահ եւ մարդով յարութիւն
մեռելոց [ձեռ. 663, 219ա-24ա] - Ասէ ոմն ի սրբազանիցն դասուց...
եւ անդ արկանէ զմեղուցեալ մարմինքն հանդերձ հոգովն, որ եւ զմեզ փրկեսցէ ի յաւիտենից
ի հրոյն եւ արժանի արասցէ արքայութեանն իւրում. եւ նմա փառք յաւիտեան յաւիտենից.
ամէն:
ե. 213ա-34ա Եռամեծի եւ երիցս երջանկի վարժապետին
իմոյ Յոհաննու Որոտնեցւոյ ասացեալ ի յաւրհնութիւն նորակերտ շինուածոյ
տաճարին եւ զանկակատանն առաքելական վանիցն Ստաթէի, որ է գլուխ է եւ աթոռ
Սիւնեաց վիճակի, ի բանն, որ ասէ. Տէր ի տաճար սուրբ իւրում, Տէր երկինս յաթոռս [ձեռ. 774, 227բ-76բ, 280ա-1բ] - Սկիզբն ամենայն գոյութեանց
Աստուած, սկիզբն ամենայն բարեաց սէր... եւ Հոգւոյն Սրբոյ վայել է փառք, իշխանութիւն.
եւ աստանօր բանս իրաւապէս առցէ զկայ: Եւ Քրիստոսի Աստուծոյ մերոյ փառք յաւիտեանս.
ամէն:
զ. 234ա-43բ [Յորդորակ Քարոզգրքիս, ձեռ. 2066,
300բ-5ա] Այժմ դարձարուք զմակոյկ լեզուիս մեր ի բանս յորդորականս, շարժել
զշրթունս մեր յաւրհնաբանութիւն - Արդ, որ ամենեցունցն է հրաշագործօղ եւ կատարողապետն
Աստուած... զհայրապետի եւ վարդապետի. եւ դուք եւ մեք ի մի բերան հանցուք
զաւրհնութիւն եւ զփառս Հօր եւ Որդւոյ եւ Հոգւոյն Սրբոյ:
է. 244ա-64ա Գրիգորի աշակերտի եռամեծին Յովհաննու
Որոտնեցւոյ ի բանն, որ ասէ. Ծնաւ ձեզ այսօր փրկիչ, աւծեալ Տէր, ի քաղաքի Դաւթի [ձեռ. 665, 328ա-49ա] - Որ յօրինիչն էր օրինակին եւ խորհրդազգածն
եղելութեանց բոլորին... եւ լուացումն մեղաց աղտոյ գարշութեանց ժամանել
ձեզ ի բարւոք աւարտն եւ ի փառս հանդերձեալ կենացն:
ը. 264բ-77բ Գրիգորի աշակերտի եռամեծի Յովհաննու
Որոտնեցո տեսութիւն ի բան մարգարէի, որ ասէ. Հոգի Տեառն ի վերայ իմ, վասն
որոյ եւ [օծեալ, ձեռ. 1431, 176ա-93ա] - Տեսանաւղն վեհերեւակ տեսակ
տեսութեամբ ի բնաբարձ բարձու գերամբարձեալ... այսքան յեղանակաւ օծեալ ասի
Տէր մեր Յիսուս Քրիստոս, վասն որոյ եւ ասէ. Հոգի Տեառն ի վերայ իմ, վասն որոյ
եւ էօծ իսկ զիս:
Գ. 1. 277բ-79ա Դաւթի փիլիսոփայի Առածք հինգ
Տե՛ս
ձեռ. 464, 184ա-7բ: ա/277բ-8ա: բ/278ա: գ/278բ: դ/278բ-9ա: ե/279ա:
2. 279բ-80ա Նորին [Դաւթի Աթենականի Հայոց փիլիսոփայի
բան] Վասն բաժանման [ձեռ.464, 187բ-8բ] - Ամենայն, որ մի անգամ բաժանեալ գոյ
յայլոց գոյից... ըստ որում բոլորն որպէս բոլոր բնաւորեցաւ պահիլ, եւ Քրիստոսի
փառք յաւիտեանս. ամէն:
ՅԱՒԵԼԱԳՐՈՒԹԻՒՆՔ,
ԺԹ. դ.
Դ. 280բ (այլ ձեռքով, ԺԸ. դ.) Յորժամ թիւն խաչին սպառի,
Յանժամ խաչն
ի մէջ Սալոն ձորոյն բարձրասցի,
Ըստ մարգարէական
բանի,
Երկիրս ամենայն
բարեօք լցուի:
Եւ սրբոց մարմինքն
յայտնեսցի,
Նաեւ օծեալ սուրն
Տրդատի,
Զոր պահեաց յօդն
Անակ որդի,
Յայնժամ յայտնեալ
տացի,
Ի ձեռն արիական
ազգի:
Ե. 1ա (ԺԹ. դ.) Ի
Հարցմանց գրոց - [Հարց]. Զի՞նչ էր պատերազմ ընդ մարմնոյն Մովսիսի...
կամ այլազգիքն ցրուեսցեն զոսկերսն:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
1. 141ա Զգծողս յիշեա:
151ա Զստացող
եւ զսիրող այս փիլիսոփայական բան Սահմանացս զՍարգիս Բաղեշեցի վարժապետն,
որ է աշակերտ սուրբ ծերունի հօրն մերոյ Վարդան վարդապետին,
որ ընտրեալն է յամենայն վարդապետաց, զոր եւ ստացաւ զսա ի վայելումն անձին
իւրոյ եւ յիշատակ հոգւոյն, զոր Տէր Աստուած հաստատուն եւ անշարժ պատեսցէ
ի փորձանացն սատանայի: Արդ, եւ ես` հող եւ մոխիր ոտից ձերոց, զանարհեստ եւ
զնուաստ փծուն գրչին, զտխեղծ եւ զփանաքի ներգեւեալ թափուր Յակոբս, սպասաւոր
գրոց աշակերտի առ ոտս երջանիկ եւ բանիբուն քաջ հեղինակին` Վարդան հռետոր րաբունապետին,
եւ իմ ծնող եւ ուսուցչի տէր Ալէքսանին, ի գերակատար ուխտս սուրբ Յովաննու Մտրտչին, եւ
որք հանդիպիք, տո՛ւք զողորմին:
159ա Աւգնեա՛յ
Հոգիտ Սուրբ Աստուած ճշմարիտ եւ ձեռնտու
լե՛ր ի յաւարտ:
234ա Զստացող
սուրբ գրոցս զԱմիրտօլցոնց զՍարգիս իմաստասէր, զբանասէր վարդապետն
եւ զուսուցիչն զՎարդան ծերունի սուրբ վարդապետն եւ
զծնօղսն` զԿիրակոսն եւ զԵփրոսիմէն, եւ
զեղբայրն իւր` զԳազպարն, եւ զայլ արեանարու մերձաւորսն յիշեցէ՛ք եւ լի
բերանով Աստուած ողորմի ասացէ՛ք, եւ ով ոք կարդասցէ եւ վայելեսցէ զսա,
եւ օգտեսցի ի սմանէ, եւ անյապաղ մի ողորմի ասասցէ, եւ ինքն Աստուած ամենայնի
ողորմեսցի նմա, զիս` զանարժան գծօղս զպղերգ Յակոբս յիշեցէ՛ք,
թերեւս ազատիմ. ամէն:
243բ Մանաւանդ
զստացող սուրբ տառիս զՍարգիս շնորհալի վարդապետն մասնակից
եւ կարգակից եւ պսակակից արասցէ Քրիստոս Աստուածն մեր ընդ սրբութեանդ ձերում,
ո՜վ սուրբք եւ աստուածաբանք, եւ հայցօղք լերո՛ւք յարարչեն զթողութիւն ծնօղաց
Սարգիս վարդապետին`
Կիրակոսին եւ Եփրոսիմին, եւ
եղբաւրն` Գասպարին, եւ
իւրոցն ամենից կենդանեաց եւ ննջեցելոցն, եւ մի Տէր ողորմիւ ասել. ամէն,
եւ զապիկար Յակոբ գրիչս յիշել ընդ նոսին:
279ա Զտառապեալ
Յակոբ գրիչս
յիշել աղաչեմ, ո՜վ ընթերցող, եւ եւս դուք յիշեալ լիջիք ի Քրիստոսէ:
280ա Արդ, աւարտեցաւ
սա օգնականութեամբ Սուրբ Հոգւոյն, ձեռամբ անարժան եւ անիմաստ գրիչ Յակոբ երիցու, ի
վայելումն անձին եւ յիշատակ հոգոյ իւրոյ եւ ծնօղաց` սրբազնեալ վարդապետին
մերոյ Սարգսի
Ամիրտօլցոյ եւ ծնողաց նորին, փոխեցելոցն առ Քրիստոս Կիրակոսին, եւ
կենակցոյն` Եփրոսիմին, եւ եղբօրն` Գասպարին եւ այլ ամենայն
հին եւ նոր ննջեցելոց նորին եւ ազգատոհմին. եւ ով ոք հանդիպիք սմա կարդալով
կամ օրինակելով, նա բոլորով սրտիւ ողորմի տացէ՛ք Սարգիս վարդապետին,
Կիրակոսին,
Եփրոսիմին, Գասպարին, եւ դուք յիշեալ լիջիք ի Քրիստոսէ Աստուծոյ մերոյ, եւ
զմեղաւոր գրիչս մասնակից արարէ՛ք մի Տէր ողորմայիւ ընդ նոսին. ամէն:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ՅԵՏԱԳԱՅԻ
2. 280բ (նորոգողի, 1711 թ.) Վերստին նորոգեցաւ եւ կազմեցաւ
սուրբ գիրքս ձեռամբ տէր Աւետիս քահանայի, ի թւաբերութեան
արամեանս տոհմի ՌՃԿ. (1711) ամին, ի վանքս Ամիրդօլու, ընդ
հովանեաւ Սուրբ Յովանիսին եւ սրբոյ շիրմին Վարդանայ րաբունեաց
պետի եւ երիցս երանեալ քաջ տէլէտի, առ ոտս նորին յաջորդի` տեառն Ներսէս փաղերային,
եւ ի վայելումն անձին սրբասիրի` Սարգիս ընտրեալ վարժապետի,
եւ ի յիշատակ իւր, ի բարի
ծնօղացն եւ եղբօրն, որ ի կարգի ննջեցելոցն, համայն նորա տոհմի: / Որք հանդիպիք
այսմ տառի, / ասէ՛ք զամէն եւ զողորմի, / զի եւ Տէրն ամենայնի, / ձեզ եւ մեզ
առ հասարակ ողորմեսցի. ամէն եւ եղիցի՜:
280ա (Այլ ձեռքով, ժամանակ անց, բոլորգիր) Դարձեալ կրկին
անգամ աղաչեմ, յիշեցէ՛ք ի Քրիստոս զվերոյգրեալ զՍարգիս աստուածաբանութեանց
վարդապետն, որ ստացաւ զսուրբ գիրքս ի հալալ արդեանց իւրոց եւ ետ վերստին նորոգել
եւ կազմել եւ զարդարել ի վայելումն անձին իւրոյ եւ յիշատակ հոգւոյ իւրոյ
եւ ծնօղացն` փոխեցելոյն առ Քրիստոս, հօրն` Կիրակոսին, եւ
մօրն` Եփրոսիմին, եւ
եղբօրն` Գազպարին, եւ
ամենայն մերձաւոր արեան կից ազգականաց նորին, որ ոք կարդա կամ օրինակէ,
լի սրտիւ Աստուած ողորմի ասացէ՛ք Սարգիս վարդապետին,
որ է աշակերտ Վարդան վարդապետի եւ ամենայն ազգատոհմի նորին. ամէն:
ՁԵՌԱԳԻՐ Բ.
|
ԿՏՈՒՑ ԱՆԱՊԱՏ |
ՌՃԽԵ. - 1696 |
ԳՐԻՉ` Մարտիրոս:
ԹԵՐԹ` 62 (թ. 281-342). չգրուած` 313ա-6բ, 319ա-40բ: ՊՐԱԿ` 1-6x12 (4` 2, 6` 10)+2: ՆԻՒԹ` թուղթ` լուսագծերով եւ լուսադրոշմով` զինանշան:
ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ` 19x14,5: ԳՐՈՒԹԻՒՆ` երկսիւն
(15,5x10,5), միասիւն` թ. 317-8 (17x12): ԳԻՐ` նոտրգիր
(նմուշ` 281ա, 317ա): ՏՈՂ` 31,
34 (թ. 317-8):
ՄԱՆՐԱՆԿԱՐՉՈՒԹԻՒՆ - Լուսանցազարդ` բուսական: Զարդագիր` թռչնագիր: Գոյներ` կարմիր,
կանաչ, շագանակագոյն:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար:
Բոլոր թերթերի ստ. արտաքին անկիւները ձիթոտուած:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
Ա. 281ա-311բ [Քարոզք]
1. 281ա-8ա Գոհանամք զԱստուծոյ, վասն ամենեցուն ձեր առաւել լեզուօք խօսիմ,
այլ ի մէջ եկեղեցոյն կամիմ բանս Ե. մտօք խօսել, զի եւ զայլս խրատիցեմ, քան զբազում
բանս լեզուաւ - Արարչագործն
Աստուած Հոգին ճշմարտութեան որ ի Հօրէ... եւ օրհնեալ են գթութիւնք քո ի վերայ
մեր, յաւիտեանս:
2. 288բ-92բ Ի Բանն Սողոմոնի, որ ասէ. Երանեալ է
այր, որ էգիտ զիմաստութիւն եւ մահկանացու, որ ետես զհանճար - Ամենայն, որ յԱստուծոյ ստուգապէս ընկալեալ է... զբանն
Աստուծոյ, որ է օրհնեալ ընդ Հօր եւ ընդ Հոգոյն Սրբոյ, այժմ եւ միշտ եւ յաւիտեանս.
ամէն:
3. 293ա-305ա Յաղագս երկոտասան առաքելոցն - Սքանչացաւ,
ասէ տեսանողն... եւ վկայութեամբ կատարեցան վասն սիրոյն Քրիստոսի. եւ նմա
փառք յաւիտեանս:
4. 305ա-10բ Յաղագս տապանակին խորհրդոյն - Եւ արար Բեսելիէլ զտապանակն յանփուտ փայտից... եւ աւազանին
որդիք, զորս օրհնելով օրհնեսցէ Քրիստոս Աստուածն մեր հոգւով եւ մարմնով յաւիտեանս. ամէն:
5. 310բ-11բ Յաղագս յերկնից զօրաց որպէսութեանց - Եւ այս է չորեքկերպեան կենդանեաց նմանութիւնքն... զուարթնոցն
երգեմք եւ ասեմք փառք եւ պատիւ ամէնազօր տէրութեանդ քո, այժմ եւ միշտ յաւիտեանս.
ամէն:
ՅԱՒԵԼԱԳՐՈՒԹԻՒՆՔ,
ԺԸ. դ.
Բ. 311բ-2բ [Վասն չափոյ եւ գեղեցկութեան] - Ասեն
վարդապետք, թէ չարն ստեղծական իրին զարդարէ եւ գեղեցկութիւն... զի ի վէր
է, քան զբնութիւն գեղեցկութիւնդ քո:
Գ. 312բ [Վասն ծովուց] - Գլխաւոր ծովք`
Պոնտոս, Պրօպոնտոս, Եղեսպոնդոս...որք
են մասունք ընդ ոլորտս տիեզերաց:
Դ. 312բ Վասն տարերաց խառնման - Հողն ցամաք
եւ ցուրտ... սիրելիք անքակտելիք եւ թշնամիք անհաշտելիք:
Ե. 317ա-8բ Բաղդատութիւն Դաւթի եւ Տեառն մերոյ - Գտի
Դաւիթ այր ըստ սրտի իմում... եւ բարձրացաւ ի գերեզմանէ, եւ նմա փառք եւ գոհութիւն
յաւիտեանս. ամէն:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
311բ Գրեցաւ
անծանօթ պատմութիւնս հրեղէն զօրացն թվականիս հայոց ՌՃԽԵ. (1696), ի Հոկտեմբերի
ամսոյն, ի Կտուցա յանապատի մէջն, եւ առաջնորդ ժամանակիս երանաշնորհ
եւ հեզահոգի Թօխադցի Դաւիթ վարդապետն, Աստուած իւրն յարքայութիւն պարգեւէ, եւ
ինձ` մեղաւոր եւ յոքնաբիծ Մարտիրոս տրուպ պաշտոնէիս. ասացէ՛ք ամէն:
ՆՇՈՒՄ` 2ա «ՌՃԿ. –
1711, Մ[եսրոպ] եպիս[կոպոս]»:
1845
ԺՈՂՈՎԱԾՈՅ
|
|
ԺԸ. դար |
ՍՏԱՑՈՂ` Խաչատուր
վարդապետ:
ԹԵՐԹ` 412. չգրուած` 51ա, 179բ-80բ,
407բ-12բ: ՊՐԱԿ` Ա-ԼԴx12 (Ա 11)+4: ՆԻՒԹ` թուղթ, լուսագծերով եւ լուսադրոշմով` անընկալելի: ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ` 19,6x14: ԳՐՈՒԹԻՒՆ` երկսիւն (14,5x9,5): ԳԻՐ` նոտրգիր (նմուշ` 37ա): ՏՈՂ` 29-35: ԿԱԶՄ` շագանակագոյն դրոշմազարդ կաշի, միջուկը` տախտակ, աստառը` դեղին
մետաքս. լուսանցակողերը` կարմիր: ՊԱՀՊԱՆԱԿ` 1 (Բ.` սկ.)` չգրուած թուղթ, պհպ. Բ-ի եւ թ. 1-ի միջեւ տպագիր թղթի մի
փոքր մաս, որի վերջը թ. 406-7-ի միջեւ է` «[Աղօթք առ Աստուած] - /// [ամենեց]ուն
նոցա շնորհեա՛ զներումն եւ զթողութիւն յանցանաց [ի հա]նդերձեալ քում դատողութեանն
ընդ համայն թուելոց ի յի[շեցելոց] ///»:
ՄԱՆՐԱՆԿԱՐՉՈՒԹԻՒՆ (գծանկարային) - Կիսախորան` 57ա: Կիսախորան-գլխազարդ` 1ա, 51բ,
181ա: Ճակատազարդ` 278ա: Լուսանցազարդ` թռչնային, բուսական, ծառ, յուշկապարիկ,
թռչուն` կտցին ձուկ: Զարդագիր` հանգուցագիր, թռչնագիր, բուսական, բուսական`
մարդու դեմքով, կենդանագիր: Գոյներ` կարմիր, վարդագոյն:
ՊԱՏԱՌԻԿ-ՊԱՀՊԱՆԱԿ - Աւետարան Մատթէոսի: Ժ. դ: 1 (Ա)+1 (Գ), ստացուած մէկ թերթի ընդլայնակի
հատումով: Մագաղաթ (19x13), երկսիւն (16x11,5` Ա, 16x6` Գ), բոլորագիծ երկաթագիր
(նմուշ` Աբ), տող` 9 (Ա), 5 (Գ): Կարդալ` Աա, Գբ` «Եւ եկ զկնի իմ... ամենայն ինչ
զա[ւրաւոր]» (ԺԹ. 21-26): Աբ, Գա` «[Ի] կեանս յաւիտենից մտանել... եւ ունիցիս գանձս յերկինս» (ԺԹ. 17-21):
ՎԻՃԱԿ` բաւարար:
Կազմի կապիչներն ու գամերը ընկած, խոնաւութիւնից թերթերը գունափոխուած
եւ խունացած, տեղ-տեղ ցեցակեր, թ. 407` պատռուած, նորոգուած, ԼԴ. պրակի վերջին
թերթին կպած է մի թերթ, երկու թերթն ունեն մէկ համարակալում` թ. 407:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
Ա. 1. 1ա-33բ [Սահմանք իմաստասիրութեան Դաւթի Անյաղթ
փիլիսոփայի]
Տե՛ս
ձեռ. 464, 95ա-149բ: Նխերգ/1ա-2ա: ա/2ա-4բ: բ/4բ-6ա: գ/6ա-8ա: դ/8ա-10բ: ե/10բ-2ա:
զ/12ա-3բ: է/13բ-4ա: ը/14ա-6ա: թ/16ա-7ա: ժ/17ա-9բ: ժա/19բ-21ա: ժբ/21ա-2բ: ժգ/22բ-3բ:
ժդ/23բ-4ա: ժե/24ա-5բ: ժզ/25բ-6բ: ժէ/26բ-8բ: ժը/28բ-9բ: ժթ/29բ-31բ: ի/31բ-2ա: իա/32ա-3բ:
2. 33բ-4ա [Ընդ այնոսիկ եւ առաջիկայ իմաստնոց. ձեռ. 464, 149բ-50ա] - Ամենայն չար տանջելի, ոչ ոք տանջեալ...
ներբողեալ ի Դաւթէ Եռամեծէ ենթադրեցաւ:
3. 34ա-46ա Լուծմունք Սահմանաց[ն Դաւթի] - Որք միանգամ իմաստասիրութիւն ցանկան: Բան. Ոչ որպէս
դուք կարծէք, ոչ գոլ իմաստութիւն... մինչ զի ծանեաւ զգիտութիւն վասն որոյ եւ
հաւաքէ, որ գտանէ զգերագոյնսն:
4. 46բ-50բ Մեկնութիւն բանից Դաւթի փիլիսոփայի,
որ ի կատարումն նորին տառի, որ վասն Սահմանացն իմաստասիրութեան, ասացեալ
Ներսէսի, եղբօր կաթողիկոսի Հայոց Գրիգորի, ի խնդրոյ որում սիրողի իմաստութեան - Զխնդիր
հոգեւորական հաւատով եւ սիրով... ոչ մեղանչէ, որպէս ուտելն /// (չշարունակուած):
Բ. 1. 51բ-164բ Տէր Առաքելի, եռամեծի եւ քաջ հռետորի
եւ անյաղթ փիլիսոփայի, աշակերտի երիցս երանելոյն Գրիգորի տիեզերալոյս
վարդապետի արարեալ բանս խրատականս, ոգեշահս եւ հանճարս, իմաստայեղս ի
մեկնութիւն Սահմանաց գրոց, ի յիղձս մաղթանաց ոմանց բանասիրաց, եղբարց հարազատաց,
նորին աշակերտաց
Տե՛ս
ձեռ. 1234, 8ա-116ա: Նխերգ/51բ-6բ: Նխերգ Դաւթի/57ա-63ա: ա/63ա-70ա: բ/70ա-5ա: գ/75ա-81ա:
դ/81ա-9բ: ե/89բ-92ա: զ/92ա-104բ: է/104բ-8բ: ը/108բ-15ա: թ/115ա-9ա: ժ/119ա-30ա: ժա/130բ-9ա:
ժբ/139ա-46բ: ժգ/146բ-50ա: ժդ/150ա-1բ: ժե/151բ: ժզ/151բ-2ա: ժէ/152ա-8ա: ժը/158ա-60բ:
ժթ/160բ-4ա: ի/164աբ:
2. 164բ-74ա Նորին տէր Առաքելի Սիւնեաց եպիսկոպոսի
ի տեսութիւն բանին, որ ասէ. Ամենայն չար տանջելի - Զի՞նչ
է, որ ասէ. Ամենայն չար տանջելի: Պատասխանի. Ի վերայ այսր բանի երեսուն
եւ երեք բան ինչ խնդրելի է... եւ վասն այսքան պատճառացս ասաց, թէ ամենայն չար
տանջելի: Կատարեցաւ քաղուածոյս սահմանաց գրոցս ի փառս Քրիստոսի Աստուծոյ
մերոյ աւրհնելոյն յաւիտեանս. ամէն (գլուխք` Ա-ԼԳ.):
Տե՛ս
ձեռ. 1234, 116ա-26ա:
Գ. 174բ-9ա Սահմանք ասացեալ ի Դաւթէ փիլիսոփայէ - Ողջախոհ մոլութիւն, որ ցանկան իմաստութեան... այլ
շնորհեաց եւ յաջողեաց նմա, վասն որոյն զամենայն յաղթեաց:
Դ. 181ա-318բ, 322ա-48բ [Մատենագրութիւնք Յովհաննու Որոտնեցւոյ]
ա. 181ա-211բ Յոհաննու Որոտնեցոյ ասացեալ [ի բանն,
որ ասէ. Ի սկզբանէ Տէր զերկիր հաստատեցեր, ձեռ. 1431,
102ա-29ա] - Ո՜վ Տէր Աստուած իմ Յիսուս Քրիստոս, բան Հօր եւ Որդի կուսի... եւ
բազմերախտ Հօրս մերոյ հոգեւոր, եւ բուռն հարկանեմք զբանէն, որ ասէ, թէ Ի սկզբանէ
էր, այլ նախ քան ի մտանել ի մեկնութիւն բանիս:
բ. 211բ-28ա Յոհաննու Որոտնեցոյ տիեզերալոյս րաբունապետի
արարեալ ի բան Աւետարանին Յոհաննու, որ ասէ. Ի սկզբանէ էր Բանն, եւ Բանն
էր առ Աստուած, եւ Աստուած էր Բանն, ամենայն ինչ նովաւ եղեւ, եւ առանց նորա
եղեւ եւ ոչ ինչ [ձեռ.
1431, 148ա-63ա] - Կահաւորիմ, ո՜վ կաճառք լուսերամից եւ դասք սերովբէից...
են եւ այլ բազում զանազանութիւնք, բայց վասն աւուրս պատշաճի, այսքան բաւական
լիցի:
գ. 228ա-37ա Մեծ րաբունապետին Յոհաննու Որոտնեցոյ
ասացեալ ի բանն առաքելական, որ ասէ. Հայեցարուք ընդ առաքեալն եւ ընդ քահանայ
խոստովանութեան մերոյ, ընդ Յիսուս, որ հաւատարիմ է արարչին իւրոյ: Այլ
նախ քան զբանս հետեւեսցուք բանական քննութեանց եւ ապա յետ այնորիկ ձեռնարկեսցուք
ի մեկնութիւն բանիս [ձեռ. 1431, 193ա-202ա] - Մշտաշարժ իմն էութիւն ըստ անձնիշխանականի
պերճութեան... ընդ որում վայել է փառք, պատիւ եւ զօրութիւն Հօր եւ Որդոյ եւ
Հոգոյն Սրբոյ, այժմ եւ յաւիտեանս յաւիտենից. ամէն. արդ, իրաւապէս բանս զկայ
առցէ:
դ. 237ա-45բ Մեծի րաբունապետին Յոհաննու Որոտնեցոյ
ասացեալ ի բան առաքելոյն [Պօղոսի], որ ասէ. Մարդով եղեւ մահ եւ մարդով
յարութիւն մեռելոց [ձեռ. 663, 219ա-24ա] - Ասէ ոմն ի սրբազանիցն դասուց...
եւ անդ արկանէ զմեղուցեալ մարմինքն հանդերձ հոգով, որ եւ զմեզ փրկեսցէ ի յաւիտենից
հրոյն եւ արժանի արասցէ արքայութեան իւրում, եւ նմա փառք յաւիտեան. ամէն:
ե. 245բ-67բ Եռամեծի եւ երիցս երջանկի վարժապետին
իմոյ Յոհաննու Որոտնեցւոյ ասացեալ ի յաւրհնութիւն նորակերտ շինուածոյ
տաճարին եւ զանկակատանն առաքելական աթոռոյ վանիցն Ստաթէի, որ է գլուխ
է եւ աթոռ Սիւնեաց վիճակի, ի բանն, որ ասէ. Տէր ի տաճար սուրբ իւրում, Տէր երկինս
յաթոռս իւրում [ձեռ. 774, 227բ-76բ, 280ա-1բ] - Սկիզբն ամենայն գոյութեանց
Աստուած, սկիզբն ամենայն բարեաց սէր... եւ Հոգոյն Սրբոյ վայել է փառք, իշխանութիւն,
աստանօր բանս իրաւապէս առցէ զկայ: Եւ Քրիստոսի Աստուծոյ մերոյ, փառք յաւիտեանս.
ամէն:
զ. 268ա-78ա [Յորդորակ Քարոզգրքիս, ձեռ. 2066,
300բ-5ա] Այժմ դարձուսցուք զմակոյկ լեզուիս մեր ի բանս յորդորակն, շարժել զշրթունս
մեր յաւրհնաբանութիւն - Արդ, որ ամենցունցն է հրաշագործօղ եւ կատարողապետն
Աստուած... զհայրապետի եւ վարդապետի, եւ դուք եւ մեք ի մի բերան հանցուք
զաւրհնութիւն եւ զփառս Հօր եւ Որդոյ եւ Հոգոյն Սրբոյ, այժմ եւ միշտ եւ յաւիտեանս:
է. 278ա-301ա Գրիգորի աշակերտի Եռամեծին Յովհաննու
Որոտնեցոյ ի բանն, որ ասէ. Ծնաւ ձեզ այսօր փրկիչ, օծեալ Տէր, ի քաղաք[ի Դաւթի. ձեռ.
665, 328ա-49ա] - Որ յօրինիչն էր օրինակին եւ խորհրդազգածն եղելութեանց բոլորին...
եւ ի լուացումն մեղաց աղտոց գարշութեանց ժամանել ձեզ ի բարւոք աւարտն եւ
ի փառս հանդերձեալ կենացն:
ը. 301բ-18բ Գրիգորի աշակերտի եռամեծի Յովհաննու
Որոտնեցոյ տեսութիւն ի բան մարգարէին, զոր ասէ. Հոգի Տեառն ի վերայ իմ, վասն
[որոյ եւ օծեալ. ձեռ. 1431, 176ա-93ա] - Տեսանօղն վեհերեւակ տեսութեամբ
ի բնաբարձ բարձու գերամբարձեալ... այսքան յեղանակաւ օծեալ ասի. Տէր մեր
Յիսուս Քրիստոս, վասն որոյ եւ ասէ. Հոգի Տեառն ի վերայ իմ վասն որոյ եւ օծ:
թ. 322ա-45բ Եռամեծի եւ երիցս երանեալ բազմերջանիկ
եւ տիեզերալոյս մեծ հռետորի եւ յանյաղթ փիլիսոփայի հայոց մեծաց Յոհաննու
Որոտնեցո արարեալ Մեկնութիւն բանին, որ ասէ մարգարէն. Ո՞ ստեղծ առանձին
զսիրտս նոցա, [ի միտ առնու զամենայն գործս նոցա. ձեռ. 1431, 129ա-48ա] - Ներգործական իմն անխափան բնաւորեալ
են միտք... եւ զանազանութիւն հոգւոյ եւ հըեշտակի, եւ այս յաղագս հոգւոյ, այսքան
բաւական լիցի, եւ Քրիստոսի փառք յաւիտեանս. ամէն:
ժ. 346ա-8բ Համառօտ Վերլուծութիւն Պորփիւրի դժուարալուծիցն,
ի յերկասիրութեան մեծ հռետորին Հայոց Յոհաննու Որոտնեցոյ - Զի՞նչ է սահման ընդհանրին, պատասխանի. Ընդհանուր է
մի թուով ըստ տեսակի բազմաց ընկալեալ... եւ ոչ տեսակն զբաժանականն:
Ե. 1. 319ա-21ա Դաւթի փիլիսոփայի Առածք հինգ
Տե՛ս ձեռ. 464, 184ա-7բ: ա/319աբ: բ/319բ: գ/319բ-20ա: դ/320աբ: ե/320բ-1ա:
2. 321աբ Նորին
[Դաւթի Աթենականի Հայոց փիլիսոփայի բան] Վասն բաժանման [ձեռ. 464, 187բ-8բ] - Ամենայն,
որմի անգամ բաժանեալ գոյ յայլոց գոյից... ըստ որում բոլորն որպէս բոլոր բնաւորեցաւ
պահիլ, եւ Քրիստոսի փառք յաւիտեանս. ամէն:
Զ. 349ա-51բ [Նախերգանք է եւ աւրհնութիւն վարդապետի, ձեռ. 1661, 206բ-13ա] - Այժմ ժամանեալ մեր յաւարտ եւ ի կատարումն
թարգմանութեան... բերկրանօք անզրաւ ուրախութեամբ:
Է. 352ա-407ա [Քարոզք]
ա. 352ա-60բ Քարոզ վասն սուրբ կուսին, ի բանն յԵսայեայ.
Ահաւասիկ Տէր նստեալ ի վերայ թեթեւ ամպոյ - Պարտ է գիտել,
զի Աստուածածին կոյսն Մարիամ բազմանուն է... յաւիտենական կորստեամբ, յորոց
փրկեսցէ զմեզ Քրիստոս Աստուած բարեխոսութեամբ սուրբ Աստուածածնին:
բ. 361ա-402ա Երեւեցաւ նշան յերկինս. եւ ահաւասիկ
վիշապ հրեղէն մեծ, որոյ էին գլուխք Է. եւ եղջիւրք Ժ. եւ ի վերայ գլխոյ նորա
Է. խոյր եւ տուտն նորա քարշէր Գ. մասն աստեղաց երկնից եւ ընեաց զնոսա յերկիր,
ի տեսլեանն Յոհաննու, այս է զարմանալի վիշապ - Ասէ Պօղոս,
թէ ի նախանձէ բանսարկուին եմուտ մահ աշխարհ... հնգէտասաներորդ` յանդգնութիւնն,
յորմէ ազատեսցէ զմեզ Յիսուս Քրիստոս, Փրկիչն կենդանեաց եւ մեռելոց (գլուխ
1-7):
գ. 402ա-7ա Յայլմէ քարոզ վասն յարութեան ի բանն Ղուկայ.
Արդարեւ յարեաւ Տէր եւ երեւեցաւ Սիմոնի - Տէրն մեր Յիսուս
Քրիստոս յորժամ էր յաշխարհս, գիտաց... եւ չարչարակից եւ յարութեան նորա մասնակից
լիցուք եւ փառակից, այժմ եւ յաւիտեանս. ամէն:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
57ա Օգնեա՛ Յիսուս:
164բ 0գնեա Յիսուս
Քրիստոս:
360բ Մանաւանդ
զըստացօղ գրոցս զԽաչատուր վարդապետն եւ զծնօղսն իւր:
402ա Մանաւանդ
զստացօղ գրոցս զԽաչատուր վարդապետն եւ զծնօղսն իւր:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ՅԵՏԱԳԱՅԻ
1. 267բ (ԺԸ. դ. նոտրգիր) Զստացօղ գրոյս զՊետրոս վարդապետն
եւ զծնօղս նորին յիշեցէ՛ք ի Քրիստոս միով Հայր մերիւ եւ Տէր ողորմեայիւ, եւ
դուք յիշեալ լիջիք ի Քրիստոսէ. ամէն:
2. 402ա (ԺԸ. դ. նոտրգիր) Զստացօղ գրքոյս` զՊետրոս Հռօմկլայեցի վարդապետն
եւ զծնօղսն իւր. ամէն:
ԿՆՔԱԴՐՈՇՄ` 360բ, 402ա,
407բ «ՔՐԻՍՏՈՍԻ
ԾԱՌԱՅ / ՊԵՏՐՈՍ ՎԱՐԴԱՊԵՏ»:
ԳՐՉԱՓՈՐՁ` (ԺԹ. դ. նոտրգիր)
պհպ. Աա «ՄԾԶ. (256) ոսկի յԱմթայ սուրբ Կիրակոս եկեղեցին...
պահուստ, ՃԺԵ. (115) ոսկի բ///» (անընթեռնելի): Պհպ. Գբ «Արտաքո այսաւր անճառ,
լուսըն ծագ բար թագաւորաց միա»:
ՆՇՈՒՄ` Ա. կազմաստառին
փակցուած թերթիկին` «ԺԸ., Մ[եսրոպ] եպիս[կոպոս]»:
1846
ԱՌԱՔԵԼ
ՍԻՒՆԵՑԻ, ՄԵԿՆՈՒԹԻՒՆ ՍԱՀՄԱՆԱՑ ԳՐՈՑ
|
|
ԺԷ. դար |
ԳՐԻՉ` Յովհաննէս:
ԹԵՐԹ` 332.
չգրուած` 1ա-2ա, 330ա-2բ: ՊՐԱԿ` Ա-ԻԸx12
(Ա 11, ԻԸ 9): ՆԻՒԹ` թուղթ`
արեւելեան: ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ`
19,5x14: ԳՐՈՒԹԻՒՆ` երկսիւն
(14,5x9,5): ԳԻՐ` բոլորգիր
(նմուշ` 24ա), թերին լրացնողի` 220բ-2բ, 239ա-40բ (նմուշ` 240ա): ՏՈՂ` 25: ԿԱԶՄ` շագանակագոյն
դրոշմազարդ կաշի` դռնակով, միջուկը` տախտակ, աստառը` վանդակաւոր սպիտակ
եւ մուգ կարմիր կտաւ. լուսանցակողերը` նարնջի:
ՄԱՆՐԱՆԿԱՐՉՈՒԹԻՒՆ - Զարդագիր`
թռչնագիր: Գոյներ` կարմիր, վարդագոյն:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար.
կազմի կաշին թեթեւակի քերծուած, կապիչներն ու գամերն ընկած, փոքրիկ պատռուածքներ,
թ. 1-20` ցեցակեր, թ. 331-ի աջակողմեան կէսը վերից վար կտրած-հանած, թ.
273-ի արտաքին լուսանցը սկզբնապէս թերի` անկանոն եզրագծով, թ. 1-80-ի վերին
մասում անմաքուր ջրի հետքեր, լուսանցակողերը հիմնականում գունաթափուած:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
1. 3ա-302բ Տէր Առաքելի, եռամեծի եւ քաչ հռետորի եւ անյաղթ փիլիսոփայի,
աշակերտի երից երանելոյն Գրիգորի տիեզերալոյս վարդապետի արարեալ բանս
խրատական, ոգեշահս եւ հանճարս, իմաստայեղս ի Մեկնութիւն Սահմանաց գրոցն,
ի յիղձ մաղթանաց ոմանց բանասիրաց, եղբարց հարազատաց, նորին աշակերտացն
Տե՛ս
ձեռ. 1234, 8ա-116ա: Նխերգ/3ա-16ա: Նխերգ Դաւթի/16ա-30ա: ա/30ա-47բ: բ/47բ-64բ: գ/64բ-75ա:
դ/75ա-96բ: ե/96բ-103ա: զ/103ա-37բ: է/137բ-48ա: ը/148ա-67բ: թ/167բ-80ա: ժ/180ա-208բ:
ժա/208բ-31ա: ժբ/231բ-52բ: ժգ/252բ-62ա: ժդ/262ա-5բ: ժե/265բ-6բ: ժզ/266բ-8ա: ժէ/268ա-83ա:
ժը/283բ-90բ: ժթ/290բ-301ա: ի/301բ-2բ:
2. 302բ-29բ Նորին տէր Առաքելի Սիւնեաց եպիսկոպոսի
ի տեսութիւն բանին, որ ասէ. Ամենայն չար տանջելի - Զի՞նչ
է, որ ասէ. Ամենայն չար տանջելի, պատասխանի. [Ի] վերայ այսր բանի ԼԳ. ինչ
խնդրելի է... եւ վասն այսքան պատճառացս ասաց, թէ ամենայն չար տանջելի է (գլուխք`
Ա-ԼԳ., գրչից` 302բ «Առաքել վարդապետս զԿլաեցոյ մեկնածն
կու պարզէ»):
Տե՛ս
ձեռ. 1234, 116ա-26ա:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
3ա Աւգնեա՛ Յիսուս
եւ հասո՛յ ի յաւարտ շնորհաւք Սուրբ Հոգոյն:
16ա Աւգնեա՛յ
Յիսուս:
46ա (ստ. լս.)
Մէկ թուղթ օրինակէն աստ անկեալ կայր եւ ոչ էր գրեալ, յորում պատահի` գծագրեսցէ
սիրոյն Քրիստոս:
180ա (ստ. լս.)
Աւգնեա՛յ Հոգի Սուրբ:
208բ Անցի՛ր
զմեծ բանն, գտար:
220բ (ստ. լս.)
Մէկ թուղտ այլ աստ է անկեալ
վասն կարի հն|221ա|ութեանն, եթէ աւրինակի դիպեսցի ոք, գծագրել աղաչեմ վասն
Աստուծոյ (այլ ձեռքով` «Ուրախ լե՛ր, զի ահա գրեցաւ»):
Վերջին
նախադասութիւնը 220բ-2բ էջերի թերին լրացնողի ձեռքով:
239ա (ստ. լս.)
Եւ աստ եւս Ա. թուղթ է անկեալ, աղաչեմ զպատահողսդ գրել զսոյնս:
Այս էջը
եւս լրացուած է նոյն ձեռքով:
301ա (նոտրգիր)
Ո՜հ եղկելի անձն գերի / ՛ւ անպտուղ եւ անբարի, / Տէրն աղաչեա ամենաբարի,
/ ներել քեզ` Յովհաննէս անցաւորի:
302բ Աւգնեա՛
Յիսուս:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ՅԵՏԱԳԱՅԻ
1. 2բ (1726 թ., նոտրգիր) Յիշատակ է յԱրափկերցի տիրացու
Ղազարոսի, ծնողացն`
հանգուցեալ Յարութէնին եւ մօրն` Եազկուլին եւ եղբարցս
եւ քվերցս, յիշատակ տվի այս գիրքս Յակոբ վարդապետին,
բարով վայելէ, թվին ՌՃՀԵ. (1726), Օգոստոսի ԻԸ.ին (28):
2. 3ա (ԺԸ. դ. նոտրգիր) Գիրք[ս Աւ]ե[խ]ու անապատին
է, Սարգիս վարդապետն,
Աստուած զինքն անփորձ պահէ եւ ձեզ. ամէն:
1847
ԱՌԱՔԵԼ ՍԻՒՆԵՑԻ, ՄԵԿՆՈՒԹԻՒՆ ՍԱՀՄԱՆԱՑ ԳՐՈՑ
|
|
ԺԷ. դար |
ԳՐԻՉ` Սաֆար ջահընկալ:
ԹԵՐԹ` 206. չգրուած` 1ա-2բ, 203ա-5բ:
ՊՐԱԿ` 2+Ա-ԺԷx12: ՆԻՒԹ` թուղթ` լուսագծերով եւ լուսադրոշմներով`
աստղ, լուսին: ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ` 20x14: ԳՐՈՒԹԻՒՆ` երկսիւն (15x11): ԳԻՐ` նոտրգիր (նմուշ` 75ա): ՏՈՂ` 25: ԿԱԶՄ` շագանակագոյն կաշի, միջուկը` տախտակ, աստառը`
սեւ կտաւ. լուսանցակողերը` նարնջի: ՊԱՀՊԱՆԱԿ` 2 (սկ.), չգրուած թուղթ, հաշուած թերթաքանակի մէջ (թ. 1-2):
ՎԻՃԱԿ` բաւարար.
կազմի կաշին քերծուած, ցեցակեր, եզրերը մաշուած, գամերն ու կապիչներն
ընկած, տեղ-տեղ թանաքից գրադաշտը գունաւորուած, փոքրիկ պատռուածքներ,
խոնաւութիւն տեսած, կարերը մէջքից թուլացած, 95բ` գրադաշտի վրայ թանաք
թափուած, լուսանցակողերը հիմնականում գունաթափուած:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
Ա. 1. 3ա-186ա Տէր Առաքելի
եռամեծի եւ քաչ հռետորոտի եւ անյաղթ փիլիսոփայի,
աշակեր[տ]ի երիցս երանելոյն Գրիգորի տիեզերալոյս վարդապետի արարեալ
բանս խրատական, ոգէշահս եւ հանջարս իմաստեղս ի Մեկնութիւն Սահմանաց գրոց,
յիղձ մաղթանաց ոմանց բանասիրաց, եղբար հարազատաց, նորին աշակերտաց
Տե՛ս
ձեռ. 1234, 8ա-116ա: Նխերգ/3ա-11ա: Նխերգ Դաւթի/11ա-20բ: ա/20բ-31ա: բ/31ա-41ա: գ/41ա-47ա: դ/47ա-60բ: ե/60բ-64ա: զ/64ա-84ա: է/84ա-90ա:
ը/90ա-102ա: թ/102ա-109ա: ժ/109ա-27բ: ժա/127բ-42բ: ժբ/142բ-55բ: ժգ/155բ-61բ: ժդ/161բ-3բ:
ժե/163բ-4ա: ժզ/164ա-5ա: ժէ/165ա-74բ: ժը/174բ-9ա: ժթ/179ա-85բ: ի/185բ-6ա:
2. 186ա-202ա Նորին տէր Առաքելի Սիւնեաց եպիսկոպոսի
ի Տեսութիւն բանին որ ասէ. Ամենայն չար տանջելի - Զի՞նչ է, որ ասէ ամենայն չար տանջելի է, պատասխանի.
Ի վերայ այսր երեսուն եւ երեք ինչ խնդրելի է... եւ վասն այսքան պատճառացս ասաց,
թէ ամենայն չար տանջելի է: Կատարեցաւ քաղուածոյս սահմանաց գրոցս ի փառս
Քրիստոսի Աստուծոյ մերոյ աւրհնելոյն յաւիտեանս. ամէն: (գլուխք` Ա-ԼԳ.):
Տե՛ս
ձեռ. 1234, 116ա-26ա:
Բ. ՅԱՒԵԼԱԳՐՈՒԹԻՒՆ.
ԺԸ. դ.
ա. 202աբ [Տօնացոյց] - Թշրին, որ է սեպտեմբեր ամիսն. Թշրինի Ժ. եւ աստի թուին
ՃՁ. օր, որ բերէ ԻԵ. Մարտի` զԱւետիքն... եւ կիրք մարդկային բնութիւնս եւ առեալն
եղեւ, որ ինչ առողին էր բնութիւն:
բ. 206ա [Մաղթանք] - Լիմպոս նախահարցըն,
լիմպոս անմեղ մանկանցն... ի վանքն Տեւու եւ Նաւիշու Սուրբ Ստեփաննոսի:
գ. 206բ Այս է տասն պատուիրանն, որ ետ Աստուած
ի ձեռն Մովսէս մարգարէին - Առաջին. Ես եմ Տէր Աստուած քոյ եւ մի՛ եղիցի քեզ այլ
Աստուած բաց յինէն, եւ մի՛ դիցես զանունն Աստուծոյ ի վերայ սնոտեաց... Ժ.
Մի՛ ցանկայր կնոջ ընկերի քոյ եւ մի՛ տան նորայ եւ մի՛ ընչից նորա եւ մի՛ ամենայն
իրաց, որք նորայ իցեն:
Յաւելագրուած
Երուսաղէմում, տէր Գաբրիելի ձեռքով, տե՛ս յետագայ յիշատակարան` 206ա:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
186ա Օգնեա՛յ
Յիսուս:
202ա Զմեղուցեալ
եւ զանարժանս եւ զծրագրող իմաստասիրական սոփեստիս մերոյ հայկազնի, փիլիսոփային
Դաւթի եւ մեկնողի
սորա Առաքելի
Սիւնեաց վերադիտողի` զՍաֆար սուտանուն
ջահընկալըս յիշեա՛ ի Քրիստոս, ո՜վ սուրբ րաբունի, եւ դու յիշեալ լիցիս ի Քրիստոսէ.
ամէն:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ՅԵՏԱԳԱՅԻ
206ա (ԺԸ. դ.,
նոտրգիր) Այս գիրքս ձեռամբ իմով գրեցի ի սուրբ քաղաքն, ի սուրբ Երուսաղէմ, ի Սուրբն Յակոբն հայոց
վանքն, ես` տէր Գաբրիէլս գրեցի յիշատակ հոգոյ իմոյ, յիշեսջիք զմեղաւորս ի Քրիստոս,
զվարանեալս ի մեղս եւ զշաղախեալս բազում ախտիւք եւ զտրտմեալս հոգով եւ մարմնով,
աղաչեմ յիշել, ո՜վ իմաստուն եւ սուրբ ընթերձող, վերծանող, սիրող բանի, երեսս անկեալ աղաչեմ` հող
ոտից ձերոց, ծառայակիցն ձեր զԳաբրիէլ ե[ւե]թ անուն
յաբեղայս, նաեւ ծնօղսն մեր յիշեսջիք ի Քրիստոս` հանդերձ Հայր մեղայիւ, եւ ձեզ
յիշէ Աստուածն ամենայնի. ամէն:
ԳՐՉԱՓՈՐՁ` 1ա, 2ա` զանազան
տառեր, 2ա` «հայր սուրբ»:
ԿՆՔԱԴՐՈՇՄ` 3ա «ՄԱԹԷՈՍ ՎԱՐԴԱՊԵՏ,
1754»:
1848
ԱՌԱՔԵԼ ՍԻՒՆԵՑԻ, ՄԵԿՆՈՒԹԻՒՆ ՍԱՀՄԱՆԱՑ ԳՐՈՑ
|
ԵՐՈՒՍԱՂԷՄ, ԷՋՄԻԱԾԻՆ |
ՌՃԽԸ.-ՌՃԽԹ. -
1699-1700 |
ԳՐԻՉ` Կիրակոս Թալնցի:
ԹԵՐԹ` 152+1 (կրկն.` թ. 146, գրչի էջակալում
3-282, որ է` 1ա-149բ). չգրուած` 139բ, 150բ-2բ: ՊՐԱԿ` Ա-Թx12 (Ա 11, Բ 10, Գ 8)+Ա-Եx12 (Գ 10, Ե 6): ՆԻՒԹ` թուղթ` լուսագծերով եւ լուսադրոշմով` թագ, աստղ, մահիկ, բուսական:
ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ` 19,5x15: ԳՐՈՒԹԻՒՆ` երկսիւն (15x10): ԳԻՐ` նոտրգիր (նմուշ` 21ա): ՏՈՂ` 29-31: ԿԱԶՄ` շագանակագոյն դրոշմազարդ
կաշի` կապիչներով, միջուկը` տախտակ, աստառը` դրոշմազարդ գործուածք. լուսանցակողերը`
կարմիր: ՊԱՀՊԱՆԱԿ` 2 (Ա-Բ)+2 (Գ-Դ)` չգրուած թուղթ:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար.
կազմի կաշին քերծուած, սկզբից թերի, տեղ-տեղ գրադաշտը խոնաւութիւնից գունափոխուած,
թ. 1-37-ի վերին մասում անմաքուր ջրի հետքեր, 150ա-ի բովանդակութիւնը լրացուած
յետագաըում այլ ձեռքով, կապիչները եւ գամերը նոր:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
Ա. 1. 1ա-6ա [Տէր Առաքելի եռամեծի եւ քաջ հռետորի եւ անյաղթ փիլիսոփայի,
աշակերտի երանելոյն Գրիգորի տիեզերալոյս վարդապետի արարեալ բանս խրատականս,
ոգէշահս եւ հանճարս իմաստայեղսն ի Մեկնութիւն Սահմանաց գրոց Դաւիթ Անյաղթ
փիլիսոփայի ի յեղձ մաղթանաց ոմանց բանասիրաց, եղբարց հարազատաց, նորին
աշակերտաց]
Տե՛ս
ձեռ. 496բ, ձեռ. 1234, 8ա-116ա: Նխերգ/1ա-6ա (Սկ. թերի` ///[մի]ով անուամբ սահմանին...):
Նխերգ Դաւթի/6ա-13ա: ա/13ա-21ա: բ/21ա-29բ: գ/30ա-4բ: դ/34բ-44ա: ե/44ա-7ա: զ/47ա-61բ:
է/61բ-6ա: ը/66ա-74ա: թ/74ա-9բ: ժ/79բ-94ա: ժա/94ա-106ա: ժբ/106ա-16ա: ժգ/116ա-20բ:
ժդ/120բ-2ա: ժե/122ա-2բ: ժզ/122բ-3բ: ժէ/123բ-30բ: ժը/130բ-3բ: ժթ/133բ-8ա: ի/138աբ:
2. 140ա-50ա Նորին տէր Առաքելի Սիւ[ն]եաց եպիսկոպոսի
ի Տեսութիւն բանին որ ասէ. Ամենայն չար տանջելի - Զի՞նչ է, որ ասէ. Ամենայն չար տանջելի է: Պատասխանի.
Ի վերայ այսր բանի ԼԳ. ինչ խնդրելի է... եւ վասն այսքան պատճառացս ասաց, թէ
ամենայն չար տանջելի է (գլուխք` Ա-ԼԳ, գրչից` 140ա «ԶԿլայեցոյ մեկնածն սա
կու պարզէ, օգնեա՛ Հոգի Սուրբ Աստուած»):
Տե՛ս
ձեռ. 1234, 116ա-26ա:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
6ա Զսակաւ աշխատողս`
զածառեալ ծերունի եւ ձեր ոտաց հող եւ փոշի զԿիրակոս Թալնցի, որ
լոկ անւամբ Վարդիփերթ կոչի, մի՛ խնայէք դուք զմի ողորմի, եւ Աստուած ձեզ եւ
մեզ ողորմեսցի: Գրեցաւ ՌՃԽԸ. (1699) թուին, Մարտի ԺԶ.:
29բ Փառք անկարօտին
Աստուծոյ` եռանձնեայ եւ համագոյ Սուրբ Երրորդութեանն եւ միոյ աստուածութեանն`
Հօր եւ Որդւոյ եւ Հոգւոյն Սրբոյ այժմ եւ միշտ եւ յաւիտեանս յաւիտեանց. ամէն:
Արդ, ես` յետնեալս
ամենայն առաքինութեանց եւ թափուրս ամենայն բարեաց գործոց, յերեսս անկեալ
աղաղակեմ ի խորոց սրտէ եւ աղերսեմ արտօսրագին պաղատանօք, եւ անարժանս`
հողս եւ փոշիս ոտից ձերոց յոգնամեղ Կիրակոսս Թալնցի, յերկրէն
Արարատցի, ի թէմէ Սուրբ Լուսաւորչի, սնեալ
եւ վարժեալ ի գահ իջման Սուրբ Միածնի, բայց ի վերջինս
կոչեցեալ վերատեսուչ ի Իզմիւռին Լիկիացոց, բայց աւաղ
աստանօր դիպման կրից, զոր ի գալս ի սուրբ յԵրուսաղէմ անկայ ի ձեռս գուրսանի,
մերկ եւ կողոպուտ եղեալ ազատեցաք, եւ դարձեալ անկաք ի ձեռս յարաբացւոց,
զոր ի գրելս լցի սօղով զաչս եւ ոչ կարեմ պատմել զաղէտս իմ, հարին եւ նոքա, եւ
վէրս ի վերայ եդեալ թողին կիսամեռ եւ գնացին, բայց փառք եւ գոհութիւն կրկին
եւ երեքկին Աստուծոյ, զի մերկ եկաք աշխարհս եւ մերկ գնալոց եմք յաշխարհէս,
բայց ի սուրբ քաղաքս մերկի յերեսն խոժոր հային. մի՛ խօսեսցի բերան իմ գգործս
որդոց մարդկան, ըստ մարգարէին` Դարձեալ այս ամենայն եկն ի վերայ իմ վասն բազմութեան
մեղաց իմոց: Որ եւ կրկին աղերսեմ, ո՛վ դասք լուսազարդ սուրբ երամից համաշունչ
հարազատաց, հարց եւ եղբարցդ հոգեւորաց, պաղատիմ ի խորոց սրտէ զընթերցօղսդ,
նա եւ զվայելողսդ, զի կաթ մի արտասուաց ի կաթիլ դուլէ ձերդ մաղթանաց ցօղեսցէ
ի գերեզման հոգւոյս իմոյ ի տապանի եւ լուսասցէ զբազմազրաւ զազրացեալ յոսկերս
մեղօք մեռելոյս, զի թերեւս վասն ձեր սիրալիր մաղթանացդ գտայց զողորմութիւն
ի բարերար եւ ամէնառատ ողորմածէն յԱստուծոյ փրկչէն մերմէ Յիսուսէ Քրիստոսէ.
ամէն: Որոց եւ ձեզ յիշողացդ եւ մեզ յիշեցելոցս Տէրն Քրիստոս առհասարակ ողորմեսցի
բարերարն, գթածն, ողորմածն, որ եւ ամենեցուն կամի զիւր առատ ողորմութիւնն,
նոյն եւ զմեզ եւ ձեզ առ հասարակ ողորմեսցի:
Գրեցաւ ի սուրբ
քաղաքս յԵրուսաղէմ, ի թուին
ՌՃԽԸ. (1699), Մարտի ամսոյ ԳԺ.ն (13), ի դառն եւ ի չար ժամանակի, որ ԴՃ.
(400) քիսայ պարտք եղաւ սուրբ յԵրուսաղէմայ, աւա՜ղ մեր
լսելոյս ի վերջին ժամանակն, որ աշխարհ անցանելոց է:
79բ Եւ զիս` զբազմամեղ
զառածեալ ծերունի զԿիրակոս բանի սպասաւոր ծրօղս յիշեսջիք, եւ Աստուած զձեզ
յիշէ, էր թվին ՌՃԽԸ. (1699), ի Սուրբ Յակոբ եւ ի սուրբ քաղաքս յԵրուսաղէմ գրեցաւ:
94ա Զգրիչ սորա
Կիրակոս
Թալնցի վարդապետ:
138բ Փառք, պատիւ
եւ երկրպագութիւն երեքանձնեա մի տերութեանն` Հօր եւ Որդւոյ եւ Սուրբ Հոգոյն.
ամէն: Արդ, ես վերջինս ի բանասիրաց, որ անբանութեամբ զգածեալ էի, Կիրակոս մականուամբ
Թալնցի, ի թուին
ՌՃԽԹ.ին (1700) գնացի յԵրուսաղէմ, բազում փորձութեանց դիպեալ`
թէ՛ ծովու եւ թէ՛ ի ցամաքի, մազափուրծ
հասի սուրբ տեղեացն յերկրբագութեան:
Գրեթէ մերկ, իբրեւ զԱդամ, մտի ի սուրբ գերեզման եւ առի զիմ փափաքն եւ զկարօտութիւնս լիով լցի,
եւ անյագ համբուրեցի զամենայն տեղիս տնօրինականացն Քրիստոսի, եւ կամէի
մնալ ի սուրբ տեղիքն Քրիստոսի Աստուծոյ, այլ ոչ թողացոյց սատանայ: Բայց տարի
մի կացի, սկիզբ արարի գրեանց գրելոյ` զինչ եւ պատահէր, զի ոչ ինչ չունէ<նէ>ի`
ո՛չ գիրք եւ ո՛չ դրամ, եւ յորժամ տեսի զայս գիրքս եւ կամեցա զայս գրել, յԱստուած
ապաւինեցայ եւ սկի|139ա|զբն արի գրել զԼուծմունս Սահմանացն Դաւթի Անյաղթ փիլիսոփայի,
որ բոլորովիմբք աստուածաբանութիւն է եւ լի Հոգով Սրբով, բայց թէ զինչ ինչ
դիպեալ է ինձ վասն ծովացեալ մեղաց իմոց, ոչ կարեմ ընդ գրով արկանել, զի Մեծի
պահոցն սկիզբն արարի գրել, եւ ոչ սատանայ եթող յաւարտն հասանել: Հարկ եդին
ի վերայ իմ գնալ նուիրակ եւ կամ Ճ. (100) մառչիլ տալ սուրբ յԵրուսաղեմայ, անճար
մնացի, դրամ չունէի թէ տամ, լալով ելեալ եկի որպէս թէ յուսահատեալ, զոր Տէր
մի արասցէ:
Զայս վասն այն
գրեցի, սիրելի՛ք, թէ ինչ պատճառի Զ. (6) տարի մնաց կիսատ, այլ ոչ կամէի թէ
գրեմ, քանզի ծերացեալ էի եւ հասեալ Հ. (70) ամն, եւ ասէի ի մտի, թէ ով ոք որ վայելէ
բարով, զթերին լցուցանէ: Իսկ յորժամ եկն ի սուրբ Էջմիածին, Շատիկու սուրբ
անապատի առաջնորդ Պետրոս վարդապետն եւ փափաքանօք խնդիր
արարեալ յայսմ սոփերի, եւ ես ուրախ սրտիւ կամեցա տալ, բայց ամաչէի վասն կիսատ
գոլոյն, իսկ սուրբ հայրս մեր հոգեւոր բանիւք յուսադրեաց, ասելով. Եթէ յանձն
առնուս` զսորայ պակասն լցուցանես, վասն քո մէկ քառսունք կուտամք ի սուրբ անապատին,
վասն որոյ եւ ես` եղկելի եւ թըւշառականս ի բաց ձգեցի նախ զծերութիւնս եւ զտկարութիւնս,
ապաւինեալ ի սուրբ աղօթս ձեր, զպակասն գրեցի ըստ իմում կարողութեանս: Վկայ
է Տէր, որ մէկ գօզլուկով չկարացի գրել, այլ Բ. գօզլուկ դրի աչացս եւ ապա կարացի
գրել: Վասն որոյ անկանելով յոտս ձեր` հողս եւ փոշիս եւ անպիտան ձեր ծառայս
Կիրակոս բանի
եւեթ պաշտօնեայս, յիշեսջիք ի մաքրափայլ սուրբ աղօթս ձեր, զի կար մեր այս էր,
եւ թողութիւն շնորհեցէ՛ք նախ գրոյս անյարմարութեանն եւ երկրորդ` սխալութեանն,
զպակասն լցուցէք եւ զթերին, եւ զաւելորդն ի բաց քեցեցէ՛ք. եւ Աստուած զձեր
խնդիրքն կատարէ. ամէն:
Դարձեալ աղաչեմ
զքեզ, հայր սուրբ Պետրոս վարդապետ, ես քո հրամանն կատարեցի,
իսկ զքո խոստմունքն դու գիտես, անմեղադիր լե՛ր քո ծառայիս, ողջ լե՛ր:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ՅԵՏԱԳԱՅԻ
150ա (1766 թ.,
նոտրգիր, 150ա-ին փակցուած թերթի վրայ) Ի ՌՄԺԵ. (1766) թուոյն եւ ի Սեպտեմբեր
ամսոյ ԻԸ.ին, Ա. գրչայ Սահմանաց գրքի Լուծմանց գիրք էհաս ինձ` տիրացու Փիլիպպոսին, ի ներսի
գրքատանէն, ի ձեռ[ն] Աբրահամ վարդապետին, որ նայ էր առեալ
ի տիրացու Սահակէն:
Որոց միտքն են
ի գինում, նոքա չեն յիմաստնոց համարում:
ՆՇՈՒՄ` «ԺԸ. դ., Մ[եսրոպ] եպիս[կոպոս]»,
գրուած պհպ. Աա-ին, որը անջատուել է ձեռագրից:
1849
ԺՈՂՈՎԱԾՈՅ
(Բաղկացած է
երկու տարբեր ձեռագրերից)
ԹԵՐԹ` 252: ԿԱԶՄ` շագանակագոյն դրոշմազարդ կաշի, միջուկը` տախտակ, աստառը` սպիտակ
գծաւորումով կապոյտ կտաւ: ՊԱՀՊԱՆԱԿ` 1
(Գ.), թուղթ, սկզբից (ԺԹ. դ. վջ.), Գբ` չգրուած:
ՊԱՏԱՌԻԿ-ՊԱՀՊԱՆԱԿ - Աւետարան Մատթէոսի, ԺԲ. 18-26: ԺԱ. դ.: 2 (ԱԲ. սկզբ.), ստացուած
մէկ ամբողջական թերթի ծալումով եւ եզրահատումով: Մագաղաթ, 18x13,1 (պահպանուած
ամբողջը` 26x18), երկսիւն, բոլորգիծ երկաթագիր (նմուշ` Աա), տող` 18: Կարդալ`
Բա, Աբ, Բբ, Աա. «[որդի ոչ թ]ողուցու. [զի առ]ցէ եղբայր նո[րա զկին]ն նորա...
այլ վասն յարութեան մեռելոց զի յա[ռնեն]»:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար.
կազմի կաշին թեթեւակի քերծուած, անկիւնները մաշուած, դռնակը եւ երկուական
կապիչներն ու գամերն ընկած, աստառը վնասուած` դռնակի մասը Բ. փեղկի վրայ
կազմից անջատ, թերթերը մաշուած, թ. 207-9` պատռուած, խոնաւութեան հետքեր:
ԳՐՉԱՓՈՐՁ` Բբ
(ԺԸ. դ.) «թէ զսայ գիրս կարդաս<նաս>, նա զեղկելի գրիչս յիշաս»: «Գրչափորձ
այսս էր»: «ագրչափորձ այս է», «Ով գրիչ, բարւոք ստորոգես», 1ա «Յիսուս միածին»
ԺԹ. դ. - «Այս գրքիս կարդացողին, կարդացողին, միթէ Աստուած ինքն տացէ գիտութիւն
եւ հասկացողութիւն, թէ չէ մարդ չի կարկէր հասկանալ, այնպէս իմացիս. ողջ լեր»:
«Ով տեսել չէր կարել, հասկանալ չէր կարդայր»: 218ա «անպարապ անձասուրբ»:
224բ «Բան իմաստնից խօսք ընդ Աստուծոյ»:
ԿՆՔԱԴՐՈՇՄ` 4ա,
122բ, 225բ. կլոր, սեւով «ՅԻՍՈՒՍ ՔՐԻՍՏՈՍԻ ԾԱՌԱՅ ՄԵԼՔԵՍԷԹ ՎԱՐԴԱՊԵՏ ՌՃԼԵ. (1686)»:
ՆՇՈՒՄ` Գա «ՊՁԹ. - 1440. Մ[եսրոպ] եպիս[կոպոս]»:
ՁԵՌԱԳԻՐ Ա.
|
ՄԵԾՈՓԱՅ ՎԱՆՔ,
ՄԱՏՆԱՎԱՆՔ |
ՊՁԹ. - 1440 |
ԳՐԻՉ` Ներսէս:
ՍՏԱՑՈՂ` Թովմա վ. Մեծոփեցի:
ԹԵՐԹ` 124
(1-124). չգրուած` 124աբ: ՊՐԱԿ` Ա-Ժx12
(Ա, Ժ 13, Բ 14): ՆԻՒԹ` թուղթ,
արաւելեան: ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ`
18x13,4: ԳՐՈՒԹԻՒՆ` միասիւն
(14,5x10,2): ԳԻՐ` բոլորգիր
(նմուշ` 11ա): ՏՈՂ` 34:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար.
թերթերը գունափոխուած, տեղ-տեղ խոնաւութեան հետքեր:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
1ա-3բ [Ցանկ գրոցս] - Ի նախերգան գրոցս տէր Առաքելի... զամենայն չար տանջելին
ԼԳ. հարցմամբ, ի փառս Քրիստոսի Աստուծոյ մերոյ, որ է աւրհնեալ յաւիտեանս.
ամէն:
Ա. 1. 4ա-114ա Տէր Առաքելի, եռամեծի եւ քաջ հռետորի եւ անյաղթ փիլիսոփայի,
աշակերտի Գրիգորի տիեզերալոյս վարդապետի արարեալ բանս խրատականս եւ
հանճարս իմաստայեղս ի մեկնութիւն Սահմանաց գրոց, ի յիղց մաղթանաց ոմանց
բանասիրաց եղբարց հարազատաց` նորին աշակերտաց
Տե՛ս
ձեռ. 1234, 8ա-116ա: Նխերգ/4ա-9ա: Նխերգ Դաւթի/9բ-15բ: ա/15բ-22ա: բ/22բ-9ա: գ/29ա-32բ:
դ/32բ-40բ: ե/40բ-3ա: զ/43ա-7բ: է/47բ-54բ: ը/55ա-8բ (համարը գրուած` Է., որի հետեւանքով
համարակալումը խախտուած): թ/58բ-65ա: ժ/65ա-9բ: ժա/69բ-81ա: ժբ/81ա-9բ: ժգ/89բ-97բ:
ժդ/97բ-100բ: ժե/101ա-2ա: ժզ/102աբ: ժէ/102բ-3ա: ժը/103ա-8ա: ժթ/108ա-10ա: ի/110բ-3բ:
իա/113բ-4ա:
2. 114ա-23ա Նորին Տէր Առաքելի Սիւնեաց եպիսկոպոսի
ի տեսութիւն բանին, որ ասէ. Ամենայն չար տանջելի - Հարցումն. Զի՞նչ է, որ ասէ Ամենայն չար տանջելի: Պատասխանի.
Ի վերայ այսր բանի ԼԳ. ինչ խնդրելի է... եւ վասն այսքան պատճառացս ասաց, թէ
Ամենայն չար տանջելի է: Կատարեցաւ քաղուածոյս Սահմանաց գրոց ի փառս Քրիստոսի
Աստուծոյ մերոյ աւրհնելոյն յաւիտեանս. ամէն, եղիցի, եղիցի: Հազարապատիկ
գոհութիւն եւ փառք Հոգւոյն Աստուծոյ պարգեւացն:
Տե՛ս
ձեռ. 1234, 116ա-26ա:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
9ա Զմեղապարտ
գծօղս զՆերսէս սուտանուն
քահանայս յիշել աղաչեմ միով Տէր ողորմայիւ. եւ Աստուած զձեզ յիշէ. ամէն:
22ա Զթափուրս
ի բարեաց գործոց` զպիտակ անուն Ներսէս քահանայ եւ
զհարազատն իմ զըՌստակէս քահանայ յիշել աղաչեմ ի բարին
Քրիստոս. եւ Աստուած զձեզ յիշէ. ամէն:
73բ (ստ. լս.,
կարմրով) Անմեղադիր լե՛ր, զչորեքտասանն սղալեցայ, զի յօրինակն սղալ էր,
դու ուղե՛ա:
114ա Զմեղապարտ
գծողս ի Տէր վարձատրեա՛ միով Տէր ողորմայիւ, ո՜վ պատուական ուսումնասէր,
եւ Քրիստոս Աստուած ձեզ ողորմեսցի ի դիտողական ատենին. ամէն:
123ա Փառք ամենասուրբ
Երրորդութեանն եւ մի աստուածութեանն` Հօր եւ Որդոյ եւ Հոգւոյն Սրբոյ, յաւիտեանս
յաւիտենից. ամէն: Արդ, ես` ունայնս ի բարեաց եւ լցեալս չարեաւք, ծոյլս եւ յոյլս
եւ անպիտանս ի մանկունս եկեղեցոյ` պիտակ անունս Ներսէս, որ անուամբ
աբեղայ եւ գործով խաբեբայ, գրեցի զշարս մարգարտեայ եւ զքանոնս ամենայն իմաստասիրական
արհեստից եւ մակացութեանց, հրամանաւ եւ արդեամբք երջանիկ եւ հոգիընկալ
րաբունապետիս մերոյ եւ աստուածաբան վարդապետիս եւ խարազնավարք |123բ|
ճգնաւորի` Թումայ րաբունապետի, եւ հոգեւոր եւ մարմնաւոր երախտաւորի,
որ փայլէ ի ժամանակիս մերում իբրեւ զարեգակն պայծառ ի կամարս երկնից` յերկիրս
Քաջբերունոյ, ի հրեշտակաբնակ
անապատս Մեծոփայ: Այլ
եւ երկրորդ երախտաւորին իմոյ` հոգեւոր հօրն Մկրտիչ վարդապետի,
եւ Յոհանէս արքեպիսկոպոսի:
Արդ, գրեցաւ սա ի թուականութեանս հայոց մեծաց ՊՁԹ. (1440), ի պատուական օրինակէ,
որ էր գրեալ ձեռամբ Մկրտիչ վարդապետի, որ յայս ամի փոխեցաւ
ի Քրիստոս եւ եթող մեզ սուք անմխիթար,
որոյ յիշատակն օրհնութեամբ եղիցի: Վասն որոյ երես ի գետին դնելով, եւ համբուրեմ
զսուրբ գարշապար ընթերցողացդ այսմ աստուածատուր պարգեւացս. որք պատահիք
սմա ընթեռնլով կամ օրինակելով, յիշեցէ՛ք ի մաքրափայլ յաղօթս ձեր զմեղօք
զառածեալս Ներսէս եւ զհարազատ եղբայրն իմ զՌըստակէս քահանայ, եւ
զուսուցիչն իմ զՍտեփանոս կրօնաւոր, որ եւ զփոխարէնն յԱստուծոյ
առցէ: Եւ զդեռաբոյս որդեակն իմ զԳրիգոր աբեղայ` իմոյս
արենակցի, որ բազում անգամ սպասաւորէ մեզ անձանձիր մտօք: Եւ զմարմնաւոր
հայրն իմ Ստեփանոս, եւ
զմայրն իմ զՇամշայ, եւ զԲ. եղբարքն իմ` զԱտոմ եւ զՎրդանէս, որք մտեալ են
ի կարգ աշխարհի, այլ եւ զԲ. սարկաւագս մեր` զՅակոբ ճգնաւոր եւ
զԳալուստ, որք
սպասաւորեն մեզ, զոր Տէր Աստուած պահեսցէ զսոսա ի հնարիցն սատանայի եւ
կատարեսցէ զելս սոցա ի բարի: Դարձեալ կրկին աղաչեմ սխալանացն անմեղադիր
լինել, զի կար մեր այս էր: Բայց, աղաչեմ զամենեսեան` որք հանդիպիք սմա, լի
բերանով Աստուած ողորմի ասացէ՛ք, եւ Քրիստոս Աստուած ձեզ ողորմես[ց]ի.
ամէն: Սկսեալ եղեւ ի վանս Մեծոփայ եւ աւարտեցաւ ի վանս Մատնավանից, առ
ոտս արքեպիսկոպոսի Ստեփանոսի, որ յոյժ սէր եւ հայրութիւն եցոյց
մեզ: Քրիստոս Աստուած զսա ընդունէ յիւր աստուածային փառքն. ամէն:
Միայն
123աբ` տե՛ս ԺԵ. դ. յիշ-ք, Ա., էջ 508-9:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ՅԵՏԱԳԱՅԻ
1. 124բ (1799 թ., նոտրգիր) Յիշատակ է սուրբ գիրքս այս Մարաղու գեղէն, Ղալաճուղեցի Ազատխանի որդի պարոն
Այվազին եւ հօրն
Ազատխանին, մօրն`
Եթարին եւ հին
եւ նոր ննջեցելոցն եւ կենդանեացն. դվաւ վանիցն, եւ ես` տէր Վարդանս, մէկ քառսունք
պարտ է կատարել վասն կենդանի Այվազին, հին եւ [նոր] ննջեցելոց եւ պարտական
չիկատարողաց. ՌՄԽԸ. (1799), Փետրվարի ԻԲ.ին (22):
(Այլ ձեռքով)
Ընդ սովաւ եդի չորս ըռիալ:
2. Գա (ԺԹ. դ. վերջ, շղագիր) Հմր 1916. Սահմանաց
Դաւթի մեկնութիւն,
Առաքել
Սիւնեաց վարդապետի եւ եպիսկոպոսի, «աշակերտի Գրիգորի» Տաթեւացւոյ
(4ա), որ եկաց ի ժամանակս Գրիգորի Խլաթեցւոյ եւ արար ի ՊԾԲ.
թուին հայոց զգիրս, որ կոչի «Ադամգիրք» զներբողեան ոտանաւոր ի սուրբ Լուսաւորիչն, ի Գրիգոր Նարեկացի եւ ի
Գրիգոր
Խլաթեցի: Գրեալ ի թղթի ի Ներսէս աբեղայէ,
արդեամբք եւ հրամանաւ «խարազնավարք ճգնաւորի Թումայ րաբունապետի»
վանիցն Մեծոփայ, ի ժամանակս
իւր, ի թուին հայոց ՊՁԹ. (1440). տե՛ս յիշատակարան թղ. 124ա: Սահակ վարդապետ Ամատունի:
ՁԵՌԱԳԻՐ Բ.
|
|
ԺԵ. դար (1440ի
շուրջ) |
ԳՐԻՉ` Ատոմ աբեղայ: ՍՏԱՑՈՂ` [Թովմա վ. Մեծոփեցի՞]:
ԹԵՐԹ` 128. (125-252) չգրուած` 125ա-6բ,
212աբ, 224աբ: ՊՐԱԿ` Ա-ԺԱx12 (Ա, Բ 16, Է 8, Ը 11, ԺԱ 5): ՆԻՒԹ` թուղթ: ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ` 18,2x13: ԳՐՈՒԹԻՒՆ` միասիւն (14,5x9,5), 225ա-52բ` երկսիւն (14,7x10.5): ԳԻՐ` բոլորգիր (նմուշ` 170ա), այլ բոլորգիր` 230բ2-50բ1
(նմուշ` 248ա), յաւելողի` 250բ-2բ (նմուշ` 251ա), նոտրգիր` թ. 225ա-30բ1
(նմուշ` 226ա): ՏՈՂ` 30, թ. 230բ50բ` 36-37, նոտրգիրը`
35, յաւելողինը (250բ-2բ)` 27-30:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար.
ստորին լուսանցը խոնաւութիւն տեսած, գունափոխուած-մգացած, թ. 243-52` ստորին
արտաքին անկիւնն ընկած (գրադաշտը չվնասուած), թերթեզերքը բամբակացած:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
Ա. 127ա-156բ [Պատճէ տոմարին հայոց - Կ]րկնակ ամսոյ այսպէս արա՛. կա՛լ զՆաւասարդի ամիսն
եւ երթ Է. Է., մնա Բ., այն կրկնակ է Հոռոյ. [Կ]ալ զՀոռի եւ զիւր կրկնակի... եւ
գարնանամուտն ի Քաղոց ի ԻԳ. (23) եւ զատիկն յԱրաց ի ԺԹ. (19). յայնժամ կատարած
է աշխարհի եւ գալուստն Քրիստոսի:
Կիսախորան
նկարելու համար 127ա էջի մեծ մասը մնացել է բաց, գրուած է միայն 8 տող, ապա
ԺԹ. դ. շղագրով այստեղ մէկը գրել է. «Տօմար հայոց»: 136բ` ընդմիջարկութիւն
հին օրինակի՞ գրչի. «ՃՃՃ, ՄՆ, ՌՍ, ՌՌ, ԵԲ. ՏՏ: ՄՃ. ՃՇ. ՌՌՌ, ՌՌ, ԴԳ, ՑՍ: լկգբգը:
|||:. |||::: ||||:. |:::. ||||:::::». գումարագիր 2 տարբերակով, փոխարինագիր
եւ սիւնակէտագիր սկզբունքներով գրուած է նոյն «Յովսէփ անունը», նախավերջինը`
վրիպակով «Յովսվփ», ձխ. լս. ԺԹ. դ. շղագրով` «Գրափակն է - Յովսէփ»: Ձեռագրիս
նկարագրութիւնը տե՛ս «Պատճէն տումարի» (Է-ԺԵ. դդ.). Քննութիւն եւ բնագրեր,
Աշխատասիրութեամբ` Ջուլիէտ Էյնաթեանի, Աշխատակցութեամբ եւ խմբագրութեամբ`
Գէորգ Տէր-Վարդանեանի, Երեւան, 2002, էջ 114: 133բ, 142ա, 146ա, 147բ, 148բ,
149բ-51ա, 153ա` բոլորակների եւ աղիւսակների համար ազատ տեղեր թողած, բայց
չլրացուած-չգրուած. 137ա` աղիւսակը կարմրով գծած բայց չգրած:
Բ. 156բ [Խ]րատ մագա[ղա]տի - Ա՛ռ զայս մորթերս. ա՛ռ մորթ ուլի... նշայէ զմսի եւ քերիչով
քերէ:
Գ. 157ա-211ա [Մեկնութիւն տօմարի, զոր խնդրեաց Թումա վարդապետ Մեծոփայ վանաց աստուածաբանակ
սուրբ ուխտին եւ սիրով զհայցուածս նորա կատարեալ Յակոբ վարդապետ Ղրիմեցոյ - Զհայցուածս
գերերջանիկ րաբունապետի եւ ե]րիցս երանելոյ վեհին առաքինութեանցն կատարողի...
ասելի է վասն թուոց եւ որպիսութեան եւ յատկութեան աւուրց:
164բ,
186ա` կարմրով բոլորակներ:
Դ. 213ա-7բ Նորին Գրիգորի աշակերտի Յոհաննու
Որոտնեցոյ Լուծումն համառօտ դժուարիմաց բանից ի գիրս գրչութեան որ յԱռիստակէս
հռետորէ - Վերլուծութիւն:
Լուծմունք: Մեկնութիւն: Յայտնապէս: Լուծմունք. բառ եւ բայ... կանոնն եւ նախերգանն:
Այսքան յԱռիստակէսն. ո՜հ, ո՜հ, ո՜հ:
Ե. ա 217բ-22ա Նորին Գրիգորի աշակերտի Յովհաննու
Որոտնեցոյ Լուծումն համառաւտ ի խրատ գրչութեան Գէորգեայ վարդապետի, զոր
նախ խնդրեալ էր ի նմանէ Կոստանդայ գրչի եւ ապա Գոյներիցանց Ստեփաննոսի - Անպարապ անձասուրբ: Լուծմունք. նախ հոգացող ի յիրս
եւ ի բանս... այսքան առ այս: Եւ աստ կատարում առաջին խրատուն, որ վասն Կոստանդայ
գրեաց:
բ. 222բ-3բ Դարձեալ խրատ նոյն Գեորգեա վարդապետի, որ առ Ստեփանոս Գոյներիցանց
գրեաց - Յաղագս
գրչութեան արուեստի. Լուծմունք. գրչութեան արուեստ է, եւ զամենայն արուեստ
նախ պարտ է ուսանել... առ խնդրո Ստեփանոսի Գոյներիցան կոչեալ: Այսքան առ
այս, առանցս, որ է գրչութիւն վնաս/// (թափուած):
Զ. ա. 225ա-30բ (նոտրգիր)
Հրամանք Գէորգ րաբունապետի եւ ծառայաբար կատարումն
Յակոբի աշակերտի [Ղրիմեցւոյ] - Զհրաման հարկի րաբունոյդ իմոյ եւ զվարդայպետի... ՑՊԽ.
(6840) ամն ժողովեցաւ. որ իմաստասէրքն զայն վախճան ժամանակաց ասացին. այսքան
առ այս:
- 230բ [Յիշատակարան հեղինակի]. Եւ զմեղաւոր ծառայս քո աղաչեմ յիշել ի յաղօթս ձեր, եւ
դու յիշեալ լիջիր ընդ մեծացն աստուածաբանից. բայց դիւրին է րաբունյդ իմոյ
զպակասն լնուլ եւ զաւելորդն կշռել, եւ անմեղադրելի լինել մեղուցեալ աշակերտի
քո, քանզի քաջ գիտակ ես տկարութեան ծառայի քո. ողջ լեր տէրդ իմ ի Տէրն հասարաըաց`
յԱստուածն իմ Յիսուս Քրիստոս:
բ. 230բ-50բ Ի խնդիրս հասարակաց օգտի - Արդ, ես` Յակոբս Ղրիմեցի եւ զառածեալս
մեղօք յերկրի, աշակերտ Գէորգ րաբունապետի... ապա ուրեմն յիրաւի կատարեալ
Լուսին ասացաւ, վասն զի կատարեալ թուով եզերեցաւ: Այսքան առ այս:
ՅԱՒԵԼԱԳՐՈՒԹԻՒՆ,
ԺԵ. դ.
1. 211բ [Տոմարական աղիւսակ] - ա գ զ, ժ, ժե, իա... ի, իե, լ, լե:
2. 250բ-2բ (նոտրգիր) [Յաղագս Յովհաննու աւետարանչին] - Ով քան զամենայն երգս, զի ի վերուստ որոտմամբ աւետարանեաց...
ի վերայ Հաւր ասէ ի Գործսն ոչ են եւ զգի /// (թափուած):
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
147ա Զգծաւղ սորայ / զԱտոմ ծոյլ աբեղայ,
/ ով հանդիպող սորայ, / մեղացս բազում վկայ, / բայց ինձ թողութիւն արայ, /
զեղկելիս յիշեայ, / ու Աստուած ողորմի ասայ, / աւահ, որ այտեղ չկա:
152բ Զգրիչ սորին, / զտառապեալ հոգին` / զԱտոմ մեղսածին,
/ ըստ դաւթեան բանին, / դեռ կա ի նմին, յիշեա՛ ի բարին, / Ո՜վ հանդիպող սորին,
/ ասա՛յ զողորմին, / ի սրտի քոին:
230բ (խորագրից առաջ) Աւգնեա՛ Հոգիդ Աստուած:
1850
ԺՈՂՈՎԱԾՈՅ
|
|
ԺԷ. դար |
ԳՐԻՉ` Գրիգոր:
ԹԵՐԹ` 359.
չգրուած` 1ա-2բ, 93բ, 135բ, 200ա-7բ, 209բ-10բ, 217բ-20բ, 356բ-9բ: ՊՐԱԿ` Ա-Լx12 (Դ 11, Ը 16, Լ 8): ՆԻՒԹ` թուղթ` լուսագծերով: ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ` 18,5x14,5: ԳՐՈՒԹԻՒՆ` երկսիւն
(13,5x10` 3ա-199բ, 208ա-17բ), միասիւն (13,5x8` 221ա-355բ): ԳԻՐ` նոտրգիր (նմուշ` 31ա): ՏՈՂ` 29 (3ա-199բ, 208բ-17բ), 27 (221ա-355բ): ԿԱԶՄ` շագանակագոյն դրոշմազարդ կաշի` դռնակով, միջուկը`
տախտակ, աստառը` երկնագոյն կտաւ: Լուսանցակողերը` կարմիր:
ՄԱՆՐԱՆԿԱՐՉՈՒԹԻՒՆ - Զարդագիր`
թռչնագիր: Գոյներ` կարմիր, վարդագոյն:
ՊԱՏԱՌԻԿ-ՊԱՀՊԱՆԱԿ - 1. Սաղմոս
Դաւթի: ԺԴ. դ.: 2 (Ա-Բ` սկ.), ստացուած 1 թերթի ընդլայնակի ծալումով: Թուղթ (29,5x19,5), երկսիւն
(19,5x13), բոլորգիր (նմուշ` Գա), տող` 18: Կարդալ`
Բա, Աբ, Բբ, Աա` «[երեւեցո զերեսս քո ի
մեզ] եւ ողորմեա մեզ... եւ թիկնամէջ նորա ի գոյն ոսկւոյ» (ԿԶ. 2- ԿԷ. 14):
2. Մաշտո՞ց: ԺԴ. դ.: 1 (Գ` վերջից), վերին եզրը պատռուած, թուղթ, միասիւն, բոլորգիր:
Կարդալ` Գա` «[Ե]ւ մատուց Դաւիթ [ողջակէ]զս... եւ գնաց ամենայն ժողովուրդն
յիւրաքանչիւր ի տունն իւր» (Թագ. Բ., Զ. 17-9), Գա` «[Ո]ւնիմք մեք սեղան… վասն մեղաց ի ձեռն
քահա[նայապետին]» (Եբրայեցւոյ,
ԺԳ. 10-1), Գբ` «[քահանայքն] զամենայն ի վերայ սեղանւոյն… զի ողջակէզ զոհիցէ
ի հոտ անուշից Տեառն» (Ղեւտական, Ա. 9-13):
ՎԻՃԱԿ` բաւարար:
Կազմի կապիչներն ու գամերն ընկած, պհպ. Գ.-ի վերին եզրը պոկուած, կեղտոտուած:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
Ա. 3ա-23ա Գումարումն յոքնադիմի
իրողութեանցս Սահմանաց Դօթի փիլիսոփայի եւ այլոց իմաստասիրաց, ի Մովսէսէ
ումեմնէ ըստ տառից դասաւորութեանց շարակարգեալ («Ա-Ք») - Յագումն ըստ ազնուականին,
անյագ եւ անհամեստ ցանկութիւն փառաց կամ այլ իւրաքանչիւր իրաց... Քսութիւն
է գաղտ խօսել չար զընկերէն:
Բ. 23բ-136ա, 154ա-99բ [Մատենագրութիւնք Յովհաննու
Որոտնեցւոյ]
1. 23բ-47ա Եռամեծի եւ երիցս երանեալ,
բազմերջանիկ եւ տիեզերալոյս մեծ հռետորի եւ անյաղթ փիլիսոփայի հայոց
մեծաց Յոհաննու Որոտնեցոյ արարեալ Մեկնութիւն բանին, որ ասէ մարգարէն.
Ո՞ ստեղծ առանձին զսիրտս նոցա, ի միտ առնուլ զամենայն գործս նոցա
[ձեռ. 1431, 129ա-48ա]
[Սղմս. ԼԵ. 15] - Ներգործական իմն անխափան բնաւորեալ են միտք... եւ զանազանութիւն
հոգո եւ հրեշտակի, եւ այս յաղագս այսորիկ այսքան բաւական լիցի:
2. 47բ-64բ Յոհաննու Որոտնեցո
տիեզերալոյս րա[բունա]պետի արարեալ ի բանս Աւետարանին ըստ Յոհաննու, որ
ասէ. Ի սկզբանէ էր Բանն, էր առ Աստուած եւ Աստուած էր Բանն, ամենայն ինչ նովաւ
եղեւ [ձեռ.
1431, 148ա-63ա] [Յովհ. Ա. 1-2] - Կահաւորիմ, ո՜վ կաճառք լուսերամից... են
եւ այլ բազում զանազանութիւնք, բայց վասն աւուրս պատշաճի այսքան բաւական
լիցի:
3. 64բ-93ա, 208բ-9ա Յոհաննու Որոտնեցո
տիեզերալոյս րաբունապետի ի բանն, որ ասէ. Ի սկզբանէ Տէր զերկիր [հաստատեցեր.
հմմտ. Սղմս. ՃԱ. 26]
[ձեռ. 1431, 102ա-29ա] - Ո՜վ Տէր իմ Յիսուս Քրիստոս... ի սկզբանէ էր Բանն, եւ Բանն
էր, այլ նախ քան ի մտանել մեկնութիւն բանիս: Օգնեա՛ Հոգի:
4. 94ա-109բ Գրիգորի աշակերտի
եռամեծի Յոհաննու Որոտնեցոյ, Տեսութիւն ի բան մարգարէին, որ ասէ. Հոգի
Տեառն ի վերայ իմ, վասն [որոյ եւ օծ իսկ զիս. Եսյ. ԿԱ. 1] [ձեռ. 1431, 176ա-93ա]
- [Տե՛սանօղն] վեհերեւակ տեսութեամբ... այսքան յեղանակաւ օծեալ ասի Տէր
մեր Յիսուս Քրիստոս, վասն որոյ ասէ. Հոգի Տեառն ի վերայ իմ:
5. 110ա-19բ Յոհաննու Որոտնեցո
հաւաքեալ ի բանից իմաստասիրաց. Ի սկզբանէ Տէր զերկիր հաստատեցեր, եւ գործք
ձեռաց քոց երկինք են [ձեռ. 1760, 204բ-25բ] [Սղմս. ՃԱ. 26] - Բայց զի ասէ մարգարէն.
Սքանչելի է գիտութիւն... զանհասանելիսն Աստուծոյ լռութեամբ պատուեսցուք,
եւ նմա փառք յաւիտեանս. ամէն:
- 120ա-1բ [Ի Վեցօրէից գրոց Բարսղի
Կեսարացւոյ, Վասն Է. աստեղացն]
- Զաւհալն. հով է եւ չոր եւ իր հովութիւնն աւելի է, քան զչորութիւնն… զոր յիշէ
սուրբն Բարսեղ ի գիրս Վեցօրէից Մեկնութեանցն մի ըստ միոջէ, զամենայն անդ գտցես
եւ տեղեկասցիս:
6. 122ա-35ա Յոհաննու Որոտնեցո
եւ քաջ հռետորի եւ արդիւնական վարդապետի արարեալ ի բան մարգարէին, որ ասէ.
Արդարութիւն Տեառն ուղիղ են [ձեռ. 1431, 163ա-75ա] [Սղմս. ԺԸ.
9] - Բե՛ր յետ ելանելո ի գագաթս լերանց... եւ այսոքիկ բաւականասցին ի տեսութիւն
բանին, որ ասէ մարգարէս. Արդարութիւն Տեառն ուղիղ են եւ ուրախ:
7. 154ա-63բ Մեծ րաբունապետին Յոհաննու
Որոտնեցոյ ասացեալ ի բանն առաքելական, որ ասէ. Հայեցարուք ընդ առաքեալն
եւ ընդ քահանայապետ խոստովանութեան մերոյ ընդ Յիսուս, որ հաւատարիմ է
Արարչին իւրոյ, այլ նախ քան զբանս հետեւեսցուք բնական քննութեանց եւ ապայ
յետ այնորիկ ձեռնարկեսցուք ի մեկնութիւն բանին [ձեռ. 1431, 193ա-202ա] - Մշտաշարժ
իմն էութիւն ըստ անձնիշխանական... ընդ որում վայել է փառք, պատիւ եւ զօրութիւն
Հաւր եւ Որդոյ եւ Հոգւոյն Սրբոյ, այժմ եւ յաւիտեանս յաւիտենից. ամէն, արդ,
իրաւապէս բանս վկայ
առցէ:
8. 164ա-74ա Մեծ րաբունապետին Յոհաննու
Որոտնեցո ասացեալ ի բան առաքելոյն, որ ասէ. Մարդով եղեւ մահ եւ մարդով
յարութիւն մեռելոց [ձեռ. 663, 219ա-24ա] - Ասէ ոմն ի սրբազանիցն դասուց...
եւ անդ արկանէ զմեղուցեալ մարմինքն հանդերձ հոգովն, որ եւ զմեզ փրկեսցէ ի յաւիտենից
ի հրոյն եւ արժանի արասցէ արքայութեանն իւրում, եւ նմա փառք յաւիտեան յաւիտենից.
ամէն:
9. 174ա-99բ Եռամեծի եւ երիցս երջանկի
վարժապետին իմոյ Յոհաննու Որոտնեցւոյ ասացեալ ի յաւրհնութիւն նորակերտ
շինուածոյ տաճարին եւ զանկակատանն առաքելական աթոռոյ վանիցն Ստաթէի,
որ է գլուխ եւ աթոռ Սիւնեաց վիճակի, ի բանն որ ասի. Տէր ի տաճար սուրբ իւրում,
Տէր ի յերկինս աթոռ իւրում
[ձեռ. 774, 227բ-76բ, 280ա-1բ] - Սկիզբն ամենայն գոյութեանց Աստուած... եւ Հոգւոյն
Սրբոյ վայել է փառք, իշխանութիւն եւ պատիւ: Աստանաւր բանս իրաւապէս առցէ
զկայ: Եւ Քրիստոսի Աստուծոյ մերոյ, փառք յաւիտեանս. ամէն:
Գ. 136ա-53բ, 208աբ, 211ա-7ա [Բանք զանազանք]
1. 136ա-7ա Վասն խնդրոյ, որ եղեւ ի
մէջ քրիստոնէից, վասն Հոգոյն Աստուծոյ, թէ ի Հօրէ՞ միայն պարտ է ասել, թէ՞ ի
Հօրէ եւ յՈրդո - Ի հռոմայեցոց ազգէն շարժեցաւ այս խնդիր... եւ մեք
ի սոյն հաւատ հաստատեալ կամք շնորհօք Երրորդութեանն սրբո, որում փառք յաւիտեանս.
ամէն:
2. 137ա-8բ Խոստովանութիւն ճշմարիտ հաւատո ուղղափառաց - Հաւատամք ի Հայր եւ յՈրդի եւ
ի Հոգին Սուրբ... այլ եւ բարեացն զհետ երթալ ի Քրիստոս Յիսուս ի Տէր մեր, որում
փառք յաւիտեանս. ամէն:
3. 138բ-40բ Գրեցաւ եւ մեծ վարդապետն Վանական, թէ որպէս մարթ է խոստովանել
եւ կամ ասել. ԶՍուրբ Հոգին ի Հօրէ եւ յՈրդո, այս է Վանական վարդապետէն - Հոգով խօսել զհոգոյն... աստ մի
խնդրեր աւելի, զի մի յամէնէն անկանիս:
4. 140բ-1ա Չորեքտասան աստիճանք հաւատոյ Գրիգորէ - Խոստովանիմք եւ հաւատամք ամենակատար
սրտիւ... հաւատամք եւ հատուցումն գործոց արդարոցն կեանք յաւիտենական եւ
մեղօորացն
տանջանք յաւիտենական:
5. 141ա-5ա Այս դաւանութիւն չորեքտասան
գլուխ -
Հաւատամ յամենասուրբ Երրորդութիւնն... սուրբ, սուրբ, սուրբ նուագ երգով ի
մի տերութիւն աւարտեն զփառս (բան ա-ժե):
6. 145ա-6ա
Ի Հաւատո արմատոյն
ի դրուակս -
Հաւատամք ի մի Աստուած... իսկ եթէ ոք ձեռնարկել յօժարէ, ապականէ եւ ոչ
յօրինէ:
7. 146ա Սահմանք հաւատո, որ ի
Նիկիա ժողովեցան սուրբ եպիսկոպոսունք, ՅԺԸ.
- Խոստովանիմք զՏէր մեր Յիսուս Քրիստոս... զինչ եւ ասեն նեստորականք թիւրք
եւ սուտք են:
8. 146աբ Այլ բան Վարդան վարդապետի.
Զի՞նչ է ճրագալուցին լուցանելն. ի գրոց է ճշմարիտ - Կիւրեղ Աղէկսանդրացին գրէ առ
թագաւորն Թէոդոս… այլ Աստուծով առ մեզ իրք չէ նորել, քան հինն է եւ ստոյգն:
9. 146բ-7բ Դաւանութիւն քաղկեդոնացոց,
զի ինքեանք Աթանասի ասէն. Է ինչ որ ուղիղ է, եւ է ինչ որ թիւր - Որ ոք կամիցի փրկիլ յառաջ, քան
զամենայն... զոր թէ ոք ոչ պահեսցէ ամբողջ եւ անարատ, առանց կարծեաց կորիցէ
յաւիտեան:
10. 147բ-8բ Տումար [Լ]եւոնի` առաջին
շինողի իւր տուն - Բանն մարմին եղեւ... ի ձեռն գեղարդեան զինւորին
իմասցի, ուստի արիւն եւ ջուր հոսեցաւ:
11. 148բ-9բ Դաւանութիւն քաղկեդոնացոց.
Տե՛ս եւ զգոյշ լեր, որ թիւր կա եւ ուղիղ - Գիտելի է, զի են ոմանք, որ մի
բնութիւն ասեն... եւ Որդի Աստուծոյ եւ նմա փառք ընդ Հօր եւ Սուրբ Հոգւոյն, այժմ
եւ:
12. 150աբ Վասն խորհրդո պատարագին,
ասացած ի Վարդան վարդապետէ - Նշխար կազմի Հին կտակօք... այս
է հաւատ ուղղափառաց, եւ ի դոյն հաստատեսցի ամենայն ոք, որ սիրէ զԱստուած:
13. 150բ-3բ Վասն թէ քանի հերձուածք
- Առաջին հերձուածք
հեթանոսք... ի յուղղափառութիւն հաստատէ եւ նմա փառք յաւիտեանս. ամէն:
14. 208աբ [Սրբոյն Գրիգորի Նարեկացոյ
ասացեալ Աղաւթք ի ժամ պատարագին, Բան ԼԴ., բ., ձեռ. 824, 162ա-3բ] Ի հանդիսարանս
խօսից ատենի. Բանս մաղթանաց, որով Հոգին Աստուծոյ պաշտեալ հասանէ յօգնականութիւն
- Աղաչեմ զանփոփոխելի տերութիւնդ ամենազօր հոգւոյդ հզօրի... դու շնորհեա՛
ձայնի իմում գոչել զբանս:
15. 211ա-7ա [Նախերգանք է եւ աւրհնութիւն
վարդապետի.
ձեռ. 1661, 206բ-13ա] («Ա-Ծ») - Այժմ ժամանեալ մեր եւ ի կատարումն թարքմանութեան... ծաղկեալն ի վերայ
խաչին ծաղկեցուս /// (չշարունակուած):
Դ. 221ա-355բ
[Հայելի վարուց]
Տե՛ս
ձեռ. 789 (ձեռագիր Բ), 7բ-411բ: Ցանկ 221ա-2ա: ա/222ա-4բ: բ/224բ-6ա: գ/226ա-7բ:
դ/227բ-8ա: ե/228աբ: զ/228բ-30բ: է/230բ-1բ: ը/231բ-5ա: թ/235ա-6ա: ժ/236ա-7ա: ժա/237ա-41ա:
ժբ/241ա-2բ: ժգ/242բ-3բ: ժդ/243բ-4բ: ժե/244բ-6ա: ժզ/246ա-7ա: ժէ/247բ: ժը/247բ-8ա:
ժթ/248ա-9ա: ի/249ա-57ա: իա/257աբ: իբ/257բ-61բ: իգ/262աբ: իդ/262բ-3բ: իե/263բ-6բ:
իզ/266բ-7ա: իէ/267բ-8ա: իը/268ա-9բ: իթ/269բ-71ա: լ/271աբ: լա/271բ-2բ: լբ/272բ-3ա:
լգ/273ա-7բ: լդ/277բ-8բ: լե/278բ-80ա: լզ/280աբ: լէ/280բ-1ա: լը/281ա-4ա: լթ/284ա-6ա:
խ/286ա-90բ: խա/290բ-2բ: խբ/292բ-3բ: խգ/293բ-4ա: խդ/294ա-5ա: խե/295ա-6բ: խզ/296բ-8ա:
խէ/298ա-9ա: խը/299ա-310ա: խթ/310ա-2ա: ծ/312աբ: ծա/312բ-4բ: ծբ/315ա-9բ: ծգ/319բ-23ա:
ծդ/323ա-5բ: ծե/325բ-6ա: ծզ/326աբ: ծէ/326բ-9ա: ծը/329ա-33բ: ծթ/333բ-4ա: կ/334ա: կա/334ա-5ա:
կբ/335ա-9ա: կգ/339ա-42ա: կդ/342ա-5բ: կե/345բ-7ա: կզ/347ա-9բ: կէ/349բ-52ա: կը/352ա-3ա:
կթ/353աբ: հ/353բ-4բ: հա/354բ-5բ:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
174ա Զապիկար
գծողս զԳրիգոր մեղաւք
ի լիս մի՛ մոռանար յիշել ի Տէր, ո՛վ սուրբ ընթերցող, զի եւ դու յիշեալ լինիս:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ՅԵՏԱԳԱՅԻ
1. 356ա (1738 թ., նոտրգիր) Ի Խաչատուր Մողնեցի վարդապետի
սպասաւոր` տիրացու Յվոփէս (= Յովսէփս) գրեցի ի թուականին
ՌՃՁԷ. (1738), ի ամսոյ Ոգդեմբերի
Ե.ն (5), օվ սիրելի ըդհըծող
(= ընթերցող), ես լինիմ ձեզ ոտաց հող, դուք ասացէ՛ք. Տէր Աստուա՛ծ, նորա մեղկն
թո՛ղ:
2. Պհպ. Բա (ԺԸ. դ., նոտրգիր) Ամենակալ քաւեա զմեղս իմ:
ԳՐՉԱՓՈՐՁ` 1ա «այսպէս
ասէ անձինք», 218ա` «արծասիրութեամբն», 359բ` «Տէր», պհպ. Գա` «բասաւն ասաւ
թէ զ, քաւեա զիս Աստուած, մատուացաւ, թազ ըստանս մարիմ, ապաւ ապական, ջուր
շարական է, Պապօն, Ղօրխնազ, Նազարն, Ասլամազն, զԼինմիքաքն, Պապօն, Նազարն, Ղազար,
Գասպար, մեր Բանմիրաքն, Փասօն, Փիրում», պհպ. Գբ`
«ուման օլռի գէղ բէլամօլռ գէլուբ գէթուփ թարէթ մաղ սանիլանեան տուզ աթմար
գէլման ամօլռի գէլ»:
ՆՇՈՒՄ 1ա
«ԺԷ., Մ[եսրոպ] եպիս[կոպոս]»:
1851
ԺՈՂՈՎԱԾՈՅ
|
|
ԺԴ. դար |
ԳՐԻՉ` Պետրոս
քհյ: ՍՏԱՑՈՂ` Աստուածատուր
պատանեակ:
ԹԵՐԹ` 2+283+6 (երեքկնուած` թ. 1, կրկն.` թ. 27, 124, 193, 227). չգրուած` Գբ: ՊՐԱԿ`
Ա-ԼԶx8: ՆԻՒԹ` թուղթ (6 թերթ` Բաբ, Գաբ, 27գդ,
124գդ, 193գդ, 227գդ, ԺԹ. դ. յաւելում Ս. Ամատունու ձեռքով): ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ`
24x16,5: ԳՐՈՒԹԻՒՆ`
միասիւն
(19x12): ԳԻՐ`
բոլորգիր
(նմուշ` 169բ). 1649 թ.
լրացնողի` 259աբ (նմուշ` 259ա),
շղագիր` Ս. Ամատունու լրացումները (նմուշ` 27ա): ՏՈՂ` 23: ԿԱԶՄ`
դրոշմազարդ շագանակագոյն կաշի, դռնակով. միջուկը` տախտակ. աստառը` ծաղկազարդ
(Ա. եւ դռնակ), անզարդ կարմիր (Բ.) կտաւ: ՊԱՀՊԱՆԱԿ`
ԲԳ (սկ.) ԺԹ. դ.
վերջում դրուած թուղթ. տե՛ս վերը եւ Բովանդակութիւն:
ՄԱՆՐԱՆԿԱՐՉՈՒԹԻՒՆ - Կիսախորան-գլխազարդ` 1ե: Ճակատազարդ`
70ա, 169բ, 236ա: Լուսանցազարդ` բուսական: Զարդագիր` հանգուցագիր, բուսական:
Գոյներ` կարմիր, դեղին, կանաչ, շագանակագոյն:
ՊԱՏԱՌԻԿ-ՊԱՀՊԱՆԱԿ 1 (Ա) + 1 (Դ): 1. Ա. Ճառընտիր:
Ժ-ԺԱ. դդ.: Մագաղաթ, երկսիւն (պահպանուած մէկը), 19 տող, ուղղագիծ երկաթագիր
(նմուշ` Աա): Ստացուած եզրահատուած կէս թերթից: Կարդալ` Աաբ «[Գրիգոր]ու Աստուածաբանի
Նազարու եպիս /// ի Պասքա եւ ի հեղգութիւն -[Յարութեան] աւր եւ սկիզբն աջողակ...
(տե՛ս` ձեռ. 1500, 737աբ): 2. Դ. Ժ. դ., Մագաղաթ, երկսիւն, 14 տող, բոլորագիծ
խոշոր երկաթագիր (նմուշ` Բա): Ստացուած եզրահատուած 1 թերթից: Բ. թուղթ Պետրոսի,
Ա. 20 - Բ. 4: Կարդալ` Դաբ [«այ]սմ գիտակ լինիջիք... այլ խաւարին»: Երկու բուսական
լուսանցազարդով (գոյներ` կարմիր, կապոյտ, կանաչ, շագանակագոյն):
ՎԻՃԱԿ` բաւարար.
կազմի կաշին քերծուած, եզրերը մաշուած, կապիչները եւ գամերն ընկած.
սկզբից, միջից եւ վերջից պակասաւոր, խոնաւութիւնից պատուած գորշագոյն բծերով,
լուսանցներում փոքրիկ պատռուածքներ, որոշ թերթեր
ցեցակեր. քանիցս նորոգուած եւ թերին լրացուած (տե՛ս վերը):
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
Ա. Բա-Գա Ցանկ մատենիս (Ս. վ. Ամատունու կազմած մատենագիտական թերթիկ):
Բ. 1ա-1գ [Առաջաբանութիւն ԺԴ. թղթոցն Պօղոսի] - Առաջին
վկայութիւնք առաջին բան Եսեյեայ, զի անուն Աստուծոյ վասն ձեր հայհոյի ի
մէջ հեթանոսաց: Արդ, կրկնաբանեցան յայլ եւ յայլ թուխտս ի ներքոյ դրոշմելոց...
տունք ՐՋԼԶ: Փառք... ամէն:
Գ. 1ա-26բ Յառաջաբանութիւն պատմութեանց, եթէ
որպէս կարգեալ է աղաւթից մերոց հայցուածք, զոր ասացեալ է տեառն Ստեփաննոսի
Սիւնեաց եպիսկոպոսի:
Տե՛ս
ձեռ. 1888, 130ա-54բ: 1/1ե-3ա: 2/3ա-10ա: 3/10աբ: 4/10բ-6բ: 5/17ա-8ա: 6/18ա-9բ:
7/19բ-23ա: 8/23ա-6բ (վերջին 6 տողը լրացուած Ս. վ. Ամատունու ձեռքով):
Տպ.
«Ժամանակագրութեան մեկնութիւն»... Ստեփաննոսի Սիւնեաց եպիսկոպոսի...»
Ս. Էջմիածին, 1917, էջ 13-69, Ա. օր:
Դ. 27ա-131ա [Տօնապատճառ]
Տե՛ս
ձեռ. 1888, 154բ-248ա: 1/ 27ա-30ա (27աբ լրացուած Ս. վ. Ամատունու ձեռքով):
2/30ա-40բ: 3/40բ-52բ 4/52բ-68բ 5/68բ-79ա (չիք` բ.): 6/79ա-84ա: 7/84ա-112բ:
8/113ա-131ա:
Ե. 131ա-220ա [Գրիգորիսի Արշարունւոյ Մեկնութիւն
ընթերցուածոց, թէ յումմէ եդաւ եւ կամ որպէս, եւ կամ զինչ խորհրդեամբ մի ըստ
միոջէ. ձեռ.
2757, 394բ]
Տե՛ս
ձեռ. 1888, 248ա-334բ: 1/131ա-4բ: 2/134բ-52ա: 3/152ա-3ա: 4/153ա-4բ: 5/154բ-6ա:
6/156ա-7ա: 7/157ա-159բ: 8/159բ-61ա: 9/161ա-63ա: 10/163աբ: 11/163բ: 12/163բ-5ա:
13/165ա: 14/165աբ: 15/165բ-6բ: 16/166բ-9բ: 17/169բ-72ա: 18/172ա-5ա: 19/175ա-81բ:
20/181բ-5բ: 21/185բ-92ա: 22/192ա-3գ: 23/193գ-5բ (193գդ լրացուած Ս. Ամատունու
ձեռքով): 24/195բ-8բ: 25/198բ-9բ: 26/199բ-203ա: 27/203ա-8բ: 28/208բ-12ա: 29/212ա-3ա:
30/213բ-5ա: 31/215ա-20ա:
Է. 1-8 [Բանք զանազանք]
Տե՛ս
ձեռ. 1888, 333բ-53բ: 1/220ա-1ա: 2/221ա-3բ: 3/223բ-4բ: 4/224բ-5բ: 5/225բ-6բ:
6/226բ-7բ: 7/227գդ (լրացուած Ս. Ամատունու ձեռքով): 8/227դ-36ա (227դ լրացուած
Ս. վ. Ամատունու ձեռքով):
9. 236ա-46ա Պատմութիւն սրբոյն Թումայի առաքելոյն - Յայն ժամանակին իբրեւ ժողովեցան առաքեալքն ի միասին...
գային եւ մկրտէին: Որում փառք յաւիտեանս. ամէն:
10. 246բ-52բ Երանելոյն Յակոբա Սրճոյ եպիսկոպոսին
ասացեալ Ներբողեան ի ննջումն սրբոյ Աստուածածնին եւ միշտ կուսին Մարիամու - Որդի
Աստուծոյ, որ սիրով քով խոնարհեցար եւ իջեր յերկիր... աւրհնեալ Հոգիտ Սուրբ
Երրորդութիւն, անբաժանելի, միշտ եւ յաւիտեանս յաւիտեանից. ամէն:
11. 253-64ա Խօսք երանելոյն աբբայ Եփրեմի Խորին
Ասորոյ` Ներբողեան ասացեալ ի սուրբ Կարապետն Յովաննէս եւ Մկրտիչ Քրիստոսի - Հրաւիրելով կոչեցաւ լեզու իմ յուրախարար կենսաբեր
բարիս... եւ յամենայն բերանօք ի փառաբանութիւն, այժմ եւ միշտ եւ յաւիտեանս
յաւիտենից. ամէն:
12. 264ա-82ա Սրբոյն Յոհաննու Ոսկեբերանի ասացեալ
Ի ննջումն ամէնաւրհնեալ Աստուածածնին - Արարիչն
արարածոց եւ ճարտարապետն բոլորից... անմահիցն փառաւորել զամենասուրբ
Երրորդութիւնն` զՀայր եւ զՈրդի եւ զՍուրբ Հոգին, այժմ եւ միշտ:
13. 282բ Պատմութիւն ննջման եւ փոխման ամենասուրբ
Աստուածածնին Մարիամու` մաւր Տեառն, թէ որպէս եղեւ փոխումն, կամ որպէս շնորհեցաւ
Հայոց անարատ պատկերին փայտն, կամ յո՞յր ձեռն կամ ո՞ եղեւ պատճառ խնդրոյն: Զայս
աւանդեաց մեզ Մովսէս մեծ իմաստասէրն - Հրաւիրեալ սուրբ կուսին ի փոխումն առ որդին իւր... եւ
ժամ խաչելութե[ա]ն ցրուեց///:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
69բ Զմեղաւք
դատապարտեալ ծառայս ամենայն ծառաից Աստուծոյ զՊետրոս քահանայ յի[շեցէ՛ք],
եւ զծնաւղսն իւր եւ զեղբարսն եւ զարեան մերձաւորսն: Նա եւ զսրբասէր պատանեկն
զԱստուածատուր` զստացող
գրոցս աղաչեմ յիշել ի Տէր, ո՜վ դասք քահանայից:
Միայն
այս տե՛ս ԺԴ. դ. յիշ-ք, էջ 655, ուր նաեւ` ծ. «Համանման բովանդակութեամբ յիշատակարաններ
պահպանուել են նաեւ ձեռագրի 200բ, 236ա էջերում»:
131ա Զգծողս աղաչեմ
յիշել ի Տէր:
140ա Ո՜վ ընթերցողք
աստուածային տառիս, յիշեց՛էք ըզգծաւղ սորա զՊետրոս քահանայ, եւ
զստացաւղ` զԱստուածատուր, եւ զՔրիստոս մեզ եւ ձեզ ողորմեսցի. ամէն:
147ա Ով որ կարդայ,
զՊետրոսս յիշեա՛յ.
ամէն:
163ա Ով եղբա՛յր,
զիս յիշեա՛յ:
200բ Ըզստացաւղ
սորա զԱստուածատուր եւ զծնաւղսն
իւր եւ զամենայն համացեղսն իւր, նաեւ զմեղաւք դատապարտեալ ծառայս ամենայն
ծառաիցն Աստուծոյ` զՊետրոս քահանայ գր[իչ] աղաչեմ յիշել
ի Տէր, ո՛վ դասք պաշտաւնէից:
236ա Զստացաւղք
սուրբ եւ լուսազարդ կտակիս` զպատուական եղբայրն զԱստուածատուր, ըզծնաւղ
եւ զեղբայրսն իւր եւ զառտընին, ընդանեակսն իւր, յիշեցէ՛ք յաղաւթս. որոց ողորմեսցի
Քրիստոս Աստուած. ամէն: Ընդ նոսին եւ Պետրոսու գրչի եւ ծնաւղաց
եւ եղբարց եւ ամենայն արեան մերձաւորաց շ[նորհեսց]է ողորմութիւն, քաւութիւն
եւ թողութիւն մեղաց. ամէն:
246ա Ըզստացաւղ
սուրբ եւ լուսազարդ կտակիս զԱստուածատուր եւ զծնաւղսն
իւր եւ զեղբարսն, որոց ողորմեսցի Քրիստոս. ամէն: Եւ խոստացելոց բարեացն
արժանի արասցէ ընդ ամենայն սուրբս իւր. ամէն: Ընդ նմին եւ Պետրոսի գրչի եւ ծնողաց
եւ եղբարց շնորհեսցէ Քրիստոս Աստուած ողորմութիւն, քաւութիւն եւ թողութիւն
մեղաց. ամէն:
252բ Մայր սուրբ
անմահ Բանին, որ բարեխաւս ես միշտ աշխարհի, բարէխաւսեա՛ առ միածին Որդին
վասն Աստուածատրի եւ ծնաւղաց
իւր` շնորհել թողութիւն. ամէն: Ընդ նմին եւ Պետրոսի գրչի եւ Յոհաննիսի ուսուցչի
եւ ծնաւղաց եւ ամենայն արեան մերձաւորաց շնորհեսցէ ողորմութիւն, քաւութիւն
եւ թողութիւն մեղաց. ամէն: Եւ Աստուած ձեզ եւ մեզ ողորմեսցի:
282ա Զտառապել
գրիչս աղաչեմ յիշել ի տէր:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ՅԵՏԱԳԱՅԻ
259ա (թ.
259` թերին լրացնողի) Թվ. ՌՂԸ. (1649):
1գ (ԺԷ. դ., բոլորգիր) Աղաչեմ զձեզ յիշել եւ ի յաղաւթս
ձեր մաղթել վասն անարժան Իսրաէլիս, առ Տէր հայցել, զի իւր մեղքն եղիցի ջնջեալ
եւ ոչ եղիցի յիշել:
1գ (ԺԷ. դ., նոտրգիր) Աղաչեմ զձեզ յիշել եւ ի յաղաւթս ձեր
մախթել վասն անարժան
Մինասիս առ Տէր
հայցել, զի իւր մեղքն եղիցի ջնջեալ եւ ոչ եղեցի յիշեալ:
1գ (ԺԷ. դ., նոտրգիր) Աղաչեմ զձեզ յիշել եւ ի յաղաւթս ձեր
մախթել վասն անարժան Եղէիս առ [Տէր] հայցել, զի իւր մեղքն
եղիցի ջնջեալ եւ ոչ եղիցի յիշել: Աղաչեմ զձեզ յիշել:
283բ (1675 թ., բոլորգիր)
Ո՜վ Նէանէաս, դու իմ հակառակ եղեր,
ուր երդաս` մեռանիս: Նէանէաս, որ անուանեցաւ Պրոկղոս եւ եղեւ ընդիր մարտիրոս:
Եւ զիս դասակից սմա արասցէ Քրիստոս. ամէն: Բարսեղ երեցս գրեցի, զմի
բերան յիշման արարէք զիս արժանի: Թվին ՌՃԻԴ. (1675): Ո՜վ Տէր Յիսուս, զգինս
արեայն քո մի դատապար[տ]եր:
Թերին
լրացնող Սահակ վարդապետ Ամատունիի.
1դ N 1685 պատ. Եղիշէի մէջ տրուած է
գրքիս խորագիրը այսպէս. «Յառաջաբանութիւն պատմութեանց եթե որպէս կարգեալ
է աղաւթից մերոց հայցուածք, զոր ասացեալ է տեառն Ստեփաննոսի Սիւնեաց եպիսկոպոսի»:
(թղ. 130ա) - Առաջին ճառն յաղագս նախերգական աղաւթիցն:
Այս գրուածքը արդարեւ է Սիւնեցունը, որից
եւ շատ հատուածք գտնւում են N 172 հաւաքածոյ Մեկ. Ժամագրոց Մով. վարդապետի
ժողովածուների մէջ. տե՛ս թղ. 2ա յԱստուածային ժամանեալ, իսկ գրքիս մէջ` թղ.
3ա եւ այլն: Համեմատիր նաեւ Յոհան իմաստ. ժամակարգութիւն: Սահակ վարդապետ Ամատունի
///:
27բ Արտագրեցի 1685 Պատ. Եղիշէի ձեռագրից թղ.
154բ.: Սահակ
վարդապետ Ամատունի:
127դ Արտագրեցի 1685 Պատ. Եղիշէի ձեռագրից:
Սահակ
վարդապետ Ամատունի: Տե՛ս թղ. 342բ-343բ:
193դ Արտագրեցի 1685 Պատ. Եղիշէի ձեռագրից:
Սահակ
վարդապետ Ամատունի: Տե՛ս թղ. 305բ-306բ:
227դ Արտագրեցի 1685 Պատ. Եղիշէի ձեռագրից:
Սահակ
վարդապետ Ամատունի: Տե՛ս թղ. 342բ-343բ:
ԿՆՔԱԴՐՈՇՄ` 283բ, ուղղանկիւն,
«ՔՐԻՍՏՈՍԻ ԾԱՌԱՅ
ԲԱՐՍԵՂ ԵՐԷՑ»:
ԳՐՉԱՓՈՐՁ 120բ (արտաքին
լս-ում) «Եւ բնակեսցին ինմայցինք եւ րզին հհհշշղաղձձ ճանաչել ջջ» (սեւ թանաքով):
129բ (ստ. լս.) «Զի նա է Տէր Աստուած մեր, որ արար» (կապոյտ, կարմիր թանաքով):
ՆՇՈՒՄ` (Ս. վ. Ամատունու ձեռքով) 12բ (արտք. լս-ում, սեւով)
«Տե՛ս նոյն բան 25բ»: 23ա (արտք. լս-ում, սեւով) «Սոյն հատուածը մինչեւ վերջ տե՛ս
32բ «բացայայտութիւն տաւնից սկիզբն»: 25ա (արտք. լս-ում, սեւով) «Այս հատուածը
կապ չունի հանգստեան ժամի հետ. այլ է մի ուրիշ ճառ, տե՛ս միւս երեսի վերայ տրուած
ծանօթութիւնս»: 25բ (արտք. լս-ում, սեւով) «Այս հատուածը տե՛ս 12բ 10 տողից
յետոյ եւ կարդա՛ մինչեւ նշանս»: 27գ (ստ. լս., սեւով) «Պակաս է մի թերթ, տե՛ս
պակասորդը N 1685 պատ. Եղ. թղ. 154բ գրեցի» (յետագայում կապոյտ մատիտով
ջնջուած): 30ա (արտք. լս-ում, սեւ մատիտով) «Նոյն բանը տե՛ս 53ա, 55աբ, 99ա. տե՛ս
«Գիրք թղթոց», «Արտէմոն ոմն սուտանուն` աշակերտ Յովհաննու» եր. 352»: 32բ
(արտք. լս-ում, սեւով) «Այս նշանից սկսած մինչեւ վերջ բառ առ բառ գտնւում է Ստեփաննոս
Սիւնեցու ժամակարգութեան մեկնութեան մէջ. տե՛ս Երեկոյեան ժամ սոյն գրքի
23ա»: 32բ (արտք. լս-ում, սեւ մատիտով) «(1685 օրինակի մէջ եւս այսպէս. 160բ)»:
38ա (արտք. լս-ում, սեւ մատիտով) «Զ. Ղազարուն է»: 46ա (արտք. լս-ում, սեւով
եւ կապոյով) «Զչորեքշաբաթն տե՛ս Ձ. 1685. 173 բ»: 52բ (արտք. լս-ում, սեւ մատիտով)
«Ըստ 1685 օրինակի, թղ. 179բ»: 57բ (արտք. լս-ում սեւ մատիտով) «Ըստ 1685 օրինակի,
184ա», «Բկ. աւագ օրհ. յորժամ հերձեաց Մովսէս խաչանիշ գաւազանաւն»: 68բ (արտք.
լս-ում սեւ մատիտով) «Ըստ 1685 օրինակի, 193ա»: 68բ (գրադաշտում, կապոյտ մատիտով)
«Յաղագս ծննդեան Թ. աւուրն պատճառ»: 69բ (արտք. լս-ում, կապոյտ մատիտով) «Յիշատակարան»:
70ա (ստ. լս., սեւ մատիտով) «Ի 1685 օրինակի չիք այս խորագիր, այլ «Ութաւրեայ
աւուրցն, որ համեմատի ընդ արարչութեան աւուրցն» 193բ»: 72ա (արտք. լս-ում,
սեւ մատիտով) «Տե՛ս Ձ. 1685, 195բ Մսուրն»: 98ա (արտք. լս-ում, սեւ մատիտով)
«Ըստ յիշեալ Ձ. «Հպողեայ» 218բ»: 100բ (վր. լս., սեւ մատիտով) «Տե՛ս յիշեալ Ձ.,
221ա»: 102ա (արտք. լս-ում, կապոյտ մատիտով) «Տե՛ս 101ա»: 113ա (արտք. լս-ում,
սեւ մատիտով) «Տե՛ս յիշեալ Ձ., 231բ»: 116ա (արտք. լս-ում, սեւ մատիտով) «Տե՛ս
յիշեալ Ձ., 234ա»: 126ա (արտք. լս-ում, սեւ մատիտով) «Տե՛ս յիշեալ Ձ., 243բ»:
129բ (արտք. լս-ում, սեւ մատիտով) «Տե՛ս յիշեալ Ձ., 247ա»: 131ա (արտք. լս-ում,
սեւ մատիտով) «Տ. Ձ. 171 Գ.ց. էջ 394բ»: 133ա (արտք. լս-ում, սեւ մատիտով) «Տե՛ս
յիշեալ Ձ., 249բ»: 134ն (արտք. լս-ում, սեւ մատիտով) «Տե՛ս յիշ. Ձ., 251ա»:
140ա (արտք. լս-ում, սեւ մատիտով) «Յիշատակել եմ»: 147ա (արտք. լս-ում, սեւ
մատիտով) «Յիշատակարան»: 152ա (արտք. լս-ում, սեւ մատիտով) «Տե՛ս յիշ. Ձ.,
265ա»: 154բ (արտք. լս-ում, սեւ մատիտով) «Տե՛ս յիշ. Ձ., 267բ»: 166բ (արտք. լս-ում,
սեւ մատիտով) «Տե՛ս յիշ. Ձ., 279ա»: 169բ (արտք. լս-ում, սեւ մատիտով) «Տե՛ս յիշ.
Ձ., 282ա»: 185բ (արտք. լս-ում, սեւ մատիտով) «Տե՛ս յիշ. Ձ., 296բ»: 193բ (արտք.
լս-ում, սեւ մատիտով) «Տե՛ս յիշ. Ձ., 305ա»: 195բ (արտք. լս-ում, սեւ մատիտով)
«Տե՛ս յիշ. Ձ., 308բ»: 198բ (արտք. լսում, սեւ մատիտով) «Տե՛ս յիշ. Ձ., 311ա»:
199բ (արտք. լս-ում, սեւ մատիտով) «Տե՛ս յիշ. Ձ., 312ա»: 203ա (արտք. լս-ում, սեւ
մատիտով) «Տե՛ս յիշ. Ձ., 315բ»: 208բ (արտք. լսում, սեւ մատիտով) «Տե՛ս յիշ. Ձ.,
320բ»: 212ա (արտք. լս-ում, սեւ մատիտով) «Տե՛ս յիշ. Ձ., 324ա»: 215ա (արտք. լս-ում,
սեւ մատիտով) «Տե՛ս յիշ. Ձ., 327բ»: 220ա (արտք. լս-ում, սեւ մատիտով) «Տե՛ս յիշ.
Ձ., 333բ»: 221ա (արտք. լս-ում, սեւ մատիտով) «Տե՛ս յիշ. Ձ., 334բ»: 223բ (արտք.
լս-ում, սեւ մատիտով) «Տե՛ս յիշ. Ձ., 337բ»: 226բ (արտք. լս-ում, սեւ մատիտով)
«Տե՛ս յիշ. Ձ., 341ա»: 236ա (արտք. լս-ում, սեւ մատիտով) «Յիշատակարան»:
246ա (արտք. լս-ում, սեւ մատիտով) «Յիշատակարան»: 252բ (արտք. լս-ում, սեւ
մատիտով, վրայից` կարմիր մատիտով) «Յիշատակարան»:
Կազմաստառին փակցուած
թերթիկի վրայ «ԺԳ. դ. Մ[եսրոպ] եպիս[կոպոս]»:
1852
ԺՈՂՈՎԱԾՈՅ
|
ՆՈՐԱՇԷՆ գիւղ (ԵՐՆՋԱԿ) |
ՌՃԽԱ-ՌՃԽԴ. - 1692-1695 |
ԳՐԻՉ, ՍՏԱՑՈՂ` Մովսէս քհյ:
ԹԵՐԹ` 127. չգրուած` 119ա, 127աբ: ՊՐԱԿ`
Ա-ԺԱx12 (Ժ 11, ԺԱ 8): ՆԻՒԹ`
թուղթ, թ. 97-119` այլ, լուսագծերով: ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ` 23,3x16,5: ԳՐՈՒԹԻՒՆ`
երկսիւն (17x11): ԳԻՐ` նոտրգիր (նմուշ` 71բ): ՏՈՂ`
31, 34 (թ. 120-3, 125-6): ԿԱԶՄ` դրոշմազարդ շագանակագոյն կաշի.
միջուկը` տախտակ. աստառը` ծաղկադրոշմ կտաւ:
ՄԱՆՐԱՆԿԱՐՉՈՒԹԻՒՆ - Ճակատազարդ` 1ա: Զարդագիր`
բուսական: Գոյներ` սեւ:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար. կազմի կաշին քերծուած,
ցեցակեր, եզրերը մաշուած, դռնակը, կապիչներն ու գամերն ընկած. միջից պակասաւոր,
խոնաւութիւնից տեղ-տեղ գունափոխուած, Ի. դ. նորոգուած, լուսանցներն լրացրած,
ամրացուած, թ. 66-7, 69-70, 90-1, 121-7 երկայնքի սկզբնական պակասներով, թ.
68-77` ցեցի անցքեր:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
Ա. 1ա-118բ Սրբոյն Գրիգորի Հայոց Լուսաւորչի ասացեալ Ճառք Յաջախապատումք
եւ լուսաւոր վարդապետութեան ի Սուրբ Երրորդութիւնն
Տե՛ս
ձեռ. 1337, 9ա-126բ: Ցանկ/118աբ (փոխադրուած վերջ): ա/1ա-2ա: բ/2ա-9ա: գ/9բ-11ա:
դ/11ա-6ա: ե/16բ-23ա: զ/23ա-8բ: է/28բ-33ա: ը/33բ-8բ: թ/38բ-44բ: ժ/44բ-52բ: ժա/52բ-66ա:
ժբ/66ա-71բ: ժգ/71բ-6բ: ժդ/76բ-8բ: ժե/78բ-82ա: ժզ/82ա-4ա: ժէ/84ա-6բ: ժը/86բ-90ա:
ժթ/90ա-6ա: ի/96ա-105բ: իա/106ա-7ա: իբ/107ա-9ա: իգ/109ա-16բ:
Բ. 119բ-26բ Յորդորակ Ոսկեբերանի ասացեալ, ի Մեկնութենէ սուրբ Աւետարանին Յոհաննու
1. 119բ-20բ Յորդորակ - Եւ զայս լուեալ մեր, ուսցուք
արթուն կալ...
2. 120բ-1բ Յորդորակ - Փութասցուք այսուհետեւ զգիրս
քննել...
3. 121բ-2բ [Յորդորակ] - Արդ, ուսցուք ի նմանէ ասացելոցն
զհանդարտութիւն...
4. 122բ-3ա Յորդորակ - Այլ այս (յաւելում` «ամենայն»)
առ նոսա ասացաւ յայնժամ...
5. 123ա-4ա Յորդորակ - Ի միտ
առցուք այսուհետեւ նորոգապէս զասացեալսն...
Գ. [Բանք զանազանք]
1. 124բ Մեկնութիւն Տեառն բանին, որ ասէ. Ոչ ոք յայնց կոչեցելոց
ճաշակեսցէ յընթրեաց իմոց... (Ղուկ.,
ԺԴ. 24) - Եւ զի մի՛ ոք ի ձեւ կերպարանաց առակիս հայեցեալ...
2. 124բ-6ա Յոհաննու Ոսկեբերանի Վասն խնդրուածոց - Ասաց
Տէրն մեր Յիսուս Քրիստոս. Թէ երկուք միաբանեսցին ի ձէնջ...
3. 126ա Կանոնք սուրբ առաքելոցն, զոր եդին յետ համբարձմանն Քրիստոսի - Կարգեցին
սուրբ առաքեալքն եւ եդին հաստատութեամբ, եթէ որ ոք իցէ ամբարտաւան... (տե՛ս
Կանոնագիրք Հայոց, հ. Ա., էջ 41-42 ԻԲ. (ԻԱ.):
4. 126ա [Այլ կանոն] - Եպիսկոպոս կամ քահանայ ի
պոռնկութեան կամ երդման եւ կամ գողութեան ըմպռնեալ, լուծցի ի կարգէն (չշարունակուած):
5. 126բ [Վասն իւղոյ] - Զի իւղն, որով
օծանէին ըզքահանայս եւ զթագաւորս Իսրայէլի, այս էր... եւ ետուն ըմպել:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳԱՂԱՓԱՐ 0ՐԻՆԱԿԻ
117ա (1216 թ.,
Սկեւռա) Յիշատակարան օրինակի սուրբ գրոյս, զոր աստ գրեցաք, առ ի հասկանալոյ
ձեզ, եթէ ուստի էր, եւ էր այսպէս գրեալ. Փառք ամենասուրբ Երրորդութեանն. Հօր
եւ Որդւոյ եւ Հոգւոյն Սրբոյ, յաւիտեանս յաւիտենից. ամէն: Ի բազում տեսակս
զանազանին օրինակք ուրախութեամբ հանգստից, եւ աւելորդ է մեզ ի պիտութիւն
առաջի եդելոյս զամենայն մի ըստ միոջէ թուել: Բայց որքան ի մրրկեալ եւ ի կուտակադէզ
ալեաց ծովու նաւ ի խաղաղն ժամանէ նաւահանգիստ, նոյնպէս եւ գրիչ ի տաժանելի
ճգանցն` ի վերջին գիծն զկայ առեալ, զգոհացողական առնէ Աստուծոյ գոհութիւն
եւ օրհնութիւն: Արդ, սմին այսորիկ հոգելից եւ առատաշնորհ մատենի սուրբ Լուսաւորչի երանելւոյն
Գրիգորի, ցանկացօղ
եղեալ յ[ը]ղձալից եւ փափագմամբ սիրով, արժանաւոր քահանայ ոմն Կարապետ անուն, եւ ստացաւ
զսա յիշատակ իւր եւ ծնօղաց իւրոց եւ եղբարց, ձեռամբ իմով Բարսղի քահանայի,
զի ես թեպէտ անտեղեակ էի արհեստի գրչութեան, բայց յօժարութիւնն տեսի զայնմ
լուսակիր առն եւ ձեռն ի գործ ար/171բ/կեալ եւ ի կատար հասուցի ի մեծ եւ հռչակաւոր սուրբ ուխտս
Սկեւռայ, յամի
վեց հարիւրերորդի վացսներորդի
եւ հինգերորդի թուականութեանս հայոց (1216), ի դիտապետութեան տեառն Յոհաննիսի եւ ի
թագաւորութեանն Հայոց Մեծաց քրիստոսապսակին
Լեւոնի, ընդ
հովանեաւ Սուրբ Փրկչիս եւ մօր իւրոյ` Սրբոյհու Աստուածածնիս եւ սուրբ
կենսակիր Սուրբ Նշանիս, որ մերձ դղեկին անմատոյց` Լամբու որջորջելոյ:
Իսկ բարեացպարտ Տէրն յիշեսցէ զստացօղք եւ զգրօղ սուրբ գրոյս. ամէն:
Յիշ-ս
չկայ ի ԺԳ. դ. յիշ-ք:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
1ա Աւգնեա՛,
Հոգիդ Սուրբ Աստուած, ապիկար անձին իմոյ:
116բ Ընդ որս
եւ արժանիս արասցէ զմեղօք տարագրեալ եւ անարժան Մովսէս /117ա/ գծօղ եւ զստացօղ սուրբ գրոյս, որում
վայել է անուան ամենասուրբ Երրորդութեանն փառք, գոհութիւն, իշխանութիւն
եւ պատիւ, այժմ եւ միշտ եւ յաւիտեանս յաւիտենից. ամէն:
0րհնեալ է անբաւ
գթութիւն մարդասիրին Աստուծոյ, որ առեալ զձեռանէ մեղսատագնապ գծօղիս,
ի աւարտ հասոյց զիս, ի յայսմ լուսազարթ եւ հոգեշահ տառիս: Եւ որք օգտիք ի սմանէ, զսեւերես եւ
զապիկարս միով Հայր մեղայիւ յիշատակել մի՛ խնայէք, զի թերեւս ողորմեսցի
ինձ բարերարն Աստուած եւ այց արասցէ ի միւսանգամ գալստեանն իւրոյ, աղօթիւք
ձերովք (նման համառօտք` 16ա, 23ա, 33ա, 38բ, 44բ, 52բ, 66ա, 71բ, 76բ, 84ա, 86բ,
96ա, 105բ):
117բ Եւ դարձեալ ես` վերջին ստացօղ եւ զգրօղ սուրբ լուսազարդ
եւ հոգեշահ տառիս սուրբ Լուսաւորջին Մովսէս, անարժան եւ գործովք վատթարացեալ քահանայս, առ ոտս
անկեալ սրտի մտօք ընթերցողացդ եւ կողկողելով հայցեմ ի ձէնջ, զի թողութիւն
մեղաց խնդրիցէք ի Տեառնէ` ինձ, մեղապարտիս, որ յոլով վշտակրութեամբ գրեցի
սուրբ գիրքս ի նեղ եւ ի վշտալից ժամանակիս, որում վերջացեալք են ամենայն առաքինութիւնք
յաշխարհէ, եւ առհասարակ ամենեքեանքս թողեալք զլուսաւոր շաւիղս սրբոց հարցն
առաջնոց, զկնի կամաց մարմնոց եւ զմտաց ընթանամք եւ ցամաքեալք ի սուրբ սիրոյ
հոգեւորացն, հանապազ ցնակութեան եւ բարկութեան եւ նախանձու բոցով
տապանամք եւ խորովիմք: Վա՜յ եւ եղուկ է անձանց մերոց յաւուրն ահեղ ատենին
եւ անաչառ դատաստանին Քրիստոսի: Ի կատար հասուցի եւ յիշատակ ինձ` Մովսէսի անարժանիս
թողի, նաեւ ծնօղացն իմոց` Ալէքսանին եւ Շնորհաւորին, եւ
հոգեւոր ծնօղին իմոյ` տէր Ալէքսանին, եւ եղբարց եւ որդոց իմոց եւ
ամենայն արեան մերձաւորացն: Ի թուականութեանս հայոց ՌՃԽ. եւ չորս ամին
(1695) եւ յամսեանն սեպտեմբերի Ժ. (10), ի յերկիրս Երինճակու, ի գեօղն
Նորաշէն կոչեցեալ,
ընդ հովանեաւ Սուրբ Աստուածածնի, Սուրբ Կարապետի եւ Սուրբ
Նախ[ա]վկայի տաճա[ր]իս, /118ա/ ի կաթուղիկոսութեան տեառն Նահապետի եւ մերոյս առաջնորդութեան
տէր Մատթէոս արհի
եպիսկոպոսի Ապրակունեցւոյ: Եւ որք հանդիպիք սմա ընթեռնելով եւ կամ օրինակելով,
յիշեցէ՛ք ի Քրիստոս զվերոյ գրեալքս, զի եւ դուք մասն եւ բաժին ընկալջիք ամէնառատ
մարդասիրէն Աստուծոյ: Ամէն: Հայր մեր:
Սրտի մտօք ընթերցջիք,
զի կարի պիտ[ա]նի դեղ է խըխայթեալ վիրաց եկեղեցականաց, որ հանէ զսլագ մեղաց նետից չարին ի մտաց մարդոյ,
եւ է խթան ընդոստուցիչ ծուլից եւ թմրեցելոց: Ապա, եթէ մեռեալ ես եւ ոչ զգաս
զձայն բարձրագոչ փողոյս ի յօր մահուտ, կենդանացեալ զգալոց ես եւ սգալոց:
124բ Սուրբ Յակոբ գրեցի
թվին ՌՃԽԱ. (1692):
Թ.
120-6` հաւանաբար, աւելի վաղ են գրուել եւ յետագայում կցուել ձեռագրին, կամ
այս յիշատակարանի թուականը սխալ է:
126ա Վա՜յ ինձ`
չարեօք ա[պակա]նեալ Մովսիսիս, որ անկա ի ձեռն աներեւոյթ գազանին,
զի մանրեալ խոր[ով]եաց զոսկերս հոգւոյ իմոյ պէսպ[էս] անօրէնութեամբք:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ՅԵՏԱԳԱՅԻ
127ա (ԺԸ. դ.)
Ի նուաստ եւ անարժան տէր Մանուէլիս գիրեցի:
127բ (ԺԸ. դ.,
եղծուած) Ես Նուբիր /// ապա կոդ///ոյ եմ Յախնազարեցի ///
ՌՃ.///:
ՆՇՈՒՄ` 1ա (ստ. լս.)
«ՌՃԽԴ.-1695. Մ[եսրոպ] եպիս[կոպոս]» (մանուշակագոյն թանաքով):
1853
ԳՐԻԳՈՐ ՆԱՐԵԿԱՑԻ, ՄԱՏԵԱՆ ՈՂԲԵՐԳՈՒԹԵԱՆ
|
|
ԺԴ. դար |
ԹԵՐԹ` 245. չգրուած` 1բ: ՊՐԱԿ`
ԺԹ-[ԽԹ]x8 (ԽԷ 7, ԽԹ 6): ՆԻՒԹ` թուղթ: ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ`
25,2x17: ԳՐՈՒԹԻՒՆ` երկսիւն (19.5x12):
ԳԻՐ`
բոլորգիր
(նմուշ`
47բ): ՏՈՂ` 22: ԿԱԶՄ`
դրոշմազարդ շագանակագոյն կաշի, դռնակով. միջուկը` տախտակ. աստառը` կարմիր
թաւիշ:
ՄԱՆՐԱՆԿԱՐՉՈՒԹԻՒՆ - Լուսանցազարդ` բուսական, խաչ,
թռչուն, աստղ, ձուկ: Զարդագիր` հանգուցագիր: Գոյներ` կարմիր, սեւ:
ՊԱՏԱՌԻԿ-ՊԱՀՊԱՆԱԿ - 1 (Ա)+1 (Բ): Ա.` Ժ. դ.: Ճաշոց:
Մագաղաթ, 15x24.5, երկսիւն, 6 տող, բոլորագիծ խոշոր երկաթագիր (նմուշ` Աա):
Ստացուած ընդլայնակի հատուած մէկ թերթի վերին կէսից: Կարդալ` Աա1.
«Եթէ ոք ունիցի ականջ յաւելցի... Տեսէք զինչ
լսէքդ, եւ յաւելցի» (Մարկ., Դ. 23-24): Աա2 «Յունիսի Ժ. Զաքարիա
մարգարեի: Եւ այս կանոն կատարի...///[զհ]րամանս իմ պահեսցես... պահեսցես
տայ քեզ/// սահմայք են... զոր ետ ու առաջի եր[եսաց]» (Զաք., Գ. 7-9): Բուսական
լուսանցազարդով (գոյներ` կարմիր, կապոյտ, դեղին, սպիտակ, ոսկի):
Բ.` ԺԱ. դ.: Մագաղաթ, 24.5x16.5-17, երկսիւն, բոլորագիծ մանր երկաթագիր
(նմուշ`
Բա), 18 տող: Ստացուած եզրահատուած մէկ թերթից:
Գիրք հարցողաց Բարսղի Կեսարացւոյ (ՁԹ.-ՂԲ.): «Ասողին: Խոնարհութիւն է զամենեսին
սիրել... Ղ. Հարցողաց.
եթե պարտ է պատիւ խնդրել: Ասողին. Հարուցանել միայն... Ասողին: Առաքեալ
ետ///»: Երկու բուսական
լուսանցազարդով. գոյներ` դեղին, կանաչ, սեւ:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար. կազմի Ա. փեղկի եւ
դռնակի վրայ սեւ բծեր, ԺԷ. դ. նորոգուած եւ վերակազմուած, հաւանաբար այդ ժամանակ
էլ անջատել են սկզբի` Ա-ԺԸ. պրակները, որով` սկզբից եւ վերջից պակասաւոր,
լուսանցային մասերում խոնաւութեան թեթեւ հետքեր, փոքր պատռուածքներ, ցեցակեր,
թ. 8` արտաքին վերին անկիւնում այրուածքի հետեւանք
անցք, բնագիրը` վնասուած, թ. 182` ստորին արտաքին անկիւնն ընկած:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
2ա-245բ Դրութիւն յոքնաթախանձ բանից աւգտակարաց...
Ասացեալ Մատեան ողբերգութեան Գրիգորի Նարեկայ վանաց վանականի հոգեմատեան
հռետորի եւ հայոց փիլիսոփայի:
Տե՛ս
ձեռ. 1568, 5բ-341ա: ա/2ա-3բ: բ/3բ-6բ: գ/6բ-10ա: դ/10ա-1բ: ե/11բ-4ա: զ/14ա-6ա: է/16ա-8ա:
ը/18ա-9ա: թ/19ա-21ա: ժ/21ա-2բ: ժա/22բ-5բ: ժբ/25բ-7բ: ժգ/27բ-9ա: ժդ/29ա-31ա: ժե/31ա-3բ:
ժզ/33բ-5ա: ժէ/35ա-7ա: ժը/37ա-40բ: ժթ/40բ-3ա: ի/43ա-6ա: իա/46ա-8բ: իբ/48բ-50ա: իգ/50ա-2բ:
իդ/52բ-5ա: իե/55ա-8ա: իզ/58ա-60բ: իէ/60բ-4ա: իը/64ա-8ա: իթ/68ա-71բ: լ/71բ-4բ: լա/74բ-7ա:
լբ/77ա-80բ: լգ/80բ-4բ: լդ/85ա-90բ: լե/90բ-2բ: լզ/92բ-4ա: լէ/94ա-6ա: լը/96ա-7ա: լթ/97ա-8բ:
խ/98բ-9բ: խա/99բ-100բ: խբ/100բ-1ա: խգ/101ա-2ա: խդ/102ա-3բ: խե/103բ-6բ: խզ/106բ-8բ:
խէ/108բ-10ա: խը/110ա-6ա: խթ/116ա-8բ: ծ/118բ-21բ: ծա/121բ-5ա: ծբ/125ա-6բ: ծգ/126բ-9բ:
ծդ/129բ-31բ: ծե/131բ-4բ: ծզ/134բ-6բ: ծէ/136բ-8բ: ծը/138բ-40ա: ծթ/140ա-1բ: կ/141բ-7ա:
կա/147ա-50բ: կբ/150բ-4ա: կգ/154ա-5բ: կդ/155բ-7ա: կե/157ա-60ա: կզ/160ա-5ա: կէ/165ա-7ա:
կը/167ա-9բ: կթ/169բ-71բ: հ/171բ-3բ: հա/173բ-8ա: հբ/178ա-80ա: հգ/180ա-2բ: հդ/182բ-5բ:
հե/185բ-96ա: հզ/196ա-8ա: հէ/198ա-200ա: հը/200ա-2բ: հթ/202բ-6ա: ձ/206ա-8ա: ձա/208ա-10ա:
ձբ/210ա-3բ: ձգ/213բ-7բ: ձդ/217բ-8բ: ձե/218բ-20ա: ձզ/220ա-1ա: ձէ/221բ-3ա: ձը/223ա-5ա:
ձթ/225ա: ղ/225ա-9ա: ղա/229ա-32ա: ղբ/233բ-8բ (նշուած` «ղդ»): ղգ/239ա-40բ, 244ա-5բ
(չիք` թէ զկնի վաթսուն եւ ինն... զառեալն ունողի», 242ա-3բ, 241աբ (չիք` «թիւն
հաւրդ մատուսցես... յաւիտենից. ամէն»): ղդ/232աբ (նշուած «ղբ»): ղե/232բ-3բ
(նշուած «ղգ»): Յշտկրն/չիք:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
13բ (ստ. լս.)
Զսակաւ գծողս աղաչեմ յիշել յայսմ վայրի:
60բ (ստ. լս.)
Վա՜յ ինձ:
238բ Մտաւոր
կարդա՛, քարքռուտ է տեղիս, ո՜վ անագանոս:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ՅԵՏԱԳԱՅԻ
1. 21ա (ԺԴ. դ., ստ. լս.) Պաւղոս աբեղին է գիրքս,
այլ ազատ է:
42բ (ստ. լս.)
Պաւղոս աբեղին
է գիրքս Մարմաւնցուն /43ա/,
այլ ազատ է (նման 205բ-6ա):
72ա (ստ. լս.)
Պաւղոս աբեղին
է Նա[ր]եկացիս. այլ ազատ է:
98բ (ստ. լս.)
Պաւղոս աբեղին
է յիշատակս. այլ ազատ է (նման` 147ա):
118բ (ստ. լս.)
Պաւղոս աբեղին
է գիրքս /119ա/ Անձըղնայպատեցոյն, ապայ ազատ է:
177բ (ստ. լս.)
Պաւղոս աբեղին
է կտակս, որ յԵրուսաղէմ, ապա ազ/178ա/ատ է:
225բ (ստ. լս.)
Պաւղոսին է կտակս`
Անձըղնա/226ա/պատեցոյն, որ
է ազատ յԵրուսաղէմ:
2. 43բ (ԺԴ. դ., ստ. լս.) Յովանեսին գիրքս (նման` 55բ):
3. 61ա (ԺԷ. դ.) Ռ. (1000) վա՜յ խաբողիս, Մարտի Դ. (4):
4. 1ա (1675 թ.) Նարեկացւոյն գիրք
ընդ իւր ունի եւ Յոհաննու Սարկաւագ անուն կոչեցեալ
վարդապետին Աղօթք, որ է Սուրբ Էջմիածնայ: Թվին ՌՃԻԴ.
(1675) գրեցաւ:
Նման
Աղօթք այժմ չիք, հաւանաբար թափուած:
ԿՆՔԱԴՐՈՇՄ` 2բ, 152բ` ութանկիւն,
«ԳԻՐՔՍ ՍՈՒՐԲ ԷՋՄԻԱԾՆԱ
Է»:
ՆՇՈՒՄ` 1ա (ստ. լս.)
«ԺԴ.. Մ[եսրոպ] եպիս[կոպոս]»:
1854
ԳՐԻԳՈՐ
ՆԱՐԵԿԱՑԻ, ՄԱՏԵՆԱԳՐՈՒԹԻՒՆՔ
|
ՍՈՒՐԲ ՎԱՐԴԱՆԻ ՎԱՆՔ |
ԺԴ. դար |
ԳՐԻՉ` Կարապետ:
ՍՏԱՑՈՂ` Գրիգոր կր.:
ԹԵՐԹ` 442: ՊՐԱԿ` Ա-ԼԸx12 (Ա, ԼԸ 5): ՆԻՒԹ` թուղթ: ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ` 24-24,5x16-16,5: ԳՐՈՒԹԻՒՆ` երկսիւն
(20.5x11.5): ԳԻՐ` բոլորգիր (նմուշ`
368բ): ՏՈՂ` 19 (թ. 1-5), 21 (թ.
6-77), 23 (թ. 78-442): ԿԱԶՄ` դրոշմազարդ շագանակագոյն
կաշի, դռնակով. միջուկը` տախտակ. աստառը` վանդակազարդ կտաւ: ՊԱՀՊԱՆԱԿ` 1+1, թուղթ, չգրուած
(Ի. դ.):
ՄԱՆՐԱՆԿԱՐՉՈՒԹԻՒՆ - Ճակատազարդ`
1ա, 368բ: Լուսանցազարդ` բուսական: Գոյներ` մուգ կարմիր:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար.
կազմի կաշին քերծուած, եզրերը մաշուած, մէջքը վնասուած, Ա. փեղկին այրուածքի
հետք, վերջից պակասաւոր, լուսանցային մասերը թուլացած եւ բամբակակալած,
տեղ-տեղ փոքրիկ պատռուածքներ, զանազան բծեր, ցեցակեր. ԺԷ-ԺԸ. դդ. նորոգուած,
սրբագրուած, բացթողումները նոտրգրով գրուած լուսանցներում, խունացած հատուածները
սեւ թանաքով թարմացրած, Ի. դարում նորոգուած եւ թ. 442 տեղադրուած սխալ`
436-7ի միջեւ, թ. 316` հիմքից անջատուած:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
Ա. 1ա-368բ [Գրիգորի Նարեկացւոյ
Մատեան ողբերգութեան]
Տե՛ս
ձեռ. 1568, 8ա-341ա: ա/1ա-5բ: բ/5բ-8բ: գ/8բ-13ա: դ/13բ-5ա: ե/15ա-8բ: զ/18բ-21ա: է/21ա-3բ:
ը/23բ-5ա: թ/25ա-7բ: ժ/27բ-9բ: ժա/29բ-33ա: ժբ/33ա-5բ: ժգ/35բ-7ա: ժդ/37բ-40ա: ժէ/40ա-3ա:
ժզ/43ա-4բ: ժէ/44բ-7բ: ժը/47բ-51բ: ժթ/51բ-4բ: ի/54բ-8բ: իա/58բ-61ա: իբ/61ա-3ա: իգ/63ա-6բ:
իդ/66բ-9ա: իե/69ա-73բ: իզ/74ա-7բ: իէ/77բ-83ա: իը/83ա-9բ: իթ/89բ-94բ: լ/94բ-9ա: լա/99ա-103բ:
լբ/103բ-9ա: լգ/109ա-16բ: լդ/116բ-26բ: լե/127ա-30բ: լզ/130բ-2բ: լէ/132բ-6ա: լը/136ա-8բ: լթ/138բ-40բ: խ/140բ-2բ:
խա/142բ-3բ: խբ/143բ-4բ: խգ/145ա-6ա: խդ/146ա-8բ: խե/148բ-53բ: խզ/154ա-7բ: խէ/157բ-9ա: խը/159ա-69ա: խթ/169ա-73ա:
ծ/173ա-7բ:
ծա/177բ-83ա:
ծբ/183ա-5բ:
ծգ/185բ-90բ: ծդ/190բ-3բ: ծե/193բ-8ա: ծզ/198ա-201ա: ծէ/201ա-4ա: ծը/204ա-6բ: ծթ/206բ-8բ: կ/209ա-16բ:
կա/217ա-22ա: կբ/22ա-7բ: կգ/227բ-9բ: կդ/229բ-32բ: կե/232բ-6բ: կզ/236բ-44ա: կէ/244ա-6բ: կը/246բ-51ա: կթ/251ա-3բ: հ/253բ-6բ:
հա/256բ-63բ: հբ/263բ-7ա: հգ/267ա-70ա: հդ/270ա-4բ: հե/274բ-80բ: հզ/280բ-3ա: հէ/283ա-6ա: հը/286ա-90ա: հթ/290ա-5ա: ձ/295ա-8ա: ձա/298ա-300բ: ձբ/300բ-6ա:
ձգ/306ա-10ա: ձդ/310ա-1բ: ձե/311բ-3բ: ձզ/313բ-5բ: ձէ/315բ-8բ: ձը/318բ-21ա: ձթ/321աբ:
ղ/321բ-6բ: ղա/326բ-31ա: ղբ/331բ-40ա: ղգ/340ա-65բ: ղդ/365բ-6բ: ղե/366բ-8բ: Յշտկրն/չիք:
Բ. 368բ-442բ [Նորին ճառք եւ ներբողեանք]
1. 368բ-92ա Սրբոյն հաւրն մերոյ Գրիգորի Նարեկացոյ ասացեալ Ճառ յիշատակագրութեան
պատմաբանութեան ամենազաւր նշանի աստուածութեան խաչին, որ ի վերուստ ամենահայեաց
նախատեսն ակնարկութենէ, ի ստորին կողմանց կայից աշխարհի ազգացն յունաց
բերեալ հանգուցաւ ի սահմանս վայրից գաւառին Մոկաց, ի շինուած բնակութեան,
որ կոչի ապարանք - Ընդ աւուրս ժամանակաց...
2. 392ա-408ա Առընթեր սակաւ դրութիւնս յարակցեալ
ի սոփեստէս հիւսեալ Ճառս ներբողինի լուսակազմ խաչիդ նշանի - Աստանաւր
սկզբնաւորեալ առ պատմական բանս...
3. 408բ-21ա Ի սոյն կարգ եդի Ներբողենի խաչիդ խորհրդի
եւ զգովեստ, զոր տիրուհոյդ երգեալ հիւսեցի - Գումարք խմբից
դասուց երջանկացն...
4. 421ա-4ա [«Նորին վերստին ի վերայ գրոյ անուան իւրոյ» տպ.
1840, էջ 520] - Գերազանց չափոյ կշռման երկնային բնութեան...
5. 424ա-42բ Գրիգորի Նարեկացոյ Գովեստ ասացեալ ի սուրբ առաքեալսն
յերկոտասանսն եւ յեւթանասուն եւ երկուսն ի սրբազան աշակերտսն Քրիստոսի - Տիեզերաց
ծաղիկք եւ տունք տենչալիք...
6. 442բ Նորին Գրիգորի ի մեծ եւ յերջանիկ հայրապետն Յակոբ եւ
վերադիտող սկզբնատիպ եւ երկնահանգէտ Աթոռոյ Մծբին քաղաքի - Բարձրացի՛ր
Սիոն, տաճար հոգեւոր... եւ լուծականի ///:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
5բ Զստացող
սորա` զԳրիգոր ծերունի
կրաւնաւորն յիշեցէ՛ք ի Քրիստոս, աղաչեմ:
15ա Յիշեա՛,
Քրիստոս Աստուա՛ծ, զԳրիգոր կրաւնաւոր եւ զեղբայրն` զՍահակ քահանայ, եւ
զծնաւղն իւրեանց, եւ զյանյիշելի գրիչս եւ զմերսն. եւ քեզ փառք յաւիտե[անս] (նման`
198ա):
27բ Յիշեա՛,
Քրիստոս Աստուա՛ծ, զԳրիգոր եւ զՍահակ եւ զԾածուր` հաւրեղբայր
նոցա, եւ զծնաւղսն, եւ զմեղուցեալ գրիչ եւ զմերսն (նման 298ա, 54բ, 263աբ):
37ա Քրիստոս
Աստուա՛ծ, բարեխաւսութեամբ սրբոյն Գրիգորի Նարեկայ վանականի
յիշեա՛ յարքայութեան քում զստացող սորա զԳրիգոր կրաւնաւոր,
զծնաւղսն` զՎարդան |37բ| եւ զԱւտարտիկին, եւ զքոյրն`
զՏիրանց, եւ
զանյիշելի Կարապետ գրիչս եւ զմերսն. եւ քեզ փա[ռք] (նման` 74ա, 109ա, 127ա,
153բ, 177բ, 280բ, 315բ, 326բ, 368բ):
216բ Քրիստոս
Աստուա՛ծ: Որդի՛ Աստուծոյ, յիշեա՛ յարքայութեան քում զԳրիգորիոս կրաւնաւոր
եւ զՍահակ քահանայ
եւ զծնաւղսն եւ զժառանգսն նոցա` զՎարդան եւ զՍտեփանոս կրաւնաւորքն,
եւ զազգն ամենայն եւ զմեղապարտ Կարապետ գրիչս, |217ա| եւ զմէր ծնաւղսն եւ զերախտաւորքն.
եւ քեզ փառք, յաւի[տեանս]:
408ա Ո՜վ Սուրբ
Խա՛չ Քրիստոսի Աստուծոյ եւ նշան պատուական` պարծանք քրիստոնէից, լե՛ր անբարբառ
բարեխաւս յաղագս Գրիգորի կրաւնաւորի եւ հայր Թադէոսի` իշխեցող Սուրբ Վարդանի, ընդ
նոսին եւ մեղուցեալ Կարապետի սուտանուն կրաւնաւորի եւ փցուն
գրչի. եւ քեզ փառք յամէն լեզուի:
416բ (ստ. լս.)
Ո՜վ եղբայր, խիստ ղալաբայ կու արնեն դրացիքս:
423բ (ստ. լս.)
Ո՜վ եղբայր, անմեղադիր լե՛ր, ոչ եթէ յաւրինակէ եմ գրել, այլ ի մտաց:
442բ Աղաչեմ
զամենեսեան` զհարքդ եւ զեղբարքդ, յիշեցէ՛ք յաղաւթս ձեր զստացող սորա զԳրիգոր կրաւնաւոր
եւ զծնաւղսն, եւ զՅովաննէս դարուակն, եւ զանյիշելի գրիչս
եւ զերախտաւորքն մեր. եւ Աստուած զձեզ յիշէ յիւր արքայութիւնն, եւ նմա փառք
յաւի[տեանս]:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ՅԵՏԱԳԱՅԻ
397բ (ԺԵ. դար,
նոտրգիր, ստ. լս.) Ո՜վ օրինակօղ այբուբենիցս, տունքս բովանդակ շատ պակաս
են, զգոյշ կա՛ց, յայլ օրինակէ գրեսցես:
192բ (1767 թ.,
նոտրգիր, ստ. լս.) Ի ՌՄԺԶ. (1767) թվին եւ մեծ պահոց Անառակի կիրակի օրն, ես,
անարժանս, օրհնեցայ:
203բ (1767 թ.,
նոտրգիր, ստ. լս.) Ի վայելումն ա տէր Վա (այսպէս):
ՆՇՈՒՄ` 1ա (ստ. լս.)
«ԺԴ., Մ[եսրոպ] եպիս[կոպոս]»:
1855
ԼՈՒԾՄՈՒՆՔ ՇԱՐԱԿԱՆԱՑ
|
|
ՌՄԺԸ. - 1769 |
ԹԵՐԹ` 129 (գրչի էջակալում`
237-484, որ է` 2ա-126ա).
չգրուած` 1աբ, 126բ, 127ա, 128ա-9բ: ՊՐԱԿ` 1+ԺԱ-Իx12 (ԺԹ, Ի 14)+4: ՆԻՒԹ`
թուղթ, լուսագծերով եւ լուսադրոշմով, թ. 126-9` այլ թուղթ, լուսագծերով
եւ լուսադրոշմով (թ.
1-125` «IB» կամ
«թագ` բուսական ոճաւորմամբ»,
թ. 126-9` եռամահիկ):
ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ`
20,4x16: ԳՐՈՒԹԻՒՆ` միասիւն
(12.5-13.5x17-17.5):
ԳԻՐ`
նոտրգիր (շղագրանման.
նմուշ` 13ա). յաւելագրողի`
126ա, 127բ (նմուշ` 127բ):
ՏՈՂ`
23-24: ԿԱԶՄ`
դրոշմազարդ մուգ շագանակագոյն կաշի.
միջուկը` տախտակ. աստառը` թուղթ: ՊԱՀՊԱՆԱԿ`
1+1 սպիտակ չգրուած թուղթ, մաս կազմաստառի (հաշուած թերթաքանակի մէջ` թ. 1,
129):
ՎԻՃԱԿ` բաւարար. կազմի կաշին քերծուած, եզրերը մաշուած, ցեցակեր,
սկզբից (պրակք Ա-Ժ.) եւ վերջից պակասաւոր:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
Ա. 2ա-125բ [Լուծմունք շարականաց]
1. 2ա-4ա [Կանոն ՀԲ. աշակերտաց առաքելոց Քրիստոսի] -
///իւր զշաւիղ իմն երեւեցուցանէ ի վերայ ջուրց, բայց ոչ հետք երեւի...
2. 4բ-13ա Յաղագս Յօնանու մարգարէին: Գլուխ Ի. - Բան.
Որ զանճառելի ծածկապէս... Լուծմունք. Մինչեւ ցայժմ խորհուրդն գալստեան Բանին Աստուծոյ...
3. 13ա-19ա Սրբոյն Սարգսի զօրավարին: Գլուխ ԻԱ. - Բան. Ամենասուրբ Երրորդութեան ընտրեալ ծառայ... Լուծմունք.
Այս երանելի սուրբս...
4. 19բ-23բ Գլուխ ԻԲ. Յաղագս սրբոյն Գէորգայ մեծի զօրականին - Բան. Քաջամարտիկ սուրբ նահատակ... Լուծմունք. Սրբոյն Գէորքայ կենցաղավարութիւնն, վարքն եւ նահատակութիւնն...
5. 23բ-35բ Գլուխ ԻԳ. Կանոն բուն բարեկանդանին, այսինքն`
կանոնաւորեալ երգ եւ այլն - Բան. Բանն, որ ընդ Հօր էութեան եւ համագոյ Սուրբ Հոգւոյն
զպատկերն... Լուծմունք. Յերանելի Երրորդութեանն աստուածային միութիւնն յայտնի էր...
6. 35բ-56բ Գլուխ ԻԴ. [Շարականք Պահոց] - Բան. Որ հայիս քաղցրութեամբ յարարած քո... Լուծմունք. Գործք
Սուրբ Երրորդութեան առ արտաքս անբաժանելի է...
7. 56բ-7բ Յաղագս սրբոյն Թէոդորոսի Եւխայիտացւոյ - Բան. Որ ընտրեցեր ի սկզբանէ զհաճոյ եղեա[լ]սն ի մարդկանէ...
Լուծմունք. Կամի ասել ի յաւիտենից ի յարացոյցն քո...
8. 57բ-73բ [Կանոն
երկրորդ կիրակէին Աղուհացից]
ա. 57բ-69ա Գլուխ - Բան. Որ զօրէնս սրբութեան պահոց նախ դրախտին աւանդեցեր...
Լուծմունք. Կրկին է պահքն, այսինքն` աստուածային եւ մարդկային...
բ. 69ա-73բ Գլուխ - Բան. Զանուն քո Քրիստոս օրհնեմք եւ փառաւորեմք զքեզ, Աստուա՛ծ...
Լուծմունք. Ասէ ոմն ի սրբոց, թէ անուն Քրիստոսի մեղր է...
9. 74աբ [Կանոն սրբոյն Կիւրղի Երուսաղէմի հայրապետի] - Բան. Մանկունք Նոր Սիոնի փառաբանիչք Սուրբ Երրորդութեան...
Լուծմունք. Սիօն էր հին ամրոց յԵբեսացոց...
10. 75ա-83բ Երրորդ կիրակէի կարգ ապաշխարութեան: Գլուխ - Բան. 0րհնեմք զքեզ անսկիզբն Հայր... Լուծմունք. Ի բերանոյ
եկեղեցւոյն շնորհակալ լինի զԱստուծոյ Հօրէ...
11. 83բ-97բ Գլուխ: Կանոն Չորրորդ կիրակէի Քառասնորդաց
պահոցն - Բան. Որ արարեր զօրութեամբ զիմանալեացն աշխարհ վերին...
Լուծմունք. Կամի ասել. ո՜վ բարերար Աստուած եւ Տէր...
12. 97բ-105ա Գլուխ կամ կանոն: Յաղագս եւ մանկանց Սեբաստիոյ (ԳԿ. ձայն) - Բան. Այսօր ընդ անմարմնոցն դասս պարեն... Լուծմունք.
Մեծ է եւ հզօր զօրութեամբ թշնամին մեր...
13. 105ա-17ա Կանոն Հինգերորդ կիրակէի պահոց: Գլուխ (ԲԿ. ձայն) - Բան. Որ պատուիրան ճշմարտութեան աւանդեցեր եկեղեցւոյ
քոյ... Լուծմունք. Ճշմարտութիւնն երկեակ է ըստ վարդապետաց...
14. 117ա-25բ Գլուխ: 0րհնութիւն վասն սրբոյն Գրիգորի Հայոց
Լուսաւորչի - Բան.
Այսօր զուարճացեալ ցնծայ եկեղեցի... Լուծմունք. Մայր սրբազան կաթողիկէ եւ առաքելական
եկեղեցի... եւ որպէս սրբազան Դաւիթ Անյաղթն փիլիսոփայն ասէ ի գիրս Սահմանացն, թէ///:
Բ. ՅԱՒԵԼԱԳՐՈՒԹԻՒՆ,
1792 թ.
1. 126ա [Ի բանից իմաստնոց] - Վասն հպարտութեան
ասէ Ոգոստինոս, թէ հպարտութիւնն զարուսեակն երկնից ընկէց...
2. 127բ Այս է ոտանաւոր եւ պիտանի եւ հարկաւոր [«Պաղասարին ոգեալ» ձեռ. 8216, 269բ] - Աղնա պիլէ յիյլէ քէմի, / Վէրմէ քէմէ հիչ
պիր տէմի... / Հէր քիմ օլսա պունու պիլիր:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
73բ Ահա այսուհետեւ
շաբաթուց եւ կիրակէից եւ յատուկ սրբոց անւանց վրայ եղեալ երգոց շարականաց զմեկնութիւնսն
գրելոց եմ Աստուծով. վասն զի չունենալով ժամանակ, զհասարակ կարգացն եղելոցն զանց արարեալ,
յոյլ նահապետս խոյս ետու. 1218 (1769), Մայիս 5:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ՅԵՏԱԳԱՅԻ
126ա (Յաւելագրողի)
Գրեցաւ 1241 (1792), Ապրիլի 15:
ՆՇՈՒՄ` 129ա` վերին
աջ անկիւնում. «491=127»:
1856
ԺՈՂՈՎԱԾՈՅ
|
ՄԱԼԱԹԻԱ |
ՌՂԹ. - 1650 |
ԳՐԻՉ, ՍՏԱՑՈՂ` Յովհաննէս
երէց:
ԹԵՐԹ` 112:
ՊՐԱԿ` Ա-Ժx12 (Ա, Ժ 11, Գ 6): ՆԻՒԹ` թուղթ,
լուսագծերով եւ լուսադրոշմով (գրեթէ բոլոր թերթերին` եռամահիկ): ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ` 21x15: ԳՐՈՒԹԻՒՆ` միասիւն
(15.5-16x11-11.5): ԳԻՐ` բոլորգիր
(նմուշ` 60ա): ՏՈՂ` 19: ԿԱԶՄ` դրոշմազարդ շագանակագոյն կաշի. միջուկը` տախտակ.
աստառը` դրոշմազարդ կտաւ:
ՄԱՆՐԱՆԿԱՐՉՈՒԹԻՒՆ - Կիսախորան`
1ա: Լուսանցազարդ` բուսական: Գոյներ` կարմիր, սեւ:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար.
կազմի կաշին քերծուած, մէջքը մաշուած, դռնակը, կապիչները եւ գամերն ընկած.
թերթեզերքը խոնաւութիւնից եւ փոշուց սեւացած, թերթերը խունացած, եզրամաշ,
80-112 թերթերի եւ կազմի Բ. փեղկի վերին արտաքին անկիւնը մկնակեր:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
Ա. 1. 2ա-10ա Գովասանութիւն է Սուրբ
Խաչին -
Այսաւր ուրախացան երկինք եւ երկիր...
2. 10ա-20ա Տեսեալ սուրբ Աստուածածնին,
զոր ետես սուրբ Կոյսն վասն դժոխոցն - Խորհեցաւ ամենասրբուհի Աստուածածինն
Մարիամ...
3. 20ա-6բ Հարցմունք սրբոյն Գրիգորի
Լուսաւորչին եւ պատմութիւն զոր արար նմա հրեշտակն վասն ոգոց մարդկան - Սուրբն Գրիգորիոս Լուսաւորիչն
Հայոց զԽ. (40) տիւ եւ զԽ. (40) գիշեր հաց ոչ եկեր...
4. 27ա-34ա Թուղխտ տեառն մերոյ Յիսուսի
Քրիստոսի, որ առաքեցաւ յերկնից յերկիր` ի տաճար սուրբ առաքելուն Պետրոսի
եւ Պաւղոսի ի Հռոմ
- Ես, պապս հռոմայեցւոց եկի ի տաճարն...
5. 34բ-9բ Երանելուն Եբրեմի ասացեալ
վասն պահելոյ սուրբ կիրակէին. ասացեալ է Եփրեմի
- Պատուեցէ՛ք զաւր
սուրբ կիրակէին, ո՜վ անմիտք...
Բ. 40ա-9բ Վկայաբանութիւն կամաւոր
աղքատին սրբոյն Ալէքսանոսին - Այր մի էր ի Կոստանդինուպաւլիս,
որոյ անուն էր Եփրեմիանոս... իսկ սուրբն Ալեքսիանոս ի Հրոտից ամսոյ ի ԻԸ.
(28) ի փառս Աստուծոյ:
Գ. ա. 50ա-8ա Աղաւթք աբբա Եփրեմի ասացեալ` Յաղագս զղջման
- Տէր Աստուած զաւրութեանց
աղաչեմք զքեզ...
բ. 58բ-65ա Վասն աղաւթիցն եւ արտասուաց
եւ խոստովանութեան
- Արդ, շնորհ արտասուաց նշանակէ սիրելոյ զՔրիստոս...
գ. 65բ-6բ Թէոփիլոսի ասացեալ
Յաղագս զղջման եւ արտասուաց - Արդ, պարտ է ամենայն մարդոյ զայս
ածել զմտաւ...
դ. 67ա-79բ Վկայաբանութիւն սրբոյն
Մարիանէ կուսին, որ վկայեաց վասն անուան Քրիստոսի
- Յետ յարութեան Տեառն
մերոյ եւ փրկչին Յիսուսի Քրիստոսի եւ փառաւք...
Դ. 1. 80ա-93ա [Վարդանայ Այգեկցւոյ
Դաւանութիւն հաւատոյ] Ուղիղ հաւանութիւն հաւատոյ, որ ի Հայր եւ Որդի եւ
ի Սուրբ Հոգին, զոր մեղապարտս գրեցի աստուածային գրոցս ի վերա հիման առաքելոց
եւ մարգարէից - Զաստուածութիւնն անճառելի եւ անհասանելի եւ
անիմանալի...: Ապա եւ զվարդապետս Վարդան անմոռաց յիշեսջիք: Եւ մի՛ ոք հանցէ
յանունս իմ ի գրոցէս, որ գրէ, իսկ որ գրէ, Աստուած անջնջելի գրեսցէ զանուն
նորա ի գիրն կենաց. ամէն. Ռ. (1000) ամէն:
2. 93բ-9ա Սուրբ հարցն ուղղափառաց
հաստատեալ է ի պատճառս նաւակատեաց խորհրդոյն յաղագս անհասից - Թէ հերձուածող կամ այլ ազգ քրիստոնէ
հարցանէ զիս...
3. 99ա-109ա Վասն չբանպասելոյ եւ
չդատելոյ զեղբարս եւ զընկերս, զքահանայս եւ զվարդապետս
- Մթերք ս<ե>գոյ
եւ տարակուս աղջամուղջ տրտմութիւն դիզեալ կուտին... եւ մեզ եղիցի վալելել
եւ փառս [տ]ալ Հաւր եւ Որդոյ եւ Հոգւոյն Սրբոյ այժմ եւ միշտ եւ՛՛:
Ե. ՅԱՒԵԼԱԳՐՈՒԹԻՒՆՔ. ԺԷ. դ., հայատառ թուրքերեն.
ա. 110ա [Աղօթք] - Ամիր ամիր դամի տօւրան...
բ. 112ա [Հմայագիր] - Սուճամար,
աբիմար, զահրիմար...
գ. 112բ Աղրաբ, աղրաբ, աղրաբիամ, աղրաբլարն շահիւ
մաշրաբ օղլի... 2. (ԺԷ. դ.,
հայերեն) 111ա Գիր թիքայ մնաղացի - Ճրագ,
ճրագ ճշմարիտ, ճեշմայ հատիկ Մարտիրոս...
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
10ա Բարեխաւսութեամբ
աստուածընկալ եւ ամենայաղթ սուրբ նշանի քո, Քրիստոս Աստուա՛ծ, ողորմի
ըստացողի գրոցս, մեղաւոր գրչիս` սուտանուն Յովհանէս իրիցուն, այլեւ
ծնաւղաց իմոց` Աստուածատուրն եւ մայրն իմ`
Թագուհէ, որ
առ Աստուած փոխեցան, եւ եղբայրն իմ` Պառսամն, եւ քոյրն իմ`
Երանն:
39բ Որ ողորմի
Քրիստոս Աստուած ըստացողի գրոցս, մեղաւոր գրչին` Յովաննէս սուտանուն
իրիցունն, եւ հաւրս նորա` Աստուածատուրին, եւ մաւրս` Թագո|40ա|ւհէ, եւ զեղբայրն
իմ` Կարապետն, Պարսամն, քոյրն իմ` զԵրանն, Աստուած աւրհնէ
զԱբրահամն եւ իւր
ննջեցեալքն. ամէն:
Սէր անուն Յիսուս,
Տուր զեղջ գերելոյս
Եւ յորդ արտասուս,
Բխել յաչերուս,
Բժիշկ իմ հոգոյս,
Մեղաւք մեռելոյս,
Փարատիչ ցաւոյս:
Աստուած իմ,
Յիսուս.
Կեանք լե՛ր մեռելոյս,
Խաւարեալ ոգոյս
Եւ հա՛ն զմեզ
ի լոյս
Արարիչ եւ յոյս
Զեղջ եւ արտասուս:
Հաստատեա իմոյ,
Աւգնեա՛ գերելոյս`
Ինձ ողորմելոյս,
Զգծող գրոյս,
Զստացող գրքոյս.
Մի՛ հաներ անյոյս,
Մի՛ թողուր անլոյս,
Ապաւէն եւ յոյս,
Իմ Քրիստոս Յիսո՛ւս:
109ա Փա՜ռք ամենասուրբ
Երրորդութեանն Հաւր եւ Որդո եւ Հոգոյն Սրբոյ. ամէն:
Արդ, գրեցաւ
եւ յաւարտեցաւ սուրբ կառս
(=տառս), որ կոչի Ոսկիփոր, ձեռամբս Յովաննէս իրիցուն, որ
միայն անուամբս եմ երէց եւ գործս` ոչ, ի թուականիս հայոց ՌՂԹ. (1650), Մարտ
ամսոյ ԻԶ. (26): Եւ եղեւ յաւարտումն տառիս ի գաւառն Մալաթիու, ի դրունս Սուրբ Ստեփաննոսի, ի հայրապետութեանն
սուրբ յաթոռոյն Սըսայ Հայոց տեառն տէր Ներսէս կաթողիկոսին:
Այլ եւ զծնաւղսն` Աստուածատուրն եւ զմայրն իմ
Թագուհէ, զեղբայրն
իմ` Կարապետն, որ
հանգեան ի Քրիստոս, զեղբայրն իմ` Պառսամն, քոյրն իմ` զԵրանն, զորդին իմ`
Սեւերիանոսն,
Գաբրիէլն, Հարապետն եւ զանպիտան գրիչս` Յովաննէս երէցս |109բ|
յիշեցէ՛ք ի Տէր եւ մի բերան ողորմի ասացէ՛ք յիշողացն եւ յիշեցելոցն, այց
արասցէ Քրիստոս իւր ի մի[ւս] անգամ գալըստեանն. ամէն:
Այլ եւ յիշեցէ՛ք
սարկաւագ Աբրահամն եւ իւր կենդանիքն եւ ննջեցեալքն, որ այս գիրքս Ոսկէփոր
պատճառ եղաւ գրելոյն: Աստուած աւրհնէ զինքն եւ իւր ննջեցեալքն. ամէն: Հայր
մեր, որ յեր[կինս] (նմանիք` 20ա, 34ա, 49բ-50ա, 58ա, 65ա, 79բ-80ա, 93աբ, 99ա):
Միայն
10ա եւ 109ա` տե՛ս ԺԷ. դ. յիշ-ք, Գ., էջ 378:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ՅԵՏԱԳԱՅԻ
34ա (ԺԸ. դ.)
Աստուած աւրհնէ Պետրոսն, զիւր եղպար Պողոսն, հայրն` մխտասի
Կարապետն,
Իսրայէլն, ողորմի ասա. ամէն: Հայր:
40ա (ԺԸ. դ.)
Ողորմի Իսրայէլն, մխտասի
Կարապետին եւ իւր
կողակցին, եւ իւր որդոցն` Պատրոսին, Նիկայղոսին, Աստուած աւրհնէ.
ամէն: Հայր մեր (նման` 20ա, 65ա, 80ա):
58ա (ԺԸ. դ.)
Պետրոսին եւ Ղալամին եւ Աստուածայտուրին, Գիրիգորին, Նաւայսարդին,
Իվանին. ամէն: Հայր մեր, որ երկինքտ ես:
1ա (ԺԸ. դ.) Այս
է դալուուք գտող.
Գ. ապասի Աղամալն.
Կիրակոս` Ե. շահի.
Երանին` Ժ. շահի.
Գիրիքոր` ԺԴ. շահի.
Յարութիւնս Ա. ապասի.
Խեչուն` Բ. շահի կէս
ակելեւա.
Քաչալ Այվազ` Բ.
շահի.
Առաքել` Բ. շահի (վրացատառ)`
մնաթ.
յԱյվազ` Գ. շահի.
Ավդալ` ԺԴ. փող.
Բիլիկ կնիկն` Ա. շահի:
1բ (ԺԸ. դ.) Ես
կրեցի` տէր Մարքրոստի (= Մարտիրոսի)
ծառայ Բարսեղէս: Այսաւր
ուրախացան երկինք եւ երկիր, մեծաւ ցնծացան լուսայհոկի տէր Մարքարին կընամէն, յար
եւ որդի տէր Մարքարին ծառայ եւ մեծ տէր Մարքարին. ամէն, շնոհն
ի վերայ տան վերայ. ամէն: Ծնօնտն եւ ուսայորի. ամէն: Քրիստոսի
ծառայ կարթացօղս. ամէն, փառք Աստուած:
67ա (ԺԸ. դ.)
Աստուած օրհնի կրողն կամ կարդացողն. ամէն:
110ա (ԺԸ. դ.)
Ուղափառաց հսկոյ հայրեր / ժամէ դուս գիր լուսն փայլեր / ամենասուրբ գիրքն
առնէր` / Պետրոս,
Մարտիրոս պարոն:
111ա (ԺԸ. դ.)
Յիշատակ է այս Ոսկիփոր գիրքս յիշատակ Մարտիրոս անպիտան իրիցուն
եւ հօրն` Պապուռին, եւ
մորն` Եթարին, եւ
կողակից Հոռոմսիմն, եւ
տուատ Փարուն, եւ
որդի Սարքիսին,
Յակօբին եւ եղբար Յարութիւնին, Ղազարին. օվ որ կարթայ
եւ լի բէրան ողորմի
ասէք, Աստուած ողորմսի ձեզ ի մուսանկամ գալուստեան արժա[նի] արասէ.
ամէն:
111բ (ԺԹ. դ.)
Նազարին, որդ[ի]
Ղազարին, որդ[ի]
Նազարին, որդ[ի]
Նազարին, ադակեն
Նազարին ծառ
Աստուած հոկին: Նազարին, հոկին, Աստուած փարկ ծառա:
111բ (ԺԹ. դ.)
Ես` տէր Մարքարի որդի
Բարսեղ:
ԳՐՉԱՓՈՐՁ` 109բ «Այսաւր
անճառ լուսոյն ծագումն ի փրկութիւն մեր կատարու: Աստուած աւրհնէ զինքն եւ զիւր
ննջեց[ելոյն]: Այսօր անճառ լուսուն ծակումն ի/// ես գրեցի կարա///»: 110բ «Մեղա
Աստուած, մեղա ամայ: Այսօր անճա»: 110բ «Այս է Ա, Բ, Գ...» (այբուբենի տառերը):
111բ «Ես կիրեցի աբգդեզէըթ Ա, Բ, Գ... (այբուբենի տառերը)»:
ՆԿԱՐԱՓՈՐՁ` 110բ` երկու
թռչուն (գծանկարային, սեւ): 112ա` Մարդկային կերպար` խաչը ձեռքին (գծանկարային,
սեւ):
ԿՆՔԱԴՐՈՇՄ` 1բ` դրոշմուած
երիցս. «ՔՐԻՍՏՈՍԻ
ԾԱՌԱՅ ՄԿՐՏԻՉ»:
1857
ԺՈՂՈՎԱԾՈՅ
|
ՍԴԱՆԻՍԼԱՒՕՎ (Լեհաստան) |
ՌՃՀԶ. -1727 |
ԳՐԻՉ` Ստեփաննոս Ստեփանեան (Ռոշքա):
ԹԵՐԹ` 124 (գրչի
էջակալում` 3-83, որ է 2ա-42ա, 1-159, որ է 45ա-124ա). չգրուած 1աբ, 25բ, 42բ-4բ, 124աբ: ՊՐԱԿ` Ա-Եx8 (Ա, Ե 10)+Ա-Էx12 (Է 8): ՆԻՒԹ` թուղթ,
լուսագծերով եւ լուսադրոշմով (թ. 1-123` փայտէ ցանկապատ, մուտքով, որի ներսում առիւծ,
թ. 124` թագ` կիսով երեւացող): ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ`
19,3x15,5: ԳՐՈՒԹԻՒՆ` երկսիւն (15.5x11.5): ԳԻՐ` նոտրգիր (նմուշ` 45ա): ՏՈՂ` 32 (2ա-42ա), 27-28 (45ա-123բ), աղիւսակ` 29
(3բ-15ա, երկսիւն), 19 (16ա, միասիւն), 25 (17ա, միասիւն, ստորին երկու տողը չլրացուած),
36 (18ա, 34բ, միասիւն), 32 (19բ-25ա, 36բ-42ա, միասիւն), 35 (27ա, միասիւն), 23
(28բ, միասիւն), 41 (31ա, միասիւն), 26 (32բ, միասիւն): ԿԱԶՄ` դրոշմազարդ
շագանակագոյն կաշի. միջուկը` ստուարաթուղթ. աստառը` թուղթ:
ՄԱՆՐԱՆԿԱՐՉՈՒԹԻՒՆ - Ճակատազարդ` 45ա: Լուսանցազարդ`
բուսական: Զարդագիր` թռչնագիր: Գոյներ` կապոյտ, վարդագոյն, սեւ:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար. կազմի Ա. փեղկի կաշին
ցեցակեր, թանաքի թթուայնութեան պատճառով գրադաշտը գունափոխուած, թ. 10` հիմքից անջատ:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
Ա. 2ա-42ա [Տիտղ.]
Պատճառ Ծռազատկին եւ ուղղութիւն նորին, արարեալ տեառն Ստեփաննոսի Ստեփանեան Կամենեցւոյ
աստուածաբանութեան վարդապետի, ի թուին հայոց ՌՃՀԶ. (1727), ի Ստանիսլաւօվ Լեհաց:
2բ [Նախաբան] Առ պայծառ ընթերցողն. Բազում ամք
են, յորմէ հետէ ի բազմաց խնդրեցայ, զի զԾռազատկին պատճառն եւ զուղղութիւն նորին ընդ
գրով արկանէի` վասն մերժելոյ զամենայն սխալութիւնս եւ զգայթակղութիւնս, որք
աստի ի մէջ ազգաց պատահիլ սովորեցան: Բայց զի տքնութիւնս այս զբազում աշխատութիւնս
եւ զմանրամասն հմտութիւն զանազան տօմարաց պահանջէր, եւ ես զայլովք գոլով
պուտաղեալ աշխատանօք, միշտ առ դիպողագոյն թողի ժամանակ: Արդ, տեսանելով
զմեծ հարկաւորութիւն սորին, զոր ինչ ունէի ի վաղուց հետէ հաւաքեալ, եւ ընդ
երկար ժամանակս մի ըստ միոջէ զամենայն երկասիրութեամբ հետազօտեալ, այժմիկ
շնորհիւ Տեառն ի լոյս ածել բարւոք վարկայ` ի շահաւէտութիւն սիրելի ազգիս
իմոյ: Զճշմարտութիւն իսկ իրին բաց երեւացուցանիմ եւ ո՛չ միով խրթնութեամբ
կամ պատրուակաւ ծածկելով, այլ զոր ամենիմաստ աստղագէտքն եւ մեծամեծ ժողովքն
վճռովք հաստատեցին` ակն յանդիման կացուցանեմ: Զաղիւսակս ոմանս ի նոցանէ
գծագրեալսն եւ զոմանս յինէն յօրինեալս, վասն մեծագոյն դիւրութեան գտանելոյ
զեօթներեակսն, զիննեւտասներեակսն, զտարեգիրսն եւ զտօնսն տարւոյն, շարադրեցի`
յարելով հին տօմարին, եւ զուղղեալն, զոր այժմ նոր տօմար սովոր են ոմանք կոչել,
որպէս զի ճշմարտութիւնն իբրեւ ի յստակ հայելւոջ ամենեցուն ակներեւ ցուցցի:
Զոր ամենայն ի փառս Քրիստոսի` փրկչին մերոյ, եւ ի պատիւ գորովագութ Հօր մերոյ
սուրբ Լուսաւորչին, յերեսս անկեալ նուիրեմ եւ զքեզ, ազնուական ընթերցօ՛ղդ,
զի զտքնութիւնս զայս անկեղծ սիրով եւ մտադիւրութեամբ ընթեռնուլ հաճեսցիս,
յորդորեմ ի նոյն Քրիստոս` Տէրն մեր. Ողջ լեր:
ա. 3ա-15ա Պատճառ
Ծռազատկին եւ ուղղութիւն նորին - Ծռազատկին, որ է ծուռ Զատիկ, պատահի քանիցս անգամ, ճշմարիտ
Զատիկն ոչ կատարի յիւրում ժամանակին...
բ. 1. 15բ-25ա Յաղագս
Տօմար Հայոց - Տօմարս այս բաղկանայ յեօթներեկէն, յինն եւ տասներեկէն եւ
ի տարեգրէն...
գ. 26ա-42ա Նոր
պատճէն տօմարի - Յաղագս տարւոյ եւ մասանց նորին: Տարին ունի զամիսս երկոտասան...
Բ. 45ա-123բ [Կղեմեսի
Գալանոսի] Յաղագս աստուածային բացարձակ կատարելութեանցն, այսինքն` աստուածային ստորոգելեացն:
Տե՛ս
ձեռ. 137, 1ա-71բ: ա/45ա-9ա: բ/49ա-60ա: գ/60ա-6ա: դ/66ա-75ա, ե/75ա-94բ: զ/94բ-108ա:
է/108ա-22բ: Յաւելեալ ունի ցանկ` 123աբ:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
2ա` Տե՛ս Տիտղ.:
ՆՇՈՒՄ` Կազմաստառ Ա.`
«ՌՃՀԶ. - 1727. Մ[եսրոպ] եպիս[կոպոս]»: 1ա «գրչափորձ» (սեւ թանաքով): 124բ`
88/248/124 (էջահաշիւ, սեւ թանաքով):
1858
ԺՈՂՈՎԱԾՈՅ
|
ՊՐՈՒՍԱ |
ՌՄԳ. -1754 |
ԳՐԻՉ` Յակոբ (51բ-84ա):
ԹԵՐԹ` 87. չգրուած` 37բ, 50ա-1ա, 84բ-5բ,
86ա-7բ: ՊՐԱԿ` 1+Ա-Դx12+2+Ա-Դx12 (Գ 8, Դ 4): ՆԻՒԹ`
թուղթ, թ. 1` լուսագծերով եւ լուսադրոշմով. արծիւ, որի տակ գրուած` MR (վերին
մասը ընկած), թ. 2-49` այլ թուղթ, լուսագծերով եւ լուսադրոշմով (լատինատառ,
անընթեռնելի), թ. 50-1` այլ թուղթ, լուսագծերով, թ.` 52-87` այլ թուղթ, լուսադրոշմով`
թագ: ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ` 21,5x16,5. թ. 50-1` 21,5x15,5: ԳՐՈՒԹԻՒՆ`
միասիւն (20x13): ԳԻՐ` նոտրգիր. տարբեր ձեռքեր` 2ա-49բ,
51բ-84ա (նմուշք` 2ա, 63ա): ՏՈՂ` 27-33: ԿԱԶՄ`
լաթապատ ստուարաթուղթ, մէջքը` կապոյտ լաթ. աստառը` սպիտակ թուղթ (Ի. դ.):
ՊԱՀՊԱՆԱԿ`
1 (Ա.) + 1 (Բ), թուղթ, մաս կազմաստառի, Ի. դար:
ՄԱՆՐԱՆԿԱՐՉՈՒԹԻՒՆ - Ճակատազարդ` 2ա: Զարդագիր`
երկրաչափական: Գոյն` նարնջի:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար. թերթերը խոնաւութիւնից
գունափոխուած, գրադաշտը փոխուած, բնագրային ջնջումներ, Ի. դարում նորոգուած
եւ վերակազմուած` թերթերը խառնուած, թ. 5` հիմքից անջատ:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
Ա. 1. 2ա-37ա Համառօտ մեկնութիւն գրոցն, որ կոչի Պատճառաց, ի տառապեալ
Մեսրոպայ Գանջեցւոյ Աղուանից. Բան. Առարկութիւն առաջնեորդ սեռի եւ տեսակի - Ամենայն պատճառ նախկին է...
որպէս ցուցաք փոքր ի շատէ. եւ Քրիստոսի Աստուծոյ յուսոյն մերոյ փառք եւ գոհութիւն,
յաւիտեանս յաւիտենից. ամէն:
2. 38ա-45բ Ի Մեսրոպայ տառապելոյ
արարեալ` Դաւթի փիլիսոփայի Առածք հինգ. թէ զի՞նչ արդեօք է սահման, կամ զի՞նչ
բնաւորական սահման ստորագրութիւն եւ ստորադրական սահման, եւ կամ ոյք ի
սոցանէ զոյս ոմանս վիճակեցան ի գոյիցն - Ա. Արդ, սահման է բան համառօտ,
յայտնիչ գոյացութեան... այսպէս տեսակն եւ անհատ, եւ ոչ ունին զնոյն սահման,
ուրեմն ոչ երբէք ասին գոլ նոյնք:
Տե՛ս
նոյնի սկիզբը 82ա` «...իսկ զմարդ, որ կոչի տեսակ` կենդանի ասէ» (չշարունակուած):
3. 45բ-9բ Նորին վասն բաժանման - ա. Ամենայն
որ մի անգամ բաժանեալ գոյ յայլոց գոյից... սոսկ բանիւ բաժանի` ոչ մեռանի,
այլ մնայ կենդանի:
Բ. 51բ [Յաղագս բաժանման եւ բաղկացութեան] - Վերուստ ի վայր բաժանումն է, ներքուստ ի վեր բաղկացութիւնն
է: Այս կերպիւս իմա՛ (տրուած է շրջանակների
մէջ):
- 52ա-82բ Դաւթի փիլիսոփայի Ներքինացւոյ Վերլուծութիւն
Ներածութեանն Պորփիւրի:
Տե՛ս
ձեռ. թ. 1688, 1ա-151ա: ա-խ/52ա-80բ, 84ա-5բ: ա/52աբ: բ/52բ-3բ: գ/53բ-5ա: դ/55աբ:
ե/55բ-6բ: զ/56բ-8ա: է/58բ-9ա: ը/59աբ: թ/59բ-60ա: ժ/60աբ: ժա/60բ-1բ: ժբ/61բ-2ա: ժգ/62աբ:
ժդ/63ա-4ա: ժե/64ա-5ա: ժզ/65աբ: ժէ/65բ-7ա: ժը/67ա-8ա: ժթ/68ա-9ա: ի/69բ-70բ: իա/70բ-1բ:
իբ/71բ-2բ: իգ/72բ-3ա: իդ/73ա-4բ: իե/74բ-5բ: իզ/75բ-7ա, 84ա: իէ/84ա-5բ: իը/85ա: իթ/77ա-8ա:
լ/78աբ: Հասարակ ամենեցուն ըստ յոլովից ստորոգիլ: Պրակք երեսուն եւ մէկ
երրորդ - Ի հասարակութենէ մոռացաբար... /78բ| (այսուհետեւ` գլխահամարները
մէկով աւելանում են): լա/78բ-9ա: լբ/79աբ: լգ/79բ-80ա: լդ/80ա: լե/80աբ: լզ-խ/80բ:
գ. 81աբ Դարձեալ հարցմունք պէս-պէս եւ պատասխանիք մեկնութեանս
գաղաբար մեզ շնորհօղ տեառն Մեսրոպայ գերիմաստ հռետորի եւ կրօնաւոր վարդապետի:
Դժուար տեղեացն սորին - Հարց. զի՞նչ է որ Պորփիւրի մեկնութեան ԼԲ. գլուխն ասէ,
թէ ներշնչական, զգայական... Պատասխանի. զայն ասէ, թէ սեռ գոլն կենդանոյն
պատահումն է... վասն այն այսքանս լուծեցաւ, ով ոք կամի ընդունի, ով չկամի,
թող ինքն լուծէ:
Դ. ՅԱՒԵԼԱԳՐՈՒԹԻՒՆ,
ԺԸ. դ.
ա. 1ա [Իտալերեն բառացանկ] -
Bacchetta, ciabuchi - Ballevino, vahjiedigi:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
49բ Ահա ընկա՛լ
զհայցուածս քո, ո՜վ մաքրամիտ եղբայր, զի զդիւրիմաց տեղիսն համառօտեցի,
իսկ զդժուարիմացսն երկարեցի չափաւոր, զի զսակաւ գիտութիւն սորա իմա՛ դու
եւ ուսո՛, զայլս ի փառս Քրիստոսի յուսոյն մերոյ, որ է օրհնեալ ընդ Հօր եւ Սուրբ
Հոգւոյն, յաւիտեանս. ամէն:
82բ Շնորհիւ
Տեառն եւ կարողութեամբ ամենազօրին Աստուծոյ գրեալ աւարտեցաւ մեկնութիւնս
Դաւթի
Անյաղթ փիլիսոփայի ի Ներածութեանն Պորփիւրի թվին հայոց
ՌՄԳ. (1754), Յունվար ամսոյ, ի Պրուսայ քաղաքի, ի յեպիսկոպոսարանում,
ընդ հովանեաւ տեառն Գէորգայ աստուածաբան վարդապետի եւ
նախորդ պատրիարքի Կոստանդնուպօլսոյ, որ եւ այժմ
վերատեսչի Պրուսայու եւ օրինակ սորին տուողին մեզ` Մեսրոպ գերիմաստ վարդապետ
եւ կրօնաւոր, հանդերձ դասասութեամբ: Հանդիպօղք սորայ եւ օրինակո՛ղք, յիշեսջիք
եւ մեզ ընդ նմայ: Յակոբ եւեթ ծառայս գծագրող:
ԳՐՉԱՓՈՐՁ` 1ա «Այլ եւ
այժմ եւ այլ յայնժամ, իմ աննման, ազնիւ, սիրուն»: 37բ «Իմ Մաթէոս» (սեւ թանաքով),
«Թոմաս վարդապետ» (կարմրով, հակառակ դիրքով):
ՆՇՈՒՄ` 1ա` վերին
լս-ում, 1858 (սեւ մատիտով):
1859
ԱԳԱԹԱՆԳԵՂՈՍ, ՊԱՏՄՈՒԹԻՒՆ
|
|
ԺԷ. դար |
ԳՐԻՉ` Գաւրգ:
ԹԵՐԹ` 203. չգրուած` 1աբ, 203աբ: ՊՐԱԿ` 1+Ա-ԺԷx12 (Ա, ԺԷ 11): ՆԻՒԹ` թուղթ, լուսագծերով եւ լուսադրոշմով
(խաչով պսակուած շրջանակ, որի գծով բաժանուած երկու հաւասար մասերում
մէկակակ եռանկիւն): ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ`
21,2x15,5: ԳՐՈՒԹԻՒՆ` միասիւն (16x11): ԳԻՐ` նոտրգիր (նմուշ` 62ա): ՏՈՂ` 22: ԿԱԶՄ` դրոշմազարդ, շագանակագոյն կաշի, դռնակով. միջուկը` տախտակ. աստառը`
ծաղկազարդ կանաչ մետաքս (մասամբ գունաթափուած). լուսանցակողերը կարմիր:
ՊԱՀՊԱՆԱԿ` 1 (Ա) + 1 (Բ), թուղթ, չգրուած:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար.
կազմի կաշին քերծուած, եզրերը մաշուած, դռնակը վնասուած, երկու կապիչները
եւ փայտէ գամերն ընկած. լուսանցներում խոնաւութեան հետքեր, փոքրիկ պատռուածքներ:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
2ա-202բ [Ագաթանգեղոս, Պատմութիւն Հայոց]
Տե՛ս
ձեռ. 1458, 2ա-183ա: Յռջբն. /2ա-5ա: ա/5ա-32բ(խոր. չիք): բ/32-59բ (խոր. չիք): գ/59բ-166ա:
դ/166ա-202բ (խոր. չիք):
Հմմտ.
տպ. 1909, էջ 1-474, ձեռ. d:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
5ա Տէր Աստուա՛ծ,
ողորմեա՛յ Գաւրգէ. ամէն:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ՅԵՏԱԳԱՅԻ
1ա (ԺԷ. դ.) Տէր
Դաւթին գրածն
Ագաթանկեղոսն:
ՆՇՈՒՄ` 96ա (ար. լս.)
1 պակաս (սեւ մատիտ):
1860
ԺՈՂՈՎԱԾՈՅ
|
ԹԵՔԻՐՏԱ՞Ղ |
ՌՃԽԸ. -1699 |
ԳՐԻՉ` Արիստակէս Թէքիրտաղցի:
ԹԵՐԹ` 195.
չգրուած` 1բ-5ա, 144բ, 161բ, 194բ:
ՊՐԱԿ`
4+2+Ա-ԺԲx12 (Է 14, ԺԲ
8)+8+16+15+8:
ՆԻՒԹ` թուղթ,
լուսագծերով
եւ լուսադրոշմով` եռամահիկ,
թ. 1-4, 149-95` այլ թուղթ, լուսագծերով եւ լուսադրոշմով` թագ, տակը` խաղողի
ողկոյզ: ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ`
20,7x15:
ԳՐՈՒԹԻՒՆ`
միասիւն (16x10.5, թ. 149-60` 18x12.5): ԳԻՐ`
նոտրգիր (նմուշ` 52ա): ՏՈՂ`
26-30:
ԿԱԶՄ`
դրոշմազարդ շագանակագոյն կաշի, երեք վարդեակազարդ մետաղէ գամերով. միջուկը` տախտակ. աստառը`
կապոյտ կտաւ. լուսանցակողերը` կարմիր:
ՊԱՀՊԱՆԱԿ`
1 (Ա) +
1 (Բ), թուղթ. Ա` տպագիր
Շարակնոց. 20.5x14.5,
գրադաշտը զարդաշրջանակով` 15.5x9.5, 26 տող, ունի հայատառ էջակալում` ԲՃՁԹ.-ԲՃՂ.,
Աա` Ո. մրտ. - «[Որ ի] մարմնի զանմարմնականացն...», Տ. - «[Արեգ]ակն արդարութեան...|Աբ|»,
Աբ` Մ. - «Աաստուածային երկնային դուռն...», Բ.` չգրուած թուղթ,
լուսագծերով:
ՄԱՆՐԱՆԿԱՐՉՈՒԹԻՒՆ - Լուսանցային
մանրանկար (տպագիր, փակցուած)` Յովհաննէս աւետարանիչ` 39բ, Մովսէս Խորենացի`
99ա: Ճակատազարդ
(տպագիր, փակցուած)` 7ա, 39բ, 99ա (վրան փակցուած` Մատթէոս աւետարանիչ): Զարդագիր` բուսական,
երկրաչափական, հանգուցագիր,
թռչնագիր, բուսական`
մարդու դեմքով: Գոյներ`
կարմիր, սեւ:
ՎԻՃԱԿ`
բաւարար. կազմի կաշին մաշուած, կապիչներն ընկած. խոնաւութիւնից 19ա` թանաքը
տարածուած, թ. 90-4` ձէթի բծեր, թ. 7` վերին աջ անկիւնը պատռուած:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
Ա. 1ա, 5բ-144ա [Տիտղ.]
Պատմութիւն Մովսիսի Խորենացւոյ, արտագրեալ յԱրիստակէս քահանայէ Թէքիրտաղցւոյ.
յամի Տեառն 1699 եւ ի թուին Հայոց ՌՃԽԸ.:
Տե՛ս
ձեռ. 1863, 2ա-188ա: ա.1/5բ-6բ: ա.2/7ա-36ա: բ.1/36ա-39ա: բ.2/39բ-96բ: գ.1/96բ-98բ:
գ.2/99ա-144ա:
Բ. 149ա-56բ Պատմութի[ւ]ն
Յովակիմայ եւ Աննայ` ծնողացն սուրբ Աստուածածնին, որ եղեւ ի Սուրբ Էջմիածին - Իսկ
այրն Յովակիմ, յորժամ ել ի տանէ իւրմէ... գալ նոցա յերկրպագութիւն նորածին
ման[կան]///:
Գ. ՅԱՒԵԼԱԳՐՈՒԹԻՒՆ,
ԺԹ. դ.
1. 145ա-8ա - Յամի Տեառն 1867 եւ լուսաւորչական 1567, յամսեանն
Յուլիսի... միշտ յօգուտ եւ ի փառս ազգի եւ եկեղեցւոյ. ամէն: Ի 1 Մայիսի,
1868 ամի, ի Սուրբ Էջմիածին, Մեսրովբ վարդապետ Սմբատեանց Նախիջեւանցի:
2. 148բ Եւ
յամի Տեառն 1871 վեհափառ տ. Գէորգ Կաթողիկոսն Ամենայն Հայոց յաւարտ հասոյց
զշինութիւն մեծածախ... հռչակիլ ժամանակակից պատմիչք: Մեսրովբ եպիսկոպոս
Սմբատեանց:
3. 157աբ Յաղագս
Սրբոյ աթոռոյն Էջմիածնի, զոր ինչ անցք անցին, ի ժամանակ հայրապետութեան
տեառն Եփրեմի, որ մնաց աթոռն առանց կաթողիկոս մինչ ի Ե. ամ, որպէս հօտ անհօվիւ:
Ձեռամբ անարժան Սարգիս վարդապետի, իբր առաջնորդի Նախայվանաց (Նախավկայի)
- Յորժամ հեզահոգի կաթողիկոսն Եփրեմ նստաւ աթոռն հայրապետութեան...
4. 158ա-61ա Յաղակս
փոփոխման ժամանակին, զոր գրեցին ազկն Հայոց ի ձեռանէ այլակեաց պարսից եւ
այլոց` 1820 մինչ 1826, արարեալ ձեռամ Սարգիս վարդապետ Ջուղայեցոյ, քանզի
վասն մեղաց մերոց Աստուած բարկացաւ ի վերա մեր... Ամենակալն Աստուած, որ
մատնեաց զազկն մեր ի ձեռն անօրինաց...
5. 161ա Պատմութիւն
անցից անցելոյ ընդ Աթոռն Ս. Էջմիածնի եւ ընդ Եփրեմ կաթողիկոսն, յամսն
1820 ց1827, եւ պատերազմին Ռուսաց ընդ Պարսից` առ բերդապարսպօքն Շուշի եւ
Գանձակ քաղաքաց, զօրավարութեամբ հայազգի իշխան Յովհաննու Մատադեանց,
որ ի գեղջէն Ախտարանոցի (Չանախչի) Ղարաբաղու վիճակի, 1885: Մեսրովբ եպիսկոպոս
Սմբատեանց:
6. 162ա-95բ (ուրոյն` 1-68 էջակալումով) Պատմութիւն անցից պատերազմին Ռուսաց
ընդ տաճկաց Օսմանցւոց, սկսեալ ի 1853 ամէ ց1856 ամն, համառօտիւ գրեալ ի միաբանէ
Սրբոյ Էջմիածնի եւ ի վանահօրէ Սուրբ Ստեփաննոս Նախավկայի վանից Մաղարթայ
լերինն, ի Մեսրովբ վարդապետէ Սմբատեանց Նախիջեւանցւոյ, 1860, ի Ս. Էջմիածին - Այն
ինչ Աստուած ամենակարողն կամեցաւ առաւել եւս հրաշափառապէս փայլեցուցանել...
զսիրտ թագաւորին եւ կայսերն ամենայն Ռուսաց Ա. Նիկօլայ Պաւլօվիչի ի գութ
հայրական եւ ի սէր քրիստոնէական, յազատիլ ի տաճկական բռնութենէ... Տ. Մատթէոս
Ա. կաթողիկոսի ամենայն Հայոց Կոստանդնուպօլսեցւոյ, նմանապէս եւ այլ կարեւոր
գիտելիք: Մեսրովբ վարդապետ Նախիջեւանցի:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
Տե՛ս տիտղոսաթերթ`
1ա:
96բ Բովանդակեցան
գիրք երկրորդ յառաջաբանութիւն Հայոց Մեծաց, զմեղուցեալ եւ զբազմաբիծ եւ
զյոքնարատ գծօղ պատմագրիս` զորդի Նիկողայոս րաբունոյ, զԱրիստակէս էրէցս,
յիշեցէ՛ք ի Քրիստոս, եւ դուք յիշեալ լիջիք ի Քրիստոսէ յաւուրն ահեղին գթութեամբ.
թուին ՌՃԽԸ. (1699) հայոց, Ապրիլի ԻԲ., շաբաթ:
144ա Զնուազեալս
ի լուսոյ աչաց` զԱրիստակէս էրէց, զորդիս Նիկողայոս րաբունոյ, որ առաջնորդ
էր Թէքֆիւրտաղոյ, յիշեսջիք հաւասար
հանգուցելվքս, որ բազում ջանիւ հազիւ աւարտ հանի գծագրելով, ի թվին Քրիստոսի
ՌՈՂԹ. (1699), Յունիսի Ժ. (10), օրն շաբաթ:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ՅԵՏԱԳԱՅԻ
Տե՛ս Յաւելագրութիւնք (ԺԹ. դ.):
ՆՇՈՒՄ` 1ա (վր. լս.)` N 1860 (1664), (սեւ մատիտով): 1ա (ստ. լս)`
«ՌՃԽԸ. -1699. Մ[եսրոպ] եպիս[կոպոս]»:
1861
ԺՈՂՈՎԱԾՈՅ
|
|
ԺԷ. դ. (1685ից առաջ) |
ԹԵՐԹ` 345.
չգրուած` 119ա-20բ, 223ա-4բ, 228բ, 344բ-5բ: ՊՐԱԿ` Ա-Ժx12 (Ա 14, Ժ 9)+Ա-Թx12 (Թ 9)+Ա-ԺԱx12
(Թ 11, ԺԱ 2): ՆԻՒԹ` թուղթ,
թ. 283-345` այլ: ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ` 19,3x15,5:
ԳՐՈՒԹԻՒՆ` երկսիւն (13x10.2): ԳԻՐ` բոլորգիր
1ա-118բ (նմուշ` 1ա), նոտրգիր (նմուշ`
169ա): ՏՈՂ`
30-31: ԿԱԶՄ` դրոշմազարդ
շագանակագոյն կաշի, դռնակով եւ երեք կաշէ կապիչներով. միջուկը` տախտակ.
աստառը` դեղին կտաւ. լուսանցակողերը` կարմիր:
ՄԱՆՐԱՆԿԱՐՉՈՒԹԻՒՆ - Ճակատազարդ`
121ա, 146ա, 188ա, 229ա: Լուսանցազարդ` բուսական: Զարդագիր` թռչնագիր: Գոյներ`
կարմիր, կապոյտ, նարնջի, վարդագոյն, սեւ:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար.
կազմի կաշին քերծուած, ցեցակեր, եզրերը մաշուած, դռնակը նորոգուած, կապիչները
վերականգնուած ԻԱ. դարում. լուսանցակողերը` գունաթափ, թերթերը կարկատուած,
խոնաւութեան եւ ցեցի հետքեր:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
Ա. 1ա-117բ [Մովսիսի Խորենացւոյ Գիրք Պիտոյից]
Տե՛ս
ձեռ. 1681, 1ա-233բ: 1/1ա-7բ: 2/7բ-16բ: 3/16բ-22ա: 4/22բ-36ա: 5/36ա-51բ: 6/51բ-67ա:
7/67բ-84ա: 8/84ա-93ա: 9/93ա-104ա: 10/104ա-112: 11/112բ-7բ:
Բ. 117բ-8բ Մովսիսի քերթօղի արարօղի Պիտոյիցս տառի խրատաբանութիւն
յորդորական առ Թէոդորոս ոմն աշակերտ իւր, ներակրթել քաջուշիմն վարժիւք
յիմաստ ճարտասանականս արհեստիս - Աստուստ ի
բարձրագոյնս վերաթեւելով գեղեցկապէս գեղապարեսցես...:
Տե՛ս
Գիրք պիտոյից, Երեւան, 1993, էջ 27, ձեռ. E:
Գ. 121ա-223ա [Մ]ովսէսի Խորենացւոյ յաղագս մերոյս
յիսկզբանն յայսմ բանիցս ի [Ս]ահակայ Բագրատունայ խընդրոյ
Տե՛ս
ձեռ. 1863, 2ա-188ա: ա/121ա-46ա (Ցանկ եւ առաջին երկու տողը չիք: Սկ. «Եւ զանդուլ
հոգւոյն...»): բ/146ա-88ա (ցանկ չիք): գ/188ա-223ա (ցանկ չիք):
Դ. 225ա-344ա [Բարդողէմիոս Մարաղացի, Մեկնութիւն
վեցօրէից]:
Տե՛ս
ձեռ. 1659, 1ա-350ա: Ցանկ/226բ-8ա (տե՛ս նախաբանից յետոյ, Յաւելեալ ունի` Յաղագս
եւթերորդ աւուրն): Նխ./225ա-6բ: 1/229ա-257ա (չիք բ.): 2/257ա-71ա: 3/271ա-277ա:
4/277ա-92ա: 5/292ա-95բ: 6/295բ-314ա: 7/314բ-18ա: 8/318ա-44ա (ԻԳ. հարցմունք):
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ՅԵՏԱԳԱՅԻ
124բ (1685 թ.)
Զտէր Աղէքսանդր եւ զտէր
Յոհաննէս` սրբագրօղք
սորա, յիշեցէ՛ք ի Քրիստոս:
223ա (1690 թ.)
Յիշեցէ՛ք ի Քրիստոս զսրբագրօղ սորա զտէր Աղէքսանդր բանի սպասաւոր
եւ զհոգեւոր որդեակն իմ` զտէր Յոհաննէս` նորաբողբոջ եւ դեռաբուսիկ
կուսակրօն քահանայ, զի յոյժ աշխատ եղաք ի սրբագրելն, զի յոյժ էր սխալ, եւ նախկին
ծրողի սորա մի՛ յիշեսցէ Տէր զյանցանս: Ի թուին ՌՃԼԹ. (1690), Յունվար ԻԴ.
(24):
342բ (ստ. լս.,
1685 թ.) Ո՜վ ընթերցողք, յիշեսջիք զսրբագրողք սորա, զԱղէքսանդր բանի սպասաւոր
եւ զտէր Եսային, որ
յոյժ աշխատեցաք ի վերայ գրոյս, որպէս եւ տեսանէք զգրեալն եւ զքերեալն, նաեւ
Տէր Աստուած թողցէ զմեղս եւ զյանցանս ծրողի սորա, նաեւ մերն, որ յոյժ տրտունջ
եւ հայհ[ոյ]ութիւն ել ի բերանոց մերոց: Սրբագրեցաւ զգիրքս Պիտոյից եւ Վեցօրէայ
ի թվին ՌՃԼ. եւ չորք (1685) ւա՜յ,
վա՜յ:
253բ (ԺԹ. դար)
Յիսուսի Քրիստոսի ծառայ տէր Ստեփանոսի որդի 0վանեսս գրեցի, Բայազիտ:
ԿՆՔԱԴՐՈՇՄ` 1ա, 121ա,
344ա ութանկիւն` «ԳԻՐՔՍ ՍՈՒՐԲ ԷՋՄԻԱԾՆԱ Է»:
ԳՐՉԱՓՈՐՁ` 1ա «Հազար
ամ աջո, կենցաղս էիւ ամ»: 120ա «Մովսեսի Խորենացոց յաղագս մերոյս յսկզբանն
յայսմ բանիցս ի [Ս]ահակայ Բակարատունայ
խընդալ» (կարմիր թանաքով): 145բ (ստ. լս.) «Պետրոսիւ է գրել: տ տսան աւ դդդդ»:
275բ «Թէ աչ կրողական երեւի, այս է գրչափորձութան,
այսորիկ, այսորիկ»:
ՆՇՈՒՄ` Ա. կազմաստառին
փակցուած թերթիկին` «ՌՃԼ. - 1681 Մ. Մ[եսրոպ] եպիս[կոպոս]»:
1862
ԺՈՂՈՎԱԾՈՅ
|
ՆՈՐ ՋՈՒՂԱ՞ |
ՌՂ. - 1641 |
ԳՐԻՉ` Ըռամանոս:
ՍՏԱՑՈՂ` Սահակ Ջուղայեցի:
ԹԵՐԹ` 265.
չգրուած 1բ, 2աբ, 254ա-5բ, 263ա-4բ: ՊՐԱԿ` Ա-ԻԲx12
(Ա 15, ԺԶ 14, առանց պրականիշների` ԺԷ 10, ԺԸ 14, ԺԹ 10, Ի 14, ԻԱ 10, ԻԲ
10): ՆԻՒԹ` թուղթ:
ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ` 19.5-20x13-14: ԳՐՈՒԹԻՒՆ` միասիւն
(15x9-10): ԳԻՐ` նոտրգիր
(նմուշ` 77ա): ՏՈՂ` 32: ԿԱԶՄ` դրոշմազարդ շագանակագոյն կաշի, դռնակով եւ երեք
կաշուէ կապիչներով. միջուկը` տախտակ. աստառը` սպիտակ եւ շերտազարդ կտաւ
(դռնակը): ՊԱՀՊԱՆԱԿ` 2 (Ա-Բ)
+ 1 (Գ), մագաղաթ (յաւելագրութիւնք):
ՊԱՏԱՌԻԿ-ՊԱՀՊԱՆԱԿ` Յաւելագրութիւն
ԺԷ. դ.: 2 (Ա-Բ) + 1 (Գ), ստացուած 2 թերթերի ընդլայնակի երկտակումով, Բ.
մասն պատառիկի: Մագաղաթ, նոտրգիր (նմուշ` Աբ): Կարդալ` 1. Տոմար: Աա «Գիր տարւոյ,
որ գտնես Այբէն մինչ ի Ճէն... յարութեան»: 2. Վիճակագրական հաշիւ: Աբ
«90:50 Մելիքէ... վիճակագիրն ի վնասն... 628 Մուստափին տղէքն»: 3. Դեղագիր:
«Այս գիրս հիւանդի... ամենայն, որ քննող է»: Բա «Դեղ ատամնացաւի... լաւանայ
Աստուծով»: «Յովնաթան»: Յիշատակարան յետագայի: Գբ` տե՛ս Յիշատակարան
յետագայի:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար.
կազմի կաշին քերծուած. տեղ-տեղ թրջուած եւ ցեցակեր, գրադաշտը եւ թերթերը
խոնաւութիւնից գունափոխուած, վերջի պահպանակից մէկ ամբողջական թերթ,
նաեւ Բ. պատառիկ-պահպանակի մի մասը կտրուած, հանուած, թ. 108ի արտաքին լս-ում
այրուածքից առաջացած անցք: Ենթագլուխների սկսուածքների առաջին բառերը
կամ սկսուածքների տառերը գրուած չեն` հաւանաբար հետագայում զարդագրելու
համար:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
Ա. 3ա-97ա [Հայոց պատմութիւն յերիս հատուածս, ասացեալ Մովսէսի Խորենացւոյ]
Տե՛ս
ձեռ. 1863, 2ա-188ա: ա/3ա-24ա (Ի. գլխահամարը չիք, գլուխները «ԼԳ» փխ. «ԼԲ»):
բ/24բ-65ա: գ/65բ-97ա (երեք գլուխների ցանկերը չիք):
Բ. 97բ-163բ Պատմութիւն սրբոյն Վարդանայ քաջի եւ
Հայոց սպարապետի եւ վկայի Քրիստոսի, յԵղիշայէ սրբոյ, Դաւթայ երիցուէ
հայցեալ
Տե՛ս
ձեռ. 573, 388բ-469բ: Նխերգ. /97բ-8ա: « ա/98ա-100բ: բ/100բ-12բ: գ/112բ-24ա: դ/124ա-7ա:
ե/127ա-35ա: զ/135ա-41բ: է/141բ-56ա: ը/156ա-9բ: թ/159բ-63բ:
Գ. 164ա-84բ Ի Բուզանդըեան պատմութենէ (մասն
պատմութեան, խառն օրինակութիւն):
Տե՛ս
ձեռ. 1482, 278ա-329ա: ա/ԺԴ. գլուխ 164ա-7ա: դ/ԺԶ. գլուխ 167աբ: բ/Է. գլուխ 167բ-8բ:
Ը. գլուխ 168բ-70ա: Թ. գլուխ 170աբ: Ժ. գլուխ 170բ-2ա: Գ/Է. գլուխ 172ա-3ա: ԻԵ. գլուխ
173աբ: ԻԶ. գլուխ 173բ-4ա: ԻԷ. գլուխ 174աբ: ԻԸ. գլուխ 174բ-5բ: ԼԷ. գլուխ 176ա-8բ:
ԼԸ. գլուխ 178բ-9բ: ԼԹ. գլուխ 179բ-80ա: Խ. գլուխ 180ա: ԽԱ. գլուխ 180ա: ԽԲ. գլուխ
բ 180աբ: ԽԳ. գլուխ 180բ-2բ: ԽԴ. գլուխ 182բ-3բ: դ/Ա. գլուխ 184աբ:
Վերջում
184բ «Եւ աստի վայր զՄովսէսի Պատմագրէն, յերրորդ հատորէն գի՛տ, ի քառասներորդէն
յերկրորդէն կարգաւ: Աւրհնեալ է Աստուած յամենայն ժամ» (շարունակութիւնը
տե՛ս Գրչափորձ):
Տե՛ս
Գէորգ Տէր-Վարդանեան, Փաւստոս Բուզանդի հրատարակութիւններն ու ձեռագրերը,
Հայկազեան հայագիտական հանդէս, հ. ԺԹ., Պէյրութ, 1999, էջ 32-4:
Դ. 185ա-232բ [Ի Քարոզգրոց Գրիգորի Տաթեւացւոյ]
Ձմերան
հատ. տպ. 1740, Ամարան հատ. տպ. 1740: Ձմերան հ. ԿԴ/185ա-7բ: ԿԵ/187բ-90բ: ԿԶ/190բ-4ա:
ԿԷ/194ա-7բ: ԿԸ/197բ-9բ: ԿԹ/200ա-3ա: ՀԳ/203ա-6բ: ՀԴ/206բ-7բ: ՁԶ/207բ-10բ: ՁԳ/210բ-3ա:
ՁԴ/213ա-5բ: ՂԱ/223ա-6ա: ՂԸ/226ա-8բ: ՃԺԹ/229ա-32ա: ԾԳ/232աբ: Ամարան հ. Հդ/215բ-20բ:
ՀԷ/220բ-3ա:
Ե. 233ա-44բ Յոհաննու Որոտնեցոյ եւ քաջ հռետորի եւ արդիւնաբան
րաբունապետի, արարիչ ի բան մարգարէին, որ ասէ. «Արդարութիւն Տեառն ուղիղ
է, եւ ուրախ առնէ զսիրտս պատուիրանք Տեառն» - Էր ետ ելանելոյ
ի գագաթս լերան... արդարութիւն Տեառն ուղիղ են եւ ուրախ առնեն զսիրտս: Դատաստան:
Զ. 1. 245ա-9ա [Քարոզ. Յաղագս կենդանեցան] - Թէ
քանաբար, յաղագս կենդանեացն, ծնելութեան բնութիւնս... վասն հաճոյից սիրելոյն
եւ Քրիստոսի փառք, յաւիտեանս. ամէն:
2. 249ա-50բ [Քարոզ ննջեցելոց] - Մահ ոչ արար, ասէ աստուածայինն Սողոմոն... - Վասն
հաստատեաց զմարդն յանեղծութիւն եւ ի պատկեր իւրոյ բարերարութեանն... զի
Աստուած կեանք է եւ կեդանութիւն...
3. 250բ-3բ Նախերգան [աստուած]ային շնորհացն, արժանացեալք
արք արդարք դրախտ են ի տանն Աստուծոյ տնկեալք... - Արդ, զոր օրինակ ծառ պտղաբեր յարմատոյ խլեալ... իմաստութիւն
շինեաց իւր տուն:
4. 256ա-7ա Քարոզ ի բանն Եսայեայ, որ ասէ. «Անաւրէնք
իբրեւ զծով ծփեսցին եւ հանգիստ մի գտցեն» - Բանս այս ի
վերա ամենայն անաւրինաց...
5. 257աբ Տէ՛ր, հա՛ն ի բանտէ զանձն իմ - [Կ]ենցաղս այս մարմնական նման է բանտի...
6. 257բ-8բ Գոգջիր այսպէս, ասասջիր. ամենայն մարմին
խոտ է - Է՞ր խոտ, միթէ յարարչէն...
7. 259ա-61ա Ասա՛ դու նախ զանօրէնութիւնս քո, զի
արդարասցես - Զայս
Աստուած ասէ, այլ վերաբերի ի քահանայն... (թերի):
Է. ՅԱՒԵԼԱԳՐՈՒԹԻՒՆՔ,
ԺԸ. դ.
1. 262բ Անհնար է առանց եղբայրսիրութեան, աղքատսիրութեան... հատին
զյոյսս անձանց:
2. 265աբ Ուսումն լօշտակի - Երբ հանելոյ լինիս, ասա՛...
3. 265բ [Դեղագիր] - Ծածուկ մարմին, որ քար լինի... կապար դիր, շատ լավ:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
65ա Ստացօղ պատմագրիս
զքաջ եւ իմաստուն Սահակ վարդապետ Ջուղայեցիս յիշեցէ՛ք,
որ փափագանօք ետ գրել: Եւ ես` նուաստ եւ անպիտան սուտանուն Ըռամանոս գրիչս յիշեցէ՛ք
ի, թվականիս հայոց ՌՂ. (1641) ամին գրեցաւ:
127ա (ստ. լս)
Ե[ւ] յայնմ տեղւոջ զընթերցողն մի՛ ցնորի վասն հինգերորդ եղանակին, զի օրինակն
ոչ կայր, եւ մեզ այլ եղեւ ոչ սակաւ ցնորում:
134բ-5ա (ստ.
լս) Յիշեցէ՛ք զստացող սորայ զՍահակ վարդապետ Ջուղայեցին (վերջին երեք բառը ջնջած): ||Թվին
ՌՂ. (1641) գրեցաւ:
145ա (ստ. լս)
ԶԸռամնոս անարժան
գծողս աղաչեմ յիշել ի Տէր. թվին ՌՂ. (1641):
163բ Բարեխօսութեամբ
սուրբ եւ մաքուր, քաջ եւ յաղթող զօրաւարին եւ նահատակին Վարդանայ եւ ամենայն
ինքնանւէր պատարագեալ բանակի նորին ՌԼ. եւ Զ. (1036) նահատակացն, մանաւանդ
մաղթանօք սուրբ եւ ընտրեալ Ղեւոնդեանց քահանայիցն, վարդապետացն եւ
հայրապետացն, ողորմեսցի Տէր Աստուած զտէր Սահակ կրօնաւոր քաջ
եւ արիհ, շնորհալից
կատարեալ, որ եւ աշակերտեալ եւ ուսեալ ի գիրս աստուածային եւ կարգ առեալ
հրեշտակաց, ի ձեռն րաբունի եւ քաջ արիհ Խաչատուր վարդապետէ ըստացաւ գրել զայս
գիրս վասն ընթերցման կատարելոց ի հասանել բանից:
194ա Աւա՜ղ զեղկելի
անձն իմ, զի Է. մեղս այս ի յիս լիով կատարեալ է, անպակաս:
Հետեւեալք`
65ա, 134բ-5ա, 145ա, 163բ տե՛ս ԺԷ. դ. յիշ-ք, Գ., էջ 13:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ՅԵՏԱԳԱՅԻ
Պտռիկ-պհպնկ
Գբ. (1698 թ.): Թուին ՌՃԽԷ.ին (1698) մեռաւ Ստեփանոս/// եւն քաղաքն
յուն/// ի մէջ զնուռնի: Թվին ՌՃԽ. եփ (=երբ) (1691) թոռն Հայկազ մելիքին///
պիտակ անուն մահմետական եղեւ ամենայն տամբն իբր զի լւայր եւ Ռ.կին: Թվին ՌՃԽԳ.ին
(1694) զԳորգի խանն,
տէրն Թիփլիզու, որ էր փխայլի պաշի մչուխ (՞) յերկրեն կամաւ եկն եւ գնցիս///: Ի սոյն
ամի ոմն հանուն/// Սուլէյման յաշխարհէն քրդաց/// Թուրքիոյ թագաւորէն
որք ասին ղըզըլպաշ: Թվին ՌՃԽԴ. (1695) Տաթեւու /// սուրբ առաջնորդքն երես դարձուցեն
Սուրբ
Էջմիածին կաթուղիկոսէն եւ/// եկաց կաթողիկոսն եւ ըմբռնել
/// (2 տող) մինչ որ մեռաւ///
գիշերն/// (կէս տող):
2ա (պահպանակ.
1795 թ.) Ի թուոջս մերում ՌՄԽԴ. (1795), Սեպտեմբեր ԺԵ. Բստեցի Յարութիւն վարդապետն
մեր գնաց ի Գիլան, ի գործ ժողովարութեան: Տէր Աստուած ի բարին յաջողեսցէ.
ամէն:
207բ Բարկութիւն
է անկարգ ցանկութիւն վրեժխնդրութեն, բարկութիւն է յօժարութիւն ցաւեցուցանելոյ
զոսոխն:
ԿՆՔԱԴՐՈՇՄ` 1ա եւ 3ա` երկիցս,
253բ, 261բ` թռչնադրոշմ` երկու կարապ, 254բ, 262բ` անընկալելի, 262բ «ՅԱՐՈՒԹԻՒՆ» (երկիցս),
264բ` երկու թռչուն` մէջտեղը խաչ, բառը անընկալելի:
ԳՐՉԱՓՈՐՁ` 1ա «Վասն չար
լեզվի... կործանումն նմին, քանզի ոչ ինչ գազան...»: 1ա «Ի քե տար... Զ. որդիք.
Եմրան, Եկտան... Մաղաքիա, Յովհաննէս, Մկրտիչ»: 51ա (արտ. լս.) «աաադգբեւեեբիիշշշ»:
63բ (ստ. լս.) «Յարութիւն»: 184բ «Յաւանակ մի ասաց աղվեսու միոյ «Միապատիւ
եղբայր լինիմք», ասաց աւանակն` բարի է»: 207բ (ստ. լս) «Բարկութիւն է անկարգ,
ցանկութիւն վրէժխնդրութեան:/ Բարկութիւն է յօժարութիւն ցաւեցուցանելոյ
զոսոխն»:
ՆՇՈՒՄ` Ա. կազմաստառին
ամրացուած թղթիկին` «ՌՂ. - 1641. Մ[եսրոպ] եպիս[կոպոս]»: 131բ` արտ. լս. «պակաս»
(սեւ մատիտով):
1863
ԺՈՂՈՎԱԾՈՅ
|
|
ԺԷ. դ. (1676ից առաջ) |
ԹԵՐԹ` 434.
չգրուած` 3բ, 430ա-4բ: ՊՐԱԿ` Ա-ԼԶx12
(ԺԵ 14): ՆԻՒԹ` թուղթ:
ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ` 19,3x13: ԳՐՈՒԹԻՒՆ` միասիւն
(15x8): ԳԻՐ` նոտրգիր
(նմուշ` 41բ): ՏՈՂ`
24-25: ԿԱԶՄ` դրոշմազարդ
շագանակագոյն կաշի, դռնակով. միջուկը` տախտակ. աստառը` դրոշազարդ կտաւ:
ՄԱՆՐԱՆԿԱՐՉՈՒԹԻՒՆ - Ճակատազարդ`
4ա, 49ա, 126բ, 248բ: Լուսանցազարդ` բուսական, թռչուն, ծառ: Զարդագիր` բուսական,
թռչնագիր, կենդանագիր, երկրաչափական: Գոյներ` կարմիր, կապոյտ, դեղին,
վարդագոյն, մանուշակագոյն, սեւ:
ՊԱՏԱՌԻԿ-ՊԱՀՊԱՆԱԿ - 1 (Ա)
+ 1 (Բ): Ժ. դ.: Ճառընտիր: Ստացուած 1 թերթի լայնակի եւ երկայնակի հատումով:
Մագաղաթ, երկսիւն` պահպանուած մէկը, ուղղագիծ երկաթագիր (Նմուշ` Աբ), տող`
Ա.` 19, Բ.` 13: Ա.` «Երրորդ եւս ճանապարհ ապաշխարութեան... զամենայն աշխարհս
պարտաւորեցեր ընդէր եւ/// ան իբրեւ զայս լսէ զարդարութիւնն իջանէր ի տաճարէ
անտի... իսկ մաքսաւորն իջանէ զարդարու[թիւն]»: Բ.` «խարեաց վասն... ընդ
աղքատն եւ մեծատունն ըզնա ճշմար»: «Այղ շրջեաց զբարուիր եւ փոխեաց... ահա տեսէր
զիարդ ի տրտմութենէ չնչին մեղք»: Կարդալ` Աա, Աբ: Բա, Բբ:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար.
կազմի կաշին թեթեւակի քերծուած, երեք կապիչները եւ փայտէ գամերն ընկած.
լուսանցներում խոնաւութեան հետքեր, տեղ-տեղ թերթերը մաշուած, ցեցակեր,
որոշ թերթեր նորոգուած:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
Ա. 2ա-188ա [Հայոց պատմութիւն յերիս հատուածս, ասացեալ Մովսէսի Խորենացւոյ]
ա. 1. 2ա-3ա [Ցանկք առաջին գրոց]
- Ա. Յաղագս մերոյ
յիսկզբանն յայսմ բանիցս Սահակայ Բագրատունոյ խնդալ... ԼԲ. Թէ Ելիական պատերազմն...
սակաւուք եւ ի նոյն մահ (ԼԳ.-ԼԵ. գլուխների խորագրերը չգրուած):
2. 4ա-45ա [Գիրք առաջին: Ծննդաբերութիւնն
Հայոց Մեծաց] Մովսէսի Խորենացւոյ յաղագս մերոյ սկզբանն այս բանիցս Սահակայ
Բագրատունւոյ խնդրեալ
- [Ա.] Զանսպառ խաղացմունս աստուածայնոցն ի քեզ... ի վիհ մեծ ծըծըմբոյ:
բ. 1. 45բ-9ա [Ցանկ երկրորդ գրոց] - Ա. Միջակ պատմութիւն Հայոց...
ՁԹ. Յաղագս վախճանին... մեղադրութիւն:
2. 49ա-124ա Մովսէսի Խորենացւոյ
բան միջակ պատմութեան մերոյ նախնեաց: Գիրք երկրորդ
- Ա. Գրեմ քեզ այժմ...
որ թագաւորեաց ամս Ծ.: Բովանդակեցան գիրք երկրորդ յառաջադիմութեան Հայոց:
գ. 1. 124ա-6բ Ցանկ երրորդ հատածի - Ա. Աւարտմանն Հայոց պատմութեան...
ԿԸ. Ողբք վասն բառնալոյ թագաւորութեանն Հայոց... սրբոյն Գրիգորի: Աւարտեցան
ցանգ երրորդ գրոց յանգ ելանելոյ Պատմութեան Հայոց: Տաղք չափաւ յինքն եւ ի
Սահակ Բագրատունի:
2. 126բ-88ա Մովսէսի Խորենացւոյ
Աւարտաբանութիւն մերոյ հայրենեաց: Հատուած երրորդ
- Ա. Ոչ հնախօսութիւնք
եղեալ... որք երկրպագեն նմա ճշմարտութեամբ... ամէն: Աւարտեցան գիրք երրորդ`
յանկ ելանելոյ պատմութեան Հայոց Մեծաց:
Հմմտ.
տպ. 1913, Տփղիս, էջ 1-366, ձեռ. Խ.:
Բ. 188բ-415ա [Ագաթանգեղոս, Պատմութիւն]
Տե՛ս
ձեռ. 1458, 2ա-183ա: Յռջբն/188բ-90ա: ա/190բ-219բ: բ/219բ-248բ (խորագիր` չիք): գ/248բ-368բ:
գ/368բ-415ա (խորագիր` չիք):
Հմմտ.
տպ. 1909, էջ 1-474, ձեռ. Գ.:
Գ. 415ա-29բ Ուխտ սիրոյ եւ միաբանութեան մեծին կայսերն
Կոստանդիանոսի եւ սուրբ պապուն Սեղբեստրոսի եւ Տրդատայ Հայոց արքայի եւ
սրբոյն Լուսաւորչին Գրիգորի [Թուղթ դաշանց] - Կամօք եւ
կարողութեամբ համագոյ Սուրբ Երրորդութեանն... Ագաթակեղոսի ի փառս Քրիստոսի`
Աստուծոյ մերոյ, որ է աւրհնեալ յաւիտեանս. ամէն: Հայր մեր, որ յերկինս:
Հմմտ.
տպ. 1862, Կ. Շահնազարեանց, Դաշանց թղթոյ քննութիւնն ու հերքումը, էջ
11-30:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
1բ Աւգնեա՛,
Սուրբ Հոգի՛ Աստուած` հասանէլ աւարտ:
186ա Զգործս ձեռաց
մերոց ուղիղ արա՛ ի մեզ, Տէր, եւ զգործս ձեռաց մերոց աջողեա՛ ի մեզ: Ագաթանգեղ.
օգնեա՛ Յիսուս Քրիստոս Աստուա՛ծ իմ եւ Տէր:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ՅԵՏԱԳԱՅԻ
1ա Թուին ՌՃԻԵ.
(1676 թ.), Յունիս մէկն, Ը. (8) ժամոյն արեգակն խաւարեցաւ:
ԿՆՔԱԴՐՈՇՄ` 59ա, 181բ,
190ա, 214բ, 233բ, 236ա, 238բ, 241բ, 248բ, 257բ, 286բ, 291բ, 304բ, 314բ, 325բ,
329բ, 339բ, 349բ, 363բ, 375բ, 385բ, 399բ` շրջանաձեւ, «ՔՐԻՍՏՈՍԻ ԾԱՌԱ ԳՐԻԳՈՐ ՎԱՐԴԱՊԵՏ. ԹՎԻՆ
ՌՃԺԷ. (1668)»: 195բ, 429բ` ութանկիւն «ԳԻՐՔՍ ՍՈՒՐԲ ԷՋՄԻԱԾՆԱ Է»:
ԳՐՉԱՓՈՐՁ` 1ա «Թվիս»:
ՆՇՈՒՄ` 1ա` (կրկնուած)
1125+551/1676 (սեւ մատիտով): 1ա` «ԺԷ., Մ[եսրոպ] եպիս[կոպոս]»: 1ա` 1668-ց առաջ
(կարմիր թանաքով):
1864
ԺՈՂՈՎԱԾՈՅ
(Բաղկացած է 2 տարբեր ձեռագրերից)
ԹԵՐԹ` 429-2 (տե՛ս Պահպանակ): ԿԱԶՄ` դրոշմազարդ բաց շագանակագոյն կաշի, դռնակով. միջուկը` տախտակ. աստառը`
վարդագոյն մետաքս: ՊԱՀՊԱՆԱԿ` 2, թուղթ, չգրուած, լուսագծերով
եւ լուսադրոշմով` անընկալելի. հաշուած թերթաքանակի մէջ (թ. 1-2):
ՊԱՏԱՌԻԿ-ՊԱՀՊԱՆԱԿ - 2 (Ա-Բ) +2 (Գ-Դ), ստացուած երկու թերթերի ընդլայնակի ծալումով, եզրահատուած,
գրադաշտը վնասուած: Ժ. դ.: Մեկնութիւն Սաղմոսաց: Մագաղաթ (Ա-Բ` 24x18.5, Գ-Դ`
24.5x18), երկսիւն, 25 տող, ուղղագիծ երկաթագիր (նմուշ` Գբ): «///ան եւ թիկո/// նոցա
հանապազ... եւ եղեն սեղ/// նոցա յորոգայթ եւ գայթագղո/// ընդ առ///»: Կարդալ Աբ2,
Բա2, Աբ1, Բա1, Աա1, Բա1,
Աա2, Բբ2: «[Ն]շանակէ ասելովն. ե/// եւ ձայն յերկնից ասե...
քանզի եւ Տէր ասաց. եթէ մնացէ՛ք ի քաղաքի ո///»: Կարդալ` Գա2, Դբ2,
Գա1, Դբ1, Գբ2, Դա2, Գբ1,
Դա1:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար. կազմի մէջքը վնասուած, երկու կապիչները եւ կապիչների գամերն ընկած:
ՁԵՌԱԳԻՐ
Ա.
|
[ԷՋՄԻԱԾԻՆ] |
ՌՃԻԵ.-1676 |
ԳՐԻՉ` Գրիգոր Երեւանցի:
ԹԵՐԹ` 302 (3-304). չգրուած`
3աբ, 6բ, 63բ, 69բ, 250ա, 261բ-7բ, 304աբ: ՊՐԱԿ` Ա-ԻԵx12
(ԻԵ 14):
ՆԻՒԹ` թուղթ: ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ` 18,5x13: ԳՐՈՒԹԻՒՆ` միասիւն (12x8):
ԳԻՐ` բոլորգիր
(նմուշ` 194ա): ՏՈՂ`
21:
ՄԱՆՐԱՆԿԱՐՉՈՒԹԻՒՆ - Կիսախորան` 7ա: Ճակատազարդ`
70ա, 174բ: Լուսանցազարդ` բուսական, թռչուն, սկիհ` ծաղիկներով, եղջերագաւաթ`
ծաղիկներով, մարդադէմ վարդեակ, յուշապարիկ, խաչ: Զարդագիր` թռչնագիր, կենդանագիր,
հանգուցագիր, բուսական, թռչնագիր` մարդու դէմքով, բուսական`
մարդու դէմքով: Գոյներ`
կարմիր, կապոյտ, դեղին, կանաչ, վարդագոյն, նարնջի, սպիտակ, սեւ:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար.
ԺԸ. դարում նորոգուած եւ վերակազմուած,
որի ժամանակ նաեւ եզրահատուած` որոշ լուսանցազարդեր վնասելով:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
1. 4ա-249բ Հայոց պատմութիւն յերիս հատուածս, ասացեալ Մովսէսի Խորենացւոյ,
ի խնդրոյ Սահակայ Բագրատունւոյ
Տե՛ս
ձեռ. 1863, 2ա-188ա: ա. 1/4ա-6ա: ա. 2/7ա63ա: բ. 1/64ա-9ա: բ. 2/70ա-170բ: գ.
1/171ա-4ա: գ. 2/174բ-249բ:
2. 250բ-61ա [Ասարայ Սեբաստացւոյ] Տօմարական եւ լուսնի, որ ցուցանէ
զկենդանակերպսն եւ զաստիճանսն եւ զմասունսն, զծնունդ լուսնին եւ զլրումն եւ
զայլն ամենայն կարգաւ` զժամսն եւ զմասունս իւր
Տե՛ս
ձեռ. 680, 231ա-48ա: ա/250բ-1ա: բ/251բ-7ա: գ257բ-61ա:
3. 268ա-94բ Աշխարհացոյց Մովսէսի Խորենացւոյ - Յաղագս աշխարհագրութեան յաստուածային գիրս ոչ ուրեք
գտանեմք գրեալ ասացեալ... կիսանդամք, անգլուխք: Ահա կատարեցան ամենայն
տիեզերք եւ պատմութիւնք խօսից:
4. 294բ-6ա [Մղոնաչափք] - Ահա
կամիմ զչափ աշխարհիս համառօտել մղոնախաղաց... Անտի մղոն հազար յովկիանոս
ծովն անծանօթ:
5. 296աբ [Վասն Դ. գետոց դրախտին] - Չորս գետքն են. Փիսոն ի Հնդկաց եւ յԵթովպեաց Գանգէս կոչի...
մօտ ի յԱրծն քաղաք:
6. 296բ-9բ Գետք եւ գնացք նոցա. մեծ եւ անուանիք
քառասուն եւ երկու - Նաբանայ
եւ Փարփայ ի Դամասկոս եւ մայրն իւրեանց համատարած ծովն: Սքանչելագործ Արարչին
ամենայնի փա՜ռք:
7. 299բ-303բ Անուանք քաղաքացն Հնդկաց եւ Պարսից - Պանիան
քաղաք` ութ աւուրց ճանապարհ... եւ իւր ներքոյ Եփանէս/// (չշարունակուած):
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
63ա Գծեցաւ ձեռամբ
յոգնամեղ Գրիգորի Երեւանցւոյ, ի թուիս ՌՃԻԵ. (1676)
(նոյնը` 170բ, 249բ):
ՁԵՌԱԳԻՐ
Բ.
|
ԱՄԱՍԻԱ |
ՌՃԵ. - 1656 |
ԳՐԻՉ` Մկրտիչ (305ա-29բ), Մարտիրոս երէց (343ա-425ա): Ստացող`
Մովսէս րաբունի:
ԹԵՐԹ` 124
(305-429). չգրուած` 330ա-42բ, 426ա-7բ, 428բ: ՊՐԱԿ`
1-3x12+Ա-Ըx12 (Ը 5): ՆԻՒԹ` թուղթ,
լուսագծերով, թ. 305-40` այլ թուղթ, լուսագծերով եւ լուսադրոշմով` երեք զանգակ:
ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ` 18,3x13: ԳՐՈՒԹԻՒՆ` երկսիւն
305ա-29բ (12.5x9.5), միասիւն` 343ա-425ա (12.5x8.5): ԳԻՐ` նոտրգիր (նմուշ` 305ա, 363բ): ՏՈՂ` 26, (305-29), 23 (343-425):
ՄԱՆՐԱՆԿԱՐՉՈՒԹԻՒՆ - Ճակատազարդ`
343ա: Լուսանցազարդ` բուսական: Զարդագիր` թռչնագիր, բուսական, երկաթագիր,
հանգուցագիր: Գոյներ` մանիշակագոյն:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
Ա. 305ա-29բ [Խրատ Ուստուրլապի: Սկիզբն
արասցուք իմաստութեան արհեստիս, որ է գործիք երկրաչափութեան եւ աստղաբաշխութեան
իմաստասիրաց (դրունք Ա-ՃՀ.),
ձեռ. 645, 1ա-45բ] - [Դ]ուռն առաջին. Վասն ցուցանելոյ գործարանացն, որ վայ
ի վերայ նորա արտաքոյ... դուռն ՃԵ. ... թէ լինի լայնութեանն, որ խնդրեմք///
(չշարունակուած):
Բ. 343ա-424բ [Պատմութիւն Է. իմաստասիրաց, ձեռ. 2168, 190բ-269ա]
ա. 343ա-5ա Այր ոմն, որում անունն
էր Փօնցիանոս, թագաւորեաց ի Հռոմ քաղաքի - Այր
իմաստուն յոյժ, որ առեալ էր զդուստր... զամենայն իմաստութիւն մինչեւ ի մի
ամ:
բ. 345ա-6բ Տայ կայսրն զորդի իւր եւ
յանձնէ ի յեօթանեսին դպրապետսն - Եւ յորժամ այս այսպէս եղեւ...
կարասցէ սպանանել զմանուկն:
գ. 346բ-50բ Խնդիր թագուհւոյն ի թագաւորէն,
զի յղեալ կոչեսցէ զորդի իւր առ ինքն - Իսկ ի գիշերի միում... մի՛
բռնադատեր զիս ի գործդ յայդ:
դ. 350բ-1բ Պատառել թագուհոյն զպատմուճանն
իւր եւ ճչելն մեծաձայն, եւ թէ որպէս ըմբռնեալ եղեւ որդին - Եւ իբր
ընթերցաւ թագուհին... պատմեա՛ ինձ զառակդ, եւ նա սկսաւ ասել այսպէս:
դ. 351բ-2բ Առաջին առակ թագուհոյն,
որով յօժարեցոյց զթագաւորն սպանանել զորդի իւր - Կայր ի
Հռոմ այր ոմն եւ ունէր գեղեցիկ դրախտ մի... չար մահուամբ մեռցի:
ե. 352բ-3բ Առաջին անգամ տանել
զԴիոկղետիանոս ի սպանումն եւ. Պանցիլաս դպրապետն այսու առակօք փրկեաց զնա
ի մահուանէ - Ի վաղիւ անդր նստաւ կայսրն յաթոռ իւր... եւ սկսաւ դպրապետն
ասել այսպէս:
զ. 353բ-6ա Առակ առաջին դպրապետին - Կայր զինուոր
մի զօրաւոր... բազում շահեսցին յայսմանէ եւ ասէ այսպէս:
է. 356ա-7ա Երկրորդ առակ թագուհոյն
վասն հովուին, որ էսպան զվայրի խոզն - Թագաւոր
մի էր յերկրի միում... որդին արքայի մատնեցաւ ի մահ:
ը. 357ա-8բ Յերկրորդում տանել զորդին
ի սպանումն, եւ Լենթուլոս դպրապետն այսու առակօք փրկեաց զնա - Եւ իբրեւ
առեալ տանէին զնա ընդ մէջ քաղաքին... եւ սկսաւ դպրապետն պատմել նմա զառակս
զայս:
թ. 358բ-61բ Առակ երկրորդ դպրապետին
վասն կնոջ միոյ, որ զայր իւր ետ դատապարտել ի մէջ հրապարակին - Ի քաղաքի միում էր զինուոր մի ծեր... եւ սկսաւ թագուհին
ասել այսպէս:
ժ. 361բ-3բ Երկրորդ առակ թագուհոյն - Ի Հռոմ
քաղաքի էր զինուոր մի անուանի... այսօր տամ ես զնա սպանանել:
ժա. 363բ-4ա Երրորդ անգամ տանել զորդին
ի սպանումն, եւ եղեւ փրկեալ ի Գադոնէ դպրապետէ - Յայնժամ
հրամայեաց կայսրն դահճացն... եւ սկսաւ դպրապետն պատմել զառակս զայս:
ժբ. 364բ-7ա Առակ երրորդ դպրապետին
վասն անծեղին, որ խօսէր իբրեւ զմարդ եւ զոր ինչ տեսանէր, զամենայն պատմէր
տեառն իւրում - Այր ոմն ազնուական էր ի քաղաքի միում... եւ ասաց
զառակս զայս:
ժգ. 367ա-9բ Չորրորդ առակ թագուհւոյն - Ի ժամանակի
միում էին առ կայսրն Հռոմայ իմաստասէրք եօթն... եւ նոյն ժամայն հրամայեաց սպանանել
զորդի իւր:
ժդ. 369բ-70բ Չորրորդ անգամ տանել
զորդին արքային ի սպանումն - Եւ առեալ դահճացն տանէին
զորդի թագաւորին... եւ սկսաւ դպրապետն պատմել զառակս զայս:
ժե. 370բ-6ա Առակ չորրորդ դպրապետին
վասն կնոջ միոյ, որ կամէր սիրել զքահանայն - Էր զինուոր
մի ծեր, արդար... եւ սկսաւ ասել այսպէս:
ժզ. 376ա-80ա Հինգերորդ առակ թագուհւոյն
վասն Օգտաւիանոսի թագաւորին, որ կենդանւոյն թաղեցաւ - Օգդաւիանոս կայսր թագաւորեաց ի Հռոմ... տարցեն
զորդի իւր ի տեղի կառափելոյ:
ժէ. 380ա-1ա Հինգերորդ անգամ տանելն
զորդին ի մահ, զոր եւ դպրապետն Յովսէփ փրկեաց առակօք այսպիսեօք - Եւ յորժամ
լուան ժողորվուրդքն... եւ սկսաւ ասել դպրապետն զառակս զայս:
ժը. 381ա-4ա Առակ վեցերորդ դպրապետին
վասն Կալենոսի, որ սպանաւ ի վարժապետէն իւրմէ եւ յետոյ զղջացեալ յոյժ աւաղեաց
զմահ նորին - Էր ոմն իմաստասէր... հայեսցիս ի խօսս իմ:
ժթ. 384ա-7ա Վեցերորդ առակ թագուհւոյն
յաղագս թագաւորի որումն անմաքրոյ եւ ջրգողելոյ - Կայր թագաւոր ոմն ջրգողելոյ...
զորդի նորա սպանանել:
ի. 387աբ Վեցերորդ անգամ տանել
զորդին ի մահ, եւ փրկեաց Կղէովպաս դպրապետն - Աւաղէին զնա ամենեքեան
եւ լային... սկսաւ ասել զառակս զայս:
իա. 387բ-92ա Առակ վեցերորդ դպրապետին
վասն կնոջ միոյ, որ զերիս զինուորս բանիւ իւրով ի մահ մատնեաց - Էր թագաւոր
մի եւ ունէր... եւ սկսաւ ասել այսպէս:
իբ. 392ա-7բ Եւթներորդ առակ թագուհւոյն
վասն թագաւորի ուրումն, որ ունէր զինուոր եւ յոյժ հաւատայր զանձն նմա, որոյ
զթագուհի նորա առեալ փախեաւ - Թագաւոր ոմն յոյժ սիրէր
զկին իւր...
իգ. 397բ-8բ Եօթներորդ անգամ տանել
զորդին ի մահ, զոր Յովակիմ դպրապետն առակաւոր բանիւք իւրովք զերծոյց ի մահուանէ - Ամենեցուն տեսեալ զնա աւաղէին... եւ սկսաւ դպրապետն ասել զառակս
զայս:
իդ. 398բ-402բ Եօթներորդ առակ վերջին
դպրապետին վասն զինուորի միոյ, որ սակաւ մի արիւն ետես ի մատին կնոջ իւրոյ
եւ կսկծոյն մեռաւ - Զինուոր ոմն ունէր կին գեղեցիկ... ողջունեաց զարքայ
եւ գնաց:
իե. 402բ-3բ Գնալն Դիոկղիտիանոսի
առ հայրն իւր - Յետ այնորիկ եկին ի մասին եօթանեքին դպրապետքն... զի ամենեքեան
տեսանիցեն զձեզ:
իզ. 403բ-5բ Մերկացուցանելն զերիտասարդն
ի կանացի զգեստէն - Եւ դարձեալ ասէ զհայրն... սկսաւ որդի արքային ասել
զառակս զայս:
իէ. 405բ-24բ Առակ Դեոկղիտիանոսի կայսեր որդւոյն ասացեալ - Զինուոր
ոմն ունէր որդեակ մի միամօր... եւ ես լցեալ նախանձու ընկեցի/// (թափուած):
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ
ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
1. 330ա (Մկրտիչ գրչի) Մերս կողմանէն
որպէս ասացաք, այնպէս առնըջիք:
2. 343ա (ստ. լս.) Զանարժան Մարտիրոս
երեցս յիշեա՛:
425ա Շնորհիւ եւ ողորմութեամբ Տեառն,
յանգ ելեալ աւարտեցաւ պատմութիւնս Եօթն իմաստասիրաց ի յերկիրն Ամասիոյ,
ի խնդրոյ տէր Մովսէս րաբունի եւ տրամաբան վարդապետին
եւ քարոզօղ ճշմարտութեան` ստացաւ եւ ետ գրել. եւ ես` զառածեալս մեղօք Մարտիրոս
երեց, գրեցի ըստ տկար մտաց իմոց եւ աւարտեցի: Այլ եւ խոշորութեան եւ սխալանցս
անմեղադիր լե՛ր` հայրդ իմ սրբազան, զի կար մեր այս էր: Ոչ կարացի որպէս քոյդ
վայել է` այնպէս գրել, զի սխալանք իմ բազում է, այլ ներեսցես իմում յանցանաց,
որ կայ ի սմա: Յետ թուականէն զգիրն թուեայ, թուականն նայ է, զի եկեայ*
(1657):
Զառաջին երկու տետրն Մկրտիչն
գրեց եւ մարմինն տկարացաւ, եբեր առ իս, թէ` աւարտէ՛. եւ ես` անարժանս, աւարտեցի:
*Թուականը
«նայ է, զի եկեայ» բառերի տառերի թուային արժէքների գումարն է.
400+1+300+7+ 6+20+5+60+5+1+300=1105+551=1657:
425ա (Գրչի, բոլորգիր)
Իմ կեանքս իմ աչացս ելեր, այլ չունիմ տեղիք խնդալու:
Յիշ-ներս
չգտանք ի ԺԷ. դ. յիշ-ք, հտ. Գ.:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ՅԵՏԱԳԱՅԻ
425բ (1680 թ.)
Յիշատակ է գիրքս այս Յօհաննէս վարդապետին` առաջնորդի Սուրբ Կարապետիս, որ
Յօհաննու
վանք, ի նահանգին Կարբւոյ, յոր ոտին Արագածու, ի վերա Քասաղ գետոյ: Եւ է
սա գիրք Ե. նախ` Մովսէս պատմագիր, երկրորդ` Աշխարհացոյց,
երրորդ` Օրացոյց, որ է քռօղլամայ, չորրորդ` Աստղացոյց, որ է ստուռլապ, հինգերորդ`
Է. իմաստնասիրաց գիրք. որ ստացաւ զսա նոյն Յօհաննէս վարդապետն
եւ եդ յիշատակ ի դուռն նոյն վանացն Յօհաննու, ի հազար եւ
ի հարիւր ի քսան եւ յինն թուին (1680): Արդ. որք օգտիք, յիշեցէ՛ք ի Քրիստոս եւ
զգիրքս մի՛ հանէք ի դրանէ Սուրբ Կարապետիս, վասն Աստուածոյ
աղաչեմ:
Պհպնկ Գա
(1727 թ.) Վա՜յ քեզ, եղկելի Մարտիանէ, ՌՃՀԶ. (1727), Մարտի Ի. (20):
428ա (1728 թ.)
Մերս թուականի ՌՃՀԷ. (1728) եւ ամսեանն Փետրվարին մուտն հրայրեցութիւնք եղեւ
ի ձմեռննային եղանակին, որ ոչ գոյր ի վերա լերանցն ձուն եւ կամ անձրեւ, որ
եւ այրեցաւ լերինն Արային գեղեցկանն եւ մեծն Արագած: Այսպէս յիմա՛,
օվ եղպա՛յր, եւ զիս մի՛ մեղադիր լիցիս
վասն Քրիստոսի Աստուծոյ մերոյ:
429բ (1739 թ.)
Թվին ՌՃՁԸ. (1739) Փետրվար ամսոյ ԻԵ.ին (25), մեր բազմայաշխատ ծերուազարդ Գաբրիէլ վարդապետն
առ Աստուած գնաց, որն աղուհացի անառակի Գ. շապաթի երեկոյին, յետ Եկեսցէին
Բ. ժամոյն Դ. շապաթ տվինք հողն ի հողուն: ԶՏէր ողորմեսցի իւր հոգոյն. ամէն:
2բ (1743) Ի թվին
Հայոց ՌՃՂԲ. (1743) գրեցաւ:
ԳՐՉԱՓՈՐՁ` Աա` «Նորա
է ծօ: Նորա է զօրութիւն»: Աբ, Բբ` «Գաբրիէլ հրեշ»: 2բ` «Գաբրիէլ հրեշտակապետն:
Գաբրիէլ հրեշտակապետն: Գաբրիէլ հրեշտակապետն»: 425ա «Շնորհիւ»: 425բ «Մանուէլ»:
429ա «Զգործս ձեռաց մերոց»:
ՆՇՈՒՄ` «ՌՃԻԵ. -
1676. Մ[եսրոպ] եպիս[կոպոս]»:
1865
ԺՈՂՈՎԱԾՈՅ
|
ԵՐՈՒՍԱՂԷՄ |
ՌՃԴ-ՌՃԵ. - 1655-1656 |
ԳՐԻՉ, ԾԱՂԿՈՂ` Թորոս եպս Տիգրանակերտցի:
ԹԵՐԹ`
282. չգրուած` 260ա-3ա, 267բ, 278ա-80ա, 281ա: ՊՐԱԿ` Ա-ԻԴx12 (Ա 11, ԻԱ, ԻԳ 13, ԻԲ
10, ԻԴ 7): ՆԻՒԹ` թուղթ, լուսագծերով եւ լուսադրոշմով`
եռամահիկ: ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ` 21x15,5: ԳՐՈՒԹԻՒՆ`
երկսիւն (15x10.5): ԳԻՐ` նոտրգիր (նմուշ` 109ա): ՏՈՂ`
43: ԿԱԶՄ`
դրոշմազարդ շագանակագոյն կաշի, դռնակով. միջուկը` տախտակ. աստառը` կապոյտ
կտաւ:
ՄԱՆՐԱՆԿԱՐՉՈՒԹԻՒՆ - Ձիաւոր Սուրբ Սարգիս` 280բ (ԺԹ.
դար): Կիսախորան-գլխազարդ` 2ա, 52ա, 104բ: Լուսանցազարդ` թռչուն, բուսական:
Զարդագիր` բուսական, թռչնագիր, հանգուցագիր: Գոյներ` վարդագոյն, կարմիր,
կապոյտ, դեղին, կանաչ, սեւ:
ՊԱՏԱՌԻԿ-ՊԱՀՊԱՆԱԿ - 2 (Ա-Բ) + 1 (Գ): Ա, Բ` ստացուած
1 թերթ ընդլայնակի ծալումով, եզրահատուած, գրադաշտը վնասուած: ԺԲ. դ.:
Թուղթ (25.5x20.5), 21 տող, երկսիւն, ուղղագիծ երկաթագիր (նմուշ` Բա): Աւետարան
ըստ Մարկոսի, Զ. 29-42. «[Իբրեւ] լուան աշակեր[տքն]
նորա, եկին` [բարձի]ն զմարմինն... եւ զերկուս ձկ[ունսն]` բաշխեաց ամ[ենե]ցուն.
Կերան` եւ [յագեցան]»: Կարդալ` Բա1, Աբ1, Բա2,
Աբ2, Բբ2, Աա2, Բբ1, Աա2:
Մանրանկարչութիւն. լուսանցազարդ` բուսական, գոյներ` դեղին, կանաչ, կարմիր:
Գ` Մասն նոյն ձեռագրի, ստացուած մէկ թերթի ընդլայնակի կիսումով, եզրահատուած,
գրադաշտը վնասուած: Աւետարան ըստ Մարկոսի, Զ. 16-27. «[Հերովդէս], ասէ. Զորոյ` ես զգլուխն հատի զՅովհաննու...
վասն Հերովդիայ կնոջ Փիլիպպոսի եղբաւր ///Զի Հերովդէս` երկնչէր ի Յովհաննէ...
Իբրեւ աւր մի լինէր ///հաճոյ եղեւ Հերովդի եւ բազմականացն... տաց քեզ` մինչեւ
ցկէս թա[գաւորութեան իմոյ]/// ինձ վաղվաղակի ի վերայ ...եւ առաքեաց վաղվաղակի
թագաւորն»: Կարդալ` Գա, Գբ:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար. կազմի կաշին, եզրերը
եւ մէջքը մաշուած, չորս կապիչներն ու գամերն ընկած. թերթերը եւ գրադաշտը
տեղ-տեղ խոնաւութիւնից գունափոխուած:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
Ա. [Բանք Միխայէլի
Ասորւոյ]
1. 2ա-37բ Տեառն Միխայէլի պատրիարքի
Ասորոց Համառաւտ ժամանակաց զրոյցք քաղուածու, արարեալ յոլովից պատմագրաց
ի վարժս բանասիրաց, սղամանակ տեղեկութիւն Ադամայ հետէ մինչեւ յետին աւուրս
թեւացաել
Տե՛ս
ձեռ. 1518, 3ա-98բ: ա/2ա-5բ: բ/5բ-9ա: գ/9ա-12ա: դ/12ա-8բ: ե/18բ-23ա: զ/23ա-4բ: է/24բ-7բ:
ը/27բ-8բ: թ/28բ-30բ: ժ/30բ-3ա: ժա/33ա-5ա: ժբ/35ա-7բ (թերի):
Ձեռագիրը
գլխաբաժանումներ չունի, տրոհումն արուած է ըստ 1870ի հրատարակութեան` Տեառն
Միխայէլի պատրիարգի Ասորւոյ Ժամանակագրութիւն, Երուսաղեմ, 1870:
2. 52ա-60ա Նորին տեառն Միխա<ա>յլի պատրիարքի
Ասորոց Յաղագս քահանայութեան, թէ ուստի՞ սկսանէ, եւ ու՞ր կատարի, եւ թէ
զի՞նչ է քահանութիւն - Սկիզբն քահանայական շնորհի է անժամանակս Աստուած...
3. 60ա-66ա Դաւանութիւն սուրբ պատրիարքի Միքայէլի
Ասորոց - Դաւանեմ զնա սուրբ եւ զուգափառ Երրորդութիւն... եւ
զՇմուէլ զնդիմակայսն սրբոյն Սահակայ, իսկ զկնիս այլք լցցեն:
- 66ա-8բ [Վարդանայ Արեւելցւոյ Յիշատակարան թարգմանութեան Միխայէլի Ասորւոյ] - Արդ, եւ մեք հետեւեալքս եւ պատահեալք յայսմ, հասուցուք
մինչեւ առ մեզ... գովեալ եւ գոհաբանեալ յազգս եւ յազինս բոլոր բանականաց
յաւիտեան եւ յաւիտեանս յաւիտենից. ամէն:
Բ. 37բ-51ա [Գրիգորի Ակներցւոյ] Պատմութիւն վասն
ազգին նետողաց, թէ ուստի կամ յորմէ ցեղէ աճեցին եւ տիրեցին բազում յաշխարհաց
եւ գաւառաց:
Տե՛ս
ձեռ. 1485, 192բ-223ա: ա/37բ-9ա: բ/39բ-50բ: գ/50բ-1ա:
Ձեռագիրը
գլխաբաժանում չունի, իբրեւ շարունակութիւն ունի Թորոս եպիսկոպոսի յիշատակարանը:
51աբ [Փառաբանութիւն] - Բազմադիմի է շնորհք մարդասիրին Աստուծոյ... թագաւորութիւն
անանց եւ յաւիտենական (շարունակութիւնը տե՛ս յիշատակարան գրչութեան
ժամանակի):
Տե՛ս
ձեռ. 1465, 241բ-2ա:
Գ. 68բ-9ա Յասորի գրոց վասն որք ԲԺ.ան նահապետացն,
մարգարէք եւ առաքեալք եւ դատաւորք եւ թագաւորք եւ թարգմանիչք գրոց - Ռուբէն, որդի Լիայ: Յազգէ սորայ մարգարէք Եղիսէ...
թիւն ԿԲՌՆ. (62.400):
Դ. 69ա-71ա Խրատ ժամանակագրութեանց աղաւթից եւ
ծնրադրութեանց հասարակաց եւ առանձնութեան, ի Գրիգորէ վարդապետէ ասացեալ
խորհրդաբար եւ մտադիւրաւ - Նախ պարտ է աստուածասիրաց ստանալ հաւատս... եւ աներկիւղ
ննջեա՛յ ի փառս նորայ, որ է աւրհնեալ յաւիտեանս. ամէն:
Ե. 71ա-6բ [Թուղթ դաշանց] Թուղթ սիրոյ եւ միաբանութեան
մեծի կայսերն Կոստանդիանոսի եւ սրբոյն Սեղբեստրոսի Հռոմայ սուրբ հայրապետին,
եւ Տրդատայ Հայոց արքայի եւ սրբոյ Գրիգորի բազմաչարչար Հայոց Լուսաւորչի
եւ սրբազան կաթուղիկոսի - Կամաւք եւ ողորմութեամբ համագոյ Սուրբ Երրորդութեան`
Հաւր... եւ տարեալ ի Հայս, ի փառս Քրիստոսի Աստուծոյ մերոյ, որ է աւրհնեալ,
յաւիտեանս:
Զ. 76բ-85ա [Յովհաննու Որոտնեցւոյ Հաւաքեալ ի
բանից իմաստասիրաց] - Ի սկզբանէ, Տէ՛ր, զերկիր հաստատեցեր, եւ գործք ձեռաց
քոց... որում վայել է փառ[ք], եւ իշխանութիւն եւ փատիւ, այժմ եւ միշտ եւ յաւտեանս յաւիտենից. ամէն:
Է. 85ա-8բ Տե՛սիլ սուրբ վարդապետին Յոհաննիսի,
որ մականուն Կոզեռն կոչի - Ի ժամանակին, յորում էր թուականն Հայոց չորս հարիւր
եւ եթանասուն (1021)... եւ խաղաղութեամբ գնացին յաշխարհն իւրեանց, եւ Քրիստոսի
Աստուծոյ մերոյ փառք յաւիտեանս. ամէն:
Ը. 88բ-9բ Դուզնաքեայ դրուատ ներբողական Դաւթի
փիլիոփայիս - Աւրհնեալ
հաստիչն արարածոց, լոյս հնար վարանելոց... յաղագս ամենայնի, փառըք քեզ, Աստուա՛ծ:
Թ. 89բ-93բ Ներբողեան կենսատու խաչին, առ ի սրբոյ
հաւրէն Դաւթէ ասացեալ: Ոտանաւոր չափով աստանօր էդաւ ի տեառնէ Ներսէսէ
հայոց կաթուղիկոսէ Կլայեցւոյ - Բարձրացուցէ՛ք զՏէր Աստուած մեր միաբան... այժմ եւ
ապայն, որ գալոց է. եւ նմայ փառք յաւիտեանս յաւտենիւ. ամէն:
Ժ. 93բ-9բ Պատմութիւն եւ խաւսք Խիկարայ իմաստասիրի,
զոր պարտէ իմանալ եւ ի միտ առնուլ ամենայն մարդոյ վասն շահի եւ աւգտութեան:
1. 93բ-4ա [Նախաբան] - Յամի Սենեքարիմայ արքայի Ասորեստանեաց եւ Նինուէի,
ես, Խիկար` դպիր էի Սենեքերիմ արքայի...
2. 94ա-9ա Խաւսք եւ խրատք Խիկարայ, զոր ասաց Նաթանայ
քըւերորդոյ իւրոյ - Որդեա՛կ, եթէ լսես բան ինչ ի դրան արքունի...
3. 99աբ Խրատք իմաստասիրացն չորս իրք է - Խրատ է այս, այս սիրելի եղբա՛յր եւ գրակարդաց, լաւ իմացի՛ր...
Տե՛ս
«Պատմութիւն եւ խրատք Խիկարայ իմաստնոյ», Երեւան, 1969, ձեռ. Զ.:
ԺԱ. 99բ-100ա Անանիայ Շիրակունոյ համար գրոց թիւք
որչափութեանց Հին կտակարանց եւ Նորոց. օգնեա՛յ - Գիր Մովսէսի աւրինադրի... համանգամայն Նոր կտակարանաց
տունքն ՓՇՂԱ. (8591):
ԺԲ. 1. 100բ-2բ [Մովսէս Երզնկացւոյ] Վասն թագաւորաց
հայոց, զոր կարգեաց Մովսէս Խորենացին, այս է - Մովսէս Խորենացին
զշարս թագաւորացն Հայոց այսպէս կարգէ... եւ ի թիւս Հայոց ՊԸ. (1359) միահամուռ
թագաւորք Հայոց` ՀԱ. (71):
2. 102բ [Մովսիսի Երզնկացւոյ] Ոտանաւոր - Մարգարէից սայ սերմանումն, յառաքելոց պտղաբերեալ...
Տէրն է աւրհնեալ յամենայնի եւ յաւիտեանս, որ յեղիցի (ծայրակապ` «Մովսէսյի
է սա»):
ԺԳ. 102բ-3բ Ի Մաթէոսի Աւետարանին մեկնութենէ - Իսկ
Հերովդէս խռովեցաւ, զի ոչ էր նա ի ցեղէ թագաւորաց... զի կործանեսցէ զամենայն
հնարս չարին:
ԺԴ. 103բ-4ա Վանական վարդապետի ասացեալ` Զի՞նչ
է ճրագալուծին լուծումն - Կիւրէղ Աղէքսանդրացին գրէ առ Թէոդոս թագաւորն... կերակրին
հացիւ եւ աղիւ` որպէս եւ ուրէն է:
ԺԵ. 104ա Յաղագս աստիճանաց եկեղեցւոյ, թէ ուր
եցոյց Քրիստոս - Քրիստոս
զեկեղեցական աստիճանս թէ որպէս եցոյց... գոհութիւն, պատիւ եւ իշխանութիւն
ընդ Հաւր եւ ամենայսուրբ Հոգւոյն, յաւիտեանս. ամէն:
Ձեռագրի
«Ա., Գ-ԺԵ.» միաւորները տե՛ս ձեռ. 1868, 3ա-232ա:
ԺԶ. 104բ-33բ Սամուէլ քահանայի յԱնեցոյ Հաւաքմունք
ի գրոց պատմագրաց` յաղագս գիւտի ժամանակաց անցելոց մինչեւ ի ներկայս ծայրաքաղ
արարեալ: Աւգնեա՛յ Հոգի Սուրբ:
Տե՛ս
ձեռ. թ. 481, 19ա-59ա: Նխ./104բ-5բ: ա/105բ-18բ: բ/118բ-33բ:
ԺԷ. 133բ-5ա [Շարունակութիւն յայլմէ] - Աստանաւր զտեղի առեալ կային շարագրութիւնք գեղեցկաբանին
Սամուէլի... ի Քրիստոսէ սկսեալ Հայոց պարոն Ռոբէն, որդի Ստեփանէ, ամս Թ...
վերջ պատմութեան այս է. ՇԼԴ. Ի Քրիստոսէ այս է թիւն. ՌՅԾԸ. եւ մերն ՊԵ.
(1356):
ԺԸ. 135բ-98բ [Պատմութիւն Աղէքսանդրի Մակեդոնացւոյ]
1. 135բ-6ա [Խաչատրոյ Կեչառեցւոյ] Նախադրութիւն
շարագրութեանց գրոց աշխարհակալին Աղէքսանդրու թագաւորին - Ի զանազան խնդիր հարանց հոգեւորաց... սակս մոգին խաբկանաց:
2. 136ա-98բ Պատմութիւն մեծ աշխարհակալին Աղէքսանդրու
Մակեդոնացւոյ. կեանք վարուց աջողութեան եւ քաջութեան եւ գործք արիականք,
նայ եւ վաղճան նշանաւք եղեւ - Իմաստուն եգիպտացւոց երկրի եւ ծովու չափու հասեալ...
եւ Աստուածն ամենայնի զվերջն ի բարին կատարէ:
Տե՛ս
«Պատմութիւն Աղէքսանդրի Մակեդոնացւոյ», Երեւան, 1989, բնագիր Ա., էջ
69-363:
ԺԹ. 1. 198բ-202ա Առաքել շնորհալից վարդապետի ասացեալ
գովեստ ոտանաւոր ի սուրբ Աստուածածինն - Աստուածածին
կոյս պատուական... եւ յապագայն անսպառական:
2. 202ա [Յիշատակարան Առաքելի Սիւնեցւոյ] - Յարմարեցաւ ճառ ծընդեանն եւ յայտնութեանն Քրիստոսի
Աստուծոյ մերոյ եւ գովեստ տիրամայր Աստուածածնին, ի բազմամեղ Առաքել
պիտակ անուն վարդապետէ, ի Նորաշէն անապատիս, որ յանուն սրբոյհոյ Աստուածածնին
եւ Յովաննու Կարապետին, ի թվականիս հայոց ՊՁ. (1431): Աղաչեմ ընթերցողսդ
յիշման արժան առնել զմեղաւք զառածեալս Առաքէլ:
Ի. 202բ-40ա [Թովմայի Մեծոփեցւոյ Պատմութիւն Վասն միաբանութեան
հայոց, Յաղագս Էջմիածնի օրհնութեան, Վասն աքսորման Կիրակոս կաթուղիկոսին,
Կիրակոսի բանասիրի` Վարք Թովմայի Մեծոփեցւոյ]:
Տե՛ս
ձեռ. 1899, 377ա-447ա: 1/(Պատմութիւն համառօտաբար վասն արեւելեան թագաւորացն
պղծոյն եւ չար գազանին Լանկ Թամուրա եւ այլոցն, զոր արարեալ է քաջ վարժապետին
Թումայ վարդապետին) 202բ-29բ: 2ա/229բ-32ա: 2բ/232ա-4բ: Փառք
քեզ ամենասուրբ երրորդութիւն/234բ: 2գ/234ա-7բ: 2դ/237բ-40ա (2ա-դ` խորագրերը`
չիք):
ԻԱ. 240բ-8բ Պատմութիւն յաղագս սրբոյ Խաչին, որ Հացունեաց
կոչի. եւ թէ որպէս դարձաւ ի Պարսից աշխարհեն խաչն աստուածընկալ, եւ այնժամ
մասն ընկալեալ տիկնոջն Սիւնեաց - Եւ եղեւ յետ թագաւորելոյն Մաւրկայ արքային Հոռոմայեցւոց...
եւ էր թվականն հայոց հարիւր եւ երկուս (653). եւ Քրիստոսի Աստուծոյ մերոյ
փառք... ամէն:
ԻԲ. 248բ-50ա Եղիշէի ասացեալ վասն Թափօրական լերինն - Վասն լերինն գեղեցկութեան եւ վայրուցն վայելչութեան...
եւ աչօք իսկ տեսի զժողովս սքանչելի եղբարցն:
ԻԳ. 250աբ Եւ [ե]աւթն նշանացն ի վերայ յԵրուսաղէմի - Առաջին
ի վերոյ քան զքաղաքն եկաց աստղ մի նման նիզակի... սիւն, երկու վտաւանդեան յապիկի
կրայիցն:
ԻԴ. 250բ-82բ [Բնագիրք զանազանք]
1. 250բ-6բ Պաւղոսի [Տարօնացւոյ] վարդապետի ընդդէմ
հերձուածոյն Քաղկեդոնի ասացեալ - Նայ եւ մեծ առաքեալն Պօղոս գրէ առ Կորընթացիսն, ասելով...
դուք գիտէք մեմք անպարտ եմք:
2. 256բ-9բ Նորին [Գրիգորի Տաթեւացւոյ] քարոզ
վասն Համբարձման, ի բանն, որ ասէ. «Համբարձաւ Աստուած աւրհնութեամբ եւ Տէր
մեր ձայնիւ» - Քնար եւ երգարան Հոգոյն Սրբոյ... զի համբարձումն ի վերայ
Թ. հրեշտակաց եղեւ:
Հմմտ.
Ձմեռան հատ. ՃԽԵ.:
3. 259բ [Քաղուածք ի Նորոց կտակարանաց] - Եւ
ել անտի, եկն ի գաւառ իւր...
4. 263բ-77բ [Մասն Պարզատումարի, արարեալ ի Յակոբ
վաճառականէ] - Զմուտ
խորանիս այսպէս արա՛յ. կա՛լ զհայոց թուականն ՌՂԷ., թիւ ի բաց ձգեա՛... Այբի
տարին ջուրն Գ.շաբթի աւրհնի... Քէի տարին ջուրն Գ.շաբթի աւր աւրհնի (տրուած
է այբուբեն «Ա-Ք»ի տառերով):
- 277աբ Ես` Յակոբ վաճառականս,
անպիտան ծառայ եմ Տեառն իմոյ Յիսուսի Քրիստոսի, որ կամեցայ տօմարս հեշտ
եւ դիւրին պարզել, որք ընթեռնուն, փութով հասկան: Յորժամ սկիզբն արարի տօմարիս,
թուական էր Հայոց ՌՂԸ. (1649) ամին, գիր տարուն Դայ էր... |277բ| Դարձեալ եթէ
ոք ի սմանէ աւրինակ առցէ, աղաչեմ առ նա, որ յիշատակս ի գրեսցէ, Տէր Աստուած
զինքն անփորձ անսասան պահեսցէ: Եւ յետ/// (թերթ կտրած):
5. 281բ-2բ [Վիճակարան] - Այս վիճակարանս գրեալ եղեւ հրամանաւ սուրբ ժողովոյն
Նիկիու... եւ
թէ թոյլ տաս, բարւոք առնէս. եւ Քրիստոսի փառք, յաւիտեանս. ամէն (վերջի հատուածը
տե՛ս պատառիկ պահպանակ Գա):
ՅԱՒԵԼԱԳՐՈՒԹԻՒՆ,
ԺԸ. դ.
1ա Օձն ափսոնէ
եւ ասա՛ զայս - Բիսմիլահի, բաբիլահի, ամամ բաբիլահի... ղապուլ օլսուն
Ե. անգամ քուհ-քուհ ասայ:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ՆԱԽԱԳԱՂԱՓԱՐ ԱՒՐԻՆԱԿԻ
229բ (1597 թ.)
Մանաւանդ ինձ` տառապեալ անձինս Ղազար բանասիրի
եւ սակաւ գծագրաւղի զՊատմութիւն քաջ հռետորիս մերում Թումայի մեծ վարժապետի,
զոր սկսեալ ի յարեւելեան թագաւորացն չար գազանէն Թամուրայ մինչ ի կէտ կոչմանն
գրով եցոյց եւ հասոյց առ մեզ յետնեալքս, զոր մեք ընթերցեալ տեսաք եւ փափաքմամբ
նաւտրեցաք ի ՌԽԶ. (1597) թվականիս:
Հմմտ.
ձեռ. 1486, 196ա:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
1բ Զգործս ձեռաց
մերոց ուղիղ արա՛ ի մեզ, Տէ՛ր, եւ զգործս ձեռաց մերոց աջողեա՛ ի մեզ: Հոգի
Աստուծոյ աջողեա՛յ ինձ: Հոգի Աստուծո՛յ, դու հասուցանես մինչեւ ի կատարած
տառիս, զձեռս իմ երագ երագ արձակեա՛յ ի վերայ պատմական գրիս:
37բ Ձեռամբ Թորոսի:
51ա Կատարեցաւ
պատմութիւն տաթարիս գործելոց ԽԴ. (44) ամաց, բայց համառաւտ եւ ոչ ամէնն,
զի աւրինակն այս էր որ գրեցաք, յամի Ռ. հարիւր եւ չորսին (1655) ի թուականութեանս
հայոց գրեցաւ աշխարհապատում տառս այս, ձեռամբ Թորոս դատապարտեալ
եպիսկոպոսի Աթըխցոյ ի գիւղաքաղաքն Բեդղայհէմ, ի հռչակաւոր
սուրբ ուխտս, որ է տեղի Ծնընդեանն Տեառն մերոյ Յիսուսի
Քրիստոսի` Որդոյս Աստուծոյ:
51բ Արդ, ես`
նուաստ ամենայնի Թորոս եպիսկոպոս, որ ձաբրդեցի զՊատմութիւն տեառն
Միխաելի պատրիարգի
Ասորոց, զոր
է գրել ծայրաքաղ յԱդամայ մինչեւ ի ծնունդն Քրիստոսի Աստուծոյ
մերոյ, այլ եւ զՊատմութիւն տաթարին, այսինքն` ազգին նետողաց ԽԴ. (44) ամաց
գործելոց մինչեւ առ մեզ, վասն իմանալոյ զանցաւորութիւն սուտ եւ պատրող կենցաղոյս,
ընթերցողացդ եւ լսողացդ, զի ո՛չ թագաւորութիւն, ո՛չ իշխանութիւն, ո՛չ այլ
ինչ արարածական մնալոց է յայսմ աշխարհիս, այլ ամէնն է ունայնութիւն ունայնութեանց,
որպէս ասաց իմաստունն Սաղովմոն, անցանելով եւ տեսանելով զամենայն կենցաղս
սուտ եւ ոչինչ խաբող եւ անցաւոր:
Արդ, ես` եղկելի
գրիչս Թորոս եպիսկոպոս,
աղաչեմք զպատահեալդ ի սմայ, յորժամ ընթեռնոյք զարարածապատում պատմութիւնս,
ասացէ՛ք Տէր Աստուած ողորմեսցի հօրս իմոյ Դաւթի եւ մաւրս` Աթլասխաթունի, եւ
յայլ ամենայն ազգակցաց իմոց, որ փոխեալ են աստի կենացս ի Քրիստոս: Եւ ի վերայ
այսր ամենայնի յիշեցէ՛ք ողորմութիւն Աստուծոյ զտառապեալ գրիչս, զի բազում
աշխատանօք եւ կարէվէր խոցեալ սրտիւ, առանց բժշկութեան, հարեալ ի նետէ ի յումեմնէ,
որ եւ Հիպիտոր կոչեցեալ,
կենսատու գերեզմանին Քրիստոսի, կուրացեալ մտաւք, ոչ գիտելով զչարն եւ զբարին,
զի ամենայն բանս իւր խաբէութեամբ եւ ստութեամբ է, եւ ոչ ճշմարտութեամբ, մինչեւ
ցայս վայր զհայոց տունն աւիրելով, ստաօդ Հոռոմի պատրիարգին
եղբայր լինելով եւ զծածուկ խորհուրդ սրտիւն իւրոյ ասելով նմայ, եւ նայ իմանալով,
գաղտագողի հրաման հանելով ի տաճկաց արքայէն, թէ ամենայն ինչ եկեղեցիք
կայ ի սուրբ յԵրուսաղէմ ի հայոց ձեռն` մեր է, եւ ո՛չ նոցայ, հապաչազգի եկեղեցիքն, եւ կանթեղներն,
եւ մլքերն, եւ Սուրբ Յակոբ, եւ Սուրբ Յոհաննէս, եւ Սուրբ Հրեշտակապետն, եւ
Սուրբ
Փրկիչ, եւ զԾն[ն]դեան դուռն երկու աւտայով, հանդերձ
կէս փաղչայիւն, ընդ ամէնն մեր է ասելով, այսպիսի կերպիւ մուտ ետուր չարին,
զոր ի վերոյ գրեցաք եւ զայլն թողցուք, զի իւրում (չշարունակուած):
61բ Զմեղապարտ
Թորոս եպիսկոպոս,
ի քաղաքէն Տիգրանակերտու, աղաչեմ հանդիպողք պատմական գրքիս` յիշել ի Տէր, եւ
դուք յիշեալ լիջիք ի Տեառն Յիսուսէ Քրիստոսէ ի աւուրն այցելութեան ընդ սուրբս
եւ սիրելիս, ուր անճառ ցընծութիւն է միշտ եւ անապատում ուրախութիւն:
88բ Զնուաստ
գրիչս զԹորոս եպիսկոպոս
եւ ծնաւղս իմ, մաղթել ի ձէնջ, ո՛վ գրակարդաց, յիշեցէ՛ք ի Քրիստոս, զի յոյժ տապատոչոր
սրտիւ հարեալ, որպէս ի նետէ կարէվէր խոցմամբ ումէմն Հիպիտոր կոչեցելոյ,
գերեզմանին քրիստոսեան, ի Սուրբ Ծնունդն, ծրելով իմով
ձեռամբս, զի ահէ որդոցն Քանանու մաշեալ լինէր սիրտ իմ, զի ոմն
ղզըլու եւ ոմն աղլու, որ են Բ. ազգք ֆիլահ կոչեցեալք, սոքայ երկոքեանք տալով
պատերազմ ընդ միմեանս ի Բե[դ]ղէհէմ գիւղաքաղաքի, դեռեւս վճարումն
չեղեւ դոցա պետերազմին, զոր
եւ վերջն բանի նմայ միայնոյ է գիտելի` այն, որ արար զերկինս եւ զերկիր ոչընչէ:
100ա Զձեզ աղաչեմ
հառաչելի,
Սուրբ քահանայք
յամենայնի,
Յիշման առնէք
զիս արժանի`
Թորոս լեցեալ մեղաւք
ի լի,
Որ զսուրբ տառըս
գըրեցի
Եւ ծայր ի ծայր
զարդարեցի:
Որ զմեզ յիշէ,
|100բ| յիշեալ լիցի,
Յարքայութիւն
Քրիստոսի
Եւ իմ ծնաւղացն
յամենայնի,
Տէրն աղօթիւք
ձեր ողորմի:
104ա Արդ, աղաչեմ զամենեսեանդ, որք հանդիպիք այս տառիս,
մի ողորմեայիւ յիշել ի Տէր զԹորոս եպիսկոպոսս: Ով ոք յիշէ, յիշեալ
լիցի, արքայութեան արժան լիցի. ամէն: / Ձեռս երթայ, դառնայ ի հող, / գիրս
մնա յիշատակող, / զձեզ աղաչեմ, ո՛վ ընթերցաւղ, / վասն իմ առ Տէր լինիք մաղթող.
զի յոյժ տապատոչոր սրտիւ գրեցի զգիրքս ի Սուրբ Ծննդեան:
135ա Ո՜հ, զամենամեղ անձն իմ զԹորոս եպիսկոպոս`
անպիտան մեղուցեալ հողս, եւ զհանգուցեալ հայրն իմ ըզԴաւիթ, եւ զմայրն իմ`
զՄիհրանն, զգնացեալսն
առ Քրիստոս, աղաչեմ յիշել ի սուրբ աղօթս ձեր, որ եւ ըզմեզ յիշէ, յիշեալ լիցի:
198բ Այլ եւ ի
զրաւ գրչութեան սըմին եղեւ ումեմն նուաստականի` Թորոս եպիսկոպոսի
ի Սուրբ
Ծնունդն, որ է վանք հայոց ազգի, ի թվականութեանս մերում ՌՃԵ.
(1656) ամին, Յունուվարի, որ աւր ԺԱ. (11) էր ամսոյն, ի ժամանակս բռնակալութեան
տաճկաց սուլթան Ահմատի` անկատար գոլով, այս է` ԲԺ.ան
ամեայ, աւելի կամ պակաս, զի առհասարակ աշխարհ` եթէ՛ ծով, եթէ՛ ցամաք խռովութեամբ
եւ անկարգութեամբ լցեալ է ազգի շփոթմամբ եւ մեծամեծ պատերազմաւ, ո՛չ հնազանդելով
իւրեանց թագաւորին, փոքր համարելով, ըստ Սողոմոնի, որ ասէ. «Վա՜յ
քեզ քաղաք, որոյ թագաւոր քո մանուկ է»: Վասն այն ո՛չ հնազանդելով բռնաւորքն,
տալ պատերազմ ընդ միմեանս, որ բազում քաղաքս եւ աւանս եւ գիւղս աւերեցին այսմ
յամի, որ մինն է ի քաղա<ց>քաց Հալպ կոչեցեալ,
զոր աւիրելով աւերեցին փաշայքն, տալով պատերազմ ընդ միմեանս, ոմն ասելով,
թէ` Ես նստիմ, եւ ոմն ասէր, թէ` Ես նստիմ, զոր եւ Աստուածն ամենայնի զվերջն ի
բարին կատարէ:
202ա Այլ եւ զծրաւղս
զԹորոս եպիսկոպոսս
կրկնակի ժտելով հայցեմ եւ խնդրեմ` մի Հայր մեղայիւ յիշեցէ՛ք զբազմամեղս,
զի մեծաւ տառապանօք ծրեցի զսա ի Սուրբ Ծնունդն` յաղագս
նախանձու յեղբարց իմոց, զոր արարին ընդ իս ի գահայ մեծի սրբոյն Յակոբայ Տեառնեղբաւրն, զի
խորհեցան չար եւ գուբ փորեցին ազգի ազգի, եւ մատնելով առ ումեմն Հիպիտոր` անխել եւ անոպա
եւ նախանձով վառեալ, զի երկրորդ դատ եւ դատաստան արարին ի վերայ իմ, մինչ
մեք անոյս եւ անաւգնական լինելով ամենեցունց,
եկի աստ, ըստ այնմ, որ ոչ էր, որ աւգնէր ինձ կամ թէ եղէ ես առանց աւգնականի,
զոր Տէր Աստուածն ամենայնի հատուսցէ նոցա աստ ի մարմնի, այլեւ ի հանդերձելումն
դատ արասցէ ընդ իս եւ ընդ սոքայ, զի կարէվէր խոցեալ եղեւ սիրտ իմ:
240ա Բայց դուք,
ո՜վ կարդացողք պատմութեանս, անմեղադիր լերո՛ւք ինձ, զի աւրինակն այլայլելի
էր եւ խիստ ծուռ, որն սակաւ մի գրեցի շիտակն, եւ որն` չի կարացի:
Հետեւեալք`
37բ, 88բ, 104ա, 135ա, 198բ, 202ա, 240ա էջերինը տե՛ս ԺԷ. դ. յիշ-ք, Գ., էջ 693-4:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ՅԵՏԱԳԱՅԻ
259բ (1697 թ.) Ես տէր Սարգիս զայս գիրգըս
առի ինձ յիշատակ հոգոյս: Թիւն ՌՃԽ. եւ Զ.-ին (1697):
280բ (նկարի վերին շրջանակի տակ) Ես Օվանէսէս գրեցի բատքեր
այս:
ԿՆՔԱԴՐՈՇՄ` 1բ`
կրկնուած, 2ա, 37բ, 240բ` կրկնուած, ութանկիւն. «Գ///Ն ՎԱՐԴԱՊԵՏ»: 2ա,
140բ, 259բ` ութանկիւն, «ԳԻՐՔՍ ՍՈՒՐԲ ԷՋՄԻԱԾՆԱ Է»: 64ա, 259բ`
անընթեռնելի: 104բ` ութանկիւն. «ԳՐԻԳՈՐ ՎԱՐԴԱՊԵՏ»:
ԳՐՉԱՓՈՐՁ`
260ա «եկն, արացէ»: «Ի» (թռչնագիր): 262բ, 263ա «Մեղայ Աստուած, որ զի ոչ գիտեմ
զինչ գտննեմ»: 263ա «Տէր ողորմութեն բայց
ասեմ Տէր ողորմութիւն դուռն»: 267բ «Արարքս ես ասացի հո»: 281ա «Ես ասացի
զարմանալ իմում, թէ ամամ մարդ սուտ է»:
ՆԿԱՐԱՓՈՐՁ`
263ա Գրչանկար սրբի բուրվառով:
ՆՇՈՒՄ` Ա.
կազմաստառին փակցուած թղթին. «ՌՃԵ. - 1656. Մ[եսրոպ] եպիս[կոպոս]»:
1866
ԺՈՂՈՎԱԾՈՅ
|
ՀԱՇՏԱՐԽԱՆ,
ԼԻՄ |
ՌՄԺԷ. - 1768 |
ԳՐԻՉ` Եղիա Եւդոկացի, Ղազար Շօռոթեցի (փոխնիփոխ): ՍՏԱՑՈՂ` Մատթէոս քահանայ
(նաեւ` Ղազար Շոռոթեցի):
ԹԵՐԹ` 270-2 (թռիչք` 153-56. ստ. լս. էջակալում` 1-476, որ է
5ա-245բ). չգրուած` 1ա-4բ, 240բ, 246ա-66ա, 267բ, 270աբ: ՊՐԱԿ` 2+1+Ա-ԻԲx12
(Է, Թ 10, Ը 14, ԻԱ 16, ԻԲ 11): ՆԻՒԹ` թուղթ, լուսագծերով եւ լուսադրոշմով (բուսական զարդանախշ.
եւ փայտէ ցանկապատ` մուտքով, որի ներսում` ձախ անկիւնում, վահանով եւ նիզակով
զինուոր, որի առջեւ «АГ» մակագրութիւն): ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ` 21x16,5: ԳՐՈՒԹԻՒՆ` միասիւն
(19x13), երկսիւն` 266բ-7ա (18x13): ԳԻՐ` նոտրգիր (նմուշ` Եղիա գրչի` 37ա, Ղազար գրչի 109ա): ՏՈՂ` 23-25: ԿԱԶՄ` տպարանային,
դրոշմազարդ սեւ կաշի. միջուկը` տախտակ. աստառը` թուղթ:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար. կազմի կաշին թեթեւակի քերծուած. խոնաւութեան
հետքեր, տեղ-տեղ գրադաշտը խոնաւութիւնից գունափոխուած:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
Ա. 5աբ Վասն ԵՃ. (500) եղբարցն, որք յարեան ի մեռելութենէ - Լուաք
ի պատմութեանց այսպէս գրեալ, զի ասէ Աւետարանն... չարչարանօք եւ մահուամբ
վասն անուանն Քրիստոսի Աստուծոյ մերոյ, որ է օրհնեալ յաւիտեանս. ամէն:
Բ. 5բ-221բ [Բանք Միխայէլի Ասորւոյ]
1. 5բ-186ա Տեառն Միխայէլի պատրիարգի Ասորոց Համառօտ
ժամանակաց զրոյցք, քաղուածոյ արարեալ ի յոլովից պատմագրաց, ի վարժս բանասիրաց
սաղամանակ ասութիւն յԱդամայ մինչեւ յետին աւուրս թուացեալ - Ես,
եղբա՛յրք իմ ի Քրիստոս, ուսումնասէրք եւ աստուածասէրք, կարօտեալ գիւտից
ժամանակաց... եթէ զի՞նչ է քահանայութիւն եւ պատիւ նոցա եւ հանգուսցուք
զյօժարութիւնս մեր ի փառս Քրիստոսի Աստուծոյ մերոյ, օրհնելոյն յաւիտեանս.
ամէն:
2. 186ա-215բ Նորին տեառն Միխաելի Յաղագս քահանայական
կարգաց, թէ ուստի առնու սկիզբն, եւ մեք տեսցուք - Սկիզբն քահանայութեան շնորհի է անժամանակն Աստուած,
որպէս եւ ամենայն բարեաց... եւ զՇումուէլ զընդ[դ]ի[մ]ակսն սուրբն Սահակայ,
իսկ զկնիսն այլք լցցեն:
3. 215բ-21բ [Վարդանայ Արեւելցւոյ Յիշատակարան
թարգմանութեան Միխայէլի Ասորւոյ] - Արդ, եւ մեք` հետեւեալքս եւ պատահեալքս այսմ, հասուսցուք
մինչեւ առ մեզ... եւ գոհաբանեալ յազգս եւ յազինս բոլոր բանականաց յաւիտեանս,
յաւիտենից. ամէն:
Գ. 222աբ [Հարցումն եւ պատասխանի վասն Զատկին] - Հարցումն. Իսկ թէ վասն էր զԶատիկն ի վերոյ գարնանամտին
տօնէ եկեղեցին Աստուծոյ: [Պատասխանի]. Որպէս ասէ տօմարն վասն լրման Զատկին...
պատուաւոր ի մէջ ամենայն աւուրց. եւ Քրիստոսի փառք յաւիտեանս. ամէն:
Դ. 223ա-9բ Պատմութիւն բարեպաշտ թագաւորին Թէոդոսի
թագաւորութեանն եւ առաքինի վարուցն նորա. ի փառս Քրիստոսի Աստուծոյ մերոյ.
ամէն - Ի թագաւորութեան Թէոդոսի, այն որ Ադրասիանոս...
ձեռնադրեցաւ, փառաւորելով զՀայր եւ զՈրդի եւ զՍուրբ Հոգին... ամէն:
Ե. 230ա-45բ Երանելոյն Յակոբայ Սրճեցոյ եպիսկոպոսի
ասացեալ Յաղագս Անտիոքայ, թէ որպէս անդ առաքեալքն աշակերտել զնոսա յանուն
Յիսուսի Քրիստոսի. այս է - Լուսով բանիւ քո, գամ առ քեզ, Որդի Աստուծոյ... եւ ուրախ
արար զծառայս իւր. եւ քեզ փառք յաւիտեանս. ամէն:
Զ. 266բ-7ա Ցանկ
նշանաւոր բանից պատմութեան գրքոյս - ՀԳ. Թիվն Ադամայ մինչ ի Քրիստոս... ՆԽԵ.
Վասն Սրճոյ եպիսկոպոսի, որ խօսեցաւ հոգով սրբով:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
221բ Յիշատակարանս
օրինակին է, ո՜վ եղբայր բարի:
229բ Բարեխօսութեամբ
եւ աղօթիւք սուրբ թագաւորիս եւ սուրբ հայրապետիս ողորմեա՛, Քրիստոս Աստուա՛ծ,
ստացող ճառիս Մաթէոս քահանայի եւ ամենայն այրեան մերձակայից իւրոց` Նախէջեւանցի եւ Շոռոթեան Ղազար մեղօք
լցեալ աբեղայս եւ իմ սպասաւոր Եւդոկացի աւաք սարկաւակ տիրացու Եղիայս, որ բազում
կար[ի] տրտմութեամբ եւ յոյժ սրտնեղութեամբ վասն Լմայ սուրբ հրեշտակաբնակ անապատի
գործոյն անաճողութեան, ի քաղաքս Հաշտարխան
զայս գիրքս եւ Բանք ոսկիական գիրքն գրեցինք, ի փառս Աստուծոյ. ամէն:
268ա Շնորհիւ
եւ ողորմութեամբ համասփիւռ բարւոյն իսկականի, անհնոյ եւ աղբիւրականի,
յակնարկութենէ որոյ ի գոլ ածեալ հաստեցան յանէից յոգնահոյլ եւ անբաւ պատմութիւնք
բազմազան էից, ի միտ առնելոյ եւ լիաբերան փառս եւ օրհնութիւնս մատուցանելոյ
ամենազօրին եւ պետականին Աստուծոյ, որ յանկ ելեալ աւարտեցաւ սոյն արգասալի
մատեանս, որ կոչի Մխայէլ պատմագիրք: Գրեցաւ ի յերկիրն
ըՌուսաց եւ ի
քաղաքն Հաշթարխան, թվին
ՌՄԺԷ. (1768), Յունվարի Ի. (20), ի վեհապետութեան քրիստոսահիմն եւ լուսանկար,
անհաղթելի եւ շնորհաց յիշտեմարան
մեծի աթոռոյն Ամենայն Հայոց Սուրբ Էջմիածնի եւ ի
նորի[ն] դիտողի եւ արժանավայելի` տեառն Սիմէօնի սրբհազան եւ աստուածաբան կաթողիկոսի:
Նա եւ աստուածակոխ յերկրին եւ ցանկալի քաղաքին Երուսաղէմա պատրիարգութեան
տեառն Կարապետի աստուածաբան
վարդապետի Կէնճեցոյ, եւ ի պատրիարգութեան Կոստանտնուպօլսոյ տեառն
Գրիգորի աստուածիմաստ
վարդապետի նոյն տեղեայց: Նա եւ ինքնակալ թագաւորութեանն ըՌուսաց եւ Աստուծով
զօրացեալ Կատարինէ թագուոյն, որ կայ ա[յ]ժմ մեծ պատերազմն ի մէջ զռուսաց
եւ օսմանցոյց, թէ որքան եւ որչապ այլազգի
գերի վարեցան եւ բերին ի օրհնեալ յերկիրս ըՌուսաց, եւ կամ թէ
|268բ| որչապ քաղաք առին` Ուռումէլին բոլոր
եւ բօվանդակն առին օսմանցու ձեռացն, Ուլայ, Պուղտան, Ղուըմն եւ Քաֆայ, մինչեւ
Էտրենան ամենայն
առին, թէ որքան օսմանցի պնճինջ արարին, որ լեզ[ու]ով ո՛չ
կարեմ պատմել: Նա եւ մեղօք լցեալ Ղազար պարտաւոր իբրու
աբեղայս, որ եմ տեղեաւ Նախջուանցի եւ ի բնիկ գիւղն
իմ Շոռօթ, ուխտ
անուանբ եկեալ ի սուրբ անապատն Լմայ եւ մնացեալ
անդ մետասան ամիսս, տեսի զխղճութիւն եւ զաղքատութիւն սրբոյ տանս: Յորդորմամբ
սրբոյ հօրն անապատիս տեառն Յակոբայ բարէշաւիղ եւ առաքինազարդ եպիսկոպոսին եւ միաբան սուրբ
եղբարց հանցն առաք ժողովարարութիւն գնալ դէպ յարեւելս եւ հիւսիսային
գողմն` Վրաց եւ Աղւանից եւս, եւ զի ողորմութեամբ
Տեառն բազում արդիւնս եւ ողորմութիւնս բերի, փառք եւ գոհութիւն ամենազօրին
Աստուծոյ, որ իմ ձեռօքս հասուցի սուրբ անապատս Լմայ` եկեղեցական
յիշատակն, թէ որքան, նաեւ Եւդոկիացի, որ է Թոխաթցի, Եղիայ աւագ
սարկաւագս` ըսպասաւորն իմ, որ ա[յ]ժմ հանգուցեալ է ի Տէր, զի նա եւս շրջելով
ընդ իս եւ բազում զաշխա/269ա/տանս կրելով հետ իմ, եւ զայս Պատմագիրքս գրեաց ի
քաղաքն Հաշթարխան: 0րինակ
մի գտաք, սորա օրինակ տուօղն ոչ թուլ տայր մեզ, որ ուրախ սրտիւ գրել, այլ մեզ
խնդրէր առնուլ որպէս որ իցէ, շնորհիւ Տեառն աւարտ հասուցաք եւ տուաք իւրն:
Մեք եւս ի մէջ գործոյ գոլով ո՛չ կարացաք լաւ գրել, վասն այն կարի շեշտիւ եղեւ:
Արդ, ո՜վ սիրազուն եւ պատաւական հա՛յրք եւ եղբա՛յրք
իմ, երեսս անկեալ աղաչեմ առ բարեսէր ընդերձօղ գրքոյս, զի յորժամ ընդեռնուք եւ օրինակ առնուք, միով
Հայր մեր ասելով յիշեշջիք զվերոյ
գրեալ եւ հանգուցեալ Եղիայ աւաք սարկաւագ, նաեւ թէ խաղաղութեան
որդին, զի ըստ ամենայնի հաւատարմօրէն ըսպասաւորութիւն արաւ մեզ, Տէր
Յիսուս լուսաւորեսցէ զհոգիս նորին ի միուսանգամ գալստեան իւրում. ամէն:
Պատւելեացդ
ոտից փոշի եւ մոխիր Ղազար պարտաւոր եւ չնչին աբեղայ, որ
եմ մեղօք զառածեալ, յիշատակօղքդ զմեզ լինիջիք յիշեյցեալք ի Քրիստոսէ Աստուծոյ մերոյ` աստ մարմնով եւ ի հանդերձելումն
հոգւով. ամէն:
|269բ| Դարձեալ, ո՜վ պատւական հա՛յրք
եւ սի[ր]ազուն եղբա՛յր եւ բարեմիտ ընթերց՛օղ,
գի[տ]ասջիր, զի սոյն գիրսք ԾԵ. (55) թուղթ լուսահոգի տիրացու Եղիայն գրեաց, եւ մնացեալն`
ես, մեղօք լցեալ Ղազար պարտաւորս գրեցի: Երեսս անկեալ
ժտեմ ի ձէնջ, զի վասն Աստուծոյ ներեսջիք տառապելոյս, նաեւ սոյն գրքիս եւ Բանք
ոսկիական գրքոյն: Յիշատակարանն գրեցի ի սուրբ եւ հրեշտակաբնակ յանապատս
Լմայ, ընդ
հովանեաւ Սրբոյն Գէորքա քաջամարտ զօրաւարին եւ քաղցրիկ մարտիրոսին, թվին ՌՄԻԱ. (1772) եւ ամսեանն
Փետրվարի ԻԳ. (23):
ԿՆՔԱԴՐՈՇՄ` 5բ, 245բ` ութանկիւն.
«ՔՐԻՍՏՈՍԻ ԾԱՌԱՅ
ՂԱԶԱՐ ՎԱՐԴԱՊԵՏ 1203 (1754)»:
ՆՇՈՒՄ` 1ա` «ՌՄԺԷ.
- 1768. Մ[եսրոպ] եպիս[կոպոս]»:
1867
ԺՈՂՈՎԱԾՈՅ
|
ԱՄԻԴ |
ՌՀԱ. - 1622 |
ԳՐԻՉ` Ստեփանոս, Ամիրշահ, Յովանէս:
ԹԵՐԹ` 329. չգրուած` 188բ-9բ: ՊՐԱԿ` Ա-ԻԸx12 (ԺԶ
8, ԻԸ 9): ՆԻՒԹ` թուղթ: ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ` 21,3x
15,5: ԳՐՈՒԹԻՒՆ` միասիւն
(17x11): ԳԻՐ` նոտրգիր
(նմուշ` 295բ): ՏՈՂ` 26: ԿԱԶՄ` դրոշմազարդ շագանակագոյն կաշի, դռնակով. միջուկը`
տախտակ. աստառը` կապոյտ կտաւ:
ՄԱՆՐԱՆԿԱՐՉՈՒԹԻՒՆ - Լուսանցազարդ`
բուսական: Զարդագիր` թռչնագիր, երկրաչափական, բուսական, երկրաչափական
մարդու դէմքով, հանգուցագիր: Գոյն` կարմիր, վարդագոյն, շագանակագոյն, սեւ:
ՊԱՏԱՌԻԿ-ՊԱՀՊԱՆԱԿ` 1 (Ա) վերջից,
ստացուած մէկ թերթի ընդլայնակի հատումով, եզրահատուած: Մագաղաթ, երկսիւն,
բոլորգիծ երկաթագիր (նմուշ` Աա), 13 տող: ԺԲ. դ.: Աւետարան Ղուկասու, Ը.
49 - Թ. 5 «[աշ]խատ առներ զդա... զհայր մանկանն եւ զ///զի չէ մեռեալ, այլ ննջէ...
ոգի նորա, եւ կանգնեցաւ /// նորա: Եւ նա` պատուիրէր... Եւ առաքեաց զնո///
Եւ ասէ ցնոսա... Եւ որք ոչ ընդունիցին զձեզ»: Կարդալ` Աբ, Աա:
Պահպանակս
ունի նաեւ յետագայ յիշատակագրութիւններ, տե՛ս Յիշատակարաններ:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար. կազմի կաշուի եզրերը մաշուած, երեք կապիչները
եւ գամերն ընկած. թ. 165-329 եւ պահպանակի
արտաքին լուսանցերը ձիթոտուած:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
Ա. 1. 2աբ Ցանկ Միխայել գրոց - Ա. Յաղագս յԱդամայ հետէ մինչեւ ամազունք... ԻԵ. Յաղագս
Բուզանդայ Հայոց պատմութեանցն:
2. 3ա-160ա Տեառն Միխայիլի պատրիարքի Ասորոց,
Համառօտ ժամանակաց զրոյցք` քաղուածու արարեալ ի յոլովից պատմագրաց, ի
վարժս բանասիրաց, սղամանակ տեղեկութեամբ յԱդամայ հետէ մինչեւ յետին յաւուրս
թեւացեալ - Ես, եղբա՛րք իմ ի Քրիստոս, ուսումնասէրք եւ աստուածասէրք,
կարաւտեալք գիւտից ժամանակաց... եթէ զի՞նչ է քահանայութիւն եւ պատիւ նոցա
եւ հանգուսցուք զյօժարութիւնս մեր ի փառս Աստուծոյ:
Տե՛ս
ձեռ. 1518, 3ա-98բ:
3. 160բ-84ա Նորին տեառն Միխայիլի Յաղագս քահանա[յա]կան
կարգաց, թե ուստի՞ առնու սկիզբն - Սկիզբն քահանայութեան շնորհի
է անժամանակն Աստուած, որպէս եւ ամենայն բարեաց... եւ զՇմուէլ զընդդիմական
սրբոյն Սահակայ, իսկ զկնիսն այլք լցցին:
4. 184ա-8ա Տէր Միխայէլ մինչեւ ցայս վայր: Աստի Վարդան
սկսանի վարդապետն [Վարդանայ Արեւելցւոյ Յիշատակարան թարգմանութեան Միխայիլի
Ասորւոյ] - Այլ
եւ մեք` հետեւեալքս այսմ, հասուսցուք մինչեւ առ մեզ... եւ գոհաբանեալ յազգս
եւ յազինս բոլոր բանականաց յաւիտեանս յաւիտենից. ամէն:
Բ. 190ա-327ա Բուզանդարան պատմութիւնք խոստաբանութիւն
նախագիտելի է
Տե՛ս
ձեռ. 1482, 278ա-329ա: Յռջբն/190աբ: Ցանկ/190բ-1բ: ա/191բ-220ա: Ցանկ/220ա-3բ: բ/223բ-80ա:
Ցանկ/280ա-1բ: գ/281բ-321բ: Ցանկ/321բ: դ/322ա-7ա:
Տե՛ս
Գէորգ Տէր-Վարդանեան, Փաւստոս Բուզանդի հրատարակութիւններն ու ձեռագրերը,
Հայկազեան հայագիտական հանդէս, հ. ԺԹ., Պէյրութ, 1999, էջ 19-20:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
309ա Յիշեա՛
յայսմ վայրի զսովեալս հոգեւորական կերակրոյն եւ զյետինս քան զամենեսեան
ի վաստակս արդարութեան զգրիչս Ստեփանոս, ով ընթերցօղք
եւ վասն սխալանացս անմեղադիր լերո՛ւք:
327բ Փառք ամենասուրբ
Երրորդութեանն` Հաւր եւ Որդւոյ եւ Հոգւոյն Սրբոյ այժմ եւ միշտ եւ յաւիտեանս:
Գրեցաւ այս Միխայիլս ձեռամբ սարկաւագացն Ամիրշին եւ Յովանիսին, որ
սկիզբն առնէին գրչութեան եւ ուսանէին առ ոտս տէր Մինաս գրչի: Աստուած
իւրեանց շնորհք եւ իմաստութիւն տա, որ զայս հոգեւոր արուեստս կատարեալ ուսանին:
Թվին ՌՀԱ. (1622), Յունիս ԻԷ. (27), աւրն ուրբաթ, եկին խափուճիկ ի Կոստանդնուպօլսա, բերին
Ամթայ
փաշին Բ. կապա ու ասցեն, թէ ծառայքն խիստ աղմուկ խռովութիւն
արարին, զսուլթան Աւսման սպանին եւ դրին ի տեղն զսուլթան
Մուստոֆան, եւ
այլ շատ մեծամեծ վազերներ սպանին, զչարն ու բարին Աստուած գիտէ, զվերջքն Աստուած
ի բարին առաջնորդէ, ի ձեռս էր կու կապէք այս խապարս երեկ:
Միայն
327բ էջինը տե՛ս ԺԷ. դ. յիշ-ք, Բ., էջ 51:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ՅԵՏԱԳԱՅԻ
327բ (1637 թ.,
Շոռոթ) Եւ դարձեալ, որ ետ կարողութիւն առնել զաստուածաշունչ երգս, որ է պատմագիրք,
ուր հաւաքել եւ ամբարեալ կայ զպատմութիւն թագաւորաց եւ իշխանաց ի սմայ,
որ եւ ցանկացեալ աստուածասէր եւ հաւատարիմ նորահաս մանուկն Պետրոս` ի հալալ վաստակոց
իւրոց եւ արդեանցն գնել եւ տալ ի դուռն Սուրբ Յակոբ հայրապետին,
յիշատակ իւր եւ ծնօղաց` Մարգարին եւ իւր կողակցին` Լիլիփարին
|328ա|, եւ իւր պապուն` Մուրատին եւ կողակցուն` Թանգսաւղին, Տէր
մեր Յիսուս Քրիստոս առհասարակ ամենեցուն շնորհ եւ ողորմութիւն պարգեւգսցէ
ի միւսանգամ գալստեանն եւ զերանաւետ ձայնին արժանի արասցէ, որ ասէ. «Եկայ՛ք,
աւրհնեա՛լք Հաւր իմոյ, ժառանգեցէ՛ք պատրաստեալ զարքայութիւնն»: Դարձեալ
յիշեցէ՛ք զխաւջա Մարգարէն եւ զիւր կողակիցն` Լիլիփարն, եւ զիւր որդիքն`
Պետրոսն,
Մարտիրոսն, Մկրտիչն, Փիլիպպոսն, եւ դստերքն` Թանգսաւղն, Սառիկն, Սանդուխտն, Աթանասն, եւ
թոռ դստերքն` Մարթայ եւ Աթանասն, եւ իմ հանգուցեալ եղբարքն` Ղազարն եւ Աւաքն, եւ կենդանի
եղբայրն` Ովանէսն. առ
հասարակ ով ոք կարդայ` լի բերանով ողորմի ասէ զվերոյ գրելոցս, Աստուած
եւ ձեզ ողորմեսցի ի գալստեան իւրում: Դարձեալ յիշեցէ՛ք զվերոյ գրեալս ի սմա,
որ ետուն զսուրբ գիրքս վախմ ի դուռն Սուրբ Յակոբ հայրապետին,
մի՛ ոք իշխեսցէ հանել ի դրանէ սորա, ո՛չ քահանայ, ո՛չ սարկաւագ, ո՛չ աշխարհական,
ո՛չ իմ ընդանեաց. ով ոք հակառ[ակ] |328բ|
եւ կամ ընդդիմանայ, ընդ անիծաւք եղիցի` աստ եւ ի հանդերձեալն: Եւ դարձեալ
յիշեցէ՛ք զխաւջա Մարգարէն եւ զիւր կողակից Լիլիփարն, եւ
զիւր որդիքն` Պետրոսն, Մարտիրոսն, Փիլիպոսն, Մկրտիչն: Տէր Աստուած
երկար ամաւք եւ լի աւուրք ծերութեան հասուսցէ զնոսայ զամենեսեան առհասարակ,
տեսցեն որդիս որդոց իւրեանց, ուրախ մտաւք եւ առողջ խորհրդով, եւ յետ աստեացս
զերկնից արքայութիւն ժառանգելով. ամէն:
Դարձեալ յիշեցէ՛ք
զՇոռոթոյ քահանայքն`
զկատարեալ եւ զառաքինին տէր Աբրահամն, որոյ լցեալ է եւ ամբարեալ ամենայն
առաքինութեամբն. Տէր Աստուած անփորձ պահեսցէ զնա եւ զնորընձաք եւ սրբամիտ քահանայքն` տէր
Բարդօղիմէոս եւ զտէր
Նահապետն եւ յետնեալ
եւ ունակացեալ ամենայն բարեաց Յակոբ անարժան իրիցի,
որ գրեցի սակաւ յիշատակարանս, թվին ՌՁԶ. (1637):
|329ա| Դարձեալ ի յայսմ
ամի եղեւ նորոգութիւն Սուրբ աթոռոյս, որ կոչի Սուրբ Կարապետ, ձեռամբ
երջանիկ եւ րաբունի հոգիընկալ սրբասնունդ տէր Եսայի արհեպիսկոպոսին:
Տէր մեր Յիսուս Քրիստոս, անփորձ եւ անսասան, ընդ երկար ամաւք եւ հաստահիմ
աթոռով պահեսցէ, մինչեւ ի խորին ծերութեան. ամէն, եղիցի, եղիցի:
327բ-9ա`
յապաւումներով տե՛ս ԺԷ. դ. յիշ-ք, Բ., էջ 699-700:
1բ (1667 թ.)
Յիշատակ է Միխայէլ Պատմագիրքս ի դուռն Սուրբ Էջմիածնի, ի թուին
ՌՃԺ. եւ Զ.ումն (1667) գրեցաւ:
329բ (ԺԷ. դ.)
Զմեղաւոր Առաքելս յիշեցէ՛ք ի Քրիստոս, ո՜վ սուրբ ընթերցողք եւ զնթերցող
գրոցս առ Տէր յիշաէա՛ եւ թղտիս կոկողին Աստուած ողորմի ասա՛, զի եւ ձեզ ողորմեսցի.
ամէն, ամէ<է>ն: Աստօր յիշեցէ՛ք ի Քրստոս:
329բ (ԺԷ. դ.)
Յիշման միոյ արժանիս վարկանեցէք ըզնուաստ եւ ապիկար ճբյշցըիէվ (եղբայրագրով` =Մանուէլս). փրկիչ բոլորից,
փութա՛ զիս փրկել փորձութեանց մեղաց (անուան ծածկագրումը եղբայրագիր սկզբունքով):
Պատառիկ-պհպ.
Աա (ԺԷ. դ.) Յիսուսի Քրիստոսի անպիտան ծառայս, որ լոկ անւամբ Սերոպ (՞) կոչիմ,
բարեխոսութեամբ սուրբ Աստուածածնին եւ Յովաննու Մկրտչին, Սրբոյն ըՍտէփանոսի Նախայվկային, սրբոց
առաքելոց եւ մարգարէից, սրբոց հայրապետաց եւ ճգնաւորաց, սրբոց կուսանաց
եւ միանձանց եւ ամենայն սրբոցն Աստուծոյ բարեխոսութեամբ, տո՛ւր ինձ համբերութիւն,
զոր ուխտեցի առաջի քո` Տէր Յիսուս Քրիստոս Աստուա՛ծ, թէ մինչեւ Գ. տարին գինի
կամ ցգեն ո՛չ առից ի բերանս` եթէ Տէր
կամեսցի, մեղայ Աստուծոյ ամենայն ժամ, թէ պահեմ` նա լաւ է, դու, Տէր, որ ճշմարտու
ես, զիրոս զզ աւր[հն]եալ է:
ԳՐՉԱՓՈՐՁ` 1ա «Ասաց անզգամն
ի սրտի իւրում, թէ ոչ գոյ Աստուած, ապականեցան, պեղծեցան աւրէնութիւն իւրեանց
եւ ոչ ոք որ է... Պատմագիր Միխայէլի, ո՜հ, ո՜հ, ո՜հ... եւ Բիւզանդեաւ: Ո՞ է
ի բարձունս բնակեալ եւ թէ ոչ Աստուած եւ Տէր Քրիստոս, թագաւորն ամենեցուն...
(նաեւ առանձին բառեր, տառեր): Պատմագիրք, ով եղբայր, գիտացի՛ր, այսաւր եղեւ»:
1բ «Այսաւր անճառ լուսուն ծագումն»: 204բ «Այս հայրն մեր զտէր Յուսիկն նմանեալ
հօրն Գրիգորի»: 205բ «Աւա՜խ, աւա՜խ Ռ. (1000) աւա՜խ զհայրապետն, որ անժանից
ձեռն մաշեցաւ Ուսիկ»:
ԿՆՔԱԴՐՈՇՄ` 3ա, 157բ,
328բ ութանկիւն. «ԳԻՐՔ ՍՈՒՐԲ ԷՋՄԻԱԾՆԱ Է»:
1868
ԺՈՂՈՎԱԾՈՅ
|
ՍԵԲԱՍՏԻԱ |
ՌԼԴ. - 1585 |
ԳՐԻՉ, ՍՏԱՑՈՂ` Յովաննէս աբեղայ Անթապցի:
ԹԵՐԹ` 233. չգրուած` 1ա, 2բ, 222ա: ՊՐԱԿ`
Ա-ԻԶx12 (Ա 11, Ե 10, ԺԹ 8, Ի-ԻԴ թափուած, ԻԵ 3, ԻԶ 9): ՆԻՒԹ`
թուղթ, լուսագծերով: ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ` 21,7x15: ԳՐՈՒԹԻՒՆ`
միասիւն (16x10.5): ԳԻՐ` նոտրգիր (նմուշ` 82ա): ՏՈՂ`
32: ԿԱԶՄ`
սեւ կաշի. միջուկը` տախտակ, սպիտակ թուղթ, լուսագծերով (Ա. փեղկ), սեւացած
կտաւ (Բ. փեղկ):
ՄԱՆՐԱՆԿԱՐՉՈՒԹԻՒՆ - Լուսանցային մանրանկար` Դշխոյ
եւ Սողոմոն արքայ (Հարցմունք)` 20բ, Միքայէլ Ասորի` 169ա, 186ա: Կիսախորան`
3ա, 205բ: Ճակատազարդ` 20բ, 67ա, 169ա, 186ա: Լուսանցազարդ` բուսական, աստղ,
խաչ, թռչուն: Զարդագիր` բուսական, Գոյներ` կապոյտ, վարդագոյն, սեւ, ոսկի:
ՊԱՏԱՌԻԿ-ՊԱՀՊԱՆԱԿ - 1 (Ա), վերջից, ստացուած մէկ թերթի
ընդլայնակի եւ երկայնակի հատումով: Թ. դ.: Մագաղաթ (21x15.5), երկսիւնի
մէկ սիւնը, 9 տող, բոլորգիծ երկաթագիր (նմուշ` Աա): Աւետարան Ղուկասու ԻԲ.
64-66 - ԻԳ. 2-3: «[տան]ջէին եւ հարցանէին ցնա եւ ասէին... Եւ իբրեւ այգ եղեւ/// մեր, եւ արգելոյր ի տալոյ հարկս կայսեր... դու՞ ես թագաւորն հրէից»:
Կարդալ` Աբ-Աա:
ՎԻՃԱԿ` բաւարար. կազմի կաշին, մէջքը
եւ եզրերը մաշուած, աստառը եւ պատառիկ պահպանակը ցեցակեր, գունափոխուած.
թերթերը խունացած եւ ցեցակեր, խոնաւութեան հետքեր, թ. 199` ստորին եզրը
կտրուած, Ի-ԻԴ. պրակները չիք:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ
Ա. 3ա-204բ [Բանք Միխայիլի Ասորւոյ]
1. 3ա-169ա Տեառն Միքայէլի պատրիարգի
Ասորոց Համառօտ ժամանակաց զրոյցք, քաղուածոյ արարեալ յոլովից պատմայգրաց,
ի վարժս բանասիրաց, սղամանակ տեղեկութիւն յԱդամայ հետէ մինչեւ յետին օուրս
թեւացեալ - Եւ
արդ, լուարո՛ւք, ուսումնասէ՛րք եւ աստուածասէ՛րք, կարաւտեա՛լք գիւտի եւ
ժամանակաց... եթէ զի՞նչ է քահանայութիւնն եւ զի՞նչ է գործ եւ յաստիճան քահանայութեանն
եւ պատիւ նոցա, հանգուսցուք զյաւժարութիւնս մեր ի փառս Աստուծոյ աւրհնելոյն:
Նոյն
ընդ Երուսաղեմի 1870 թ. հրատարակ.:
2. 169ա-86ա Նորին տեառն Միքայէլի Յաղագս քահանայական կարգաց,
թէ յուստի առնու սկիզբն - Սկիզբն
քահանայական շնորհի է անժամանակն յԱստուած, որպէս եւ ամենայն բարեաց...
եւ յարժանի արասցէ մասին սրբոց, հաւատոց եւ գործոց:
3. 186ա-99ա Դաւանութիւն սուրբ պատրիարգին Միքայէլի - Դաւանեմ
զնայ, սուրբ եւ զուգափառ Երրորդութիւն... եւ զՇմուէլ` զնդիմակայսն սրբոյն Սահակայ,
իսկ զկնիսն այլք լցցեն:
4. 199ա-204բ [Վարդանայ Արեւելցւոյ Յիշատակարան
թարգմանութեան Միխ. Ասորոյ] - Արդ, եւ մէք հետեւեալքս եւ պատահեալք յայսմ`
հասուսցուք մինչեւ առ մեզ... յազգս եւ յազինս բոլոր բանակաց, յաւիտեանս յաւիտենից.
յամէն:
Բ. 204բ-5ա Յասորի գրոց վասն որք ԲԺ.ան նահապետաց, մարգարէք եւ
առաքեալք եւ դատաւորք եւ թագաւորք եւ թարգմանիչք - Ռուբէն,
որդի Լիա: Յազգէ սորայ մարգարէք Եղիսէ է... թիւն վաթսուն Բ. հազար չորս հարիւր
(62.400):
Գ. 205բ-10ա Խրատք ժամանակագրութեանց աղաւթից եւ
ծնրադրութեանց հասարակաց եւ անձնառութեան եւ առանձնութեան` ի Գրիգորէ
վարդապետէ - Նախ պարտ է
աստուածասիրաց ստանալ հաւատս... աներկիւղ ննջեա՛յ ի փառս նորա, յոր է յաւրհ[ն]եալ
յաւիտեանս. ամէն:
Դ. 1. 210բ-15բ [Մովսիսի Երզնկացւոյ] Վասն թագաւորացն Հայոց, զոր կարգեաց
Մովսէս Խորենացին - Մովսէս Խորենացի զշարս թագաւորացն հայոց այսպէս
կարգէ... եւ ի թիւս հայոց ՊԸ. (1359), միահամուռ թագաւորք հայոց` ՀԱ. (71):
2. 215բ Ոտանաւոր [Մովսիսի Երզնկացւոյ] - Մարգարէից
սայ սերմանումն, յառաքելոց պտղաբերեալ... Տէրն աւրհնեալ յամենայնի եւ յաւիտեանս,
որ յեղիցի (ծայրակապ` «Մովսէսյի է սա»):
Ե. 216ա-8ա Ի Մաթէոսի յԱւետարանին մեկնութենէ - Իսկ
Հերովդէս խռովեցաւ, զի ոչ էր նա ի ցեղէ թագաւորաց... զի կործանեսցէ զամենայն
հնարս չարին:
Զ. 218բ Վանական վարդապետի ասացեալ` Զի՞նչ է ճրագալուծին լուծումն - Կիւրեղ Աղեքսանդրացին գրէ առ Թէոդոս թագաւորն... կերակրին
հացիւ եւ աղիւ, որպէս եւ աւրէն է:
Է. 218բ-9բ Յաղագս աստիճանաց եկեղեցւոյ, թէ ուր եցոյց Քրիստոս - Քրիստոս
զեկեղեցական աստիճանս թէ որպէս եցոյց... գոհութիւն, պատիւ եւ իշխանութիւն,
ընդ Հաւր եւ յամենասուրբ Հոգւոյն, յաւիտեանս. ամէն:
Ը. 219բ-20բ Անանիայի Շիրակունոյ համարարողի` Թիւք որչափութեանց
Հին [եւ Նոր] կտակարանացն - Գիր
Մովսէսի աւրինադրի... համայնգամայն Նոր կտակարանաց տունք ՓՇՂԱ. (8591):
Թ. 220բ-21բ Խրատք իմաստասիրացն պէս պէս - Չորս իրք ամենայն մարդկան վատ է... որ մարդ զիւր գործած
մեղքն իսկի չի մոռանայ///:
Ժ. 222բ-32ա Թուղթ սիրոյ եւ միաբանութեանն մեծի կայսրն
Կոստանդիանոսի եւ սրբոյն Սեղբեստրորսի եւ Տրդատա Հայոց արքային եւ սրբոյն
Գրիգորի Հայոց Լուսօորչին [Թուղթ դաշանց] - Կամաւք եւ ողորմութեամբ համագոյ Սուրբ Երրորդութեանն`
Հաւր անհասի եւ յանիմանալի... եւ տարեալ ի Հայս, ի փառս Քրիստոսի Աստուծոյ
մերոյ, որ է աւրհնեալ յաւիտեանս յաւիտենից. ամէն: Աւրհնեալ է Աստուած:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ԳՐՉՈՒԹԵԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԻ
2ա Տեառն Միքաէլի արարեալ յաղագս
յազգապատմութեանն. աւգնեա՛ Տէր Յիսուս:
3բ (ստ. լս.)
Ո՜հ, ես ի՞նչ այնեմ, եղբա՛յր, նաւտր դարձուցի, մի՛ մեղադրեր:
11բ Ո՜հ, զմեղաւոր,
վա[տ]թար գրիչս աղաչեմ յիշել ի Տէր, եւ դուք յիշեալ (նման` 165բ):
19բ Զմեղուցեալ,
անարգ եւ անպիտան Յովանէս գրիչս աղաղչեմ յիշել ի Տէր, ո՜վ
սուրբ հայրք:
20ա Ո՜հ դառն
կենացն իմոց, յաւուրն մեծի:
28ա Զստացող
գրոցս զՈվաննէս գծողս
աղաչեմ յիշել ի Տէր:
42բ Աղաչեմ
զսուրբ ընդերձողքդ, զի յիշեսջիք յաղօթս ձեր
զՈհաննէս գրիչս
(նման` 141բ):
69ա Վա՜յ ինձ,
վա՜յ ինձ, Ռ. (1000) վա՜յ ինձ, որ այս չար ժամանակս եմ հասեալ, զի քրիստոնից ազգ
կամաւ տաճկանան, վա՜յ ինձ, ու գնան ի հետ յԱւղլանճուն, բազումք
գնացին, վա՜յ ինձ:
70բ Վա՜յ քեզ,
յեղկելի յանձն իմ, ընդ երես տրտմեալ ընկեա՛ ի Տէր զհոգիս քո:
159բ Զստացող
գրոցս զմեղսամակաչթ եւ զթէրավարժ Յովաննէս յաբեղայս աղաչեմ
յիշել ի Տէր, ո՜վ հայրքդ սուրբ եւ եղբայրք:
204բ Քրիստոս
Աստուա՛ծ, ող[որ]մեա՛յ ստացողի գրոցս, ինձ` մեղսամակարթ յանձինս Յովանէս յաբեղիս յԱնթփցու, եւ ծնաւղացս
իմոյ` Յակոբին, որ
է փոխեալ առ Քրիստոս, եւ մաւրն իմոյ` Թամամին, եւ եղբայրցս
իմոյ` յԱխիճանին եւ Առաքելին եւ այլոցն ամենի,
հանդերձ յազգայնաւքս. ամէն:
186ա Մանաւանդ
զիս` ըզմոխրամած եւ զվատթար գրիչս հանդերձ ծնաւղիւք մէրովք եւ ազգայնաւք իւր սուրբ արքայութիւն. ամէն:
197ա (ստ. լս.)
Ո՜հ, յետ երկրորդ Տրդատայ զտէր Սի[ո]նն կարդա՛, ապա զտէր
յԵսային զկնի
նորա:
208ա Ո՜հ, յարեւն
դրի` թէ ցամաքի, նա պեղծ կատուն վրայ նստեր ու աւիրեր է:
218ա Զանպիտան
եւ զանարժան, փծուն գրիչս աղաչեմ յիշել ի Տէր` հանդերձ ծնաւղիւք մերովք, ո՜վ
սուրբ հայրք:
232ա Փառք ամենասուրբ
Երրորդութեանն` Հաւր եւ Որդոյ եւ Հոգւոյն Սրբոյ, յաւիտեանս: Շնորհիւ Տեառն
սկսայ եւ ողորմութեամբ նորա յանկ հանեալ կատարեցի զԳաւազանագիրքս հայրապետաց
եւ թագաւորաց, զոր ժողովեալ ի գրոց պատմագրաց հիւսեալ շարագրեաց` սկսեալ
ի նախաստեղծէն յԱդամայ մինչեւ ի յիւր ժամանակն, երջանիկ
կաթողիկոսն Ասորոց Միխայէլ: Զոր տեսեալ ըզսայ մեծ եւ պատուական կաթողիկոսս տէր
Կոստանդին, յերկրորդ
մասնէ Հայոց, ի դղեկէ Բարձրբերդէ, ընտրեալ ի Հոգոյն Սրբոյ յաստիճան
առաքելական, որ եւ բազում բաղձանաւք ի յասորոց թարգմանել յետ ըզսայ ի հայս, յաւելեալ ի գանձս
մեր պիտանի եւ շահաւէտ բուրաստան, լայն եւ յերկայն իմաստիւք լցեալ եւ կարճառաւտ
բանիւք բաւանդակեալ, ստուգիւ մեկնէ զպատմութիւնն եւ զշարս իւրաքանչիւր գաւազանաց
յանտարակուսապէս: Զոր տեսեալ զայս, ես` հետեւողս ծուլութեան եւ սիրողս հեշտակցութեանն
ամենայն մարմնական յախտից, որս են ի բնութիւնս մեր |232բ| ի մէջ ծովածուփ կենցաղոյս
անցաւորիս, արդ, ես, զամենայն զտակարութիւնս իմ եբաց ընկենլով, յաւժար
կամաւքս յանձին իմոյ եւ փափաքանաց սրտիս կամեցայ գրել վերին նախախնամութեամբն,
յիշելով զանսուտ եւ զանյապաղ խոստումն փրկչին, որ ասէ առ հաւատացեալ հաւտս
իւր, թէ` Որ հայցէ գտանէ, եւ որ բախէ՛՛ (Մտթ. Է. 8): Ապաւինելով ի յոյսն վերին, ձեռս արկեալ ի յաստուածամուխ
տառս, որ կոչի Գաւազանագիր, գրեցի զսայ ի վայելումն յաւգնամեղ եւ յանարժան
յանձինս, սուտ յանուն եւ փծուն գրչի` Յովանէս յաբեղայի,
որ անուամբս եմ յաբեղա եւ գործովըս խաբեբայս: Ստացայ ըզսայ ինձ յիշատակ
եւ ծնաւղացս իմոյ` Յակոբին, որ է փոխեալ առ Քրիստոս, եւ մաւրս իմոյ` Թամամին, եւ յեղբայրս
իմ` Ախիճանին, որ
մանուկ տիաւք հանգեաւ ի Քրիստոս, եւ կրտսեր եղբաւրս իմոյ` Առաքէլին եւ հասարակ
ամենայն մերձաւորս իմոյ, կենդանեացս եւ մեռելոցն. ամէն:
Արդ, գրեցաւ
պատմագիրքս այս ի թվին հայոց ՌԼԴ. (1585), ի քաղաքիս Սեբաստիոյ, ձեռամբս մեղապարտ
եւ անարհեստ գրչի` Յովաննիսիս, ի թագաւորութեանն
սուլտան Մուրատին, ի նեղ
եւ ի նուրբ ժամանակիս, զորս բազում մրրիկ յարուցանէր ի վերա քրիստոնէից եւ
յիւր ազգին, ի տեղիս-տեղիս փոխելով եւ հարկապահանճութեամբ եւ այլ բազում
վշտաւք կոփահարէր զերկիր: Արդ, երես անկեալ աղաչեմ զձեզ, որք կարդայք կամ
աւրինակէք, յիշեցէ՛ք ի մաքրափայլ աղաւթս ձեր զթափուրս յամենայն բարեաց:
/233ա/ Իսկ եթէ սղալ կամ խոշորագիր, կամ անախորժ
մըտաց ձերոց գտցի ի սմայ, անմեղադիր լերո՛ւք ծըռագրչութեանն նաւտրիս: Զի
ի մէջ դառնութեանն գրեցի զսայ, զի բռնութիւնն եւ չար հրամանն թագաւորին սաստկացեալ
էր ի վերա մեր` վասն ծովացեալ մեղաց մերոց: Զի ի յայսմ ամի առաքեաց զոմն ի
նախարարաց իւրոց, որ եկն ի վերայ քրիստոնէից եւ զչար սահմանն կատարելով
ի յերկիրս Սեբաստիոյ` միայն Յ. (300) մանկունս ժողովեաց եւ արձակեալ ընդ ամենայն
տեղիս, զնոյն առնէր ի վերա քրիստոնէական տոհմից: Բայց ես` եղկելի գրիչս, յէի ըստ մանկութեանն հասակիս,
երբեմն փախչելով կայաք, երբեմն սարսելով: Այսպիսի դառն եւ դժուար տանջանաւք
եւ հառաչանաւք նաւտրեցի զգիծս զայս ի յանապատս Սորբոյն Գէորգա զաւրավարին
եւ այլ սրբոցս, որ աստ են հաւաքեալ ի պահպանութիւն հայոցս եւ ամենայն քրիստոսադաւան
սեռի, ի յառաջնորդութեան սուրբ ուխտիս տէր Ալիքսիանոսի` հեզահոգի
վարդապետի, եւ տէր Գրիգոր եպիսկոպոսի, որս են ի սպասաւորութիւն
սուրբ մէնաստանիս` միամիտ եւ ջերմեռանդ սիրով, միթէ վարձահատոյցն ամենեցուն
Քրիստոս միւսոյն Ռ.(1000)ապատիկ պարգեւեսցէ զվարձս պարտեաց Աստուծոյ:
Արդ, երես անկեալ
աղաչեմ զսուրբ ընթերցողքդ, զի յիշեսջիք ի սուրբ եւ արժանաուոր եւ երկնաթռիչ
յաղաւթս ձեր զիս` զանպիտան գրիչս եւ զվերոյգրեալսն իմ, եւ դուք լիցջիք ի Քրիստոսէ:
Դարձեալ յիշեսջիք յաղօթս ձեր զսպասաւորքս եւ զաշակերտեալ եղբայրքս իմ` զՊայրամ, Սարգիս եւ զՍտեփանոս` ընկեր սորին,
որ են առ մեզ ի դպրութեանն, Աստուած զիւրեանք անփորձ եւ անսասան պահէ ի մշակութիւն
Քրիստոսի Աստուծոյ: /233բ/ Դարձեալ յիշեսջիք զծերացեալ եւ զբազմայերախտ
մայրս մեր զԱնուշն, որ ըստ ծերութեանն եւ նուազական բնութեամբն է ի սպասաւորութիւն
սուրբ յուխտիս եւ միաբան եղբայրցս, Աստուած զիւրն առատ բարիսն պարգեւէ սորա
ի արքայութիւնն յերկնից: Դարձեալ զնորընծայ եւ զդեռ[ա]բոյս թոռ սորայ` զտէր
Յովանէս քահանայն,
որ նուկի մի ճրագու եղ շնորհեաց` ի վառելու համար ի նաւտրել սորա: Աստուած
զինքն անփորձ եւ անսասան պահէ, մշակ առանց ամաւթոյ. ամէն:
Ո՜վ սուրբ ընթերցո՛ղքդ
այսմ տառիս, աղաչեմ զձեզ զի մտավարութեամբ եւ իմաստուն մտաւք կարդաս զգիրս
զայս, եւ զպակասութիւն սորայ լնուս յանտըրտնջաբար, զի ի մէջ ամենայն եղելութեանս
այսու եւ չարչարանացս ունէի եւ զպանդըխտութիւնս, որ բազում ժամանակաւք
զրկեալս եմ ի ծնաւղաց եւ եղբայրց եւ ի բարեկամաց, նայ եւ ի գաւառաց, յուսալով
ի Քրիստոս` ի յոյսն ամենուն ընդ խոստման բանին, որ ի սուրբ Աւետարանին: Բայց
տկար եւ անժուժկալ բնութիւնս նէղէր
զիս, երբեմն տրտմէի եւ երբեմն հառաչէի, էր որ երբեմն լայի եւ էր որ ողբայի
ընդ անժոյժ բնութեանս իմոյ: Արդ, զինչ երկարեցից. յազգի յազգի տառապանացս,
որ ունէի ի ղարիպութիւնս իմ, որպէս եւ դուք քաջ գիտէք զյանց յանցից ղարիպին:
Անմեղադիր լերո՛ւք, յեղբա՛յրք, ինձ` անպիտան Յովաննէս գրիչս, երկրեաւս եւ
գաւառաւս, որս եմ յԱնթըփցիս եւ մեղաւք ի լի, ի մէջ աշխարհի:
Գրիչ-ստացողը
յետոյ եղաւ Մեծի տանն Կիլիկիոյ կաթողիկոս` Յովհաննէս Դ. Անթէպցի (1602-1621
թթ.). հմմտ. [Կիւլեսէրեան] Բաբգէն Ա. աթոռակից կաթողիկոս Մեծի տանն Կիլիկիոյ,
Պատմութիւն կաթողիկոսաց Կիլիկիոյ (1441էն մինչեւ մեր օրերը), Անթիլիաս-Լիբանան,
1939, էջ 199-244:
ՅԻՇԱՏԱԿԱՐԱՆ ՅԱՏԱԳԱՅԻ
2բ (ԺԷ. դար)
Մուխայէլ պատմագիրքն
է Յովանէս կաթողիկոսին:
1բ (1766 թ.)
Ի թվիս Հայոց ՌՄԺԵ.ն (1766) ես Կանծակեցի Մկրտումեան Յակոբս ընդերծայ
զայս պատմութիւնս սրբոյն Միքայելի:
ԳՐՉԱՓՈՐՁ` Ա. փեղկի աստառին.
«Զգործս ձեռաց մերոց ուղիղ արա՛ իմ զ»: 1բ` «Այսօր անհաս»: 2ա` (կարմիր թանաքով)
«տ Տեառն Աստուծոյ»:
ՆԿԱՐԱՓՈՐՁ` 1ա` մարդ-ծաղիկ
(սեւ թանաքով):
ՆՇՈՒՄ` 1ա` «ՌԼԴ.
- 1585. Մ[եսրոպ] եպիս[կոպոս]»: 147բ` 1476-592= 884+ 592= 1476,
2092-1759=333, 884+1208=2092 (սեւ թանաքով): Պհպ. Աա` 2600+ 1600+ 2800+ 2300 =
9300 (սեւ թանաքով):
1869
ԺՈՂՈՎԱԾՈՅ
|
ԵՒԴՈԿԻԱ |
ՌԼԴ-ՌԼԸ. - 1584-1589 |
ԳՐԻՉ, ՍՏԱՑՈՂ` Անդրէաս սրկ.: ՕՐԻՆԱԿԻ
ՇՆՈՐՀՈՂ` Յովաննէս
արքեպիսկոպոս Անթեպցի:
ԹԵՐԹ` 400: ՊՐԱԿ`
Ա-ԼԴx12 (ԼԴ 4): ՆԻՒԹ` թուղթ, լուսագծերով եւ լուսադրոշմով
(անընկալելի): ՄԵԾՈՒԹԻՒՆ` 21,7x15,7: ԳՐՈՒԹԻՒՆ`
երկսիւն (18x12), միասիւն` թ. 395ա-400ա (18x12.5): ԳԻՐ`
բոլորգիր (նմուշ` 195ա, 395ա): ՏՈՂ` 30-36, թ. 395ա-400ա` 24-27: ԿԱԶՄ`
դրոշմազարդ շագանակագոյն կաշի, դռնակով. միջուկը` տախտակ. աստառը` ծաղկազարդ
կտաւ:
ՄԱՆՐԱՆԿԱՐՉՈՒԹԻՒՆ - Կիսախորան`
2ա, 182ա, 193բ: Ճակատազարդ` 154բ, 167բ, 174ա, 324ա, 358բ: Լուսանցազարդ` բուսական,
թռչնային, ծառ: Զարդագիր` բուսական, հանգուցագիր: Գոյներ` կարմիր, կապոյտ,
կանաչ, վարդագոյն, սեւ:
ՊԱՏԱՌԻԿ-ՊԱՀՊԱՆԱԿ - 2 (Ա-Բ)
+1 (Գ): Ա-Բ` Ժ. դ.: Մագաղաթ (31x20.5),
ստացուած մէկ թերթի ընդլայնակի ծալումով: Երկսիւն (22x15.5), 23 տող,
ունի լուսանցային համաբարբառ` 3-4 տող, բոլորագիծ երկաթագիր (նմուշ` Բա):
Աւետարան Ղուկասու, Ի. 35 - ԻԱ. 7. «ի մեռելոց ոչ կանայս առնեն... երբ լինիցի
արդ, եւ զի[նչ]»: Կարդալ Աբ1, Բա1, Աբ2, Բա2,
Աա2, Բբ2, Աա1, Բբ1: Գ` մասն նոյն ձեռագրի,
ստացուած մէկ թերթի ընդլայնակի կիսումով, 17x15.5, 11 տող,
ունի լուսանցային համաբարբառ` 3 տող, Աւետարան Ղուկասու, ԺԸ. 11-24.
«[առանձի]նն աղօթս մատուցանէր... ի շաբաթու,
եւ տամ տասա[ն]որդս/// [ի տո]ւն իւր քան զնա... իբրեւ եւ տեսին ա[շակերտքն] սաստէին
նոցա/// զարքայութիւն Աստուծոյ իբրեւ զմանուկ... Զի՞ ասես զիս բարի. չիք///եւս
պակաս է ի քեզ...Յիսուս տրտմեալ, ա[սէ]»: Կարդալ Գա, Գբ: Ունի երկու լուսանցազարդ-վարդեակ (կարմիր,
կապոյտ, սեւ):
ՎԻՃԱԿ` բաւարար. կազմի
երեք գամերն ու կապիչներն
ընկած, աստառը մաշուած. Ժ-ԺԶ. պրակների լուսանցներում խոնաւութեան հետքեր,
թ. 172-3, 220` մկրատով մասերի բաժանուած, թ. 299` ստորին մասը կտրուած:
ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹԻՒՆ